صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دوستت دارم دوستم داشته باش

  1. #1

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682

    دوستت دارم دوستم داشته باش




    سلام
    خدای متعال یک سری حرفهای رسمی داره که تو کتب مقدس بیان کرده مثل تورات و انجیل و قرآن کریم . البته در لابلای این سخنان رسمی اشاراتی هم برای اهل اشارت داره اما نه طوری که همه بفهمن و لوس بشن اما یک سری حرفهای دیگه هست که تو احادیث قدسی و مناجات اولیاء با خدا منعکس شده . فضای این حرفا خیلی تفاوت داره اونجا بیشتر حرفها حرف دله یعنی باید با میزان دل اونها رو سنجید .
    یک جایی مناجات یکی از انبیا با خدای مهربان را می خواندم که در آن به بندگانش پیام داده بود
    یکی از آن پیامها این بود :
    به حقی که بر من داری دوستت دارم پس به حقی که بر تو دارم دوستم داشته باش
    تو خلوتهای خودمون لحظاتی این جمله زیبا را ساده کنیم : دوست دارم دوسم داشته باش و به قلب سنگمان تلقین کنیم شاید شکست و او تعالی حاضر شد که فرمود : انا عند منکسره القلوب : من نزد قلبهای شکسته ام .
    والله الحنان المنان الموفق المعین

    ویرایش توسط حامد : ۱۳۹۱/۰۹/۲۸ در ساعت ۰۷:۴۴
    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  2. صلوات ها 45


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    سلام
    این کدام حق است که بخاطرش خدا ما را دوست دارد و کدام حق است که بخاطرش باید خدارا دوست داشته باشیم ؟
    والله الموفق

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  5. صلوات ها 33


  6. #3

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۱
    علاقه
    مسایل مذهبی
    نوشته
    178
    حضور
    2 روز 18 ساعت 12 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1882



    سلام
    فکر کنم منظور از حق خداوند همان حق پروردگاریش باشد.یعنی بنده باید خداوند متعال را پرستش کند به دلیل اینکه استحقاق پرستش را دارد نه به خاطر بهشت و جهنم و یا هر چیز دیگر.
    و منظور از حقی که خداوند متعال بخاطرش ما را دوست داشته باشد اینست که بنده را آفریده و همواره او را دوست دارد مانند حبیبی که محبوب خود را دوست دارد.
    اندکی صبر سحر نزدیک است...

  7. صلوات ها 28


  8. #4

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    سلام
    نظر شما چیست ؟

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  9. صلوات ها 22


  10. #5

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    سلام
    همانطور که جناب ترابی گفتند شاید حق بنده بر خدا حق مربوبیت باشد چه اینکه مربوب باید مورد لطف و عنایت رب خود باشد که این لطف و عنایت در حوزه خدایی نصیبی از محبت دارد و اما حق خدا بر بنده آنستکه اورا از کتم عدم آفرید و با انواع نعمتها و رحمتها پوشاند لذا باید او را دوست بدارد چه اینکه کسی غیر او چنین لطفی به او نکرده و نخواهد کرد . پس این حق از سویی حق مربوبیت و از سویی حق ربوبیت است لذا در آغاز فاتحه الکتاب فرمود : الحمد لله رب العالمین تا به همگان این اسباب محبت را یادآوری فرماید
    والله اعلم و الموفق

    ویرایش توسط حامد : ۱۳۹۱/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۴:۳۸
    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  11. صلوات ها 30


  12. #6

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    1,740
    حضور
    11 روز 11 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    47
    آپلود
    141
    گالری
    208
    صلوات
    8477

    دوستت دارم، دوستم داری!




    سلام علیکم
    راست ترین حرفها در قرآن است. و هر آنچه غیر قرآن را باید میزان صحت و سقمشان با قرآن سنجید!
    در هیچ جای قرآن بحث محبت خداوند به همه انسانها مطرح نشده است بلکه این محبت اختصاص به عده ای یافته است. و از عده ای دیگر دریغ شده است!
    بله قرآن می فرماید خداوند نسبت به همه انسانها رؤف و رحیم است ( إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحيمٌ بقره: 143) و رحمت و رأفت غیر از محبت است! رحمت خداوند شامل همه موجودات می شود و همچنین رأفت دلسوزیش!
    از منظر قرآن وقتی محبت خداوند شامل حال کسی شود، قطعا آن کس قلبش مملو از محبت خداوند گشته است! (وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ بقره: 165)
    معنی ندارد خداوند به انسانها بگوید: «من شما را دوست دارم آیا شما هم من را دوست دارید»!!
    ظاهرا حدیث ذکر شده در تضاد با آیات الهی است. مگر این که کارشناس محترم توضیح قابل قبولی برای این تضاد مطرح کنند که البته در آن صورت حتما استفاده خواهیم نمود!



  13. صلوات ها 28


  14. #7

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    نقل قول نوشته اصلی توسط روح بخش نمایش پست ها
    معنی ندارد خداوند به انسانها بگوید: «من شما را دوست دارم آیا شما هم من را دوست دارید»!!
    سلام به استاد محترم جناب روح بخش
    همانطور که عرض شد قرآن کریم حاوی بیانات رسمی تشریعی است لذا عجیب نیست که در جای دیگری کلماتی ببینیم که مثل آن در قرآن نیست مانند این جمله امام سجاد ع در دعای ابوحمزه :
    ان اخذتنی بجرمی اخذتک بمغفرتک
    این سخنان سخنان خلوت است و جایش متون رسمی نیست .
    اینکه خدای تعالی به بندگانش بفرماید : من شما را دوست دارم پس شما هم مرا دوست داشته باشید هیچ جای تعجب ندارد .
    در جمله ای که ما نقل کردیم نفرمود : آیا شما مرا دوست دارید ؟
    والله الهادی الموفق المعین

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  15. صلوات ها 25


  16. #8

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    سلام
    محبت الهی هرچند به نحو حالتی روحی قابل تصور نیست چه اینکه ذات خدای متعال از تغییر و تحول مبراست اما این محبت در قلب ولی الهی که از جنس محبتهای شناخته شده ماست میتواند نمودی از محبت الهی بوده و قابل انتساب به خدای متعال است همانطور که افعال خالصانه دیگر اولیائش را به خود نسبت داد : وما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی
    والله الموفق

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  17. صلوات ها 24


  18. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اخلاق-فلسفه-عرفان
    نوشته
    3,816
    حضور
    47 روز 14 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16428



    نقل قول نوشته اصلی توسط روح بخش نمایش پست ها
    سلام علیکم
    راست ترین حرفها در قرآن است. و هر آنچه غیر قرآن را باید میزان صحت و سقمشان با قرآن سنجید!
    در هیچ جای قرآن بحث محبت خداوند به همه انسانها مطرح نشده است بلکه این محبت اختصاص به عده ای یافته است. و از عده ای دیگر دریغ شده است!
    بله قرآن می فرماید خداوند نسبت به همه انسانها رؤف و رحیم است ( إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحيمٌ بقره: 143) و رحمت و رأفت غیر از محبت است! رحمت خداوند شامل همه موجودات می شود و همچنین رأفت دلسوزیش!
    از منظر قرآن وقتی محبت خداوند شامل حال کسی شود، قطعا آن کس قلبش مملو از محبت خداوند گشته است! (وَ الَّذينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ بقره: 165)
    معنی ندارد خداوند به انسانها بگوید: «من شما را دوست دارم آیا شما هم من را دوست دارید»!!
    ظاهرا حدیث ذکر شده در تضاد با آیات الهی است. مگر این که کارشناس محترم توضیح قابل قبولی برای این تضاد مطرح کنند که البته در آن صورت حتما استفاده خواهیم نمود

    باسمه تعالی
    با سلام:
    در وجه جمع باید عرض کنم :
    مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر شریف المیزان فرموده اند حب عبارت است از تعلق و ارتباط وجودی بین محب و محبوب ونتيجه مى‏گيرند كه هر چيزى ذات خود و همه متعلقات محبوب خود را دوست ميدارد، در نتيجه هر چيزى آثار وجوديش را هم دوست ميدارد، از اينجا معلوم ميشود كه خداى سبحان بدين جهت كه خود را دوست ميدارد، محبت نسبت به خلق خود دارد(1) بنابراین همه انسان ها اولاً و بالذات با قطع نظر از صفات اكتسابي، محبوب خداهستند و خداوند آفريده هاي خود را دوست دارد، با اين تفاوت كه برخي افراد با پيمودن راه كمال، اين محبوبيت را افزايش مي دهند و مورد عنايت ويژه خداوند قرار مي گيرند،
    پی نوشت:
    1-تفسیر المیزان ج1 ص 618



  19. صلوات ها 25


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,365
    حضور
    15 روز 17 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3246



    نقل قول نوشته اصلی توسط سمیع نمایش پست ها
    از اينجا معلوم ميشود كه خداى سبحان بدين جهت كه خود را دوست ميدارد، محبت نسبت به خلق خود دارد(1) بنابراین همه انسان ها اولاً و بالذات با قطع نظر از صفات اكتسابي، محبوب خداهستند و خداوند آفريده هاي خود را دوست دارد
    با سلام خدمت کارشناس پاسخگو جناب سمیع.

    ببخشید اگر سؤالم کمی عامیانه است. اما مدتی است که در ذهنم مطرح شده است.
    در حدیث قدسی شنیده ایم که اگر بنده می دانست چقدر مشتاق اویم همان لحظه جان می داد.
    یا مثلاً به ما گفته اند که خدا نسبت به بندگانش از مادر نیز مهربان تر است.
    چگونه می شود چنین چیزی را درک کرد؟

    یک مادر حاضر است برای برآوردن حاجت فرزندش گاهی جان خودش را نیز از دست بدهد.
    اگر خدا به انسان از مادر او هم مهربان تر باشد می تواند جان خود را برای او فدا کند؟ به نظر شما این گونه تعبیرها کمی زیاده روی نیست؟

    در احادیث داریم که رحمت خدا (اگر معادل محبت و مهربانی او باشد) محدود به حکمت اوست. مثل اینکه بگوییم در بانک مرکزی هرچه پول است برای شماست اما قانون اجازه نمی دهد آن را به شما بدهیم. اصلاً گفتن این جمله چه سودی دارد؟

    ممنون.

    ویرایش توسط مؤمن : ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ در ساعت ۲۰:۱۷

  21. صلوات ها 16


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود