جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آل بويه و فرهنگ عزاداری

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229

    آل بويه و فرهنگ عزاداری




    پس از روي كار آمدن آل بويه (334 ـ 447 ق) كه به مذهب اهل البيت(ع) گرايش داشتند تشيع به ويژه مراسم عزاداري امام حسين(ع) وارد مرحله‏ي نويني شد


    و شيعيان و هواداران اهلبيت(ع) كه بيشتر در محله «كرخ» بغداد ساكن بودند مراسم عزاداري را به صورت گسترده

    و علني با خروج از مساجد و تكايا و راهپيمايي در خيابانها و ميادين شهر انجام مي‏دادند.



    اين مسأله كه با ابراز احساسات شديد و گاهي ابراز تنفر از دشمنان خاندان اهل بيت(ع) و لعن آنهاو خلفا همراه بود موجب تنش اجتماعي و تحرك اهل سنت بغداد مي‏گرديد،


    (علي اصغر فقيهي، آل بويه؛ نخستين سلسله قدرتمند شيعه...، پترچلكووسكي، تعزيه هنر بومي پيشرو ايران، ترجمه داوود حاتمي، ، ص 10 و 139، رسول جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، ت، ج 1، ص 361 و...)


    همزمان آن در شرق جهان اسلام كه مراسم عزاداري اهل بيت(ع) بيشتر رنگ سياسي

    و صبغه‏ي مخالفت با دستگاه جابر و متعصب اموي و دست نشاندگان شان را با خود حمل مي‏كرد به شيعيان منحصر نمي‏شد.



    شهرهاي گوناگون خراسان آن روز چون بلخ، بخارا، غور، سبزوار، قم و كاشان را مي‏توان از كانونهاي اصلي تشيع شمرد اما عزاداري حسيني بدين شهرها اختصاص نداشت


    و مناطق گوناگون ديگر اعم از شيعه نشين و سني‏نشين را پوشش مي‏داد. عزاداري در خراسان و ايران آن روز نسبت به بغداد و اطراف آن با تولاي بيشتر و تبراي كمتر صورت مي‏گرفت


    نمي‏توانست علامت تشيع اعتقادي باشد و در واقع در بسياري موارد و نه تنها واكنش منفي اهل سنت را برمي‏انگيخت


    بلكه موجب جذب اهل سنت به تولاي خالص اهل بيت سپس تشيع سياسي و اعتقادي آنها مي‏گرديد،
    (عبدالمجيد ناصري داوودي، تشيع در خراسان، عميد تيموريان، ص 8 ـ 120؛ ديدگاهها (كنگره بين‏المللي امام خميني(ره) و فرهنگ عاشورا، ت ، ص 9 ـ ؛ رسول جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، ، ج 1، ص 84 ـ 19 وج 2، ص 692).


    پر واضح است كه مطالب فوق به مفهوم نبودن فشارهاي گوناگون دستگاههاي حاكم چون غزنويان، سلجوقيان سپس مغولان بر شيعيان نمي‏باشد


    اما روند رو به رشد سوگواري امام حسين(ع) و زنده نگهداشتن حادثه عاشورا هرچند گاهي به كندي گراييد

    اما مشعل هدايت و محبت حسيني هرگز خاموش نشده بلكه با كوچيدن و يا كم شدن ابرهاي سياه تعصب و تكفير روند صعودي خود را باز يافته گام‏هاي استوار در بعد كمي و كيفي به جلو برداشت،

    (همان، ج2، ص 693 ـ 689).


    پس از سيل ويران‏گر چنگيز و اخلافش چنان كه تشيع به تدريج قد راست نمود در صحنه‏هاي ديني، اجتماعي و سياسي ظاهر شد

    شعاير آن از جمله سوگواري اهل بيت بويژه عزاداري امام حسين(ع) و يارانش نيز به تدريج روي صحنه اجتماع آمد







  2. صلوات ها 3


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود