صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: غرور ؛ آفت بزرگ عبادت!

  1. #1

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347

    غرور ؛ آفت بزرگ عبادت!




    بســـــــــم الله الرحمــــــــن الرحیــــــــــم

    از آفت های بزرگ عبادت ، «غرور» و عجب است.
    چگونه می توان آن را درمان کرد یا به آن گرفتار نشد؟

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۶

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  2. صلوات ها 11


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    1. آیا واقعا عبادت کرده ایم

    گاهی انسان در جهل مرکب است و می پندارد که به عبادت خدا مشغول است در حالی که به بیراهه می رود و کارهای خودش را بیش از حد بها می دهد.

    گاهی رفتارهای ناپسند ، در نظر انسان «کار نیک» جلوه می کند و ابلیس نیز در این زمینه ، فعال است.
    قرآن در چند آیه به این «تزئین عمل سوء » اشاره دارد:


    أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ


    آيا آن كس كه زشتى كردارش براى او آراسته شده و آن را زيبا مى‏بيند [مانند مؤمن نيكوكار است] خداست كه هر كه را بخواهد بى‏راه مى‏گذارد و هر كه را بخواهد هدايت مى‏كند پس مبادا به سبب حسرتها[ى گوناگون] بر آنان جانت [از كف] برود قطعا خدا به آنچه مى‏كنند داناست

    (سوره فاطر آیه 8)



    الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا


    [آنان] كسانى‏اند كه كوشش‏شان در زندگى دنيا به هدر رفته و خود مى‏پندارند كه كار خوب انجام مى‏دهند
    ( سوره کهف آیه 104 )

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۷

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  5. صلوات ها 11


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    2. آیا عبادت های ما قبول شده است

    ارزش مهم عبادت ها و نماز به قبولی آنهاست و خداوند از بندگان شایسته و اهل تقوا عبادت را می پذیرد.

    انسانی که به قبولی عبادت مطمئن نیست ، چرا مغرور به آن باشد؟

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۷

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  7. صلوات ها 13


  8. #4

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    3. آیا عبادت های ما تباه نشده است

    برخی از گناهان است که نماز و عبادت های یک عمر را «حبط» و تباه می کند و افراد از بازار عمل تهی دست برمی گردند.


    نماز و عباداتی که همراه با معصیت هاست ،
    آیا از تباه شدن به سلامت گذشته است تا به آن ها دل خوش کنیم؟!


    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۷

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  9. صلوات ها 12


  10. #5

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    4. آیا حسن عاقبت خواهیم داشت

    بسیارند آنان که گرفتار فرجام بد و عاقبت سوء شدند .
    حسن عاقبت و عاقبت به خیری نعمت بزرگی است که اولیاء خدا همواره از خداوند می طلبیده اند.
    حضرت یوسف از خداوند خواست که مرا مسلمان بمیران. (
    تَوَفَّنِي مُسْلِمًا )
    قرآن می گوید : خردمندان یکی از خواسته هایشان از خدا آن است که آنان را با نیکان بمیراند. (
    وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ )


    مگر شیطان با آن همه عبادت از محضر خدا رانده نگشت؟
    مگر افرادی پس از یک عمر نماز و عبادت ، در بدترین وضع روحی و عملی و گمراهی از دنیا نرفتند؟
    پس نباید به وضع فعلی مغرور شد!

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۸

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  11. صلوات ها 9


  12. #6

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    5. مقایسه ی عبادت ها و نعمت ها

    هر چه داریم از خداوند است.
    نعمت سلامتی ، امکانات و رزق همه از الطاف اوست.
    توفیق عبادت هم از جانب اوست.
    سراپا غرق در نعمت های اوئیم.

    او برای آنکه ما را به سعادت برساند ، دعوت می کند ، راهنما می فرستد ، تشویق می کند ، وسیله می دهد ، ما را در هر مکان و زمان و شرایط و وضعی که هستیم به حضور می پذیرد.
    فراریان را هم قبول می کند.

    از تکرار درخواست و حضور خسته نمی شود؛
    از پذیرایی کم نمی کند؛
    عبادت های ناقابل ما را هم می پذیرد و گران هم می خرد ؛
    عیوب را می پوشاند و صدها لطف و انعام دیگر.


    آیا عبادت های ما در مقابل نیکی های او به چه حسابی می آید؟

    و ما قدر اعمالنا فی جنب نعمائک؟

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۸

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  13. صلوات ها 12


  14. #7

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    7. مقایسه ی عبادت ها و نیاز

    عبادت ها ، توشه ی راه آخرت ما هستند.
    راهی دراز و دشوار در پیش داریم.
    آیا این عبادت ها ، کفاف آن همه راه و برآوردن آن همه نیاز ما را می کند؟
    مگر ناله امام علی علیه السلام بلند نیست که : آه... از کمی توشه و دوری راه!

    ما ، بیش از دنیا ، در عقبه های بعدی ، در قبر ، در برزخ ، محشر و آخرت به خدا و انعام او نیازمندیم.




    ابودرداء می گوید : در مسجد پیامبر در باره ی اعمال اهل بدر و رضوان گفتگو بود.

    من گفتم عبادات و زهد علی (علیه السلام) از همه بیش تر است.
    وقتی این سخن بر آنان گران آمد ، این خاطره را که خود شاهد آن بودم نقل کردم:
    شبی علی (علیه السلام) را دیدم که در نخلستان پنهان شد.
    او را تعقیب کردم ولی از نظرم ناپدید گشت.
    فکر کردم به خانه رفت.
    ولی... صدای ناله ی او را می شنیدم که می گفت : خدایا... آه از آن گناهی که من فراموشش کردم ولی تو به حسابم نوشته ای... آه از آتش سوزان ...
    و آنقدر گریست که بی هوش و بی حرکت شد.
    فکر کردم از دنیا رفته است.
    به خانه ی زهرا (سلام الله علیها ) رفتم تا خبر دهم ، فرمود: این حالت از خوف خدا برای علی (علیه السلام) پیش می آید.
    سپس آبی آوردیم و او به هوش آمد و من نیز می گریستم.
    وقتی به هوش آمد گفت: ای ابودرداء! چگونه مرا می بینی آنگاه که در قیامت مرا به سوی حساب فراخوانند ؟
    و گنهکاران به عذاب خدا یقین کنند.


    غرور به عبادت های ناچیز ، در مقابل وسعت نیاز ما به رحمت پروردگار ، نشان غفلتی دیگر است.

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  15. صلوات ها 12


  16. #8

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    چشم و دلی مجاب و کمی پنجره!
    نوشته
    1,219
    حضور
    12 روز 11 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    464
    صلوات
    12347



    8. مقایسه با عبادت اولیاء خدا

    عبادات ناچیز ما ، در مقایسه با عبادت اولیاء الله به راستی که اندک است.
    با آنکه آنان معصوم بودند و در عبادت و راز و نیازو وبندگی ، سرآمد عصر خویش و همه ی دوران ها به حساب می آمدند ، اما آن همه اهل توجه به پروردگار و عبودیت در آستان او بودند.

    ما که سراپا نقص و عجز و نیازیم باید بسی بیشتر عبادت کنیم.
    توجه و شناخت نسبت به عبادت اولیاء خدا ، ما را از مغرور شدن به نماز و دعایمان باز می دارد.



    ::پیامبر خدا بسیار عبادت می کرد. و در عبادت به خود مشقت وارد می کرد آ تا آنکه این آیه نازل شد:

    مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى ﴿سوره ی طه آیه ۲﴾




    :: امام حسن مجتبی علیه السلام می فرماید :
    عابدتر از فاطمه (سلام الله علیها) کسی در دنیا نبود آنقدر به عبادت می ایستاد تا قدم هایش ورم می کرد.


    :: امام باقر علیه السلام نقل می کند:
    وارد شدم. پدرم را دیدم که پایش ورم کرده ، رنگش متغیر ، چشمانش سرخ و پیشانی اش نشان سجده دارد.
    به گریه افتادم.
    وقتی متوجه من شد فرمود: فلان نوشته را بیاور!
    در آن نوشته از عبادت های علی (علیه السلام) کمی برایم خواند و کنار گذاشت و فرمود: «چه کسی می تواند همچون علی (علیه السلام) عبادت کند؟»


    وقتی بزرگان معصوم ما چنین اند و همواره به قصور خویش در عبادت اعتراف دارند و زبانشان به « ما عبدناک حق عبادتک» گویاست ؛
    دیگر چه جای غرور و خود پسندی نسبت به آنچه که به نام عبادت انجام می دهیم؟
    میان عبادت ما و عبادت اولیاء خدا ، تفاوت از زمین تا آسمان است.
    پس چرا مغرور شدن؟



    بنده همان به که ز تقصیر خویش ، عذر به درگاه خدای آورد
    ورنه سزاوار خداوندی اش ، کس نتواند که به جای آورد


    پرتویی از اسرار نماز ، حجة الاسلام والمسلمین قرائتی

    ویرایش توسط مشکاة : ۱۳۹۱/۰۵/۰۶ در ساعت ۱۵:۵۹

    اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ؛

    به راستى که مردم بنده دنیا هستند و دین لق لقه زبان آنهاست
    تا جایى گرد دین می گردند که معاش آنها تامین باشد
    و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دینداران کم مى‏ شوند


    حسین ابن علی علیه السلام
    تحف العقول، ص 245





  17. صلوات ها 10


  18. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۰
    علاقه
    مطالعه
    نوشته
    32
    حضور
    2 روز 10 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    113



    با سلام و تبریک عید

    با تشکر از مباحث بسیار عالی که مطرح می کنید.

    ویرایش توسط hassan.hamidi : ۱۳۹۱/۰۵/۲۸ در ساعت ۲۳:۳۱
    در ضمیر ما نمی گنجد بغیر از دوست کس
    هر دو عالم را به دشمن ده که ما را دوست بس

  19. صلوات ها 6


  20. #10

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز در هم
    نوشته
    591
    حضور
    8 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    69
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3955



    با سلام و وقت به خیر خدمت دوستان و کارشناسان محترم

    یه سوال داشتم که هیچ وقت متوجهش نشدم و در واقع برام متناقض هست


    از یه طرف انسان ها به دوست داشتن خودشون توصیه شدن منظورم روایاتی هست که در باب شرافت و عزت نفس اومدن و از طرف دیگه از دوست داشتن خودشون منع شدن یعنی منع از غرور و تکبر و علاوه بر اون روایاتی در باب پست بودن نفس آدمی داریم



    آیا عزت نفس و دوست داشتن خود می تونه از مصادیق غرور وتکبر باشه یا اینکه می تونه منجر به غرور و تکبر بشه ؟

    آیا اگه اعتماد به نفس بالایی داشته باشیم که من قادرم بسیاری از کارها رو انجام بدم و فلان توانایی ها رو دارم که دیگران ندارن غرور و تکبر محسوب میشه ؟
    یعنی در واقع عزیز و دوست داشتن خودمون و داشتن اعتماد به خودمون و توانایی هامون از رذائل اخلاقی محسوب میشه ؟ چون مقارن با بحث غرور هست آدم دچار تناقض میشه




  21. صلوات ها 6


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 4

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود