صفحه 1 از 15 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: « وحدت وجود » از ديد قونوي و مولانا

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368

    راهنما « وحدت وجود » از ديد قونوي و مولانا




    بسمه تعالی


    "وحدت وجود" از ديد قونوي و مولانا
    نويسنده:دكتر قاسم كاكايي

    منبع:سایت راسخون

    "وحدت وجود" ديدگاهي است كه بدواً از عرفان سرچشمه گرفته است. حتي اگر در قالب نظريه اي فلسفي نيز ارائه شده باشد باز هم منشأ عرفاني آن نبايد فراموش شود. برخي از انديشمندان بحث "وحدت" را هستة اصلي همة اقسام انديشه هاي عرفاني شمرده اند. يعني در عرفان همواره با نوعي وحدت انگاري مواجهيم. عارف كسي است كه درجه اي از شهود وحدت را دارا باشد. يعني عارف كسي است كه تجربة عرفاني وحدت را تجربه كرده و چشيده و در عمل و در طريق وحدت "قدم" زده است. اما تجربة هر عارفي امري كاملاً شخصي است كه تن به بررسي‌ها و كاوش‌هاي ما ناعارفان نمي دهد چرا كه به ساحت تجربة ايشان راه نداريم. بنابراين، عرفا صرفاً از طريق تعبيرات زباني قادرند كه مكاشفات و تجربيات خويش را به غير عارفان منتقل كنند. پس، بايد بين دو ساحت "تجربه" و "تعبير" تمايز قايل شد. در ساحت تعبير است كه دري از سوي عرفا به سوي ما باز مي شود و بحث نظر و انديشه و "قلم" پيش مي آيد و عرفان نظري رخ مي نمايد.1 بررسي و قضاوت ما دربارة عارفاني چون شيح صدرالدين و مولانا جلال الدين نيز تنها از راه بررسي آثار و تعابير ايشان است.
    عرفان نظري و وحدت وجود در بين عرفاي مسلمان

    در جهان اسلام، ما عرفاي زيادي داشته ايم. برخي هيچ نوشته اي از خود باقي نگذاشته‌اند و برخي نيز آثار فراواني نگاشته اند. اما همان طور كه گفتيم اساس همة مكاتب عرفاني را بحث وحدت وجود تشكيل مي دهد. در اسلام مسألة توحيد، خدامحوري، استناد همة امور به خدا، فقر و احتياج همة اشيا به او، سيطرة او بر كل هستي و "فعال مايشاء" بودن او و زمينة مناسبي براي بحث وحدت وجود فراهم مي آورد. عارف با شناخت اين امور، عظمت و جلال خدا را دريافته، خود را در برابر وي هيچ مي بيند و اين امر "به تصديق اين مطلب مي انجامد كه تنها اوست كه وجودي حقيقي و پايدار دارد و تنها اوست كه حق دارد بگويد من"2 يعني بحث توحيد اگر تعميق يابد به بحث "وحدت وجود مي انجامد.
    در عرفان اسلامي، يعني در عرفان نظري اسلام، دو سؤال مطرح مي شود كه جنبة زير بنايي دارد و ساير مطالب عرفان نظري شاخ و برگ پاسخ به همين دو سؤال است: 1- توحيد چيست؟؛ 2- موحد كيست؟ پاسخ سؤال اول اين است: "وحدت وجود". در پاسخ به سؤال دوم نيز عرفاي مسلمان بحث "انسان كامل" را مطرح ساخته‌اند. در آثار قونوي و مولوي نيز اين دو امر كاملاً‌ هويداست.

    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...

    ویرایش توسط Aviny : ۱۳۹۲/۰۱/۱۱ در ساعت ۱۶:۱۲
    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  2. صلوات ها 8


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368



    هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    طريق معرفت و طريق محبت


    مسألة مهم در عرفان اسلامي، راه نائل آمدن به آن دو امر ياد شده است. از چه طريق مي‌توان به "وحدت وجود" و "كمال انسان" دست يافت. غير از راه "مخافت" و "زهد" و "رياضت" كه مربوط به برخي عرفاي صدر اسلام است دو راه ديگر قابل تشخيصند: 1- راه محبت (يا عشق)؛ 2- راه معرفت (يا علم). البته هيچ عارفي نيست كه از نوعي محبت و معرفت توأمان برخوردار نباشد چرا كه نمي توانيم به چيزي كه از او معرفت نداشته باشيم عشق بورزيم و بر عكس، اگر به خدايي كه جميل علي الاطلاق است معرفت داشته باشيم بدو عشق خواهيم ورزيد. اگر تفاوتي بين عرفا باشد در نوع تأكيدي است كه بر يكي از اين دو جنبه روا مي دارند. "در بعضي مواقع اين دو را مكمل يكديگر مي دانند و بعضي از مواقع ديگر، محبت را برتر مي‌شمرند و گاهي هم معرفت را تفصيل مي‌دهند"3. گاهي نيز مي‌بينيم كه طرفداران خام و ناپختة هر يك از اين دو طريق، پيروان طريق ديگر را قدح و ذم مي‌كنند.

    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...
    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  5. صلوات ها 8


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368



    هوالفتاح
    شيخ صدرالدين و مولانا جلال الدين

    در عرفان اسلامي، اوج عرفان معرفت را در اين عربي و نهايت عرفان محبت و عشق را در مولانا جلال الدين رومي مي‌يابيم. يكي از غرب جهان اسلام يعني اندلس برخاسته و ديگري از شرق جهان اسلام يعني بلخ طلوع كرده است. اما مكتب ابن عربي، بدون ديدگاه‌هاي ربيب و شاگرد برازنده و خليفة وي يعني شيخ صدرالدين قونوي هيچ جا شناخته نيست. به قول جامي فهم درست مقصود ابن عربي از وحدت وجود كه اصل اصيل و ركن ركين عرفان وي است جز به تتبع تحقيقات صدرالدين امكان نمي يابد.4 صدرالدين ابن عربي را "مجدد المله الحنفيه" يعني احيا كنندة دين حنيف اسلام مي داند. وي كتاب هايي از قبيل تأويل سوره الفاتحه، مفتاح الغيب، نصوص، فكوك و شرح الحديث را به زبان عربي و نيز تبصره المبتدي و المفاوضات را به زبان فارسي تأليف كرد كه همه در شرح و بيان و تقرير و تحقيق تصوف و عرفان استادش ابن عربي است. به اين جهت است كه كتاب نصوصش را مفتاح مفاتيح النصوص ناميده كه در پايانش آورده است: "تمت النصوص مفتاح مفاتيح الفصوص" و كتاب فكوكش را فك ختوم و مبين اسرار فصوص خوانده كه در خاتمه‌ اش نوشته است: "و اذ قد يسر الله ماالتمس بيانه من اسرار مستندات حكم الفصوص و فك خواتمها".5 البته قونوي علاوه بر آن كه شارح ابن عربي است، داراي استقلال فكري و قوة تحقيق و تدقيق و صاحب ذهني وقاد است. آن چه نوشته است نفيس و زيبا و مملو است از مطالب عاليه و تازة خالص محققانه و مبرا از مطالب قلندرانه و بي اساس و از اين حيث بر استاد خود پيشي گرفته است.6 عظمت او در عرفان و خبرگي وي در تدريس و حسن سليقة او در تقرير مباني و قدرت و قوت فكر و نظر او در بيان و تحرير مسايل سبب شد كه طالبان معرفت از اطراف و اكناف جهان اسلام به خدمت او بشتابند و مطلوب و معشوق خود را در او بيابند. شاگردان قونوي چه از لحاظ كميت و چه از لحاظ كيفيت بر شاگردان ابن عربي ترجيح دارند.7 ما عارفان بسيار بزرگي چون مؤيدالدين جندي،‌ سعيدالدين فرغاني، فخرالدين عراقي، عفيف الدين تلمساني و قطب الدين شيرازي را جزو شاگردان بي واسطة شيخ صدرالدين مي يابيم و پس از اين نسل، همة آناني كه در عرفان نظري گام گذاشته اند بي هيچ ترديدي دست پروردگان همين مكتب بوده اند.
    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...
    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  7. صلوات ها 8


  8. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368

    راهنما عظمت قونيه




    هوالحق

    همان طور كه گفتيم عرفان ابن عربي عرفان معرفت و برخاسته از غرب جهان اسلام است كه عصارة آن در وجود شيخ صدرالدين متجلي است و عرفان مولانا جلال الدين عرفان محبت است كه از شرق جهان اسلام برخاسته است؛ و قونيه چه سعادتمند است كه در يك زمان اين دو اسطوانة عشق و معرفت در آن حشر و نشر داشته و عرفان شرق و غرب را با هم گره زده و به تربيت شاگرد و تأليف كتاب پرداخته و اينك نيز هر دو در خاك اين شهر آرميده اند.

    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  9. صلوات ها 6


  10. #5

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    علاقه
    heyat
    نوشته
    64
    حضور
    5 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    151



    تشکر مختصر بود و مفید! انتقال اطلاعات در کمترین حجم نکته ای است که مغفول واقع شده گاهی بعضی دوستان انقد مطالبشون حجیمه که خواننده برای مطالعه ساعتها باید وقت بذاره و این موجب زده شدن خواننده میشه
    با خودم فکر میکنم اصلا چرا باید
    رباب، با آب هم قافیه باشد...

  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368

    راهنما تفاوت صدرالدين و جلال الدين




    هوالحکیم



    يك نكته مسلم است و جاي چند و چون ندارد و آن اين كه هر دو شخصيت مورد نظر ما تجارب عرفاني عظيمي دارند. هر دو به مقام ولايت رسيده اند. حال اگر ديدگاه آن دو را در باب وليّ و انسان كامل بنگريم، مي بينيم كه شيخ صدرالدين چنين مي گويد: "انسان كامل واسطه تجلي حق در اين عالم است و هنگامي كه او اين عالم را ترك نمايد و به عالم آخرت انتقال يابد، اين عالم تباه و از معاني و كمالات خالي مي‌شود".8
    جلال‌الدين نيز در توصيف "ولي" چنين مي‌سرايد:
    پس به هر دوري وليي قايم است
    تا قيامت آزمايش دايم است9
    حال با توجه به اين كه اين دو قطب بزرگ عرفان هر دو در يك زمان و در يك شهر مي‌زيسته‌اند، طبيعي است كه بين پيروان خام آنان بر سر تعيين جايگاه ايشان، گه گاه منازعات و مناقشاتي رخ دهد و هر يك در رد ديگري مطلبي بنگارد و يا بگويد. ولي بايد توجه داشته باشيم كه هيچ گاه بين آنان كه به مقام ولايت رسيده و وحدت را درك كرده اند اختلافي نيست، چنان كه بين انبيا نيز اختلاف وجود ندارد. به قول جلال‌الدين:
    جان گرگان و سگان هر يك جداست
    متحد جان‌هاي شيران خداست10
    اگر اختلافي بين اين دو عارف بزرگ وجود داشته باشد نه در ناحية تجارب بلكه در ناحية تعبير است. پيروان راه محبت در تعابير خود ابتدائاً از زبان و تعبيراتي ساده و در قالب بياني مناجات گونه استفاده كرده اند و در مراحل بالاتر، زبان شعر و غزل را براي تعبير تجارب عرفاني خود مناسب‌تر ديده‌اند، اما عارفان طريق معرفت از بياني پيچيده تر برخوردارند و از كاربرد اصطلاحات عقلي و بهكارگيري زبان پيچيدة كلام و فلسفه نيز ابايي ندارند. به علاوه، عارفان پيرو محبت هرگاه به تعليم و تأليف پرداخته‌اند عرفان عملي را بيشتر مورد تأكيد قرار داده‌اند اما پيروان معرفت، در باب عرفان نظري مطالب زيادتري نگاشته اند.
    پس اختلاف شيخ صدرالدين و مولانا جلال الدين را علاوه بر نوع "تعبير" و بيان بايد در ناحية مخاطبان نيز بررسي كرد. مولوي از تعبيرات ساده استفاده مي كند، به داستان و تمثيل روي مي آورد، تعابير فلسفي را چندان نمي پسندد و مي گويد:
    پاي استدلاليان چوبين بود
    پاي چوبين سخت بي تمكين بود11
    مخاطبان مولانا نيز صرفاً علما و فضلا نبوده بلكه شامل هر انسان دل سوخته و سرمستي مي شود. اما صدرالدين ضمن آن كه تجربة عرفاني را مربوط به ساحتي مي داند كه وراي طور عقل است و ضمن آن كه دريافت حقيقت را، آن چنان كه هست، نه كار عقل بلكه از طريق كشف و وحي الهي مي داند،12 اما علما و فضلا و حتي فيلسوفان را مخاطب قرار مي دهد و سعي مي كند كه حتي فيلسوفاني را كه به زعم ابن عربي اهل نظر و محجوبند و نه اهل كشف و تحقيق، متقاعد سازد كه "وحدت وجود" بحثي است متقن كه عقل و شرع نيز آن را تأييد مي كنند. وي در اين راه نهايت تلاش خود را مي كند و از شيوة خود فلاسفه و حتي از اصطلاحات فلاسفة مشائي به خوبي و استادانه استفاده مي كند و آثاري ماندگار از خود باقي مي گذارد.
    مشاهده مي كنيم كه در مناظرات و مكاتباتي كه بين شيخ صدرالدين و خواجه نصيرالدين طوسي صورت مي گيرد، شيخ صدرالدين چنان تأثيري بر اين فيلسوف بزرگ جهان اسلام مي‌گذارد كه خواجه در نامة خويش از وي چنين ياد مي كند: "مولانا الاعظم، هادي الامم، كاشف الظلم، صدرالمله و الدين، حجه الاسلام و المسلمين، لسان الحقيقه، برهان الطريقه، قدوه السالكين الواجدين، مقتدي الواصلين المحققين، ‌ملك العلماء في الارضين، ترجمان الرحمان، اكمل و افضل جهان".13
    طبيعي است كه اين دو نحو رويكرد و دو نحوه مخاطب و بيان،‌ تفاوت‌هايي با يكديگر داشته باشند. معروف است كه روزي شيخ صدرالدين به مجلس مولانا جلال الدين حاضر شده و در كنار او نشسته بود. پس از آن كه درس جلال‌الدين تمام شد، يكي از مخاطبان نزديك جلال الدين آمد و سؤالي كرد. سؤالي كه به نظر صدرالدين صعب الجواب مي‌نمود. اما جلال‌الدين با همان كلام ساده و بي پيراية خود جوابي به وي داد كه آن فرد كاملاً‌ قانع شد و رفت. پس از رفتن وي، صدرالدين با تعجب پرسيد: "شما چگونه مي توانيد مسايل به اين پيچيدگي و سخت را اين چنين ساده و آسان بيان نماييد؟" و جلال الدين در جواب گفت: "شما چگونه مي توانيد مسايل به اين سادگي را اين چنين سخت و پيچيده نماييد!؟"14
    ولي با اين وجود، رفاقت اين دو شيخ، كه جايگاه معنوي يكديگر را مي شناختند زبان زد خاص و عام است. چنان كه معروف است: "جماعتي از خدمت مولوي التماس امامت كردند و خدمت شيخ صدرالدين قونيوي نيز در آن جماعت بود. گفت ما مردم ابداليم به هر جايي كه مي‌رسيم مي نشينيم و مي خيزيم. امامت را ارباب تصوف و تمكين لايقند، به خدمت شيخ صدرالدين قونيوي اشارت كرد تا امام شد، فرمود: "من صلي خلف امام تقي فكأنما صلي خلف نبي15". هم چنين جلال الدين وصيت كرد كه پس از وفاتش، شيخ صدرالدين بر او نماز گزارد.16
    شاهد ديگري كه نشان مي دهد، مولانا جلال الدين مقام شيخ صدرالدين را به خوبي مي‌شناخته اين است كه وي پس از آن بيت معروفش كه از فلاسفه انتقاد مي كند يعني:
    پاي استدلاليان چوبين بود
    پاي چوبين سخت بي تمكين بود
    بلافاصله قطب زمانة خويش را استثنا مي كند:
    غير آن قطب زمانه ديده ور
    كز ثباتش كوه گردد خيره سر
    بسياري از محققان معتقدند كه جلال الدين در اين بيت مرادش شيخ صدرالدين بوده و به مقام والاي عرفاني و علمي وي اشاره كرده است.18 نيكلسون حتي معتقد است كه در بيت زير مقصود مولانا از شيخ دين همان شيخ صدرالدين است.
    گفت المعني هوالله شيخ دين
    بحر معني هاي رب العالمين19
    مولانا از اظهار ارادت به ابن عربي نيز خودداري نكرده است كه وي را كان گو هري دانسته كه در طلبش غرقة درياي دمشق،‌ عاشق سرگشته و جان خسته و دلبستة آن شهر است، كه مطلوب و معشوقش در آن جاست، چنان كه سروده است:
    ما عاشق و سرگشتة سوداي دمشقيم
    جان خسته و دلبستة سوداي دمشقيم
    اندر جبل صالحـه كـانيست زگـوهـر
    كـاندر طلبش غرقۀ درياي دمشقيـم20

    بنابراين، بايد اذعان داشت كه بين مولانا جلال الدين و شيخ صدرالدين در زمينة عرفاني موافقت كامل وجود داشته است. در اين مقاله مي كوشيم تا بحث زير بنايي "وحدت وجود" را از ديدگاه اين دو عارف بزرگ پي بگيريم. و كوشش ما در اين زمينه بيشتر بر نماياندن شباهت‌هاي آن دو در اين مورد است.

    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...


    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  13. صلوات ها 5


  14. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    538
    حضور
    2 روز 12 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    24
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    2368



    هوالستار

    وحدت وجود


    در بحث "وحدت وجود" دو امر مطرح است يكي "اثبات وحدت" و ديگري "توجيه كثرت". آن چه بيشتر اهميت دارد و كار سخت‌تري است همين دومي است به خصوص در اين ديدگاه بايد دوگانگي "حق و خلق" و رابطة آن دو طوري تبيين شود كه با وحدت وجود سازگار افتد. اگر سخن از وحدت است ما كيستم و او كيست، چگونه مي توانيم در اين ديدگاه دوگانگي خالق و مخلوق را توجيه كنيم.
    شيخ صدرالدين بحث را از وجود شروع مي كند. مفهومي كه نه تنها موضوع علم فيلسوفان است، بلكه همة افراد عادي نيز از آن تصور واضحي دارند. اما شيخ اين سؤال را مطرح مي كند كه حقيقت وجود كه همة موجودات در آن شريك و سهيم‌اند چيست؟ در اين جا به ذات پنهان و ناشناختة وجود مي رسد كه همة موجودات، با همة تنوعات و كثرت خويش، جلوه‌ها و تعينات آن مي باشند. وي آن وجود پنهان را مطلق، نامتعين و باطن مي داند و اين وجودات كثيري را كه با آن‌ها مأنوسيم، مقيد، و متعين و ظاهر مي بيند. چنان كه مي نويسد: "وجود را از دو بعد مي توانيم مورد بررسي قرار دهيم: اول آن چيزي كه وجود صرف است و غير از وجود چيزي نيست. به اين اعتبار وجود همان خداست و از اين وجه هيچ كثرت، تركيب، صفت نعت، اسم، رسم، نسبت و حكمي در او راه ندارد. وجودي است صرف. . . از بعد دوم وقتي كه اين وجود را ادراك يا شهود مي‌كنيم يا ما را مورد خطاب قرار داده و يا خود مورد خطاب قرار مي گيرد، وجود او مقيد به صفاتي مي شود كه لازمة هر يك از اعيان ممكنة متعین است. . . اين تعين و تشخص خلق و ماسوي الله ناميده مي شود ولي به خدا نسبت داده مي شود چرا كه او هر وصفي را مي پذيرد و به هر اسمي مسمي مي شود".21
    قونوي هر كدام از اين تعينات را يك عين مي نامد و آن‌ها را به دو قسمت تقسيم مي كند يكي اعيان معدومه، ديگري اعيان موجوده. اعيان معدومه همان اعيان ثابته هستند كه شيئيت ثبوت دارند نه شيئيت وجود. بوي وجود را نشنيده اند، "نيستي"اند؛ چرا كه در عالم ظهور نيافته‌اند. تنها در علم خدا ظهور دارند.
    اين رابطة حق و خلق در قالب وجود و عدم، درست همان چيزي است كه مولانا جلال‌الدين در اين شعر پر مغز خود سروده است:
    ما عدم هاييم و هستي هاي ما
    تو وجود مطلقي فاني نما22
    يعني همان ذاتي كه غيب است، وجود مطلق است و ما كه به صورت كثرت و هستي ها نمايان شده ايم همان "نيستي" محضيم. در ادامه از اين نيستي طوري ياد مي كند كه دقيقاً بر همان اعيان ثابتة قونوي قابل تطبيق است:
    لذت هستي نمودي نيست را
    عاشق خود كرده بودي نيست را
    ما نبوديم و تقاضامان نبود
    لطف تو ناگفتۀ ما مي شنود23


    به حول و مشیت الهی ادامه دارد...

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

    اللهمَ اَغنِنی بِحَلالِکَ عَن حَرامِک وَ بِفَضلِکَ عَمَّن سِواک

    الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم



  15. صلوات ها 4


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۱
    علاقه
    قرآن و اهل بیت
    نوشته
    125
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    4
    صلوات
    140



    نیاز باین همه تملق نیست. چرا پاک می کنید؟ مگر حرف ضد عرفانی حرامه؟ کجاش بی ربط بود؟ یه استفتا از یه مرجع معظم درمورد وحدت وجود با این تاپیک مرتبط نیست؟ چی بگم؟
    شیخ مفید ره که بنابر سند صحیح از کتب بحار و احتجاج لقب برادر را از امام عصر عج در توقیع و نامه ای که از طرف حضرتش بهش رسیده است گرفته در اوائل المقالات: ۱۰۱٫ الفلاسفة الملحدین ـ ج۴ از مصنّفات الشیخ المفید ۱۴۳۵ه. ق مى ‏گوید: فلاسفه از مُلحدین(کافران) هستند.
    «جوابات‌ الفیلسوف‌ فی‌ الاتحاد» و نیز «الرد علی‌ اصحاب‌ الحلاج‌» از جمله‌ تألیفات‌ اوست‌.

  17. صلوات


  18. #9

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    فلسفه و حکمت،عرفان،خودسازی،دوری از گناه کاران،فقه و مسایل شرعی
    نوشته
    632
    حضور
    1 روز 19 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3116



    نقل قول نوشته اصلی توسط مشتاق فاطمه(س) نمایش پست ها
    نیاز باین همه تملق نیست. چرا پاک می کنید؟ مگر حرف ضد عرفانی حرامه؟ کجاش بی ربط بود؟ یه استفتا از یه مرجع معظم درمورد وحدت وجود با این تاپیک مرتبط نیست؟ چی بگم؟

    پاسخگویی دوستان به شبهات و مناظرات درباب فلسفه و عرفان در سایت کم نیست و پست های مرتبط و بدون بی احترامی به اشخاص حذف نشده اند.

    موضوع تاپیک:« وحدت وجود » از ديد قونوي و مولانا
    موضوع پست شما:ادعای آقای محسن غرویان و جواب آیت الله مکارم(دامت برکاته)

    اگر از نظر شما مرتبط با موضوع است اعلام بفرمایید تا پست برگشت داده شود.
    یاحقّ

    مبدأ همه خیرات توحید است.توحید شرط اصلی و شروع تکامل است
    و تا توحید اصلاح نشود اصلاحات دیگر خیلی مفید نخواهد بود
    گفتم که الف،گفت دگر،گفتم هیچ/در خانه اگر کس است،یک حرف بس است

  19. صلوات ها 4


  20. #10

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    نقل قول نوشته اصلی توسط مشتاق فاطمه(س) نمایش پست ها
    نیاز باین همه تملق نیست. چرا پاک می کنید؟ مگر حرف ضد عرفانی حرامه؟ کجاش بی ربط بود؟ یه استفتا از یه مرجع معظم درمورد وحدت وجود با این تاپیک مرتبط نیست؟ چی بگم؟
    سلام
    عرفان در وادی عقاید و اصول است و کار فقیه تبیین فروع لذا طرح استفتاء در اینجا موضوعیت ندارد
    والله الموفق

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  21. صلوات ها 2


صفحه 1 از 15 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع رو مطالعه کرده اند از ۱۳۹۳/۰۹/۰۴, ۰۱:۲۶ : 3

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود