جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: کبر ، تواضع و حدود آنها

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    2
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9

    کبر ، تواضع و حدود آنها




    شرمنده مساله ذهنم مشغول کرده
    من در معراج السعاده در بخش کبر و تواضع خودنم که حد مطلوب این رذیله تواضع و افراطش کبر هست که مذمومه و تفریطش ذلت هست که اونم بازم مذمومه خب در جایی حدیثی خوندم مثلا اگر کسی با کسی قهر کنه اونی که زود آشتی کنه افضلتر نزده خدا من چند بار این کارو کردم با یه نفر بعد احاس کردم این مساله باعث میشه من به ذلت بیافتم حالا این احادیث با مساله ای که گفتم واسم هضم نمیشه کی هت کمک کنه این مساله واسم هضم میشه یعنی حد تواضع و حد کبر و تا چه جایی میتوان کرد که به ذلت منتهی نشه؟؟؟؟

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    21,527
    حضور
    174 روز 20 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    38
    صلوات
    58307



    با نام و یاد دوست


    کبر ، تواضع و حدود آنها



    کارشناس بحث: استاد



  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    2,976
    حضور
    94 روز 6 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25282



    نقل قول نوشته اصلی توسط bazmandeh نمایش پست ها
    شرمنده مساله ذهنم مشغول کرده
    من در معراج السعاده در بخش کبر و تواضع خودنم که حد مطلوب این رذیله تواضع و افراطش کبر هست که مذمومه و تفریطش ذلت هست که اونم بازم مذمومه خب در جایی حدیثی خوندم مثلا اگر کسی با کسی قهر کنه اونی که زود آشتی کنه افضلتر نزده خدا من چند بار این کارو کردم با یه نفر بعد احاس کردم این مساله باعث میشه من به ذلت بیافتم حالا این احادیث با مساله ای که گفتم واسم هضم نمیشه کی هت کمک کنه این مساله واسم هضم میشه یعنی حد تواضع و حد کبر و تا چه جایی میتوان کرد که به ذلت منتهی نشه؟؟؟؟
    بسمه تعالی
    با تشکر از سوال خوب شما کاربر گرامی
    کاری که شما کرده اید و در معذرت خواهی و آشتی کردن پیش قدم شده اید،کار خوب و پسندیده ای است و می تواند بازهم انجام شود و باعث ذلت نفس نیز نباشد.
    بدین صورت که در آشتی کردن رفتار و گفتار شما ذلیلانه نباشد و اگر هم آن فرد مقابل مغرور و خود خواه است،فقط به خاطر رضای الهی از دلش دربیاورید.
    موفق باشید.

    کبر ، تواضع و حدود آنها
    تا صورت پیوند جهان بود علی بود/ تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

    شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود / سلطان سخا و کرم و جود علی بود

    عیسی به وجود آمد و در حال سخن گفت/ آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود

    مسجود ملایک که شد آدم ، ز علی شد / آدم چو یکی قبله و مسجود علی بود

    آن شير دلاور كه براي طمع نفس/بر خوان جهان پنجه نيالود ، علي بود

    سر دو جهان جمله ز پنهان و ز پيدا / شمس الحق تبريز كه بنمود ، علي بود



  7. صلوات ها 7


  8. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    2
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    9



    نقل قول نوشته اصلی توسط استاد نمایش پست ها

    بسمه تعالی
    با تشکر از سوال خوب شما کاربر گرامی
    کاری که شما کرده اید و در معذرت خواهی و آشتی کردن پیش قدم شده اید،کار خوب و پسندیده ای است و می تواند بازهم انجام شود و باعث ذلت نفس نیز نباشد.
    بدین صورت که در آشتی کردن رفتار و گفتار شما ذلیلانه نباشد و اگر هم آن فرد مقابل مغرور و خود خواه است،فقط به خاطر رضای الهی از دلش دربیاورید.
    موفق باشید.
    شرمند ولی این جوابی که گفتین خودم هم به دهنم میرسید و فانعم نکرد
    جریانه من چون زیادبه اینا عمل میکنم لوس شده
    حد مرز این کجاست کهبه لوس شدن مساله منتهی نشه
    لطفا کمی تخصصی و ریزتر بگینن ممنون میشم

  9. صلوات ها 4


  10. #5

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    2,976
    حضور
    94 روز 6 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25282



    نقل قول نوشته اصلی توسط bazmandeh نمایش پست ها
    شرمند ولی این جوابی که گفتین خودم هم به دهنم میرسید و فانعم نکرد
    جریانه من چون زیادبه اینا عمل میکنم لوس شده
    حد مرز این کجاست کهبه لوس شدن مساله منتهی نشه
    لطفا کمی تخصصی و ریزتر بگینن ممنون میشم
    سلام علیکم
    برای افراد مختلف باید رفتار خاصی را طراحی کرد و اگر شما جزئیات بیشتری مثل اینکه فرد مقابل شما با شما چه نسبتی دارد را بیان می کردید پاسخ دقیق تری بیان می شد.
    مثلا اگر این فرد همسر انسان باشد،نمی شود او را رها کرد و باید در فرصت مقتضی با او به صحبت پرداخت که آیا حساسیت های او منطقی است و نیز چه رفتاری از ما وی را رنج می دهد که باعث چنین واکنشی(قهر کردن)از او شده است.
    اگر این فرد مقابل،والدین انسان باشند،در صورت امکان با ایشان صحبت می کنیم،و اگر امکان نداشت،حتی در صورتی که حق با ماست باید احترام ایشان کاملا حفظ شود و از ادب و احترام و تواضع ما به ایشان کم نشود.
    اگر این فرد مقابل دوست یا رفیق ماست،لازم است که اگر امکان دارد با وی صحبت شود و اگر امکان ندارد و یا صحبت شده و اصلا تأثیر ندارد،اصراری به ادامه ارتباط نباشد،شاید خودش متنبه شد و اگر او به سراغ شما نیامد،بهتر است چنین رابطه ای ادامه پیدا نکند.

    اصل مهم:در تمام موارد و جدای از اینکه چه کسی مقابل شما باشد،باید ما رفتار خود را کاملا بررسی کنیم و با تواضع اشکالات خود را بپذیریم.

    سوالی هست در خدمتم.

    ویرایش توسط استاد : ۱۳۹۲/۰۱/۰۹ در ساعت ۱۳:۴۱
    کبر ، تواضع و حدود آنها
    تا صورت پیوند جهان بود علی بود/ تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

    شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود / سلطان سخا و کرم و جود علی بود

    عیسی به وجود آمد و در حال سخن گفت/ آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود

    مسجود ملایک که شد آدم ، ز علی شد / آدم چو یکی قبله و مسجود علی بود

    آن شير دلاور كه براي طمع نفس/بر خوان جهان پنجه نيالود ، علي بود

    سر دو جهان جمله ز پنهان و ز پيدا / شمس الحق تبريز كه بنمود ، علي بود



  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    1,728
    حضور
    48 روز 20 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    42
    صلوات
    6485

    جمع بندی




    پرسش :
    در روایتی خواندم که نقطه مقابل کبر، تواضع است و در روایت دیگری می خواندم اگر کسی که با دیگری قهر کرد هر کدام از آن دو نفر که زودتر اقدام به آشتی کند، نزد خدا برتر است.
    من با برخی که قهر بودم. به این روایت عمل کردم و اقدام به آشتی نمودم. اما در برخورد با یک نفر احساس کردم این مساله باعث ذلت من است. حال سوال من این است آیا اقدام من به آشتی با فرد مذکور موجب ذلت من نیست ؟ حد تواضع در مقابل این افراد چقدر است؟

    پاسخ :
    در فضیلت عفو و گذشت به عنوان یک اصل از نظر شرع، عقل، کتاب و سنّت جاى تردید نیست؛ پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله در حدیثى مى‏فرماید:
    «اذا کانَ یومُ القِیامَةِ نادى‏ مُنادٍ: مَنْ کانَ اجْرُهُ عَلىَ اللَّهِ، فَلْیَدْخُلِ الْجَّنَةَ، فَیُقالُ: مَنْ ذَالذّى اجْرُهُ عَلَى اللَّهِ؟ فَیُقالُ: الْعافونَ عَنِ النّاسِ فَیَدْخُلونَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حسابٍ؛ هنگامى که روز قیامت مى‏شود. ندا دهنده‏اى صدا مى‏ زند: هر کس اجر او بر خداست، وارد بهشت شود، گفته مى ‏شود : چه کسى اجرش بر خداست؟ در پاسخ مى‏ گویند: کسانى که مردم را عفو کردند، آن ها بدون حساب داخل بهشت مى‏ شوند». (1)
    امّا بدین معنا نیست که استثنایى نداشته باشد، بلکه مواردى پیش‏ مى‏ آید که عفو و گذشت سبب جرأت فرد خطاکار مى‏شود . در این صورت باید از عفو و گذشت صرف نظر کرد . به عکس العمل عادلانه پرداخت. البته عکس العمل نباید با حرام باشد .
    على علیه السلام می فرماید : «الْعَفْوُ یُفْسِدُ مِنَ الَّلئیمِ بِقَدْرِ اصْلاحِهِ مِنَ الْکریمِ؛عفو و گذشت افراد لئیم و پست را فاسد مى‏کند، به همان اندازه که افراد با فضیلت را اصلاح مى ‏نماید».(2)
    پرسشگر گرامی؛
    کاری که شما کرده اید و در معذرت خواهی و آشتی کردن پیش قدم شده اید، کار خوب و پسندیده ای است و می تواند بازهم انجام شود و باعث ذلت نفس نیز نباشد.
    بدین صورت که در آشتی کردن رفتار و گفتار شما ذلیلانه نباشد و اگر هم آن فرد مقابل مغرور و خود خواه است،فقط به خاطررضای الهی ، ناراحتی را از دل ایشان در بیاورید.


    پی نوشت ها:
    1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت ، 1404 هجرى قمری، ج64، ص 266 .
    2.همان ، ج 74، ص 421 .


  13. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود