صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا خداوند را دوست داریم؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419

    چرا خداوند را دوست داریم؟




    خدارا دوست بداریم
    در حدیث قدسی آمده:

    یابن آدم!انی احبک فانت ایضأ احببنی

    ای انسان!من تورا دوست دارم تو نیز مرا دوست بدار.

    مواعظ العدیه:ص۴۱۹




    عبدی! أنا و حقی لک محب،فبحقی علیک کن لی محبأ

    بنده ی من!سوگند به حق خودم دوستدار تو هستم،پس سوگند به حق من برتو،مرا دوست بدار.

    ارشاد القلوب:ص۱۷۱






    امام حسن مجتبی(ع)فرمود:

    من عرف الله احبه

    هرکس خدارا بشناسد او را دوست می دارد.

    تنبیه الخواطر:۱/۵۲


    سلیمان بن هارون عجلی از امام صادق علیه السلام روایت می کند که فرمود: یاران مهدی علیه السلام کسانی هستند که خداوند درباره آنان می فرماید: فسوف یاتی الله بقوم یحیهم و یحبونه اذله علی المومنین اعزه علی الکافرین مائده: 54

    به زودی خدا گروهی را می آورد که آنان را دوست دارد و آنان (نیز) خدا را دوست دارند، آن ها با مؤمنان فروتن و بر کافران سرسخت و سرافرازند. امام باقر علیه السلام هنگام تلاوت آیه: بعثنا علیکم عباداً لنا اولی بأس شدید( علیه شما بندگانی از خود را که جنگاورانی سخت کوش هستند بر می انگیزیم)
    می فرمود: آنان قائم علیه السلام و یارانش هستند، آن ها جنگاورانی سخت کوش هستند. .



  2. صلوات ها 12


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    خداوند جلّ جلاله مى‏فرمايد:
    قُلْ: ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبّى‏، لَوْلا دُعآؤُكُمْ. فَقَدْ كَذَّبْتُمْ، فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً.
    - بگو: اگر دعايتان نبود، پروردگارتان چه اعتنايى به شما داشت، زيرا مسلّماً شما تكذيب نموديد، و لذا تكذيبتان همواره ملازم شما خواهد بود.
    خداوند در اين آيه شريفه براى مخاطبَين آن هيچ جايگاه و مقامى در صورتى كه دعا نداشته باشد، قرار نداده؛ بنابراين، از اين كلام فهميده مى‏شود كه جايگاه و منزلت انسان در نزد خداوند - جلّ جلاله - به اندازه‏ى دعا، و ارزش او به قدر اهتمام به مناجات و خواندن اوست.
    شايد كسى اشكال كند بگويد: مراد از دعا در اين آيه، عبادت و پرستش خداوند است؛ ولى اين درست نيست، بلكه حقّ همانى است كه راويان مورد اعتماد از امامان و سروران ما (عليهم‏السلام) روايت كرده‏اند كه مقصود از دعا در اين آيه، بدون كم و كاست همان دعايى است كه در عرف شرع فهميده مى‏شود.
    2 - خداوند - جلّ جلاله - مى‏فرمايد:
    فَلَوْلا إِذْ جآءَهُمْ بَأْسُنا، تَضَرَّعُوا، وَلكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ.
    - پس اى كاش هنگامى كه سختى و ناگوارى از سوى ما به آنان مى‏رسيد، تضرّع و زارى مى‏نمودند، ليكن دلهايشان قساوت پيدا نموده و سنگدل گرديده بودند.
    خداوند - جلّ جلاله - در اين آيه شريفه هشدار مى‏دهد كه اگر كافران تضرّع و زارى مى‏نمودند، خداوند سختى و ناگوارى و خشم و عذاب و عقاب خويش را از آنان برمى‏داشت، و ناراحتيهاى آنان را برطرف مى‏نمود.
    ملاحظه مى‏شود كه خداوند نفرمود: اى كاش وقتى سختى و ناگوارى از ناحيه‏ى ما به سوى آنان مى‏آمد، نماز مى‏خواندند، يا روزه مى‏گرفتند، يا حجّ بجا مى‏آوردند، يا قرآن قرائت مى‏نمودند، و اين خود به صراحت مطلب را براى اهل فهم از برجستگان روشن مى‏نمايد.

    3 - باز از جمله آيات، وعده‏ى پاكيزه خداوند - جلّ جلاله - است به اينكه: دعا، كليد رسيدن به آمال و آرزوهاست. آنجا كه مى‏فرمايد:
    وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادى عَنّى، فَإِنّى قَريبٌ، أُجيبُ دَعْوَةَ الدّاعِ إِذا دَعانِ.
    - و هرگاه كه بندگانم درباره‏ى من بپرسند، بگو: كه من نزديكم، و دعاى هر دعا كننده را هنگامى كه مرا بخواند، اجابت مى‏كنم.
    4 - و نيز در اين باره است فرمايش ديگر خداوند - جلَّ جلاله - كه مى‏فرمايد:
    أُدْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُمْ، إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُوُنَ عَنْ عِبادَتى، سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ.
    - مرا بخوانيد تا دعايتان را براى شما اجابت كنم، به راستى كسانى كه از پرستش و عبادت من گردنكشى مى‏كنند، با حالت خوارى و ذلّت وارد جهنّم خواهند شد.
    خداوند - جلّ جلاله - با اين آيه شريفه توجّه مى‏دهد كه ترك كردن دعا، استكبار و گردنكشى از پرستش و عبادت او، و نيز سبب داخل شدن در آتش جهنّم و عذاب خوار كننده‏ى آن است.
    از امام صادق (عليه السلام) روايت شده كه مراد از عبادتى كه انسان از آن گردنكشى مى‏نمايد در اين آيه، همان دعا است، و اينكه هركس با وجود اين دستور آن را ترك كند، از مستكبران و گردنكشان خواهد بود.

    5 - تنها بخشى از آياتى كه ذكر شد، براى عارفان كفايت مى‏كند، و اگر نبود در فضيلت دعا، جز فرمايش خداوند - جلّ جلاله - به سرور پيامبران - صلوات اللَّه عليه و آله - آنجا كه مى‏فرمايد:
    واصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بالْغَداوَةِ وَالْعَشِىِّ، يُريدُونَ وَجْهَهُ، وَلاتَعْدُ عَيْناكَ عنَْهُمْ.
    - و خويشتن را با كسانى كه صبح و شام پروردگارشان را مى‏خوانند، در حالى كه تنها خشنودى او را اراده نموده‏اند، به صبر و شكيبايى وادار كن، و مبادا چشمانت را از آنان بردارى.
    كفايت مى‏كرد، و اين امر بزرگى است؛ زيرا اين خطاب در مقام ستايش و مدح كسانى كه صبح و شام به درگاه پروردگار دعا مى‏كنند، صادر شده و خداوند - جلّ جلاله - به خاطر دعاى آنان در صبح و شام به رسولش (صلى الله على و آله و سلم) امر فرموده كه پيوسته ملازم آنان بوده، و چشمان شريفش را از مصاحبت و همنشينى با ايشان بر ندارد.



  5. صلوات ها 8


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    اللّه‏ كه تنها مستجمع جميع صفات كماليه است، قابل اطاعت است و غير از او بايد در برابر وجود مقدّس او تسليم باشد. نه تنها ما اين وظيفه را داريم، بلكه از راه قانونى كه خودش به ما ابلاغ كرده، اين وظيفه به عنوان يك وظيفه تكوينى، بر عهده تمام موجودات عالم قرار داده شده است كه در برابر محبوب و معبود خودشان سر تسليم فرود آورند و اين حالت تسليم تا زمانى كه موجود هستند، با آنان همراه است.

    قرآن مجيد هم بر اين معنا دلالت دارد، در سوره الرحمن آمده است :

    « وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ».و گياه و درخت همواره [ براى او ] سجده مى‏كنند .

    تمام درختان عالم و نه فقط درختان زمين و تمام ستارگان عالم، در برابر وجود اقدس او حالت سجده دارند ؛ يعنى تسليم محض او هستند و هر كجا اطاعت محض باشد، نظم محض هم حكم‏فرماست و موجودى هم كه مطيع محض باشد، به سوى ميوه دادن و نتيجه دادن در حركت خواهد بود و حتما نتيجه‏اش را آشكار مى‏كند. بنده محض، ثمرات وجودش را آشكار مى‏كند، چون هر ثمرى براى هر موجودى، در همين حالت تسليم، عبوديت و در همين حالت خضوع اوست.



  7. صلوات ها 6


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    كرامت پروردگار

    نصف شب در تاريكى خلوت شب خود پروردگار مى‏فرمايد كه خودم با تو حرف مى‏زنم. به جاى اين كه تو با من مناجات كنى، من با تو مناجات مى‏كنم. نبايد نفس در اين قفس خاكى بدن حبس شود، اما لطف، كرامت و آقايى بى‏نهايت او را ببين كه خودباختگان را فراموش نمى‏كند، و به آن بيچاره‏ها در آمريكا، عراق، شوروى، فرانسه، انگليس و داخل كشور مى‏گويد: بيچاره‏ها سگ صفتى و پستى فكر شما مانع اين نمى‏شود كه من در حق شما آقايى نكنم، بالاخره استخوانى جلوى شما مى‏اندازم.

    رسول خدا صلي الله عليه و آله مى‏فرمايد :

    «الدُّنيا جيفَةٌ وطالِبُها كِلابٌ» .

    كسانى كه دنبال من نيستند، مانند سگانى‏اند كه دنبال مردار و استخوانند و منِ خدا نمى‏توانم سگ گرسنه را ببينم و چيزى جلويش نيندازم.

    به همين دليل به ما مى‏گويد: از اين كه دو تكه نان در دست دشمنان من است، نه وحشت كنيد، نه ترديد به خود راه دهيد، نه اضطراب داشته باشيد و نه حالتان به هم بخورد.

    موسى بن عمران عليه السلام به پروردگار عرض كرد : راهى براى نابودى فرعون پيدا كرده‏ام، خدا فرمود: چيست؟ گفت: جلوى نان و آبش را بند بياور. چيزى به او نده تا بميرد. خطاب رسيد، موسى، چون او بنده من است، دست از خدايى خود در حق او برنمى‏دارم، تا وقتى بايد بماند، آب و نانش را مى‏دهم. «الدُّنيا جيفَةٌ وطالِبُها كِلابٌ»، خودباختگان را هم فراموش نمى‏كنم:

    اى كريمى كه از خزانه غيب


    گبر و ترسا وظيفه خور دارى

    دوستان را كجا كنى محروم


    تو كه با دشمنان نظر دارى


    آن كه اصلاً دنبالت نمى‏آيد، سيرش مى‏كنى، با آن كس كه دنبالت بيايد چه مى‏كنى؟
    از قول خودش حديثى ست که واقعا انسان را آتش مى‏زند، البته اگر انسان بفهمد.

    «أعْدَدْتُ لِعِبادِىَ الصّالِحينَ ما لا عَينٌ رَأَت وَ لا اُذُنٌ سَمِعَتْ ولا خَطَرَ عَلى قَلْبِ بَشَرٍ».

    پيامبر صلي الله عليه و آله مى‏گويد كه به رفقايم بگو، به عاشقانم بگو، به آنان كه دنبال من مى‏آيند، بگو كه چيزهايى برايتان آماده كرده‏ام كه اگر به من برسيد به شما خواهم داد، چيزهايى كه نه چشمى ديده، نه گوشى شنيده و نه عقلى درك كرده است:

    «وَ مِمَّا لاَ يَعْلَمُونَ ».



  9. صلوات ها 9


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    خود را بشناس

    نقل مى‏كنند كه در يكى از شهرهاى بزرگ كشور يونان، پيش از ظهور حضرت مسيح عليه السلام معبدى بسيار مهم براى عبادت مردم ساخته بودند كه بر سر در اين معبد، سنگ بزرگى را نصب كرده بودند. اين سنگ را به گونه‏اى مايل كار گذاشته بودند كه هر كس مى‏خواهد وارد معبد شود، سنگ را ببيند. روى اين سنگ، يك جمله نوشته بودند و همه هدف‏شان هم اين بود كه مردم اين جمله را ببينند. البته اين جمله، ريشه در تعليمات وجود مقدس حضرت حق دارد و تاريخ بيان اين جمله هم به ابتداى خلقت حضرت موسى عليه السلام برمى‏گردد. جمله اين بود : «خود را بشناس». اين جمله، يكى از زيباترين جملات تاريخ حيات انسان و از عميق‏ترين جملاتى است كه بشر شنيده است.

    تحقق اين جمله، در وجود هر انسانى او را به طور قطع با سه مسأله روبه رو خواهد كرد : مسأله قرب، مسأله لقاء و مسأله رضوان البته نه به معناى بهشت، بلكه رضوانى كه پروردگار بزرگ عالم، در قرآن مجيد، پس از بهشت و نعمت‏هاى بهشت مطرح مى‏كند و مى‏فرمايد :

    «وَرِضْوَ نٌ مِّنَ اللّه‏ِ أَكْبَرُ».
    و خشنودى و رضايتى از سوى خدا [ كه از همه آن نعمت ها ] بزرگ‏تر است .



  11. صلوات ها 7


  12. #6

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    حقيقت قرب الهى

    مسأله قرب، در قرآن كريم مطرح است. در آن جا خداوند بعضى از بندگانش را اسم مى‏برد، اوصاف آنان را بيان و آنان را معرفى مى‏كند و در پايان آيه شريفه مى‏فرمايد :

    «وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ »
    از بندگان مقرب من بود. اين قرب هم، نه قرب مكانى است، نه قرب حسى و نه قرب مادى، بلكه حقيقت اين قرب، مفهوم اين آيه شريفه است :

    «صِبْغَةَ اللّه‏ِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّه‏ِ صِبْغَةً»


    [ به يهود و نصارا بگوييد : ]رنگ خدا را [ كه اسلام است ، انتخاب كنيد ]و چه كسى رنگش نيكوتر از رنگ خدا است ؟



  13. صلوات ها 8


  14. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۰
    علاقه
    نوشتن،بازی کردن با کودکان،حرف زدن با دوستان،هوای ابری پاییز
    نوشته
    58
    حضور
    6 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    299



    اینکه خداوند بندگان بدش را چون سگ بداند بعید است! می گفت دوست دارم عاشقش باشم، خیلی دنبالش رفتم اما خودش رو از من پنهان کرد، مرا عاشق کن چیز دیگری نمی خواهم. اما نه ...... . نه خودش را نشان می دهد نه عشق به سراغ قلبش می آید. شب ها می گریست برای بی کسی اس می دانست خدا هست اما توان سخن گفتن با او را نداشت. قلبش شکسته اما نمی شود . او می داند که خداوند با قلب های پاک سر و کار دارد. قلب او که کاروان سراست، نمی شود هم خدا باشد هم بدی ها. جای یک چیز است. در عجب است همه این هارو می دونه اما نمی تونه بدی هارو از قلبش بیرون بندازه. و کجاست یاری دهنده ای که یاریش دهد؟ نیست، خودش هم خوب می داند. کم کم به این نتیجه می رسد که گویا دیگه برای خدا اشرف مخلوقات نیست اون قدر بد شده که خداوند همچون سگ..... . باز هم باورش براش سخته.کاش خیلی چیزارو نمی دونست و در جهل به سر می برد شاید غفلت برایش بهتر بود حالا هم می دونه هم نمی تونه.

  15. صلوات ها 9


  16. #8

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۰
    علاقه
    نوشتن،بازی کردن با کودکان،حرف زدن با دوستان،هوای ابری پاییز
    نوشته
    58
    حضور
    6 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    299



    برای من مهربانی خداوند غیر قابل تصور است. کسی که این قدر خوب باشه. شنیدم شبی مرد بت پرستی با التماس و زاری بتش رو سجده می کرد و از او طلب خواسته ای داشت. خداوند به فرشتگان دستور اجابت داد، فرشته ها تعجب کردند که چرا.... و خداوند پاسخ داد نمی توانم گرفتاری بنده ام رو ببینم و براش کاری نکنم. من نمی فهمم، کسی که این قدر مهربوون باشه. لطفا همه نذر دل یه بنده خدا یه صلوات بفرستادید. یا حق

  17. صلوات ها 9


  18. #9

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    51
    حضور
    4 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    271



    خدا رو دوست دارم چون تا حالا هر اتفاقی که فکر میکردم برام بدبختی اورده وپیشش از این موضوع شکایت کردم بعد از گذشت زمان کوچیکی برام معلوم شد که برام خیلی هم خوب بوده که اون اتفاق نیفتاد.شکر میکنم خدا رو چون میدونه بندش چی میخواد.
    خدارو دوست دارم چون لایق دوست داشتنه

  19. صلوات ها 8


  20. #10

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    81
    حضور
    5 روز 12 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    419



    ثمره خودشناسى

    كسى كه خودش را بشناسد، يك‏پارچه شعله دين را به خود مى‏زند و همه مفاسد درون و برون را مى‏سوزاند ؛ مانند زمستان كه كشت‏كار و زارع همه تيغ‏هاى زراعت را به آتش مى‏دهد، همه را از دم پاك مى‏كند و مى‏سوزاند و صاف مى‏كند و پس از اين كه سوزاند، زمين را برمى‏گرداند و دانه مى‏كارد. شهريور و مهر هم سود بسيارى به جيب مى‏زند و راحت زندگى مى‏كند. اگر كسى خود را بشناسد، با آتش و حرارت دين، همه اين زباله‏هاى درون و مفاسد برون را مى‏سوزاند. زمين با قدرت به سوى خورشيد الهى دين برگشت داده مى‏شود و دانه‏هاى احكام و اخلاق و عقايد در اين زمين پاشيده مى‏شود. آفتاب الهى هم بر اين زمين مى‏تابد. به قول قرآن، در سوره ابراهيم، از وجود انسان، شجره طيبه درست مى‏شود.

    خود را بشناس! داروها در وجود خود تو است، همه بيمارى‏ها هم در وجود تو است. تقصيرها را يك‏پارچه گردن دشمن نگذار. تو تسليم دشمن شدى وگرنه، او قدرتى در برابر تو نداشت. او يك دعوت كرد و تو بايد شيطان را مأيوس مى‏كردى و به درخواستهايش بى‏اعتنايى مى‏نمودى . و مى‏گفتى : نمى‏آيم يا اگر دعوتش را اجابت كردى، وسط كار مى‏خواستى او را رها كنى، از او مى‏بريدى، قطع رابطه مى‏كردى.

    ظاهرا اميرالمؤمنين عليه السلام اين شعر را با حالت غصه و تأسف فرموده است :

    «أتَزْعَمُ أنَّك جِرمٌ صَغيرٌ» .


    آيا گمان مى‏كنى موجود كوچك هستى.

    «وفيكَ انطوى العالَمُ الأكبَر» .

    عالم اكبر در تو است.

    «وأنتَ الكِتابُ المُبينُ الّذى بأحْرُفِه يَنْظَرُ المُنْظِرُ».

    تو كتاب پروردگارى، تو با همه وجودت خدا را بايد براى ديگران آشكار كنى.



  21. صلوات ها 10


صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود