صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پيامبر (ص) مقام امامت داشت؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    25
    حضور
    8 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    90

    پرسش پيامبر (ص) مقام امامت داشت؟




    آيا پيامبر گرامي اسلام نيز داراي مقام امامت بود يا نه؟اگر بود امامت او با امامت ائمه چه فرق مي کند؟
    ویرایش توسط TAHOOR : ۱۳۹۱/۰۸/۲۳ در ساعت ۱۴:۳۱ دلیل: جزیی

  2. صلوات ها 6


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    نوشته
    187
    حضور
    3 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1169




    نقل قول نوشته اصلی توسط naveed hussain نمایش پست ها
    آيا پيامبر گرامي اسلامنيز داراي مقام امامت بود يا نه؟
    سلام

    امامت و نبوت با هم فرق دارن

    نبی: راه درست رو به مردم نشون میده
    امام: مردم رو برای پیمودن این راه رهبری میکنه
    نتیجه: مقام امام، بالاتر از مقام نبی هست
    بعضی از انبیا امام هم هستن، بعضیا نیستن. پیامبر اسلام (ص) از هم نبی و هم امام هستن.

    نقل قول نوشته اصلی توسط naveed hussain نمایش پست ها
    اگر بود امامت او با امامت ائمه چه فرق مي کند؟


    خب ائمه وظیفه دریافت و ابلاغ وحی رو ندارن.


    مادر چـــــه مادری بود
    می گفت پشت آن در
    صد فاطمـــــــــه فدای
    یـک تار موی حـــــــیدر

  5. صلوات ها 8


  6. #3

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    25
    حضور
    8 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    90



    نقل قول نوشته اصلی توسط frigg77 نمایش پست ها


    سلام

    امامت و نبوت با هم فرق دارن

    نبی: راه درست رو به مردم نشون میده
    امام: مردم رو برای پیمودن این راه رهبری میکنه
    نتیجه: مقام امام، بالاتر از مقام نبی هست
    بعضی از انبیا امام هم هستن، بعضیا نیستن. پیامبر اسلام (ص) از هم نبی و هم امام هستن.



    خب ائمه وظیفه دریافت و ابلاغ وحی رو ندارن.

    جواب سوال را مستند و اثبات آن با دليل مي خواهم که چطور براي پيامبر امامت ثابت است و اگر اين امامت بالاتر از نبي است پس چرا ائمه ما فاقد آن خصوصيتي هستند که نبي دارد مثلا دريافت وحي و ابلاغ آن

  7. صلوات ها 6


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,857
    حضور
    47 روز 14 ساعت 13 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10620



    نقل قول نوشته اصلی توسط naveed hussain نمایش پست ها
    آيا پيامبر گرامي اسلامنيز داراي مقام امامت بود يا نه؟اگر بود امامت او با امامت ائمه چه فرق مي کند؟
    با سلام و عرض ادب
    پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله امام بوده اند، وامامت نیز شانی غیر از نبوت است که ممکن است خود دارای مراتب بوده باشد.

    توضیح بر گرفته از تفسیر المیزان:
    امامت از نبوت بالاتر است ، زيرا حضرت ابراهيم عليه السلام ، عبد، نبى ، رسول اولوالعزم و خليل بود، ولى بعد از اين همه مقامات ، خداوند متعال به او فرمود: انى جاعلك للناس اماما (بقره : 124)من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم .

    پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) از آنجا که اشرف انبياء و خاتم آنان بوده اند:«وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‏ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظا»(سوره الأحزاب (33): آيات 7 تا 8(.[1] يقينا امام نیز بوده اند؛[2] زیرا هيچ وقت زمين از حجت خالى نيست و حجت كسى است كه اعمال بندگان نزد اوست و او اعمال را پرورش داده و به سوي خداوند متعال سوق مى دهد، وحجت امام است خواه نبى هم باشد مانند حضرت ابراهيم عليه السّلام و حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم ، و يا نبى نبوده و فقط امام باشد مانند ائمه اطهار عليهم السلام .


    قرآن كريم هر جا نامى از امامت مى‏برد، به دنبالش متعرض هدايت مي شود، تعرضى كه گويى مي خواهد كلمه نامبرده را تفسير كند.
    خداوند متعال مى فرمايد:وجعلناهم ائمه يهدون باءمرنا، و اوحينا اليهم فعل الخيرات ... (انبياء: 72).و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما (مردم را) هدايت مى كردند، و انجام دادن كارهاى نيك را به ايشان وحى كرديم .
    و نيز مى فرمايد: و جعلنا منهم ائمه يهدون باءمرنا لما صبروا(سجده : 24).و چون شكيبايى كردند برخى از آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما (مردم را) هدايت مى كردند.

    و ظاهر جمله ي «يَهْدُونَ بِأَمْرِنا»اين است كه هدايت به امر، جارى مجرا و مفسر معناى امامت است.
    اين هدايت كه خدا آن را از شؤون امامت قرار داده، هدايت به معناى راهنمايى نيست، چون مى‏دانيم كه خداى تعالى ابراهيم را وقتى امام قرار داد كه سالها داراى منصب نبوت بود، و معلوم است كه نبوت منفك از منصب هدايت به معناى راهنمايى نيست، پس هدايتى كه منصب امام است نمى‏تواند معنايي غير از رساندن به مقصد داشته باشد، و اين معنا يك نوع تصرف تكوينى در نفوس است، كه با آن تصرف راه را براى بردن دلها به سوى كمال، و انتقال دادن آنها از موقفى به موقفى بالاتر هموار مى‏سازد.

    و چون تصرفى است تكوينى، و عملى است باطنى، ناگزير مراد از امرى كه با آن هدايت صورت مى‏گيرد نيز امرى تكوينى خواهد بود نه تشريعى، كه صرف اعتبار است، بلكه همان حقيقى است كه آيه شريفه يإِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ (سوره يس آيه 82- 83)آن را تفسير مى‏كندو مى‏فهماند كه هدايت به امر خدا از فيوضات معنوى و مقامات باطنى است كه مؤمنين به وسيله عمل صالح به سوى آن هدايت مى‏شوند، و به رحمت پروردگارشان ملبس مى‏گردند
    .
    و چون امام به وسيله امر، هدايت مى‏كند- با در نظر گرفتن اينكه باء در" بامره" باء سببيت و يا آلت است- مى‏فهميم كه خود امام قبل از هر كس متلبس به آن هدايت است، و از او به ساير مردم منتشر مى‏شود، و بر حسب اختلافى كه در مقامات دارند، هر كس به قدر استعداد خود از آن بهره‏مند مى‏شود، از اينجا مى‏فهميم كه امام رابط ميان مردم و پروردگارشان در اخذ فيوضات ظاهرى و باطنى است، هم چنان كه پيغمبر رابط ميان مردم و خداى تعالى است در گرفتن فيوضات ظاهرى، يعنى شرايع الهى كه از راه وحى نازل گشته، و از ناحيه پيغمبر به ساير مردم منتشر مى‏شود.

    و نيز مى‏فهميم كه امام دليلى است كه نفوس را به سوى مقاماتش راهنمايى مى‏كند هم چنان كه پيغمبر دليلى است كه مردم را به سوى اعتقادات حق و اعمال صالح راه مى‏نمايد، البته بعضى از اولياى خدا تنها پيغمبرند، و بعضى تنها امامند، و بعضى داراى هر دو مقام هستند، مانند ابراهيم و دو فرزندش.

    ونيز مي فهميم، عالم انسانى كه خلقت انسان است داراى كمال خاصى است كه بايد به آن كمال هدايت شود؛ و هدايت ، حجت مى خواهد، و اگر حجت از بين برود، بايد غايت از بين برود، و اگر غايت از بين برود فعل خدا بى غايت مى شود و لغويت در خلقت لازم مى آيد و صدور چنين امرى از خدا محال است . خداوند متعال مى فرمايد: و ما خلقنا السموات و الارض و ما بينهما الا بالحق (حجر: 85)ما آسمانها و زمين و موجودات ميان آن دو را جز به حق و هدف دار، نيافريديم .
    موفق باشید.


    . [1] اينكه قرآن کریم در این آیه چهار نفر از انبياي اولي العزم (نوح، ابراهیم، موسی، عیسی علیهم السلام)را به ترتيب عصرشان ذكر نموده، ولى رسول خدا (صلي الله عليه وآله) را بر آنان مقدم داشت، با اينكه آن جناب از لحاظ عصر آخرين ايشان بود، براى اينكه آن جناب برترى و شرافت و تقدم بر همه آنان دارد.

    [2]
    . همچنان که در روایتی آمده است که حضرت امیر علیه السلام فرمودند:« أيها الناس إن رسول الله كان إماما حيا وميتا».اي مردم رسول خدا امام است چه در حیات مادی و حیات برزخی،بحار،ج22،ص536.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۱/۰۱/۰۵ در ساعت ۲۲:۲۵
    پيامبر (ص) مقام امامت داشت؟
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 8


  10. #5

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    با سلام

    بطورى كه از اشارات موجود در آيات و تعبيرات مختلفى كه در احاديث وارد شده بر مى‏آيد كسانى كه از طرف خدا ماموريت داشتند داراى مقامات مختلفى بودند:

    1- مقام نبوت- يعنى دريافت وحى از خداوند، بنا بر اين" نبى" كسى است كه وحى بر او نازل مى‏شود و آنچه را بوسيله وحى دريافت مى‏دارد چنان كه مردم از او بخواهند در اختيار آنها مى‏گذارد.

    2- مقام رسالت- يعنى مقام ابلاغ وحى و تبليغ و نشر احكام خداوند و تربيت نفوس از طريق تعليم و آگاهى بخشيدن، بنا بر اين رسول كسى است كه موظف است در حوزه ماموريت خود به تلاش و كوشش بر خيزد و از هر وسيله‏اى براى دعوت مردم به سوى خدا و ابلاغ فرمان او استفاده كند، و براى يك انقلاب فرهنگى و فكرى و عقيدتى تلاش نمايد.

    3- مقام امامت- يعنى رهبرى و پيشوايى خلق، در واقع امام كسى است كه‏ با تشكيل يك حكومت الهى و بدست آوردن قدرتهاى لازم، سعى مى‏كند احكام خدا را عملا اجرا و پياده نمايد و اگر هم نتواند رسما تشكيل حكومت دهد تا آنجا كه در توان دارد در اجراى احكام مى‏كوشد.
    به عبارت ديگر وظيفه امام اجراى دستورات الهى است در حالى كه وظيفه رسول ابلاغ اين دستورات مى‏باشد، و باز به تعبير ديگر، رسول" ارائه طريق" مى‏كند ولى امام" ايصال به مطلوب" مى‏نمايد (علاوه بر وظائف سنگين ديگرى كه قبلا اشاره شد).

    ناگفته پيدا است كه بسيارى از پيامبران مانند پيامبر اسلام ص هر سه مقام را داشتند هم دريافت وحى مى‏كردند، هم تبليغ فرمانهاى الهى، و هم در تشكيل حكومت و اجراى احكام تلاش مى‏كردند و هم از طريق باطنى به تربيت نفوس مى‏پرداختند.

    كوتاه سخن اينكه: امامت همان مقام رهبرى همه جانبه مادى و معنوى جسمى و روحانى و ظاهرى و باطنى است، امام رئيس حكومت و پيشواى اجتماع و رهبر مذهبى و مربى اخلاق و رهبر باطنى و درونى است.
    امام از يك سو با نيروى مرموز معنوى خود افراد شايسته را در مسير تكامل باطنى رهبرى مى‏كند.با قدرت علمى خود افراد نادان را تعليم مى‏دهد.و با نيروى حكومت خويش يا قدرتهاى اجرايى ديگر، اصول عدالت را اجرا مى‏نمايد.( تفسير نمونه، ج‏1، ص: 441)


  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    25
    حضور
    8 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    90



    با عرض سلام و ادب
    بنده از جواب شما فهميدم که پيامبر نيز مقام امامت دارد. اما شما فرموديد که هدايت امام هدايت تکويني و تصرف در نفوس است آيا اين مستلزم جبر نيست که يک شخص به خاطر تصرف امام که در باطن آن شخص صورت گرفته هدايت يابد، در حاليکه او بايد با اختيار خود راه را طي کند و راه را امام نشان بدهد.؟ و سوال ديگر اين که وقتي مقام امامت بالاتر مقام نبوت است پس چرا امام داراي تمام خصوصيات يک نبي نيست؟ از جمله دريافت وحي و .....؟

  13. صلوات ها 6


  14. #7

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932



    نقل قول نوشته اصلی توسط naveed hussain نمایش پست ها
    با عرض سلام و ادب بنده از جواب شما فهميدم که پيامبر نيز مقام امامت دارد. اما شما فرموديد که هدايت امام هدايت تکويني و تصرف در نفوس است آيا اين مستلزم جبر نيست که يک شخص به خاطر تصرف امام که در باطن آن شخص صورت گرفته هدايت يابد، در حاليکه او بايد با اختيار خود راه را طي کند و راه را امام نشان بدهد.؟ و سوال ديگر اين که وقتي مقام امامت بالاتر مقام نبوت است پس چرا امام داراي تمام خصوصيات يک نبي نيست؟ از جمله دريافت وحي و .....؟
    با سلام خدمت شما دوست عزيز

    سوال شما دوست عزيز را به دو قسمت تقسيم مي كنيم :

    1- هدايت امام هدايت تکويني و تصرف در نفوس است آيا اين مستلزم جبر نيست که يک شخص به خاطر تصرف امام که در باطن آن شخص صورت گرفته هدايت يابد، در حاليکه او بايد با اختيار خود راه را طي کند و راه را امام نشان بدهد.؟

    امام در پرتو قدرت روحى، افراد مستعد و آماده را از ظلمت و گمراهى خارج كرده و به سوى نور وارد مى كند و اين مقام براى ابراهيم(ع) و امثال او پس از يك سلسله امتحانات به دست مى آيد و آنان داراى چنين روح و روانى مى گردند.

    امام در اين نظريه از مجارى فيض بلكه از علل وصول فيض (هدايت) به مردم به شمار مى رود، يعنى همان طور كه فيض مادى براى خود، مجارى و علل مادى دارد، همچنين فيض معنوى كه مقصود از آن در آيه هدايت تكوينى است، براى خود داراى چنين مجارى و عللى مى باشد و اين نوع هدايت به خاطر لياقت و شايستگى طرف، خارج از اختيار و خواست او صورت مى پذيرد و افراد لايق قهراً مجذوب هدايت امام بوده و در حوزه هدايت تكوينى او قرار مى گيرند.

    اين هدايت مخصوص مؤمنان است . يعني كساني كه با اختيار خويش در برابر هدايت رسولان الهي و نورافشاني هاي عقل و فطرت تسليم گشتند خداوند باب هدايت ديگري برتر از هدايت هاي قسم پيشين مي گشايد. به عبارت ديگر چون آنان با اختيار خود از هدايت هاي مراتب پيشين استفاده كردند لذا اين نوع هدايت را پاداشي و ثانوي (يعني مترتب برپذيرش هدايت هاي اولي ) مي نامند. فرق اساسي اين هدايت با مراتب قبلي آن است كه وجه غالب آنها جنبه راهنمايي «ارائه الطريق» داشت ولي اين مرتبه افزون بر آن خاصيت راهبردي «ايصال الي المطلوب» نيز دارد.

    نتيجه آنكه:

    الف)اين هدايت نتيجه و پاداش همان اختياري است كه شخص راه صحيح را از غير صحيح انتخاب مي كند و داراي لياقت و شايستگي هدايت امام مي شود.

    ب)همگاني نيست و مخصوص مومناني است كه به هدايت رسولان تسليم گشته اند.




    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۲/۱۱ در ساعت ۲۳:۴۹
    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  15. صلوات ها 5


  16. #8

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932



    2- وقتي مقام امامت بالاتر مقام نبوت است پس چرا امام داراي تمام خصوصيات يک نبي نيست؟ از جمله دريافت وحي و .....؟

    اين سوالي كه شما مي فرماييد كلي نيست بلكه برميگردد به امامت ائمه اثني عشر(ع) بعد از پيامبر خاتم(ص) زيرا همانطور كه مي دانيد برخي از انبياء داراي مقام امامت بودند و به آن ها وحي نيزمي شده است.

    بايد ديد هدف از نزول وحي چيست و آيا عدم وحي به ائمه(ع) بعد از نبي(ع) نقص حساب مي شود و يا اينكه نيازي به وحي بعد از نبي نيست و اين عدم نياز خللي به مقام امامت وارد نمي سازد.

    براي پاسخ سوال شما لازم است دو مقدمه بيان كنيم:

    الف)علو مقام امامت را نسبت به نبوت : وظیفه امام اجراى دستورهاى الهى در جامعه است ; در حالى که وظیفه رسول فقط «انذار» و «تبشیر» و ابلاغ دستورها است . به همین جهت ، مقام امامت از مقام نبوت و رسالت بالاتر و نیازمند شایستگى و لیاقت بیش ترى است .قلمرو كار انبيا و رسل، از آن نظر كه حامل نبوّت و رسالت مى باشند، فقط تبيين و تذكر است ولى آنگاه كه به مقام امامت منصوب شدند، وظيفه خطيرترى را برعهده مى گيرند و آن تربيت انسان هاى جاهل و تأمين كليه نيازهاى بشر در تمام قسمت ها است، و قيام براى اين وظيفه بزرگ، بدون صبر و بردبارى، استقامت و شكيبايى و بدون خلّت و سوختگى در راه خدا، امكان پذير نيست; از اين جهت ابراهيم(ع) پس از يك رشته آزمون ها كه استقامت و خويشتن دارى وخلّت و شكيبايى خود را در راه خدا ثابت كرد، به چنين مقامى نايل آمد.

    هدايت پيامبران و رسولان، جز ارايه طريق چيز ديگري نيست در حالى كه هدايت امام به صورت ايصال به مطلوب است; يعنى امام از نظر تأثير باطنى و نفوذ روحانيى كه اثر وجوديش در قلب انسان مى تابد، آنان را هدايت مى كند، امام از اين نظر بسان خورشيد است كه با اشعه نور خود گياهان را پرورش مى دهد و قلوب مستعد و آماده را به كلى منقلب مى سازد.



    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  17. صلوات ها 5


  18. #9

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932



    خلاصه: پيامبران از آن نظر كه داراى هدايت تشريعى مى باشند و از طريق ابلاغ رسالت الهى و بيان او امر و نواهى خدا، مردم را هدايت مى كنند «نبى» مى باشند، ولى از آنجا كه داراى هدايت تكوينى، بوده و مايه هاى نيل مردم به كمال و سعادت و متصرفان در قلوب و ارواج مى باشند و مردم در حوزه هدايت تكوينى اّنان قرا ر مى گيرند، امام مى باشند.

    قرآن مى فرمايد: «فَبَعَثَ اللهُ النَّبيّينَ مُبَشّرينَ و مُنْذرين»[بقره 213]، خداوند پيامبران را به عنوان مژده آورندگان و بيم دهندگان برانگيخت.

    امامت را نباید صرفا تدبیر سیاسی جامعه‏ی اسلامی در چهارچوب احکام الهی خلاصه کرد، همان گونه که تنها در رهبری دینی در سطح بیان معارف و احکام الهی و هدایت تشریعی نیز خلاصه نمی‏شود . امامت، ظاهری بس گسترده و باطنی ثروت دارد . امامت ظاهری ریشه در ولایت و هدایت درونی و تکوینی‏دارد . آن کس که واسطه‏ی هدایت الهی در رساندن هدایت جویان به کمال مطلوب است، همم، پیش و بیش، از دیگران این شایستگی را دارد که در قلمرو هدایت تشریعی راهنمای مردم باشد و گفتار و کردارش، مقیاس و معیار حق و باطل به نشمار آید، اسوه و الگوی اخلاق و تربیت‏باشد، و بالاخره سررشته‏ی تدبیر نظام سیاسی و اجتماعی را در دست‏بگیرد . بدین جهت، اگر قرآنکریم، بر بعد عرفانی و باطنی امامت تاکید ورزیده و بر هدایت‏باطنی و نهانی پای فشرده است، نه بدان معنا است که امامت، شان دیگری جز ای ندارد، و رهبری فکری و دینی و اخلاقی و سیاسی جامعه از شئون و اهداف امامت نیست‏به بلکه بدین معنا است که بدون آن که فردی از چنان مقام و منزلت دارایی برخوردار باشد، نخواهد توانست در دیگر قلمروهای مربوط به هدایت و رهبری جامعه‏ی بشری، به گونه‏ای بایسته و ایده‏آل نقش آفرین باشد .

    آن کس که مذهب خلافت الهی بر زمین را دارد، می‏تواند مذهب خلافت نبوی و پیشوایی امت را بر عهده بگیرد .
    آن کسی که در هدایت تکوینی و باطنی، واسطه‏ی افاضه‏ی لطف و رحمت الهی به هدایت‏جویان است، می‏تواند در هدایت تشریعی و رهبری دینی و اخلاق، واسطه‏ی هدایت الهی برای جامعه‏ی بشری می‏باشد .
    آن کسی که در شناخت مثال و جهان به مقاله «علم آدم ای اسماء» رسیده است‏خواهد توانست رهبری عادلانه بشریت را عهده‏دار شود و هر چند و هر کس را در جای مناسب آن بگذارد .

    آن کسی که در جهاد با نفس اماره - که جهاد اکبر است - به پیروزی کامل رسید، است و از مقام عصمت‏برخوردار است، شایستگی رهبری جهاد اصغر را به وجه احسن خواهد داشت و سرانجام باید گفت:
    افمن یهدی الی الحق احق ان یتبع امن لایهدی الا ان یهدی فمالکم کیف تحکمون (فاطر: 35)



    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  19. صلوات ها 5


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932



    ب)مقصود از خاتمیت این است که پس از رسول اكرم(ص) دیگر پیامبری نخواهد آمد و باب وحی تشریعی به روی بشر بسته شده است و همچنین بر هیچ انسانی وحیی که حامل تشریع حکمی و تعیین تکلیفی و تحلیل حرامی یا تحریم حلالی باشد فرود نخواهد آمد. هر فردی مدعی آن باشد که از جانب خدا در مورد احکام الهی به او وحی شده است و احکام جدید و بی سابقه ای را که در شریعت پیامبر اسلام(ص) نبوده است، بر او نازل گردیده چنین فردی مشتبه یا مغرض است و از نظر مسلمانان منکر اصل ضروری می باشد. از طرف دیگر قرآن مجید از اکمال دین در قرآن خبر داده است، آنجا که می فرماید:الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا؛
    امروز دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین جاودان پذیرا شدم﴾[مائده 3]


    کمال دین در این است که کلیة مسایل مربوط به دین اعم از اصول و فروع بر پیامبر گرامی(ص) نازل شده و او نیز به گونه ای در اختیار امت قرار داده است.
    نبی اسلام با این همه گرفتاری ها تا آنجا که توانست اصول و کلیات احکام الهی را برای مردم تبیین کرد و در سخنان خود به حکم وحی الهی یادآور می شد که در سفرة تشریع دو حکم بیشتر نیست؛ حکم الهی و حکم جاهلی و هر نوع حکمی که ریشه در اسلام نداشته باشد حکم جاهلی خواهد بود چنانکه می فرماید:
    ان احکم بینهم بما انزل الله؛[مائده 49]
    در میان آنان با آنچه خدا نازل کرده داوری کن﴾
    و هر نوع داوری که ریشه در قوانین الهی نداشته باشد حکم جاهلی است:
    افحکم الجاهلیه یبغون ومن احسن من الله حکما لقوم یؤمنون؛[مائده 50]
    آیا حکم جاهلیت را از نو می خواهند و چه کسی بهتر از خدا برای قومی که اهل ایمان و یقین هستند حکم می کند.﴾
    با توجه به این بیان باید گفت پیامبر اسلام خاتم پیامبران است و با رحلت او وحی تشریعی قطع شده است و او آیین الهی را تکمیل کرد و هر چه بشر به آن نیاز دارد در آیین او وجود داشت.



    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  21. صلوات ها 4


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود