صفحه 1 از 8 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: افتخارم اينكه رافضي هستم

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    جان فدا کردن برای خاک پای مولایم امام زمان ، احادیث اهل بیت ،
    نوشته
    262
    حضور
    6 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    694

    افتخارم اينكه رافضي هستم




    بسم الله الرحمن الرحيم
    چندی پیش دیدم که عده ای به لقب مقدس رافضی توهین نموده و ان را تحقیری برای شیعیان تلقی کرده ... اخ که چشم هایش کور است و نمی بیند که امام صادق - روحی فداه- در روایت به ابی بصیر- سلام الله علیه- این مرد موثق می فرماید لقبی است که خداوند برای شما شیعیان گذاشته و ان چنان روایتی در این باب گویند که دل شیعه خنک گردد باشد تا با چشم باز حرفی را بزنیم .
    نص:

    قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَإِنَّا قَدْ نُبِزْنَا نَبْزاً «1» انْكَسَرَتْ لَهُ ظُهُورُنَا وَ مَاتَتْ لَهُ أَفْئِدَتُنَا وَ اسْتَحَلَّتْ لَهُ‏ الْوُلَاةُ دِمَاءَنَا فِي حَدِيثٍ رَوَاهُ لَهُمْ فُقَهَاؤُهُمْ‏ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (امام صادق( ع الرَّافِضَةُ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ‏ قَالَ لَا وَ اللَّهِ مَا هُمْ سَمَّوْكُمْ‏ وَ لَكِنَّ اللَّهَ سَمَّاكُمْ بِهِ‏ «2» أَ مَا عَلِمْتَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَنَّ سَبْعِينَ رَجُلًا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ رَفَضُوا فِرْعَوْنَ وَ قَوْمَهُ لَمَّا اسْتَبَانَ لَهُمْ ضَلَالُهُمْ فَلَحِقُوا بِمُوسَى ع لَمَّا اسْتَبَانَ لَهُمْ هُدَاهُ فَسُمُّوا فِي عَسْكَرِ مُوسَى الرَّافِضَةَ لِأَنَّهُمْ رَفَضُوا فِرْعَوْنَ‏ وَ كَانُوا أَشَدَّ أَهْلِ ذَلِكَ الْعَسْكَرِ عِبَادَةً وَ أَشَدَّهُمْ حُبّاً لِمُوسَى وَ هَارُونَ وَ ذُرِّيَّتِهِمَا ع فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى ع أَنْ أَثْبِتْ لَهُمْ هَذَا الِاسْمَ فِي التَّوْرَاةِ فَإِنِّي قَدْ سَمَّيْتُهُمْ بِهِ وَ نَحَلْتُهُمْ إِيَّاهُ فَأَثْبَتَ مُوسَى ع الِاسْمَ لَهُمْ ثُمَّ ذَخَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَكُمْ هَذَا الِاسْمَ حَتَّى نَحَلَكُمُوهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ رَفَضُوا الْخَيْرَ وَ رَفَضْتُمُ الشَّرَّ افْتَرَقَ النَّاسُ كُلَّ فُرْقَةٍ وَ تَشَعَّبُوا كُلَّ شُعْبَةٍ فَانْشَعَبْتُمْ مَعَ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ ص‏ وَ ذَهَبْتُمْ حَيْثُ ذَهَبُوا وَ اخْتَرْتُمْ مَنِ اخْتَارَ اللَّهُ لَكُمْ وَ أَرَدْتُمْ مَنْ أَرَادَ اللَّهُ فَأَبْشِرُوا ثُمَّ أَبْشِرُوا فَأَنْتُمْ وَ اللَّهِ الْمَرْحُومُونَ الْمُتَقَبَّلُ مِنْ مُحْسِنِكُمْ وَ الْمُتَجَاوَزُ عَنْ مُسِيئِكُمْ مَنْ لَمْ يَأْتِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بِمَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنْهُ حَسَنَةٌ وَ لَمْ يُتَجَاوَزْ لَهُ عَنْ سَيِّئَةٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي- فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَلَائِكَةً يُسْقِطُونَ الذُّنُوبَ عَنْ ظُهُورِ شِيعَتِنَا كَمَا يُسْقِطُ الرِّيحُ الْوَرَقَ فِي أَوَانِ سُقُوطِهِ‏ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ‏ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ‏ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا «3» اسْتِغْفَارُهُمْ وَ اللَّهِ لَكُمْ دُونَ هَذَا الْخَلْقِ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ‏ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ‏ فَقَالَ‏ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا

    ______________________________
    (1) النبز- بالتحريك-: اللقب.

    (2) في بعض النسخ [بل اللّه سماكم به‏].

    (3) المؤمن: 7.


    اللَّهَ عَلَيْهِ‏ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‏ نَحْبَهُ‏ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا «1» إِنَّكُمْ وَفَيْتُمْ بِمَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَيْهِ مِيثَاقَكُمْ مِنْ وَلَايَتِنَا وَ إِنَّكُمْ لَمْ تُبَدِّلُوا بِنَا غَيْرَنَا وَ لَوْ لَمْ تَفْعَلُوا لَعَيَّرَكُمُ اللَّهُ كَمَا عَيَّرَهُمْ‏ حَيْثُ يَقُولُ جَلَّ ذِكْرُهُ- وَ ما وَجَدْنا لِأَكْثَرِهِمْ‏ مِنْ عَهْدٍ وَ إِنْ وَجَدْنا أَكْثَرَهُمْ لَفاسِقِينَ‏ «2» يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ‏ فَقَالَ‏ إِخْواناً عَلى‏ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‏ «3» وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا غَيْرَكُمْ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ- الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ‏ «4» وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا غَيْرَكُمْ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَنَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ شِيعَتَنَا وَ عَدُوَّنَا فِي آيَةٍ مِنْ كِتَابِهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ- هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‏ «5» فَنَحْنُ‏ الَّذِينَ يَعْلَمُونَ‏ وَ عَدُوُّنَا الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ‏ وَ شِيعَتُنَا هُمْ‏ أُولُوا الْأَلْبابِ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ وَ اللَّهِ مَا اسْتَثْنَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِأَحَدٍ مِنْ أَوْصِيَاءِ الْأَنْبِيَاءِ وَ لَا أَتْبَاعِهِمْ مَا خَلَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ شِيعَتَهُ فَقَالَ فِي كِتَابِهِ وَ قَوْلُهُ الْحَقُّ- يَوْمَ لا يُغْنِي‏ مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ‏ إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ‏ «6» يَعْنِي بِذَلِكَ‏ عَلِيّاً ع وَ شِيعَتَهُ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ إِذْ يَقُولُ- يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ‏ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ‏ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‏ «7» وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا غَيْرَكُمْ‏ فَهَلْ سَرَرْتُكَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ‏ إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ‏ «8» وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا إِلَّا الْأَئِمَّةَ ع وَ شِيعَتَهُمْ‏ فَهَلْ سَرَرْتُكَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ‏ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ‏ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ‏ وَ حَسُنَ‏


    ______________________________
    (1) الأحزاب: 23.

    (2) الأعراف: 102.

    (3) الحجر: 47.

    (4) الزخرف: 67.

    (5) الزمر: 9.

    (6) الدخان: 42 و 43.

    (7) الزمر: 53.

    (8) الحجر: 42.


    الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏8، ص: 36
    أُولئِكَ رَفِيقاً «1» فَرَسُولُ اللَّهِ ص فِي الْآيَةِ النَّبِيُّونَ‏ وَ نَحْنُ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَدَاءُ وَ أَنْتُمُ الصَّالِحُونَ‏ فَتَسَمَّوْا بِالصَّلَاحِ كَمَا سَمَّاكُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ إِذْ حَكَى عَنْ عَدُوِّكُمْ فِي النَّارِ بِقَوْلِهِ- وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‏ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ‏ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ «2» وَ اللَّهِ مَا عَنَى وَ لَا أَرَادَ بِهَذَا غَيْرَكُمْ‏ صِرْتُمْ عِنْدَ أَهْلِ هَذَا الْعَالَمِ‏ شِرَارَ النَّاسِ‏ وَ أَنْتُمْ وَ اللَّهِ فِي الْجَنَّةِ تُحْبَرُونَ‏ «3» وَ فِي النَّارِ تُطْلَبُونَ‏ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا مِنْ آيَةٍ نَزَلَتْ تَقُودُ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا تَذْكُرُ أَهْلَهَا بِخَيْرٍ إِلَّا وَ هِيَ فِينَا وَ فِي شِيعَتِنَا وَ مَا مِنْ آيَةٍ نَزَلَتْ تَذْكُرُ أَهْلَهَا بِشَرٍّ وَ لَا تَسُوقُ إِلَى النَّارِ إِلَّا وَ هِيَ فِي عَدُوِّنَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فَهَلْ سَرَرْتُكَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِي فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَيْسَ عَلَى مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا نَحْنُ وَ شِيعَتُنَا وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْ ذَلِكَ بُرَآءُ «4» يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُكَ‏ وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى فَقَالَ حَسْبِي‏






    ترجمه :

    ابو بصير- قربانت آيا اين مقام ويژه ما (شيعيان) است يا براى عموم اهل توحيد و يكتاپرستانست؟

    امام عليه السّلام- نه بخدا مخصوص شما است نه همه مردم.

    ابو بصير- قربانت اينان بما لقبى داده‏اند كه پشت ما شكسته و دلهاى ما مرده است، و زمامداران و واليان بخاطر همين لقب خون ما را حلال ميشمرند- روى حديثى كه فقهاى آنها بر ايشان روايت كنند- امام (ع)- مقصودت لقب «رافضى» است؟ (رافضى بمعناى ترك‏كننده و واگذارنده است).

    ابو بصير- آرى.

    امام (ع)- نه بخدا سوگند اينان شما را بدين نام نخواندند بلكه خدا شما را بدان ناميده است اى ابا محمد آيا ندانى كه هفتاد نفر از بنى اسرائيل چون گمراهى فرعون و قومش را ديدند آنها را

    واگذاردند و بموسى كه او را در هدايت ديدند پيوستند، و آنها را در لشكر موسى «رافضى» ناميدند چون فرعون را واگذاردند، (1) و آنها در ميان لشكر موسى از همه در عبادت كوشاتر و نسبت بدوستى موسى و هارون و فرزندانشان از همگى محكمتر بودند، پس خداى عز و جل بموسى وحى فرمود: كه اين نام را در تورات براى آنها ثبت كن زيرا من آنها را باين نام ناميده‏ام و اين نام را بدانها عطا كرده‏ام، موسى (ع) آن نام را براى آنها ثبت فرمود، و پس از آن خداوند اين نام را براى شما ذخيره كرد تا آن را بشما عطا فرمود، اى ابا محمد اينان خوبى را واگذاردند و شما شر را واگذارديد، مردم به دسته‏هاى مختلفى پراكنده شدند و بشعبه‏هاى زيادى منقسم گشتند، و شما در شعبه خاندان پيامبرتان درآمديد و بدان راهى كه آنان رفتند شما هم بدان راه رفتيد، و همان را كه خدا براى شما انتخاب فرمود شما برگزيديد و همان را كه خدا خواست خواستيد، مژده باد بر شما، و باز هم مژده باد بر شما، كه بخدا سوگند شمائيد مورد رحمت حق كه هر كارى از نيكوكارتان پذيرفته گردد، و از بدكارتان گذشت شود، هر كه روز قيامت بدون آن عقيده‏اى كه شما داريد به پيشگاه خداى عز و جل بيايد نه كار نيكى از او پذيرفته شود و نه از كارى از كارهاى بد او گذشت شود، اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟


    ابو بصير- قربانت! بيفزا! امام عليه السّلام- اى ابا محمد خداى عز و جل فرشتگانى دارد كه گناهان را از دوش شيعيان ما بريزند چنانچه باد خزان برگهاى درختان را در فصل آن (پائيز) بريزد، و اين است معناى گفتار خداى عز و جل:

    «آنان كه حامل عرشند و آنها كه در گرد آنند بستايش پروردگارشان تسبيح گويند و بدو ايمان دارند و براى مؤمنان آمرزش خواهند» (سوره مؤمن آيه 7) و بخدا آمرزش خواهى آنان براى شما است نه براى همه مردم، اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم!
    (1) ابو بصير- قربانت! برايم بيفزا! امام عليه السّلام فرمود: اى ابا محمد همانا خداوند در قرآنش شما را ياد كرده و فرموده: «از مؤمنان مردانى هستند كه وفا كردند به پيمانى كه با خدا بسته بودند، برخى از ايشان مدت خود را بسر برده (و از اين جهان رفتند) و برخى چشم براه (مرگ) اند و بهيچ وجه تغييرى نيافته‏اند» (سوره احزاب آيه 23). شمائيد كه وفا كرديد بدان پيمانى كه خدا در مورد ولايت ما از شما گرفته بود، و شمائيد كه ديگرى را بجاى ما نگرفتيد، و اگر چنين نميكرديد خداوند شما را سرزنش كرده در آنجا كه فرمايد: «بيشتر آنها را به پيمانى پاى‏بند نيافتيم و بيشترشان را فاسق و بدكار يافتيم» (سوره اعراف آيه 102) اى ابا محمد خوشحالت كردم؟


    ابو بصير- قربانت! برايم بيفزا.

    امام عليه السّلام- اى ابا محمد خدا شما را در قرآن خود ياد كرده كه فرمايد: «برادرانى هستند در روى تختها روبروى همديگر ...» (سوره حجر آيه 47) بخدا سوگند جز شما را باين سخن قصد نكرده است آيا خوشحالت كردم اى ابا محمد؟

    ابو بصير- قربانت گردم! برايم بيفزا.

    امام عليه السّلام فرمود: «در آن روز دوستان دشمن همديگرند بجز پرهيزكاران ...» (سوره زخرف آيه 67) بخدا سوگند كس ديگرى را جز شما باين سخن قصد نفرموده است. اى ابا محمد خوشحالت كردم؟

    ابو بصير- قربانت برايم بيفزا.

    فرمود: اى ابا محمد همانا خداى عز و جل ما و شيعيان و دشمنانمان را در يك آيه از قرآن خود ياد فرموده آنجا كه فرمايد: «آيا يكسانند آنانى كه ميدانند و آنان كه نميدانند. جز اين نيست كه صاحبان خرد اندرز ميگيرند». (سوره زمر آيه 9) و مائيم آنان كه ميدانند و دشمنان مايند كه نميدانند و صاحبان خرد شيعيان مايند، اى ابا محمد خوشحالت كردم؟


    ابو بصير- قربانت گردم برايم بيفزا.

    فرمود: اى ابا محمد بخدا سوگند خداى عز و جل در آيه ذيل هيچ يك از اوصياء پيمبران و پيروانشان را جدا نكرده جز امير مؤمنان على عليه السّلام و شيعيانش را كه در قرآنش فرمايد و گفته‏اش حق است: «روزى كه دوستى براى دوست خود كارى انجام ندهد، و آنها يارى نشوند، جز آنكه خدايش رحم كند ...» (سوره دخان آيه 42) و مقصود خداوند از اين آيه على عليه السّلام و شيعيان اويند اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟

    ابو بصير- قربانت گردم براى من بيفزا.

    فرمود: اى ابا محمد همانا خداى تعالى شما را در قرآن ياد كرده آنجا كه فرمايد «اى بندگان من كه در باره خويش زياده روى كرديد از رحمت خدا نوميد نشويد كه براستى خدا همه گناهان را مى‏آمرزد و همانا او آمرزنده و مهربان است» (سوره زمر آيه 53) بخدا سوگند جز شما از اين سخن، ديگرى منظورش نبوده، آيا خوشحالت كردم اى ابا محمد؟

    ابو بصير- قربانت باز هم براى من بيفزا.

    فرمود: اى ابا محمد همانا خدا شما را در قرآن خود ذكر كرده كه فرمود: « (اى شيطان) براستى كه تو را بر بندگان (خاص) من تسلطى نيست» (سوره حجر آيه 42) بخدا سوگند از اين سخن جز امامان و شيعيانشان را قصد نداشته، آيا خوشحالت كردم اى ابا محمد؟

    ابو بصير- قربانت! باز هم بفرما.

    فرمود: اى ابا محمد همانا خدا شما را در قرآن خود ياد كرده كه فرمايد: «آنان همدم كسانى هستند كه خدا نعمتشان داده از پيمبران و راستى پيشه‏گان و جانبازان و شايستگان و چه نيكو رفيقانى هستند» (سوره نساء آيه 69) در اين آيه مقصود از پيمبران رسول خدا (ص) است، و راستى پيشه‏گان‏

    الروضة من الكافي / ترجمه رسولى محلاتى، ج‏1، ص: 51
    و جانبازان مائيم. (1) و شايستگان شمائيد، پس نامور شويد بشايستگى و صلاح چنانچه خداى عز و جل شما را چنين ناميده اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟


    ابو بصير- قربانت باز هم براى من بيفزا.

    فرمود: اى ابا محمد همانا خدا شما را ياد كرده در آنجا كه از زبان دشمن شما در دوزخ چنين حكايت كند كه فرمود: «و گويند چرا ما نمى‏بينيم مردانى را كه از اشرار ميشمرديم و تمسخرشان ميكرديم، يا شايد ديدگان (از ديدنشان) خيره گشته است» (سوره ص آيه 62) بخدا سوگند مقصود و منظور از اين آيه كسى جز شما نيست، كه شما در نزد مردم اين جهان اشرار محسوب شده‏ايد بخدا سوگند هنگامى كه شما در ناز و نعمت خواهيد بود آنان در دوزخ سراغ شما را گيرند، اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟

    ابو بصير- قربانت باز هم بفرمائيد.

    فرمود: اى ابا محمد (اين قدر بدان كه) آيه‏اى نيست كه ببهشت رهبرى كند و بهشتيان را بخير ياد كند جز آنكه در باره ما و شيعيان ما نازل گشته، و آيه‏اى نيست كه بسوى دوزخ سوق دهد و اهل آن را ببدى ياد كند جز آنكه در باره دشمن ما و مخالف با ما نازل گشته آيا خوشحال شدى اى ابا محمد؟

    ابو بصير- قربانت برايم بيفزا.

    فرمود: كسى بر كيش ابراهيم نيست جز ما و شيعيان ما، و ساير مردم از آن بركنارند اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟

    و در روايتى است كه ابو بصير گفت: مرا بس است.

    سند:الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏8، ص: 33



    وبلاگی مخصوص مناقب امیرالمومنین

  2. صلوات ها 8


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    امام زمان (عج)
    نوشته
    173
    حضور
    3 روز 11 ساعت 15 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    11
    صلوات
    1088



    نقل قول نوشته اصلی توسط قنبر حیدر نمایش پست ها
    افتخارم اينست كه رافضي هستم
    احسنت ...

    تقصیر من است اینکه کم می آیی/ هر گاه شدم اسیرغم، می آیی

    این جمعه و جمعه های دیگر حرف است/ آدم بشوم، سه شنبه هم می آیی

  5. صلوات ها 5


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    جان فدا کردن برای خاک پای مولایم امام زمان ، احادیث اهل بیت ،
    نوشته
    262
    حضور
    6 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    694



    نقل قول نوشته اصلی توسط **بنده‌ی خـدا** نمایش پست ها


    احسنت ...
    در واقع افتخار هر شیعه این است که او را با لقبی صدا کنند که خداوند متعال آن را برایشان برگزیده است . ان لقب رافضی است

    رافضی ام رافضی ام رافضی
    وبلاگی مخصوص مناقب امیرالمومنین

  7. صلوات ها 4


  8. #4

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اسلام
    نوشته
    453
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    13
    صلوات
    1033



    سوال کردن که حرام نیست هست؟ من سوال می کنم...
    اگر غیر مسلمانی ازت بپرسد:
    آیه صیغه کجاست؟
    آیه خمس کجاست؟
    آیه عصمت کجاست؟

    جواب داری؟


  9. صلوات


  10. #5

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 20 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    سلام

    بله

    سوال اولتون

    وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيمَانُكُمْ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيكُمْ وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا تَرَاضَيتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا(النساء/24)
    و زنان شوهردار (بر شما حرام است؛) مگر آنها را که (از راه اسارت) مالک شده‌ايد؛ (زيرا اسارت آنها در حکم طلاق است؛) اينها احکامي است که خداوند بر شما مقرر داشته است. اما زنان ديگر غير از اينها (که گفته شد)، براي شما حلال است که با اموال خود، آنان را اختيار کنيد؛ در حالي که پاکدامن باشيد و از زنا، خودداري نماييد. و زناني را که متعه [= ازدواج موقت‌] مي‌کنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد. و گناهي بر شما نيست در آنچه بعد از تعيين مهر، با يکديگر توافق کرده‌ايد. (بعدا مي‌توانيد با توافق، آن را کم يا زياد کنيد.) خداوند، دانا و حکيم است.

    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    آیه خمس کجاست؟
    جواب سوال دوم

    وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يوْمَ الْفُرْقَانِ يوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(الأنفال/41)
    بدانيد هرگونه غنيمتي به دست آوريد، خمس آن براي خدا، و براي پيامبر، و براي ذي‌القربي و يتيمان و مسکينان و واماندگان در راه (از آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدايي حق از باطل، روز درگيري دو گروه (باايمان و بي‌ايمان) [= روز جنگ بدر] نازل کرديم، ايمان آورده‌ايد؛ و خداوند بر هر چيزي تواناست!

    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    آیه عصمت کجاست؟
    جواب سوال سوم


    وَقَرْنَ فِي بُيوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا(الأحزاب/33)
    و در خانه‌هاي خود بمانيد، و همچون دوران جاهليت نخستين (در ميان مردم) ظاهر نشويد، و نماز را برپا داريد، و زکات را بپردازيد، و خدا و رسولش را اطاعت کنيد؛ خداوند فقط مي‌خواهد پليدي و گناه را از شما اهل بيت دور کند و کاملا شما را پاک سازد.

    که بخش عصمت

    إِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا(الأحزاب/33)
    موفق در اندیشه

    البته دلایل بسیاری برای هریک هست

    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  11. صلوات ها 4


  12. #6

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    اسلام
    نوشته
    453
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    13
    صلوات
    1033



    ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم
    قرآن کریم 54:17

    سوال اول
    متعه رو از کجات آوردی؟ ازدواج بنابر قرآن و پیامبر(ص) یک نوع بودو بس ومن منکر وجود مته یا صیغه در اسلام نمیشوم چرا بوده است اما بدستور پیامبر و مخصوص زمان جنگ که توسط خود رسول الله نیز منسوخ شد اما درباره آیه توجه کنید که ازدواج یک نوع دارد و آیه به این اشاره میکند که پس از آمیزش باید مهر را ادا کردی که حقیست برگردن شوهر و هیچ ربطی به صیغه ندارد اگر متعه ای بود خود قرآن صراحتا ب آن اشاره ای جزیی میکرد همچون بحث حج که خداوند آن را به دو نوع تمتع و عمره تقسیم میکند
    آیا تعقل نمی کنید؟

    سوال دوم
    بابا منطقی باش عقلت کجاست؟ والله قرآن بخاطر توی انسان نازل شده بفهم نمی فهمی غنیمت مختص جنگه؟ توروخدا تعقل کن آیه درمورد جنگهاست که این امر الهی است که باید هرچه غنیمت بدست آورده اند خمس آن را به نبی مکرم اسلام دهند و ورای ازآن اگرهم اینطور باشد که برای مساکین هست نه برای امام زمان

    سوال سوم
    تو رو قرآن آیه تطهیرو تو خلوت خودت 1بار بخون بابا آیه قبلشو بخون که خداوند زنان پیامبر اسلام رو بخوبی ها دارند ترویج میکنند تا اونها رو از هر آسیبی و بدی حفظ فرماید چه ربطی به عصمت داره؟


  13. #7

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 20 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم
    قرآن کریم 54:17

    سلام

    اگر این را می گویید من این را می اورم

    ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ(البقرة/2)
    آن کتاب با عظمتي است که شک در آن راه ندارد؛ و مايه هدايت پرهيزکاران است.


    می بینید که قران برای پرهیزگاران مایه هدایت و رستگاری است
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    متعه رو از کجات آوردی؟ ازدواج بنابر قرآن و پیامبر(ص) یک نوع بودو بس ومن منکر وجود مته یا صیغه در اسلام نمیشوم چرا بوده است اما بدستور پیامبر و مخصوص زمان جنگ که توسط خود رسول الله نیز منسوخ شد
    کی منسوخ شد؟

    سند نسخش رابیاورید

    البته باید دید ایا پیامبر می تواند حکم اللهی که برای ان در قران نسخی نیامده نسخ کند؟
    و اصلا چگونه اثبات می شود و...

    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    آیه به این اشاره میکند که پس از آمیزش باید مهر را ادا کردی که حقیست برگردن شوهر و هیچ ربطی به صیغه ندارد اگر متعه ای بود خود قرآن صراحتا ب آن اشاره ای جزیی میکرد همچون بحث حج که خداوند آن را به دو نوع تمتع و عمره تقسیم میکند
    آیا تعقل نمی کنید؟
    پس من توصیه می کنم آیه را یک بار دیگر مطالعه کنید


    آیا پرهیگاری پیشه نمی کنید؟
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    بابا منطقی باش عقلت کجاست؟ والله قرآن بخاطر توی انسان نازل شده بفهم نمی فهمی غنیمت مختص جنگه؟ توروخدا تعقل کن آیه درمورد جنگهاست که این امر الهی است که باید هرچه غنیمت بدست آورده اند خمس آن را به نبی مکرم اسلام دهند و ورای ازآن اگرهم اینطور باشد که برای مساکین هست نه برای امام زمان
    پس دقت نکردید باز!!

    اینگونه تعقل می کنید

    اگر درست اندیشه نمی کنید

    لا اقل پرهیزگاری پیشه کنید و از اهل ذکر بپرسید

    وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيهِمْ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ(النحل/43)
    و پيش از تو، جز مرداني که به آنها وحي مي‌کرديم، نفرستاديم! اگر نمي‌دانيد، از آگاهان بپرسيد (تا تعجب نکنيد از اينکه پيامبر اسلام از ميان همين مردان برانگيخته شده است)


    من تعقلم می گوید که گفته شده غنیمت

    کسب معاش خواناده جهاد در راه خداست!1

    شنیدید که؟


    تازه بر فرض که بخواهیم بر مبنا سخن شما حرف بزنیم پس آیات قران را کنار گزاشته و تفکر نکنیم

    برای چیزی که روشن است و تنها یک معنا استنباط می شود تعقل چکار آید؟

    وقتی 2 * 2 می شه 4 باید روش فکر کرد؟


    و اما درمورد سهم امام زمان دقت نفرمودید


    بدانيد هرگونه غنيمتي به دست آوريد، خمس آن براي خدا، و براي پيامبر، و براي ذي‌القربي و يتيمان و مسکينان و واماندگان در راه (از آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدايي حق از باطل، روز درگيري دو گروه (باايمان و بي‌ايمان) [= روز جنگ بدر] نازل کرديم، ايمان آورده‌ايد؛ و خداوند بر هر چيزي تواناست!
    افرادی که خمس بهشان بنا بر این نص تعلق می گیرد

    1- پیامبر
    2- ذی القربی
    3-یتیمان
    4-مسکینان
    5-واماندگان در راه

    (به معنا دقت کنید هرگونه غنیمتی می گوید)

    پیامبر که مشخص است

    ذی القربی هم که امامان هستند

    یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه هم که مشخص هستند!!

    سهم خمس پیامبر بعد از رحلت به امام می رسد!!

    که همان طو که می بینید الان امام زمان (ع) زنده اند و 2 سهم از خمس مال ایشان می شود

    برای بحث دقیق تر به کارشناسان مربوطه مراجعه کنید
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    سوال سوم
    تو رو قرآن آیه تطهیرو تو خلوت خودت 1بار بخون بابا آیه قبلشو بخون که خداوند زنان پیامبر اسلام رو بخوبی ها دارند ترویج میکنند تا اونها رو از هر آسیبی و بدی حفظ فرماید چه ربطی به عصمت داره؟

    اولا واژه تطهیرا است
    2 قسمت دوم آیه مجزا از قسمت اول است
    با توجه به ضمایر
    و سه با خواندن حدیث کسی نص روایی نیز روشن می شه

    دوست گرامی قران برای فهم ما روشن شده است!!!

    دقت کنید این روش بیان تو زندگی روزمره ما فراوان است!!!


    مثلا من می گویم

    ای مردم سلام بخصوص شما جناب قدس شریف

    یا می گوید

    خانم ها و اقایان سلام بخصوص شما آقا و خانم فلان نام!!!

    این ها رو دقت کنی روش بیان روشنه

    و اما ادامه در مورد تطهیر

    فکر کنم آیه روشن ترجمه شده!!!

    هر گونه رجس و پلیدی!!!

    حال هرچه جزء اینها محسوب بشه اهل بیت که ائمه اطهار هستند

    از ان مبری هستند

    مثل دروغ
    فحشا
    و...

    که معنی عصمت میده


    اینجا جای مناسب بحث نیست

    می تونید اگر دنبال جوابید انجمن مربوطه سوال را مطرح نمایید و یا موضوعات کثیری در این مورد در سایت خواهید یافت که بحث شده رویش

    اگر خیر

    که الله اعلم

    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  14. صلوات


  15. #8

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 20 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم
    قرآن کریم 54:17

    سلام

    اگر این را می گویید من این را می اورم

    ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ(البقرة/2)
    آن کتاب با عظمتي است که شک در آن راه ندارد؛ و مايه هدايت پرهيزکاران است.


    می بینید که قران برای پرهیزگاران مایه هدایت و رستگاری است
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    متعه رو از کجات آوردی؟ ازدواج بنابر قرآن و پیامبر(ص) یک نوع بودو بس ومن منکر وجود مته یا صیغه در اسلام نمیشوم چرا بوده است اما بدستور پیامبر و مخصوص زمان جنگ که توسط خود رسول الله نیز منسوخ شد
    کی منسوخ شد؟

    سند نسخش رابیاورید

    البته باید دید ایا پیامبر می تواند حکم اللهی که برای ان در قران نسخی نیامده نسخ کند؟
    و اصلا چگونه اثبات می شود و...

    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    آیه به این اشاره میکند که پس از آمیزش باید مهر را ادا کردی که حقیست برگردن شوهر و هیچ ربطی به صیغه ندارد اگر متعه ای بود خود قرآن صراحتا ب آن اشاره ای جزیی میکرد همچون بحث حج که خداوند آن را به دو نوع تمتع و عمره تقسیم میکند
    آیا تعقل نمی کنید؟
    پس من توصیه می کنم آیه را یک بار دیگر مطالعه کنید


    آیا پرهیگاری پیشه نمی کنید؟
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    بابا منطقی باش عقلت کجاست؟ والله قرآن بخاطر توی انسان نازل شده بفهم نمی فهمی غنیمت مختص جنگه؟ توروخدا تعقل کن آیه درمورد جنگهاست که این امر الهی است که باید هرچه غنیمت بدست آورده اند خمس آن را به نبی مکرم اسلام دهند و ورای ازآن اگرهم اینطور باشد که برای مساکین هست نه برای امام زمان
    پس دقت کنید



    اگر درست اندیشه نمی کنید

    لا اقل پرهیزگاری پیشه کنید و از اهل ذکر بپرسید

    وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيهِمْ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ(النحل/43)
    و پيش از تو، جز مرداني که به آنها وحي مي‌کرديم، نفرستاديم! اگر نمي‌دانيد، از آگاهان بپرسيد (تا تعجب نکنيد از اينکه پيامبر اسلام از ميان همين مردان برانگيخته شده است)


    من تعقلم می گوید که گفته شده غنیمت

    کسب معاش خانواده جهاد در راه خداست!!

    شنیدید که؟


    تازه بر فرض که بخواهیم بر مبنا سخن شما حرف بزنیم پس آیات قران را کنار گزاشته و تفکر نکنیم

    برای چیزی که روشن است و تنها یک معنا استنباط می شود تعقل چکار آید؟

    وقتی 2 * 2 می شه 4 باید روش فکر کرد؟


    و اما درمورد سهم امام زمان دقت نفرمودید


    بدانيد هرگونه غنيمتي به دست آوريد، خمس آن براي خدا، و براي پيامبر، و براي ذي‌القربي و يتيمان و مسکينان و واماندگان در راه (از آنها) است، اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدايي حق از باطل، روز درگيري دو گروه (باايمان و بي‌ايمان) [= روز جنگ بدر] نازل کرديم، ايمان آورده‌ايد؛ و خداوند بر هر چيزي تواناست!
    افرادی که خمس بهشان بنا بر این نص تعلق می گیرد

    1- پیامبر
    2- ذی القربی
    3-یتیمان
    4-مسکینان
    5-واماندگان در راه

    (به معنا دقت کنید هرگونه غنیمتی می گوید)

    پیامبر که مشخص است

    ذی القربی هم که امامان هستند

    یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه هم که مشخص هستند!!

    سهم خمس پیامبر بعد از رحلت به امام می رسد!!

    که همان طو که می بینید الان امام زمان (ع) زنده اند و 2 سهم از خمس مال ایشان می شود

    برای بحث دقیق تر به کارشناسان مربوطه مراجعه کنید
    نقل قول نوشته اصلی توسط قدس شریف نمایش پست ها
    سوال سوم
    تو رو قرآن آیه تطهیرو تو خلوت خودت 1بار بخون بابا آیه قبلشو بخون که خداوند زنان پیامبر اسلام رو بخوبی ها دارند ترویج میکنند تا اونها رو از هر آسیبی و بدی حفظ فرماید چه ربطی به عصمت داره؟

    اولا واژه تطهیرا است
    2 قسمت دوم آیه مجزا از قسمت اول است
    با توجه به ضمایر
    و سه با خواندن حدیث کسی نص روایی نیز روشن می شه

    دوست گرامی قران برای فهم ما روشن شده است!!!

    دقت کنید این روش بیان تو زندگی روزمره ما فراوان است!!!


    مثلا من می گویم

    ای مردم سلام بخصوص شما جناب قدس شریف

    یا می گوید

    خانم ها و اقایان سلام بخصوص شما آقا و خانم فلان نام!!!

    این ها رو دقت کنی روش بیان روشنه

    و اما ادامه در مورد تطهیر

    فکر کنم آیه روشن ترجمه شده!!!

    هر گونه رجس و پلیدی!!!

    حال هرچه جزء اینها محسوب بشه اهل بیت که ائمه اطهار هستند

    از ان مبری هستند

    مثل دروغ
    فحشا
    و...

    که معنی عصمت میده


    اینجا جای مناسب بحث نیست

    می تونید اگر دنبال جوابید انجمن مربوطه سوال را مطرح نمایید و یا موضوعات کثیری در این مورد در سایت خواهید یافت که بحث شده رویش

    اگر خیر

    که الله اعلم

    ویرایش توسط رستگاران : ۱۳۹۱/۰۴/۲۹ در ساعت ۱۳:۰۸
    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  16. صلوات


  17. #9

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    شعر و ادبیات مذهبی
    نوشته
    417
    حضور
    2 روز 16 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    831



    جناب قدس شریف، این حرف های هاشمی در شبکه کلمه است. کاملا مشخص است.

    دوست عزیز. من جای شما بودم با این شبکه تماس می گرفتم و به خاطر این رسوایی هرچه می توانستم نثارشان میکردم.
    دفعه بعد که فکر کردید چیز جدیدی کشف کردید! از یک عالم با تقوا در مورد صحت و سقم آن جویا شده بعد آن را تبلیغ کنید که اینجور گیر نکنید.

    حالا شما یکبار با این آقای هاشمی تماس بگیرید و از ایشان بخواهید که سوره ی تحریم را برای شما تفسیر کند، من به شما قول می دهم بعد از آن خودتان می آیید اینجا و می فرمایید آیه تطهیر شامل زنان پیامبر (ص) نمی شود.

    همسر لوط با بدان بنشست، خاندان نبوتش گم شد

    سگ اصحاب کهف روزی چند، پی نیکان گرفت و مردم شد

    یا علی

    ویرایش توسط ناصر یوسف نژاد : ۱۳۹۱/۰۴/۲۹ در ساعت ۱۸:۳۹

  18. صلوات ها 3


  19. #10

    عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    علاقه
    رفتن به سامرا
    نوشته
    1,324
    حضور
    26 روز 11 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    284
    آپلود
    31
    گالری
    214
    صلوات
    4350



    بسم اللّه الرحمن الرحيم



    مشروعيت ازدواج موقت در کتاب هاي اهل سنت





    فهرست مطالب


    مشروعيت ازدواج موقت در کتاب هاي اهل سنت


    متعه چيست؟


    اتفاق شيعه وسني در تعريف متعه و ازدواج دانستن آن :


    اتفاق شيعه و سني در اينکه متعه در صدر اسلام مدتي جايز بوده است :


    اختلاف بين شيعه وسني در مورد متعه در چيست؟


    ادله حليت متعه:


    1- كلام خداوند متعال :


    اثبات نزول اين آيه در مورد متعه :


    2- نهي عمر از دو متعه حلال


    مدارک اين روايت در کتب اهل سنت


    ماجراي يحيي بن اکثم و اين روايت :


    ماجراي مامون خليفه عباسي و اين روايت :


    3- روايات دال بر حليت متعه در کتب اهل سنت:


    4- كلام امير مومنان و ابن عباس : اگر عمر از متعه نهي نمي کرد جز افراد بدبخت زنا نمي کردند :


    5- نظر صحابه ، تابعين و علماي اهل سنت و سيره آنها در مورد متعه :


    مالك بن أنس:


    احمد بن حنبل :


    صحابه اي متعه کرده و يا آن را جايز مي دانسته اند :


    تابعين و يا علماي اهل سنت که متعه کرده و يا آن را جايز دانسته اند:


    آيا متعه نسخ شده است؟


    1- نسخ با آيه سوره مومنون :


    2- نسخ با آيه ميراث :


    نسخ با نهي رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم در غزوه خيبر:


    آيا صحيح است که امير مومنان فرموده اند متعه در خيبر نسخ شد؟


    آيا شما قبول مي کنيد که کسي با خواهر يا مادر شما متعه کند


    1 - گفتگو ميان امام باقر عليه السلام و ليثي&rlm :


    2 - گفتگو ميان ابو حنيفه و مؤمن طاق&rlm :













    متعه چيست؟



    مساله متعه يا ازدواج موقت ، از جمله مسائلي است که اختلاف بين شيعه و سني در مورد آن بسيار شديد بوده و اهل سنت از آن به عنوان حربه اي بر ضد شيعه استفاده مي کنند .


    اتفاق شيعه وسني در تعريف متعه و ازدواج دانستن آن :



    در ابتدا بايد به اين نكته اشاره كرد كه همگي علماي مذاهب در اين نکته اتفاق دارند که "متعه ازدواجي است که در آن مرد و زن مدت زماني را براي عقد معين مي کنند و پس از گذشتن مدت ، خود به خود محرميت از بين رفته و احتياجي به طلاق ندارد ".


    قال أبو عمر (بن عبد البر) لم يختلف العلماء من السلف والخلف أنّ المتعة نكاح إلى أجل لا ميراث فيه ، والفرقة تقع عند انقضاء الأجل من غير طلاق. وقال ابن عطية : وكانت المتعة أن يتزوج الرجل المرأة بشاهدين وإذن الولي إلى أجل مسمّى ، وعلى أن لا ميراث بينهما ، ويعطيها ما اتفقا عليه ، فإذا انقضت المدة فليس له عليها سبيل ويستبرئ رحمها : لان الولد لا حق فيه بلا شك ، فإن لم تحمل حلت لغيره.


    تفسير قرطبي ج5 ص132


    ابو عمر (بن عبد البر) گفته است که هيچ يک از علماي سلف و گذشته در اين اختلاف نداشته اند که متعه ، ازدواجي است که در آن ارث نيست و جدايي در آن با گذشتن مدت و بدون طلاق صورت مي گيرد . وابن عطيه گفته است : متعه اين است که شخص با زن ازدواج کند و دو شاهد و اذن ولي داشته باشد و تاريخ (براي انتهاي عقد) معين کند . و چنين است که ارثي در بين آن دو نباشد و اينکه هر مقداري را که بر آن موافقت نمودند ، (به عنوان مهر زن ) به وي بدهد . پس وقتي که مدت زمان گذشت ديگر مرد راهي بر اين زن نخواهد داشت ( ديگر همسر او نيست ) و زن بايد عده نگه دارد . زيرا فرزند در متعه به پدر ملحق مي شود . پس اگر اين زن عده باردار نمي شد (عده نداشت) براي ديگران حلال مي شود ( مي توانند با وي ازدواج کنند)


    تفسير طبري ج5 ص 12 سوره نساء ذيل آيه 24 نيز همين مطلب را مي گويد .


    اتفاق شيعه و سني در اينکه متعه در صدر اسلام مدتي جايز بوده است :



    همچنين در اينکه متعه مدت زماني در ايام حيات رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم مشروع بوده است هيچ شکي نيست :


    ولا شك أنه كان مشروعا في ابتداء الإسلام


    هيچ شكي در اين نيست که متعه در ابتداي اسلام جايز بوده است .


    تفسير ابن كثير ج1 ص475


    پس ادعاي حليت اضطراري آن مانند حليت گوشت مرده و خون در حال اضطرار نيز معني ندارد . زيرا ضرورت ، در هر زماني حکم حرمت را &ndash در هر موضوعي که باشد - بر مي دارد و مختص به زمان رسول خدا نيست .


    اختلاف بين شيعه وسني در مورد متعه در چيست؟



    اما اختلاف اصلي در اين است که آيا براي اين حکم در زمان خود رسول اکرم صلي الله عليه وآله وسلم نسخي وارد شده است يا اينکه حکم به حرمت متعه بعد از وفات ايشان و توسط ديگران وضع شده است ؟


    مشهور بين اهل سنت نظر اول و اجماع شيعه بر نظر دوم است .


    ادله حليت متعه:



    براي اثبات حليت متعه - جدا از اجماعي که حتي اهل سنت نيز آن را در مورد سالهاي اوليه اسلام نقل کرده اند - مي توان از قرآن کريم و روايات رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم استفاده نمود :


    1- كلام خداوند متعال :



    فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أجُورَهُنَّ فَرِيضَةً) سوره نساء آيه 24 )


    اثبات نزول اين آيه در مورد متعه :



    الف) كلمات مفسرين در اين زمينه:



    مفسرين شيعه و سني در اين نکته که نزول اين آيه در مورد متعه بوده است ، تقريبا اتفاق نظر دارند . و با اثبات اين مطلب حليت متعه ثابت شده و اثبات حرمت و يا نسخ آن به دليل نياز دارد :


    1- وقال الجمهور : المراد نكاح المتعة الذي كان في صدر الإسلام


    جمهور علما( مشهور علما) گفته اند که مراد از اين آيه متعه است که در صدر اسلام بوده است .


    تفسير القرطبي ج 5 ص 130


    2- وإلى ذلك ذهبت الإمامية والآية أحد أدلتهم على جواز المتعة وأيدوا استدلالهم بها بأنها في حرف أبي فما استمعتم به منهن إلى أجل مسمى وكذلك قرأ ابن عباس وابن مسعود رضي الله تعالى عنهم والكلام في ذلك شهير ولا نزاع عندنا في أنها أحلت ثم حرمت


    و شيعه به همين نظر ميل دارند و اين آيه يکي از ادله ايشان بر جواز متعه است ؛ و استدلال خود را با اين مطلب که اين آيه در قرائت أبيّ و ابن عباس "إلي أجل مسمي" بوده است تاييد مي کنند ؛ و کلام در اين مطلب مشهور است . ما نيز در اين مطلبي بحثي نداريم که متعه در ابتدا حلال بود سپس حرام شد .


    روح المعاني ج5/ص5


    3- وقد استدل بعموم هذه الآية على نكاح المتعة ولا شك أنه كان مشروعا في ابتداء الإسلام ثم نسخ بعد ذلك وقد ذهب الشافعي وطائفة من العلماء إلى أنه أبيح ثم نسخ ثم أبيح ثم نسخ مرتين وقال آخرون أكثر من ذلك وقال آخرون إنما أبيح مرة ثم نسخ ولم يبح بعد ذلك وقد روى عن بن عباس وطائفة من الصحابة القول بإباحتها للضرورة وهو رواية عن الإمام أحمد وكان بن عباس وأبي بن كعب وسعيد بن جبير والسدي يقرؤون فما استمتعتم به منهن إلي أجل مسمي فآتوهن أجورهن فريضة وقال مجاهد نزلت في نكاح المتعة


    و به اين آيه براي اثبات نکاح متعه استدلال شده است ؛ وشکي نيست که متعه در ابتدا جايز بوده است و سپس نسخ شده است ؛ و شافعي همين نظر را دارد و عده اي چنين مي گويند که در ابتدا جايز شد و سپس نسخ شد و دوباره مباح شد و دوباره نسخ شد ؛ و عدهاي ديگر بيشتر از اين نيز گفته اند . و عده اي نيز مي گويند تنها يک بار جايز شده و بعد از آن حرام شده و ديگر جايز نشد . و مباح بودن آن به خاطر ضرورت ، از ابن عباس و عده اي از صحابه نقل شده است. و اين روايت از امام احمد است . و ابن عباس و أبي بن کعب و سعيد بن جبير و سدي آيه را چنين مي خواندند: " إلي أجل مسمي ..." و مجاهى نيز گفته است که در نکاح متعه نازل شده است .


    تفسير ابن كثير ج1/ص475


    در کتب ذيل همين مطلب به بيان هاي مختلف آمده است :


    فتح القدير ج 1 ص499 - جامع البيان ج 5 ص18 بتحقيق صدقي جميل العطار چاپ دار الفكر بيروت - تفسير أبي حيّان ج 3 ص 218- در المنثور ج2 ص140، چاپ مطبعة الفتح جدّة - نواسخ القرآن ابن الجوزي ص 124- تفسير الثعالبي ج 2 ص215 - تفسير الرازي ج3 ص200


    ب) قرائت بسياري از بزرگان صحابه:



    طبق روايات اهل سنت ، بسياري از بزرگان صحابه و تابعين مانند ابن عباس و ابي بن کعب و مجاهد و سعيد بن جبير و ابن مسعود و سدي و ديگران اين آيه را چنين قرائت مي کرده اند:


    "فَمَا استَمتَعتُم بِهِ مِنهُنَّ إليَ أجَلٍ مُسَمًّي فَآتُوهُنَّ أجُورَهُنَّ"


    1- أخبرنا أبو زكريا العنبري حدثنا محمد بن عبد السلام حدثنا إسحاق بن إبراهيم أنبأ النضر بن شميل أنبأ شعبة حدثنا أبو سلمة قال سمعت أبا نضرة يقول قرأت على بن عباس رضي الله عنهما فما استمتعتم به منهن فآتوهن أجورهن فريضة قال بن عباس فما استمتعتم به منهن إلى أجل مسمى قال أبو نضرة فقلت ما نقرأها كذلك فقال بن عباس والله لأنزلها الله كذلك هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه


    شنيدم ابانضره را که مي گويد بر ابن عباس اين آيه را خواندم که زناني را که ايشان ايشان را متعه کرده ايد پس اجر ايشان را به عنوان واجب وفريضه به ايشان بدهيد .


    ابن عباس گفت زناني را که ايشان را متعه کرده ايد تا زمان معين ابو نضره گفت: ما آن را چنين نمي خوانيم .ابن عباس گفت قسم به خداوند که خدا آن را چنين نازل کرد .


    اين حديث بنا بر نظر مسلم (در شروط صحت حديث) صحيح است ولي بخاري و مسلم آن را در کتب خودشان نياورده اند .


    المستدرك على الصحيحين ج2 ص334 شماره 3192


    قرائت ايشان در کتابهاي ذيل نيز نقل شده است :


    جامع البيان ج 5 ص19 - المصنف لعبد الرزاق الصنعاني ج 7 ص 497 و 498- شرح النووي على صحيح مسلم ج 9 ص 179- الكشاف للزمخشري ج 1 ص519- أحكام القرآن للجصاص ج 2 ص 185- تفسير القرطبي ج5 ص130- تفسير ابن كثير ج1 ص486 - الدر المنثور ج 2 ص 139و 140 و...


    قطعا مقصو د ابن عباس نزول به عنوان قرآن نبوده است . چون تحريف قرآن به اجماع مسلمانان باطل است . بلکه مقصود نزول به عنوان تفسير اين آيه از جانب خداوند است . يعني خداوند متعال بعد از نزول آيه يا همزمان با آن مصداق وتفسير آيه را به همراه ذکر متن آيه ، به رسول خدا وحي مي نمود . پس مقصود اين آيه همان ازدواج تا زمان معين ومتعه است . جدا از لفظ استمتاع که در نص آيه آمده و مي تواند دليل ديگري بر اراده متعه باشد .


    2- نهيعمر از دو متعه حلال



    ا ز اموري که دلالت بر حليت متعه مي کند ، کلام عمر بن الخطاب است که گفت : دو متعه در زمان رسول خدا حلال بود . من از آن دو نهي مي کنم و بر(انجام دادن) آن دو عقاب مي نمايم .


    اگر در زمينه متعه نسخي از جانب رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم موجود بود ، قطعا عمر به آن استهشاد مي کرد ، اما چنين نکرده است .بنا بر اين ، روايت صراحت دارد در اينکه متعه در زمان رسول خدا حلال بوده است و تحريم آن نظر شخصي عمر است .


    مدارک اين روايت در کتب اهل سنت :



    سرخسي در دو کتاب خود اين روايت را از جمله رواياتي مي داند که با سند صحيح از عمر نقل شده است :


    وقد صحّ أنّ عمر رضى اللّه عنه نهى الناس عن المتعة فقال: متعتان كانتا على عهد رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم وأنا أنهى الناس عنهما ؛متعة النساء، ومتعة الحج .


    با روايت صحيح ا ز عمر نقل شده است که وي مردم را از متعه نهي کرد ، پس گفت : دو متعه در زمان رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم حلال بود ؛ متعه زنان و حج تمتع


    المبسوط للسرخسي ج4 ص27 - أصول السرخسي ج2 ص6


    همين روايت در کتب ذيل نيز نقل شده است :


    مسند أحمد بن حنبل ج3 ص325 ش 14519 - المغني ج7 ص136چاپ دار الفکر 1405- أحكام القرآن للجصاص ج1 ص347 چاپ دار احياء التراث العربي - تفسير القرطبي ج2 ص392 - تذكرة الحفاظ ج1 ص366 - التفسير الكبير ج5 ص130 چاپ اول دار الکتب العلميه بيروت - بداية المجتهد ج1 ص244 چاپ دار الفکر بيروت - وفيات الأعيان وأنباء أبناء الزمان ج6 ص150 دار الثقافة لبنان


    ماجراي يحيي بن اکثم و اين روايت :



    در همين زمينه روايتي از يحيي بن اکثم نقل شده است که جالب توجه است :


    قال يحيى بن أكثم لشيخ بالبصرة: بمن اقتديت في جواز المتعة؟ قال: بعمر بن الخطاب رضى اللّه عنه. قال: كيف وعمر كان أشدّ الناس فيها؟ قال: لأنّ الخبر الصحيح أنّه صعد المنبر فقال: إنّ اللّه ورسوله قد أحلاّ لكم متعتين وإنّي محرّمهما عليكم وأعاقب عليهما. قبلنا شهادته ولم نقبل تحريمه.


    محاضرات الأدباء ج3 ص214


    يحيي بن أكثم به يكي ا ز شيوخ در بصره گفت در جواز متعه از چه کسي تبعيت مي کني ؟ گفت از عمر . سوال کرد که چگونه و حال آنکه عمر از سخت گير ترين مردمان در مورد متعه بود . گفت چون روايت صحيح مي گويد که وي بالاي منبر رفت و گفت خداوند و رسول وي متعه را حلال کردند و من آن را بر شما حرام مي کنم و براي آن عقوبت ؛ پس ما شهادتش را ( در مورد حليت آن از نظر خدا و رسولش) قبول کرديم اما حرام کردنش را (توسط عمر) قبول ننموديم .


    ماجراي مامون خليفه عباسي و اين روايت :



    همچنين مأمون خليفه عباسي - که در نظر ايشان امير المومنين بوده است - نيز ماجراي جالبي در مورد اين روايت دارد :


    ايشان مي گويند روزي مامون دستور داد تا در بين مردم به حليت متعه ندا دهند (يعني بگويند که متعه رسما حلال است ) . محمد بن منصور و ابو العيناء از فقهاي دربار وي بر وي داخل شدند تا شايد نظر وي را بر گردانند. در حاليکه وي با عصبانيت مشغول مسواک کردن بود ، کلام عمر را ذکر کرده و گفت :


    " دو متعه در زمان رسول خدا و ابو بکر بود و من آن دو را حرام مي کنم !!!"


    تو که هستي اي چپ چشم ( کنايه از کسي که به مطالب با ديد درست نگاه نمي کند) تا از آنچه که رسول خدا و ابو بکر انجام داده اند نهي کني؟


    پس محمد بن منصور خواست با وي سخن بگويد اما ابو العيناء به وي گفت کسي که صراحتا در مورد عمر چنين سخن مي گويد ما به وي چه بگوييم؟


    در اين هنگام يحيي بن اکثم بر وي وارد شده و با وي خلوت کرد و آنقدر با وي سخن گفت تا وي را از اين نظر باز گرداند .


    تاريخ بغداد ج 14 ص 203- تاريخ مدينة دمشق ج 64 ص 71- تهذيب الكمال ج 31 ص 214- وفيات الأعيان ج 5 ص 197





    ادامه دارد

    ویرایش توسط sayedali : ۱۳۹۱/۰۴/۲۹ در ساعت ۱۸:۲۱

  20. صلوات


صفحه 1 از 8 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود