صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: گناه حضرت آدم و مجازات نسل او

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    کتاب , ورزش, فیلم و ...زیاده!!
    نوشته
    35
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    186

    پرسش گناه حضرت آدم و مجازات نسل او




    یه موضوعی برام جا نیفتاده, لطفا شفاف سازی کنید.ممنون می شم
    سوالم اینه:
    - حضرت آدم در بهشت بود تا اینکه به خاطر نافرمانی یا اشتباه اون میوه ی ممنوع رو خورد و خدا برای این کارش او و همسزش رو به زمین فرستاد.
    -در جایی خواندم که گناه اجداد یک فرد را به پای اون نمی نویسند تا زمانی که با اجدادش مخالف باشد.بنابراین اگر پدری دزدی کرد فقط پدر را محاکمه می کنند و مجازات می کنند اما فرزندانش را که با او همکاری نکردند نه.
    حالا سوال من این است : ما که در بهشت با حضرت آدم نبودیم , چرا خداوند حضرت آدم را از بهشت اخراج کرد ما را هم اخراج کرد؟
    آیا گناه حضرت آدم بر دوش ما هم هست؟


  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40515



    با سلام
    این سخن مسیحیان است با عقاید ما سازگاری ندارد

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  5. صلوات ها 4


  6. #3

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    31
    حضور
    45 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    163



    سلام
    حضرت آدم گناهی مرتکب نشده
    سوال باید از صورت مسئله مورد بررسی قرار بگیره
    شما خودتون تفسیر کردید که حضرت ادم گناه کرده
    درصورتی که گناهی مرتکب نشده


  7. صلوات ها 2


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    نقل قول نوشته اصلی توسط dexter2009 نمایش پست ها
    یه موضوعی برام جا نیفتاده, لطفا شفاف سازی کنید.ممنون می شم:gol:
    سوالم اینه:
    - حضرت آدم در بهشت بود تا اینکه به خاطر نافرمانی یا اشتباه اون میوه ی ممنوع رو خورد و خدا برای این کارش او و همسزش رو به زمین فرستاد.
    -در جایی خواندم که گناه اجداد یک فرد را به پای اون نمی نویسند تا زمانی که با اجدادش مخالف باشد.بنابراین اگر پدری دزدی کرد فقط پدر را محاکمه می کنند و مجازات می کنند اما فرزندانش را که با او همکاری نکردند نه.
    حالا سوال من این است : ما که در بهشت با حضرت آدم نبودیم , چرا خداوند حضرت آدم را از بهشت اخراج کرد ما را هم اخراج کرد؟
    آیا گناه حضرت آدم بر دوش ما هم هست؟

    با سلام و عرض ادب
    1- نخست باید دانست که مخالفت حضرت آدم علیه السلام در اینکه از میموه ممنوعه تناول نمود گناه نبوده ؛ زیرا عالَمی که حضرت آدم در آن بوده(بهشت برزخی) عالم تکلیف آدم علیه السلام نبوده؛ بلکه دنیا دار تکلیف انسان است.
    بخاطر همین امر کار حضرت آدم به ترک اولی و یا مخالفت با نهی ارشادی و نه مولوی تفسیر شده است.
    (توضیح: امر ونهی مولوی آن است که مخالفت با آن عقاب دارد و به داعی مولویت صادر شده است، همچون دستورات خداوند متعال که جنبۀ وجوبی و یا تحریمی دارد. اما نهی ارشادی آن است که به داعی ارشاد مکلف صادر شده است مثل دستور پزشک به مریضی که سرما خورده مبنی بر اینکه ترشی نخور. زیرا خوردن آن برای مریض ضرر دارد).

    2- محل رشد و تکامل انسان ابتدا در دنیا مقرر شده بود و اینگونه نیست که این مخالفت علت منحصرۀ هبوط و نزول آدم به دنیا بوده باشد. لذا قبل از خلقت مادی او خداوند به فرشتگان می فرمایدوَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَة...؛هنگامى كه پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در روى زمين جانشين و حاكمى قرار خواهم داد...».(البقرة/30)

    3- درست است که ما به وجود مادی در بهشت برزخی همراه حضرت آدم نبودیم ، اما مگر می توان وجود ما را جدای از آن حضرت فرض نمود؟ نسل بشر همه منتهی به آن حضرت است و او پدر همۀ بشر می باشد.
    قرآن کریم می فرماید:يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالاً كَثِيراً وَ نِساءً ...؛ اى مردم از پروردگارتان بپرهيزيد كه همه شما را از يك انسان آفريد، و همسر او را (نيز) از جنس او آفريد، و از آن دو، مردان و زنان فراوانى (در روى زمين) منتشر ساخت. (النساء/1)

    بنابراین خروج آن حضرت از بهشت مساوی است با خروج انسان از بهشت ، البته گفته شد که از اول قرار نبود ه انسان در بهشت برزخی بماند؛ بلکه محل زندگی و تکامل او در دار دنیا قرار داده شده بود.
    «قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون..؛گفتيم همگى از آن (به زمين) فرود آئيد هر گاه هدايتى از طرف من براى شما آمد كسانى كه از آن پيروى كنند نه ترسى بر آنهاست و نه غمگين مى‏شوند.(البقرة/39)
    موفق باشید.

    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۱/۰۱/۱۱ در ساعت ۱۸:۵۶
    گناه حضرت آدم و مجازات نسل او
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 6


  10. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    با سلام

    از آیه 30 سوره بقره استفاده می شود که آدم(ع) برای سکونت در زمین خلق شده بود.

    علامه طباطبایی در این رابطه می نویسد:
    «سياق اين سه دسته آيات، و مخصوصا آيه‏اى كه در صدر داستان قرار گرفته، و ميفرمايد:

    (إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً) الخ، اين معنا را دست ميدهد: كه آدم در اصل، و در آغاز براى اين‏ خلق شده بود، كه در زمين زندگى كند، و نيز در زمين بميرد، و اگر خداى تعالى او را (چند روزى) در بهشت منزل داد، براى اين بود كه امتحان خود را بدهند، و در نتيجه آن نافرمانى عورتشان هويدا بگردد، تا بعد از آن بزمين هبوط كنند.

    و نيز از سياق آيه سوره طه كه مى‏فرمايد: (فَقُلْنا يا آدَمُ) الخ، و سوره اعراف كه مى‏فرمايد:

    (وَ يا آدَمُ اسْكُنْ) الخ، كه داستان بهشت را با داستان سجده ملائكه بصورت يك داستان و متصل بهم آورده، و كوتاه سخن، آنكه اين سياق بخوبى مى‏رساند كه منظور اصلى از خلقت آدم اين بوده كه در زمين سكونت كند، چيزى كه هست راه زمينى شدن آدم همين بوده كه نخست در بهشت منزل گيرد، و برتريش بر ملائكه، و لياقتش براى خلافت اثبات شود، و سپس ملائكه مامور بسجده براى او شوند، و آن گاه در بهشت منزلش دهند، و از نزديكى بان درخت نهيش كنند، و او (بتحريك شيطان) از آن بخورد، و در نتيجه عورتش و نيز از همسرش ظاهر گردد، و در آخر بزمين هبوط كنند.(ترجمه الميزان، ج‏1، ص: 196)

    در تفسیر نمونه نیز آمده است:

    «از آيات قرآن استفاده مى‏شود كه آدم براى زندگى در روى زمين، همين زمين معمولى آفريده شده بود، ولى در آغاز خداوند او را ساكن بهشت كه يكى از باغهاى سرسبز پر نعمت اين جهان بود ساخت، محيطى كه در آن براى آدم هيچ گونه ناراحتى وجود نداشت.

    شايد علت اين جريان آن بوده كه آدم با زندگى كردن روى زمين هيچگونه آشنايى نداشت، و تحمل زحمتهاى آن بدون مقدمه براى او مشكل بود، و از چگونگى كردار و رفتار در زمين بايد اطلاعات بيشترى پيدا كند، بنا بر اين مى‏بايست مدتى كوتاه تعليمات لازم را در محيط بهشت ببيند و بداند زندگى روى زمين توام با برنامه‏ها و تكاليف و مسئوليتها است كه انجام صحيح آنها باعث سعادت و تكامل و بقاى نعمت است، و سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتى.

    و نيز بداند هر چند او آزاد آفريده شده، اما اين آزادى بطور مطلق و نامحدود نيست كه هر چه خواست انجام دهد او مى‏بايست از پاره‏اى از اشياء روى زمين چشم بپوشد.

    و نيز لازم بود بداند چنان نيست كه اگر خطا و لغزشى دامنگيرش شود
    درهاى سعادت براى هميشه به روى او بسته مى‏شود، نه مى‏تواند بازگشت كند و پيمان به بندد كه بر خلاف دستور خدا عملى انجام نخواهد داد تا دوباره به نعمتهاى الهى باز گردد.

    او در اين محيط مى‏بايست تا حدى پخته شود، دوست و دشمن خويش را بشناسد، چگونگى زندگى در زمين را ياد گيرد، آرى اين خود يك سلسله تعليمات لازم بود كه مى‏بايست فرا گيرد، و با داشتن اين آمادگى به روى زمين قدم بگذارد.

    اينها مطالبى بود كه هم آدم و هم فرزندان او در زندگى آينده خود به آن احتياج داشتند، بنا بر اين شايد علت اينكه آدم در عين اينكه براى خلافت زمين آفريده شده بود مدتى در بهشت درنگ مى‏كند و دستورهايى به او داده مى‏شود جنبه تمرين و آموزش داشته باشد.( تفسير نمونه، ج‏1، ص: 185)


    نکته مهم این است که بهشت آدم(ع) بهشت ابدی و موعود نبوده است.رجوع کنید به:

    http://www.askdin.com/thread16546.html




  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    کتاب , ورزش, فیلم و ...زیاده!!
    نوشته
    35
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    186



    (إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً) الخ، اين معنا را دست ميدهد: كه آدم در اصل، و در آغاز براى اين‏ خلق شده بود، كه در زمين زندگى كند، و نيز در زمين بميرد، و اگر خداى تعالى او را (چند روزى) در بهشت منزل داد، براى اين بود كه امتحان خود را بدهند، و در نتيجه آن نافرمانى عورتشان هويدا بگردد، تا بعد از آن بزمين هبوط كنند.
    خیــــلی ممنون....فهمیدم...واقعا ممنون
    اما یک موضوع دیگری مطرح می شود
    آیا می توانیم بگوییم خدا می دانست حضرت آدم تجربه ی فریب خوردن ندارد و با این روش خواست واکسینه اش کند ؟ یعنی خدا چون می دانست حضرت آدم فریب شیطان را می خورد او را اینگونه امتحان کرد؟

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    علاقه
    خودشناسی
    نوشته
    71
    حضور
    5 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    96



    اون میوه ای که آدم و حوا خوردند باعث میشد که هم انسان به اسفل السافلین برود هم به اعلی علیین و چون شیطان تنها راه گمراه کردن بشر را از طریق همین درخت میدید(چون در بهشت گناه معنایی ندارد)خدا نیز به انسان فرمان داد که از آن میوه نخورد که وظیفه سنگینی بر او تحمیل میشود و بقول شاعر اون وظیفه ای که تمام آفریده های خدا از پذیرفتنش سرباز زدند انسان پذیرفت و باعث شد که به عالم امتحان های الهی یعنی دنیا هبوط کند

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    429
    حضور
    16 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    703



    سلام به کارشناسان و دوستان...

    عرض من این است به کارشناسان عزیز :
    خداوند به جناب ادم علیه السلام فرمود : فریب شیطان را مخوری که دشمن آشکارت هست و باعث شود از بهشت اخراج شوی.
    1-اگر جناب آدم ع از خدا بپرسد که اگر فریب نخورم باز من را بیرون میکنی یا نه , خدا چه پاسخ می دهد ؟
    2- اول اینکه جناب صدرا چطور مشخص شد که بهشت برزخی بوده ؟
    3- جناب آدم ع یک شخص مستقل است در تصمیم گیری در اعمالشان و بنده و دیگر انسان های هم مستقل هستیم , خطا و ترک اولی و معصیت و هرچیز ایشان چه ارتباطی به ما دارد ؟
    4- خداوند بنده را در ان بهشت بگذارد و بگوید فقط به این درخت نزدیک نشو , من قول میدم نزدیک نشم. حال خدا در پاسخ به من چه می گوید ؟

    دوستان تاپیک مال خیلی وقت پیش هست واقعا نمیخواستم بالا بیارمش با این حال اگر به جواب برسیم بسیار بسیار مفید است.

    با سپاس
    ویرایش توسط BaghiatoSalam : ۱۳۹۱/۱۰/۰۷ در ساعت ۰۰:۱۵
    کِی جهـــــــان را عاقلان مملو بـــــــود از متقین؟ _______ در غدیر و کربلا , قرآن و یا در اسکدین
    این درست است طفره رفتن, قفل مطلب, حذف آن؟_______ چون نباشد پاسخی مردانه زین مردانِ دین
    (البته در اسکدین متقین و پاسخگوی منصف و واقعی نیز وجود دارد)
    ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ(136 نساء))
    (ای کسانی که ایمان آوردید , ( واقعا ) ایمان بیارید به خدا و رسولش و کتاب)

  17. #9

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    نوشته
    5
    حضور
    19 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    6



    بسم الله الرحمن الرحیم

    باعرض سلام به دوستان و کارشناسان محترم و بزرگوار
    از آنچه در ای صفحه مطالعه نمودم لازم دیدم که مطالبی را به نظرتان برسانم؛
    خداوند متعال میفرماید«هَُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُم مَا فِی الاَرضِ جَمِیعًا ...(29) وَ اِذ قَالَ رَبُّکَ لِلمَلائِکَةِ اِنِّی جَاعِلٌ فِی الاَرضِ خَلِیفَةً..(30)»ترجمه: او(خدا) کسی است که هر آنچه در زمین است را برای شما آفرید...()و (بیاد آور) زمانی را که خداوند به ملائکه فرمود: همانا من میخوهام جانشینی در زمین قرار دهم...()
    آیه 29 این را بیان میکند که زمین به امکاناتی آراسته و مزین شد برای زندگی انسان و در آیه 30 به ملائکه میگوید که میخواهم در زمین جانشین قرار دهم.
    و این به این معناست که آدم در هر صورت باید در زمین زندگی کند و اصلا برای زندگی در زمین آفریده شد.
    اما بحث بهشت که همچنان در آن اختلاف وجود دارد که چه جایی بود باید بگوییم یکی از باغهای سبز و خرم و پر نعمت همین زمینی بود که ما در آن زندگی میکنیم!!
    شاید این حرف تعجب بر انگیز باشد ولی در قرآن نمونه آن را داریم!!!
    خداوند متعال در سوره کهف میفرماید:«وَ اضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَینِ جَعَلنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَینِ مِن اَعنَابٍ وَ حَفَفنَاهُمَا بِنَخلٍ وَ جَعَلنَا بَینَهُمَا زَرعًا(32)کِلتَا الجَنَّتَینِ آتَت اُکُلَهَا وَ لَم تَظلِم مِنهُ شَیئاً وَ فَجَّرنَا خِلالَهَا نَهرًا(33)»
    در دو آیه فوق خداوند متعال به دو باغ دنیایی بهشت گفته و ویژگیهای کلی بهشتِ اصلی را نیز برای آنها قرار داده و بیانشان میکند.
    یا در آیه35 همین سوره میفرماید:« وَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظالِمٌ لِنَفسِهِ...»؛ بهشت را نام آن باغ پر نعمت دنیایی قرار میدهد.
    نمونه دیگر در سوره سبأ است که میفرماید:«لَقَد کَانَ لِسَبَإٍ فَی مَسکَنِهِم آیَةٌ جَنَّتَانِ عَن یَمِینٍ وَ عَن شِمَالٍ کُلُوا مِن رِزقِ رَبِّکُم وَ اشکُرُوا لَهُ بَلدَةٌ طَیِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ(15)فَأَعرِضُوا فَأَرسَلنَا عَلَیهِم سَیلَ العَرَمِ وَ بَدَّلنَاهُم بِجَنَّتَیهِم جَنَّتَینِ ذَوَاتَی اُکُلٍ خَمطٍ وَ أَثلٍ وَ شَیءٍ مِن سِدرٍ قَلِیلٍ(16)»
    در این آیات نیز خداوند متعال به باغهای پر نعمت دنیا بهشت میگوید لذا از آن جهت که زمین برای زندگی آدم روی آن آفریده شد و خداوند متعال هم به ملائکه میگوید:میخواهم در زمین جانشینی قرار دهم؛ میفهمیم که بهشت آدم(ع) باغی پر نعمت از باغهای زمینی است.
    واما گناه آدم؟؟ آیات قرآن در باره حضرت آدم میفرماید« وَ عَصَی آدَمُ رَبَّهُ ...»؛آدم خدا را نافرمانی کرد!خُب خداوند به حضرت آدم فرمود از فلان درخت نخور و آدم خورد! این نافرمانی است، اما آیا این نافرمانی گناه است؟؟
    برای روشن شدن پاسخ این سؤال باید دانست که گناه گاهی کناه فردی و از دید خداوند است به این معنی که هر کس در هر زمان و در هر جا، چه در ملأعام و چه در خلوت انجام دهد گناه است و گاهی کاری تنها از دید مردم گناه است ولی از طرف خداوند متعال حرام دانسته نشده است بعنوان مثال مشرکان مکه به پیامبر اسلام(ص) که شعار لاإله إلا الله سر داده و با بتهای آنها مخالفت کرد نسبت گناه داده اند و لذا خداوند در قرآن میفرماید: «... لِیَغفِرَ لَکَ اللهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِکَ وَ مَا تَأَخَّرَ(سوره فتح آیه 2)»!
    عصیان و نافرمانی حضرت آدم گناه نسبی و خارج از شأن کسی بود که قرار است جانشین خدا در زمین باشد؛ وقتی در آیات قرآن مطالعه میکنیم میبنیم که خداوند از دیگر انبیاء خود نیز امتحان گرفت مثلا حضرت ابراهیم را بعد از آزمایشات متعدد امام قرار داد و دیگر انبیاء اولوالعزم نیز به همین گونه بوده اند؛ یعنی خداوند متعال از آدم(ع) امتحانی گرفت تا آدم درجه خلافت و جانشینی خود را بداند که آیا فقط نبی است یا هم نبی ست و هم رسول مثل حضرت لوط و یا هم نبی ست و هم رسول است و هم امام است مثل حضرت ابراهیم؟
    خداوند متعال میفرماید:«وَ لَقَد عَهِدنَا اِلَی آدَمَ مِن قَبلُ فَنَسِیَ وَ لَم نَجِد لَهُ عَزمًا(سوره طه آیه115)»؛ یعنی ما با امتحانی که از آدم گرفتیم دانستیم او قدرت و موقعیت رسیدن به مقام امامت و قبل از آن رسالت را ندارد و تنها نبی خدا در زمین میتواند باشد و لذا عصیان حضرت آدم از این نوع بوده و گناهی که موجب عذاب باشد نبود و تنها امتحانی بود که حضرت آدم مثلا از بیست نمره 10 گرفت و به مقام نبوت رسید و اگر 15 میگرفت رسول و اگر 20 میشد به مقام امامت هم نایل میشد«دقت بفرمایید»(این نمره ها فقط جهت مثال بوده و الا من از نمره حضرت آدم علی نبینا و آله و علیه السلام اطلاعی ندارم)
    و اینکه بعضی احتمال داده اند که این امتحانی که از حضرت آدم کرفته شد برای این بود که آدم با طریقه زندگی در روی زمین آشنا شود و از این سخنها بنظر صحیح نیست چرا که خداوند متعال میفرماید:«وَ عَلَّمَ آدَمَ الاَسمَاءَ کُلَّهَا...» (سوره بقره آیه 31)
    آیه دلالت دارد بر اینکه خداوند علم همه چیزهای لازم را برای زندگی به حضرت آدم آموخت و چیزهای دیگری که موجب حیرت و شگفت ملائکه شد و لذا آدم نیاز به این امور برای یاد کرفتن امور زندگی ندارد.فتأمل جدًا!
    و اینکه گفته شود آدم گناه کرد چرا ما از بهشت خارج شدیم؟؟ باید دانست که بعضی کارها عوارض ظاهری و موجود دارند مثلا بعضی چیزهایی که بصورت توارثی از دی ان ای وارد بدن فرزند میشود این یک امر طبیعی بوده که عوارض(آثار) خود را هم دارد و کاریش هم نمیتوان کرد! یا مثلا کسی از شهری به شهر دیگر میرود فرزندان او اهل شهر جدید محسوب میشوند در این حال به اختیار خود میتوانند به شهر اول برگردند که خداوند متعال نیز این وعده را داده و میفرماید:«... فَاِمَّا یَأتِیَنَّکُم مِنِّی هُدیً فَمَن تَبِعَ هُدایَ فَلا خَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یَحزَنُونَ»(سوره بقره آیه38) و دیگر آیاتی که در این زمینه موجود است که میگویند انسان عمل صالح انجام دهد به بهشت میرود که از بهشتهای دنیا بهتر است چون آن جاودانه است و بهشت دنیا فنا پذیر.
    ویرایش توسط طباطبایی : ۱۳۹۱/۱۰/۰۸ در ساعت ۱۵:۲۰
    أَللهُمَّ اجعَل عَوَاقِبَ اُمُورِنَا خَیراً


  18. #10

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    علاقه
    گفتگو در مباحث معرفتی
    نوشته
    6,663
    حضور
    32 روز 3 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    23682



    نقل قول نوشته اصلی توسط dexter2009 نمایش پست ها
    حالا سوال من این است : ما که در بهشت با حضرت آدم نبودیم , چرا خداوند حضرت آدم را از بهشت اخراج کرد ما را هم اخراج کرد؟ آیا گناه حضرت آدم بر دوش ما هم هست؟
    سلام
    اگر کسی پدر گرامی فعلی شما را بیست سال پیش از ایران بیرون می کرد ( حالا به هر دلیلی ) می توانستید بگویید من چه گناهی داشته ام
    والله الموفق

    هردو عالم یک فروغ روی اوست




  19. صلوات


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود