جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نامه امام موسی صدر در تقارن محرم وولادت حضرت عیسی(ص)

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229

    نامه امام موسی صدر در تقارن محرم وولادت حضرت عیسی(ص)




    نامه امام موسی صدر به مناسبت همزمانی محرم و ولادت حضرت عیسی(ص) به مردم لبنان:

    بسم الله الرحمن الرحیم

    مردم لبنان! 1337سال پيش در سال 61هجرى، در چنين روزهايى، حسين‏ع، پسر على‏ع و فاطمه‏س، و نواده پيامبر اكرم‏ص، با همه خويشان و يارانش شهادت را پذيرا شد.

    پيكرهاى لِه‏شده ايشان چندين روز در سرزمين كربلا در معرض وزش بادهاى داغ و آفتاب سوزان و شنهاى روان صحرا قرار داشت. هم‏زمان، خانواده او و خانواده‏هاى همراهانش براى اسارت و كوچ اجبارى، در بدترين شرايط، به شهرهاى دور، آماده مى‏شدند.

    بعدها، در چنين روزهايى، در همان مكان، پرچمهاى انقلابى توفنده برافراشته شد و حكومت سركشان را درهم كوبيد و تختهاى آنان را به لرزه در آورد و آنان را از روى زمين و صفحه تاريخ پاك كرد. انقلابى كه از كربلا نشئت گرفت و فراگير شد

    و به سرزمينهاى دور و نزديك رفت، تنها يكى از آثار شهادت حسين‏ع و پرتو ناچيزى از مشعل فروزانى بود كه حسين‏ع در نيمه دوم قرن اول هجرى برافروخت.


    آوردگاهى كه نبرد عاشورا در آن شكل گرفت در حقيقت همان آوردگاه ارزشهاى انسانى است كه هرگز از ايمان جدا نيست و ابعاد آن با آدمى و حياتش، در هر زمان و زمانى ادامه مى‏يابد.

    ديواره‏هاى زندان خويشتن آدمى را درهم مى‏كوبد، ميان او و همنوعانش پيوند برقرار مى‏كند و انسان را به موجودى سترگ بدل مى‏سازد كه شخصيتى فراتر از محدوده‏هاى زمانى و مكانى و توانمندتر از انسان عادى مى‏يابد.

    حسين‏ع ارزشها را با شهادت خود پاس داشت، با مرگ خود حياتى دوباره بخشيد، با خون خويش بر پيشانى تاريخ منقوش ساخت و پس از آنكه دلها را لرزاند و عقلها را با ژرفاى مصيبت از خواب بيدار كرد، آنها را در اعماق دل و ذهن انسانها رسوخ داد.

    انسانهاى هم روزگار حسين‏ع در بالاترين مراتب انحراف مى‏زيستند، انحراف فراگيرى كه با به بيراهه رفتن حكومتها آغاز گرديد، سپس همه بخشهاى جامعه را فراگرفت، سرانجام به جانها و وجدانها سرايت كرد و يا آنها را مسخّر و زرخريد خود گردانيد يا بر آنها نفوذ و غلبه يافت.

    خلافت متعهد و پاسخگو به سلطنتى موروثى بدل گشت كه بنا به ميل خود فرمان مى‏داد و آنچه را خود مى‏خواست اجرا مى‏كرد. جهاد، كه درى از درهاى بهشت بود، به ماجراجوييهاى كاسبكارانه تغيير ماهيت داد.

    اموال عمومى از بيت المال به خزانه‏هاى سلطان انتقال يافت. مناصب از دست شايستگان كاردان بيرون رفت و در اختيار دونان قرار گرفت. حيات و آزادى آدمى هيچ ارزشى نداشت. آنگاه كه حاكم بر او خشم مى‏گرفت، او يا در مرج عذرا به قتل مى‏رسيد

    يا به ربذه تبعيد مى‏شد يا به واسطه مزدورانى كه صدر اسلام را درك كرده بودند، با جعل حديث، مورد حمله واقع مى‏شد. اين رويدادها رخ مى‏دهند، منكرات و بدعتها پديد مى‏آيند و تكرار مى‏شوند و در برابر خود هيچ مانع يا معترض يا دست كم پرسشگرى نمى‏يابند.

    اما در اين سال و در لبنان، اين مناسبت بزرگ ابعادى نو مى‏يابد و اين ناشى از سرشت تعامل تاريخ و جغرافيا در قضايايى است كه با حيات عمومى انسان پيوند دارد. پس از فتنه داخليى كه ارزشها را به مسلخ برد، آنهم ارزشهايى كه حسين‏ع با شهادتش حياتى دوباره به آنها بخشيده بود، چگونه مى‏توان با آن خاطره بزرگ و مفاهيم برآمده از آن زيست و از آن الهام گرفت؟

    در برابر اين جنبه منفى، نقطه مثبتى هست كه آن نيز خاص لبنان است، هر چند ابعادى جهانى نيز در كنار دارد. امسال سالگرد شهادت حسين‏ع در آستانه سالروز ميلاد حضرت مسيح‏ع صورت مى‏گيرد، روزى كه ارزشهاى والاى معنوى، به رغم موانع مادى، به پيش رفت، روزى آكنده از مفهوم صلح و بلكه روز صلح و آشتى.

    از سوى ديگر، اين دو مناسبت با آغاز سال هجرى و سال ميلادى همزمان شده‏اند. تو گويى آغاز تاريخ جديد لبنان، كه سرشار از خون شهيدان است، از تولد صلح، شادمانى و عظمت الهى برآمده است.

    چنين حال و هوايى بدبينى را از ما دور مى‏سازد، هر چند به دليل ارزشهاى ساقط شده در سرزمين عزيزمان و به دليل پيكرهاى به خون غلتيده عزيزان بى‏گناهمان و نيز به دليل تحولات تحريك‏آميز اخير در منطقه، كه از اختلاف قدرتهاى بزرگ و انفجار جنگ سرد ميان آنان در اين نقطه خبر مى‏دهد، شدت اين بدبينى زياد باشد.


    رويارويى در نبردى نابرابر از لحاظ اسلحه، تجهيزات و سازمان‏دهى، كه يكى از آثار آن اختلافات داخلى بوده است، همه سرزمينهاى عربى را فرامى‏گيرد تا جنگ سرد بتواند به اهداف خود دست يابد.

    در آستانه اين مناسبتهاى بزرگ، گويا پروردگارِ انسان و فرستنده پيامبران و آيينهاى دينى به گونه‏اى خاص به ما يادآورى مى‏كند كه چگونه از عهده اين مصيبتها بر آييم، بر زخمهايمان مرهم نهيم، صفوف خويش را يكپارچه سازيم و در برابر رويدادهاى منطقه موضع بگيريم.


    عنايت خداوندى بندبند برنامه كارى ما را ترسيم كرده است: ناديده انگاشتن نقطه نظرات و مواضع خود، غمض عين كردن بر پيامدهاى رويدادهاى اخير، و حتى چشم‏پوشى از منافع شخصى و گروهى، تا ارزشها را دوباره زنده كنيم.

    تنها ارزشها هستند كه وجود آدمى را شايسته، رشديافته، و جاودان مى‏سازند. با رويكرد دوباره به ارزشها مى‏توان شاهد زايش دوباره صلح در جهان و جانِ زمين و آسمان بود.

    صلح ميعادگاه تاريخى و اجتناب‏ناپذير مسيحيان و مسلمانان است؛ چه، از لحاظ تاريخى، نزديكى ميان پيروان اسلام و مسيحيت ضرورت يافته است، به‏ويژه هنگامى كه صهيونيسم ظهور يافته و دندانهاى زهرآگين خود را نشان داده و چنگالهاى خود را به سوى سرزمين ما دراز كرده،

    آن هم نه فقط براى برافروختن آتش اختلافات مذهبى در كشور و منطقه ما، بلكه مى‏خواهد اين منطقه را به انبار مهمات و دولتهاى كوچك مذهبى تقسيم كند و نه فقط دين ما و مسيحيت را بلكه سيماى دين والاى خود را كه مورد احترام ماست و ما پيامبر راستين آن را مقدس مى‏شماريم

    مخدوش سازد و ميراث مسيحيت و اسلام و تاريخ، تمدن، فرهنگ و ارزشهاى آن دو را بار ديگر به بازى گيرد.

    اين بار با دفعات پيش تفاوت دارد. اگر بازى صهيونيسم با مواريث ما در دورانهاى گذشته همواره به دست افراد يا نهادها صورت پذيرفته است، اين بار بازيگر صحنه دولتى است كه همه افراد و نهادها را به خدمت گرفته و همه تجربه‏هاى پيشين را به كار بسته و از گمراهان، كه اكثريت مطلق در جهان‏اند، مدد گرفته است.


    مناسبتهاى امسال، به‏ويژه در لبنان، دربردارنده بشارتى الهى و برخواننده آياتى مبارك است كه مسيحيان را نزديك‏ترين مردم به مسلمانان، و يهوديانِ صهيونيست و مشركان را دورترين مردم از آنان دانسته است.

    آياتى كه از ما مى‏خواهد تا با فداكارى و گذشت امكان زايش صلح، عشق، ارزشها و همبستگى ملى را فراهم آوريم تا بتوانيم از وطن خويش، جنوب عزيزِ در معرضِ تهديدِ خويش، و از همه داراييهاى خود در برابر خطرهاى كمين‏كرده پاسدارى و از برادران خود پشتيبانى كنيم، همانهايى كه تنها در پى صلحى عادلانه و شرافتمندانه هستند و به صلح شبهه‏ناك اسرائيلى تن در نمى‏دهند.


    در پايان و در اين روزهاى دشوار، به برادرانى كه در پى آزادى سرزمينهاى اشغالى هستند و به مسأله اصلى و بر حق منطقه [مبارزه با اسرائيل] اهتمام دارند يادآور مى‏شويم كه خود را وقف آزادى سرزمينهاى اشغالى و آن مسأله اصلى كنند و هرگز از اين آرمان بزرگ غفلت نورزند. ما علايق قلبى، حاصل فكر، تلاش و دعاهاى خيرمان را نثار آنان مى‏كنيم.


    برادران، پيش به سوى گذشت، صلح، وفاق ملى، خيزش لبنان و مقاومت در برابر هرآنچه در پى بازداشتن، مخدوش ساختن يا از نفس انداختن آن است

    این نامه به نقل از سایت امام موسی صدر به ادرس www.imamsadr.ir

  2. صلوات ها 3


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود