جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تاریخچه عزاداری سید الشهداء

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229

    تاریخچه عزاداری سید الشهداء




    عزاداري حسين بن علي(ع) پس از شهادت وي و يارانش در روز عاشورا سال شصت و يكم هجري توسط بازماندگان و خاندانش آغاز شد


    و هنگام عبور كاروان اسيران از قتلگاه به مقصد كوفه و وداع آنها با اجساد عريان، بي‏سر، و پايمال ستوران شده


    سپس در مجلس ابن‏زياد در دار الاماره كوفه و از آن بعد در مجلس يزيد در دارالخلافه هشام به اوج خود رسيد


    كه نه تنها طرفداران بلكه بي‏تفاوتان حتي بسياري از مخالفان را به ابراز احساسات و هم دردي واداشته برخي را وادار به تفكر در حادثه كربلا و حتي ندامت از عدم ياري امام حسين و توبه نمود.


    ويژگي‏هاي عزاداري پس از حادثه‏ي عاشورا عزاداري خاندان پيامبر اسلام(ص) و طرفداران اهل البيت(ع)، پس از واقعه عاشورا به تدريج صورت ثابت و فراگير يافت


    و ياد و نام امام حسين(ع) با اشك و خاطرات جانكاه كربلا توأم گرديد و بيشتر با دو ويژگي از دوران پيش از عاشورا متفاوت مي‏نمايد.


    الف. گستردگي:


    اگر عزاداري و اندوه ‏ورزي نسبت به سرنوشت غم بار امام حسين(ع)، قبل از عاشورا به پيامبر و خاندانش آن هم در مقاطعي خاص اختصاص مي‏يافت


    پس از عاشوراي (61 ق) اين تأثر ژرف و ابراز احساسات عميق اسلامي و انساني ابعاد بسيار گسترده يافته

    نه تنها تمامي خاندان بني هاشم بلكه اهل تشيع و حتي بسياري ازفرقه‏هاي بي‏تعصب ديگر را فرا گرفت،


    نخستين تعزيت رسمي را توابين بر سر مرقد امام حسين(ع) بر پا كردند: (رسول جعفريان، تاريخ تشيع درايران، ج 2، ص 689).


    و گذشت زمان حقانيت موضع آن حضرت را روشن نمود و بر طرفداران سپس سوگواران آن حضرت افزود و عملكرد بعدي يزيد و جانشينانش بر نفرت مردم از آنها هر چه بيشتر افزود و دلها، احساسات و انديشه‏ها را متوجه امام حسين(ع) و موضع بر حق وي نمود.


    طبيعي است كه بستگان و دوستان ياران و اصحاب شهيد امام حسين(ع) نيز خود هم به خاطر عزيزان از دست رفته و هم براي آن حضرت اشك مي‏ ريختند و سينه‏اي مالامال از غم گرفتند.

    • ادامه در پست بعدی


  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    مطالعات علوم عقلی و نقلی
    نوشته
    4,418
    حضور
    14 روز 5 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25229



    ادامه پست قبلی


    ب. نحوه عزاداري:

    بنابر اسناد موجود تاريخي، عزاداري سالار شهيدان و ساير جان‏باختگان كربلا پس از عاشورابيشتر به صورت سرودن شعر بوده است.

    اين امر هم از سوي شيعيان و شيفتگان امام حسين(ع) و هم از طرف اهل بيت(ع) مورد اقبال و حتي تأكيد قرار گرفته است.

    در واقع زبان و بياني جز زبان هنر و قالب روح نواز و برتر شعر نمي‏توانست تأثرات و تألمات عميق اهل بيت و طرفداران حق و عدالت را از سويي و مظلوميت بي‏مانند و حماسه‏هاي دشمن شكن آن شهيد طف و سپاهش را از سوي ديگر تجسم بخشد.

    در جريان مصيبت‏داري حضرت زينب(س) و همراهاندر مسير بازگشت از شام به مدينه در كربلا و بر سر تربت پاك آن عزيزان سپس در مدينه هنگام ورود اسيران نينوا بيشتر به زبان شعر و قالب هنري كه از عمق احساس و قلب نشأت گرفت و لاجرم بر دل و جان مخاطبان مي‏نشست، صورت گرفت.
    اشخاصي دلسوخته‏اي چون سليمان بن قته العدوي، و ساير شعراي كه بعضا مجهول مانده‏اند و با همه فشارهاي طاقت‏فرساي بني‏اميه و اختناق موجود، هنگام زيارت تربت حسيني اشعار جانسوز و ماندگاري سرودند

    كه نمونه‏هاي روشن سوگواري امام حسين(ع) پس از عاشورا و استفاده از عنصر شعر و هنر در بيان حماسه و مرثيه حسيني مي‏باشد و اشعار نعمان بن بشير و بازماندگان حسيني هنگام ورود به مدينه و انعقاد مجلس عزاداري دراين باره و ابيات سروده شده

    از سوي زنان و مردان مدينه بويژه بني هاشم، نشان عزاداري وسيع و همه جانبه و بهره‏گيري از زبان برتر شعر در اين باره است، (تاريخ النياحه، ج 1، ص 103).

    آنچه از منابع تاريخي و قرائن ديگر به دست مي‏آيد كه سوگواري اهل بيت(ع) و شيعيان در دوره‏ي امويان و اوائل عصر عباسيان با سرودن شعر و گريستن، شيون نمودن، احيانا سياه پوشيدن و پريشان نمودن مو و گاهي به سر و سينه كوبيدن كه در بيان حزن و اندوه و هنگام مصيبت مرسوم بوده است، صورت مي‏گرفت، (علي ابوالحسني (منذر) سياهپوشي درسوگ ائمه نور،
    ص 317 به بعد؛ تاريخ النياحه، ج 1، ص 103)

    اما از زنجيرزني، تعزيه خواني و شبيه سازي كمترين خبر و اثري نبوده است.

    اين برنامه كه معمولاً زمان ومكان خاص و ادوار بخصوصي نمي‏شناخت به مناسبتها و شرايط مساعد به گونه خصوصي و يا عمومي اجرا مي‏شد و اينكه حتما در دهه‏ي اول ماه محرم هر سال و يا حتي در روزعاشوراي هر سال باشد از تاريخ به دست نمي‏آيد.

    امامان معصوم(ع) با تشويق و دادن صله به شاعران ولايي از سويي و بيان عظمت و مظلوميت امام حسين و قيام وي از سوي ديگر در ترويج عزاداري امام حسين و زنده ماندن خاطره عاشورا تلاش پيگير كردند

    و ثواب گريستن،گرياندن و تباكي بر امام حسين و شهداي كربلا را گوشزد همگان كرده بدين ترتيب عزاداري بر امام حسين و يارانش را باتجليات برجسته‏ي ايثار، ظلم‏ستيزي، عدالت خواهي، فسادسوزي و معروف گستري كه در آن است،

    جزو شعايراسلامي خوانده از وسائل مهم توحيد داري، عبادت‏ورزي، اهل بيت دوستي، ظلم ستيزي و عدالت خواهي شمردندو در جامعه اسلامي و افكار مؤمنان ماندگار و نهادينه نمودند.

  5. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود