جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی یک روایت از پیشگویی های حضرت علی درباره فاجعه کربلا

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482

    بررسی یک روایت از پیشگویی های حضرت علی درباره فاجعه کربلا




    دیروز دوم اسفند سال 90 به همراه چند تن از اساتید برای شرکت در جلسه انجمن ایرانی تاریخ اسلام به تهران رفته بودیم که در بازگشت یکی از اساتید بحث ذیل را مطرح فرمودند و بررسی آن را به بنده واگذاشتند. بنده نیز در حد چند ساعت نکاتی را در این رابطه تقدیم کردم که اکنون به پیشگاه سروران پیشکش می شود.
    این بررسی کمک می کند تا با دقت بیشتری به سراغ داده های تاریخی خود پذیرفته و گزارشهایی که چند گونه نقل شده اند برویم.
    بسمه تعالی
    موضوع این بررسی، درنگ در روایت مشهوری است که بنابر آن حضرت علی (ع) به هنگام عبور از کربلا در حرکت برای نبرد صفین و یا بازگشت از آن، گذری به کربلا نمودند و همانجا در شان این جایگاه فرمودند: « اينجا جاى خوابانيدن شترهایشان (مرکب هایشان) و محل ريختن خون و هلاكت آنهاست». به گمان نخستین بار این سخن در کتاب «وقعه صفین» و این گونه نقل شده است: « نصرسعید بن حکیم العبسی عن الحسن بن کثیر عن ابیه ان علیا اتی کربلاء فوقف بها فقیل یا امیرالمومنین هذه کربلاء قال ذات کرب و بلاء ثم اوما بیده الی مکان فقال هاهنا موضع رحالهم و مناخ رکابهم و اوما بیده الی موضع آخر فقال هاهنا مهراق دمائهم». (وقعه صفین، نصر بن مزاحم منقری (حدود 120- 212 ق) قم، کتابخانه آیت الله مرعشی، 1403هجری، ص 142)
    در همین زمان، نویسنده کتاب فقهی قرب الاسناد (حمیری قمی متوفی قرن 3) نیز به این سخن پرداخته است:«عن عبیدالله بن میمون عن جعفر بن محمد عن ابیه قال:« مر علی بکربلاء فی اثنین من اصحابه قال فلما مر بها ترقرقت عیناه للبکاء ثم قال هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم ها هنا تهراق دمائهم (قرب الاسناد ص 14) در این روایت به صراحت همراهان حضرت علی در این سفر، دو نفر معرفی می شوند.

    ویرایش توسط کاوه : ۱۳۹۰/۱۲/۰۶ در ساعت ۲۲:۴۶
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    کشی (متوفی قرن 3) نیز در رجال خود به این قضیه اشاره کرده و چنین گفته آورده است: « ابوعبدالله جعفر بن محمد شیخ من جرجان عامی قال حدثنا محمد بن حمید الرازی قال حدثنا علی بن مجاهد عن عمرو بن قیس عن عبدالاعلی عن ابیه عن المسیب بن نجیبه الفزاری قال لما اتانا سلمان الفارسی قادما تلقیته فیمن تلقاه فسار حتی انتهی الی کربلاء فقال ما تمسون هذا قالوا کربلاء فقال هذه مصارع اخوانی هذا موضع رحالهم و هذا مناخ رکابهم و هذا مهراق دمائهم قل بها خیر الاولین و یقتل بها خیر الآخرین.(رجال کشی صص 19 - 20) در اینجا اصلا سخن از امام علی نیست بلکه این گفته، از سلمان است.
    کتاب دیگری که تقریبا همین متن را گزارش نموده، از محمد بن قولویه(متوفی 329ق) و بدین قرار است: حدثنی ابی و جماعه مشایخی رحمهم الله عن سعد بن عبدالله عن احمد بن محمد بن عیسی عن جعفر بن محمد بن عبیدالله عن عبدالله بن میمون القداح عن ابی عبدالله قال: «مر امیرالمومنین بکربلا فی اناس من اصحابه فلما مر بها اغر و رقت عیناه بالبکاء ثم قال هذا مناخ رکابهم و هذا ملقی رحالهم و هنا تهرق دماوهم» (کامل الزیارات ص 270) پس از او این صدوق (381ق)بود که همین متن را با اندکی تفاوت در کتاب خود در برابر دیدگان قرار می داد: « حَدَّثَنِي حُسَيْنٌ الْأَشْقَرُ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِي حَسَّانَ التَّيْمِيِّ عَنْ نَشِيطِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ عَنْ جَرْدَاءَ بِنْتِ سَمِينٍ عَنْ زَوْجِهَا هَرْثَمَةَ بْنِ أَبِي مُسْلِمٍ قَالَ: «غَزَوْنَا مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع صِفِّينَ فَلَمَّا انْصَرَفْنَا نَزَلَ كَرْبَلَاءَ فَصَلَّى بِهَا الْغَدَاةَ ثُمَّ رَفَعَ إِلَيْهِ مِنْ تُرْبَتِهَا فَشَمَّهَا ثُمَّ قَالَ وَاهاً لَكِ أَيَّتُهَا التُّرْبَةُ لَيُحْشَرَنَّ مِنْكِ قَوْمٌ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ... بِغَيْرِ حِسابٍ فَرَجَعَ هَرْثَمَةُ إِلَى زَوْجَتِهِ وَ كَانَتْ شِيعَةً لِعَلِيٍّ ع فَقَالَ أَ لَا أُحَدِّثُكِ عَنْ وَلِيِّكِ أَبِي الْحَسَنِ نَزَلَ بِكَرْبَلَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ رَفَعَ إِلَيْهِ مِنْ تُرْبَتِهَا فَقَالَ وَاهاً لَكِ أَيَّتُهَا التُّرْبَةُ لَيُحْشَرَنَّ مِنْك‏ أَقْوَامٌ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ... بِغَيْرِ حِسابٍ قَالَتْ أَيُّهَا الرَّجُلُ فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَمْ يَقُلْ إِلَّا حَقّاً فَلَمَّا قَدِمَ الْحُسَيْنُ ع قَالَ هَرْثَمَةُ كُنْتُ فِي الْبَعْثِ الَّذِينَ بَعَثَهُمْ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فَلَمَّا رَأَيْتُ الْمَنْزِلَ وَ الشَّجَرَ ذَكَرْتُ الْحَدِيثَ فَجَلَسْتُ عَلَى بَعِيرِي ثُمَّ صِرْتُ إِلَى الْحُسَيْنِ ع فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ أَبِيهِ فِي ذَلِكَ الْمَنْزِلِ الَّذِي نَزَلَ بِهِ الْحُسَيْنُ ع فَقَالَ مَعَنَا أَنْتَ أَمْ عَلَيْنَا فَقُلْتُ لَا مَعَكَ وَ لَا عَلَيْكَ خَلَّفْتُ صِبْيَةً أَخَافُ عَلَيْهِمْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ قَالَ فَامْضِ حَيْثُ لَا تَرَى لَنَا مَقْتَلًا وَ لَا تَسْمَعُ لَنَا صَوْتاً فَوَ الَّذِي نَفْسُ الْحُسَيْنِ بِيَدِهِ لَا يَسْمَعُ الْيَوْمَ وَاعِيَتَنَا أَحَدٌ فَلَا يُعِينُنَا إِلَّا كَبَّهُ اللَّهُ لِوَجْهِهِ فِي جَهَنَّم(أمالي الصدوق، بیروت، اعلمی، 1400، چاپ پنجم، صص137- 136) جالب آنکه نام هرثمه در متون پیشین، هرگز در شمار کسانی که با امام حسین علیه سلام ملاقات کرده باشند نیامده است.
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  5. صلوات ها 3


  6. #3
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    پس از او شیخ مفید (متوفی 413ق) نیز با مضمونی نزدیک به این متن پرداخت است: «عثمان بن عیسی العامری عن جابر بن الحر عن جویریه بن مسهر العبدی قال توجهنا مع امیرالمومنین علی بن ابی طالب الی سفین فبلغنا طفوف کربلاء وقف ناحیه من العسکر ثم نظر یمینا و شمالا و استعبر ثم قال هذا و الله مناخ رکابهم و موضع منیتهم فقیل یا امیرالمومنین ما هذا الموضع قال هذا کربلاء یقتل فیه قوم یدخلون الجنه بغیر حساب(الارشاد ج ص 333)
    اما روایت جالب حسین بن حمدان نیز خواندنی است. او بر خلاف شیوه روایت ها در متون پیش گفته، داده ای این چنین بدست می دهد که بر فراز منبر کوفه حضرت علی (ع) فرمود: «وای بر میوه دل پیامبر فرندم حسن از دخترت ای اشعث، ای اشعث او دشمنی است سخت و سرکش، و ستمگری است که پس از پدرش فرمانروا می گردد. در این هنگام ابوبحرالاحنف بن قیس تمیمی برخواسته به سمت امام رفت از ایشان پرسید: «ای امیرالمومنین نام او چیست؟». امام پاسخ داد:« نامش یزید بن معاویه است که فرمان کشتن پسرم حسین را به عبیدالله بن زیاد که لعنت خدا بر او باد، می دهد، و او نیز با سپاهی که به سمت کوفه می رود برای جنگیدن با پسرم حسین، که رزمگاه آنان کربلا در باختر فرات خواهد بود.شتران خوابیده ایشان- که در حال پیاده کردنشان هستند- را به همراه باروبنه ایشان را می بینم. (الهدایه الکبری، حسین بن حمدان، ص 184)
    اما دو نقل متفاوت قطب راوندی(د 573ق) نیز خواندنی است: «عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ (ع) قَالَ:« مَرَّ عَلِيٌّ ع بِكَرْبَلَاءَ فَقَالَ لَمَّا مَرَّ بِهِ أَصْحَابُهُ وَ قَدِ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ يَبْكِي هَذَا مُنَاخُ رِكَابِهِمْ هَذَا مُلْقَى رِحَالِهِمْ هَاهُنَا مُرَاقُ دِمَائِهِمْ طُوبَى لَكِ مِنْ تُرْبَةٍ عَلَيْهَا تُرَاقُ دِمَاءُ الْأَحِبَّةِ». قَالَ الْبَاقِرُ (ع): «خَرَجَ عَلِيٌّ ع يَسِيرُ بِالنَّاسِ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ كَرْبَلَاءَ عَلَى مِيلَيْنِ أَوْ مِيلٍ تَقَدَّمَ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى طَافَ بِمَكَانٍ يُقَالُ لَهُ المقذفان فَقَالَ قُتِلَ فِيهَا مِائَتَا نَبِيٍّ وَ مِائَتَا سِبْطٍ كُلُّهُمْ شُهَدَاءُ مُنَاخُ رِكَابٍ وَ مَصَارِعُ شُهَدَاءَ لَا يَسْبِقُهُمْ مَنْ كَانَ قَبْلَهُمْ وَ لَا يَلْحَقُهُمْ مَنْ بَعْدَهُم (الخرائج و الجرائح ،ج‏1،ص:183) گفتنی است این روایت دوم، برگرفته از حدیثی است که ابن قولویه این گونه نقل کرده است:« حَدَّثَنِي أَبِي وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ ره عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَتِّيلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: «خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع يَسِيرُ بِالنَّاسِ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ كَرْبَلَاءَ عَلَى مَسِيرَةِ مِيلٍ أَوْ مِيلَيْنِ- تَقَدَّمَ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى صَارَ بِمَصَارِعِ الشُّهَدَاءِ ثُمَّ قَالَ قُبِضَ فِيهَا مِائَتَا نَبِيٍّ وَ مِائَتَا وَصِيٍّ وَ مِائَتَا سِبْطٍ كُلُّهُمْ شُهَدَاءُ بِأَتْبَاعِهِمْ فَطَافَ بِهَا عَلَى بَغْلَتِهِ خَارِجاً رِجْلُهُ مِنَ الرِّكَابِ فَأَنْشَأَ يَقُولُ مُنَاخُ رِكَابٍ وَ مَصَارِعُ الشُّهَدَاءِ لَا يَسْبِقُهُمْ مَنْ كَانَ قَبْلَهُمْ وَ لَا يَلْحَقُهُمْ مَنْ أَتَى بَعْدَهُم(كامل الزيارات ،ص:270)
    ویرایش توسط کاوه : ۱۳۹۰/۱۲/۰۳ در ساعت ۲۳:۲۱
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  7. صلوات ها 2


  8. #4
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    گذشته از آنچه آمد، قطب راوندی در کتابش بار دیگر این روایت را به گونه ی دیگری نقل کرده است: « وَ إِنَّ عِيسَى عَلَى نَبِيِّنَا وَ عَلَيْهِ السَّلَامُ مَرَّ بِكَرْبَلَاءَ فَرَأَى ظِبَاءً فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا هَاهُنَا لَا مَاءَ وَ لَا مَرْعَى فَلِمَ مُقَامُكِ فِيهَا قَالَتْ يَا رُوحَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ أَلْهَمَنَا أَنَّ هَذِهِ الْبُقْعَةَ حَرَمُ الْحُسَيْنِ ع فَأَوَيْنَا إِلَيْهَا فَدَعَا اللَّهَ عِيسَى ع أَنْ يُبْقِيَ أَثَراً يَعْلَمُ آلُ مُحَمَّدٍ أَنَّ عِيسَى كَانَ مُسَاعِداً لَهُمْ فِي مُصِيبَتِهِمْ فَلَمَّا مَرَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع بِهَا وَ جَعَلَ يَقُولُ هَاهُنَا مُنَاخُ رِكَابِهِمْ وَ هَاهُنَا مُهَرَاقُ دِمَائِهِمْ فَسَأَلَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرَهُ بِقَتْلِ الْحُسَيْنِ ع بِهَا وَ إِنَّ عِيسَى عَلَى نَبِيِّنَا وَ عَلَيْهِ السَّلَامُ مَرَّ هَاهُنَا وَ دَعَا وَ مِنْ قِصَّتِهِ كَيْتَ وَ كَيْتَ فَاطْلُبْ بَعَرَاتِ تِلْكَ الظِّبَاءِ فَإِنَّهَا بَاقِيَةٌ فَوَجَدُوا كَثِيراً مِنَ الْبَعْرِ قَدْ صَارَ مِثْلَ الزَّعْفَرَان‏ (الخرائج و الجرائح ،ج‏2،صص919-920)
    این شِبه روایت، بعدها نیز در کتب شیعیان به گونه های مختلفی بازتاب داشت. اربلی (د 693ق) می گوید:«و من ذلك أنه قال للبراء بن عازب- يا براء يقتل ولدي الحسين ع و أنت حي فلا تنصره فلما قتل الحسين ع قال البراء صدق علي ع قتل الحسين و لم أنصره و أظهر الحسرة على ذلك و الندم ‏و من ذلك أنه وقف في كربلاء في بعض أسفاره ناحية من عسكره فنظر يمينا و شمالا و استعبر باكيا ثم قال هذا و الله مناخ ركابهم و موضع منيتهم فقلنا يا أمير المؤمنين ما هذا الموضع قال هذه كربلاء يقتل فيه قوم يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ... بِغَيْرِ حِسابٍ ثم سار و لم يعرف الناس تأويل قوله حتى كان من أمر الحسين ع ما كان‏ (كشف الغمة في معرفة الأئمة، ج‏1، ص: 279) گفتنی است در همین کتاب بارها این رویداد تکرار شده است: و من الكتاب المذكور (معالم العترة الطاهرة)عن الأصبغ بن نباته عن علي ع قال أتينا معه موضع قبر الحسين فقال علي (ع) هاهنا مناخ ركابهم و موضع رحالهم و هاهنا مهراق دمائهم فتية من آل محمد ص يقتلون بهذه العرصة تبكي عليهم السماء و الأرض. (کشف الغمه، ج 2 صص 12 و 54)
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  9. صلوات ها 3


  10. #5
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    1,146
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    5482



    دانسته است که اهل سنت نیز این روایت را درکتب خود بارها و البته با نقل های گوناگونی نقل کرده اند:
    (الرياض النضرة ج 2 ص 222) قال: عن الأصبغ قال: أتينا مع على عليه السلام فمررنا بموضع قبر الحسين عليه السلام فقال على عليه السّلام: ها هنا مناخ ركابهم، و هاهنا موضع رحالهم، و هاهنا مهراق دمائهم، فتية من آل محمد صلى اللّه عليه (و آله) و سلم يقتلون بهذه العرصة تبكى عليهم السماء و الأرض (أقول) و ذكره ابن حجر أيضا فى صواعقه (ص 115) باختلاف‏ يسير، و قال: رواه الملا- يعنى فى سيرته، (ثم) إنه سيأتى فى فضائل الحسين عليه السلام فى باب إخبار على عليه السلام عن قتل الحسين عليه السلام و عن موضع قتله أخبار كثيرة فى هذا المعنى، فانتظر. (فضائل الخمسة من الصحاح الستة، ج‏2، ص: 256)
    ابن اثیر نیز در بیان شخصیت غرفة الأزدي‏ می گوید: «يقال: له صحبة، و هو معدود في الكوفيين. روى عنه أبو صادق- قال: و كان من أصحاب النبي صلّى الله عليه و آله و سلّم، و من أصحاب الصفّة، و هو الّذي دعا له النبي صلّى الله عليه و آله و سلّم أن يبارك له في صفقته- قال: دخلني شك من شأن على[ع]، فخرجت معه على شاطئ الفرات، فعدل عن الطريق و وقف و وقفنا حوله، فقال بيده: هذا موضع رواحلهم، و مناخ ركابهم و مهراق دمائهم، بأبي من لا ناصر له في الأرض و لا في السماء إلا الله! فلما قتل الحسين خرجت حتى أتيت المكان الّذي قتلوه فيه، فإذا هو كما قال، ما أخطأ شيئا، قال فاستغفرت الله مما كان منى من الشك، و علمت أن عليا رضى الله عنه لم يقدم إلا بما عهد إليه فيه.(أسد الغابة فى معرفة الصحابة، عز الدين بن الأثير أبو الحسن على بن محمد الجزرى(م 630)، بيروت، دار الفكر، 1409/1989، ج ‏4، ص37) ناگفته نماند این روایت، به روایت صدوق درباره هرثمه بن ابی مسلم که پیشتر گذشت، بسیار شبیه است.
    شگفت اینکه ابن کثیر نیز این روایت را گزارش نموده است:«و قد روى محمد بن سعد و غيره من غير وجه عن على بن أبى طالب أنه مرّ بكربلاء عند أشجار الحنظل و هو ذاهب إلى صفين، فسأل عن اسمها فقيل كربلاء، فقال: كرب و بلاء، فنزل و صلّى عند شجرة هناك ثم قال: يقتل هاهنا شهداء هم خير الشهداء غير الصحابة، يدخلون الجنة بغير حساب» (البداية و النهاية، أبو الفداء اسماعيل بن عمر بن كثير الدمشقى (م 774)، بيروت، دار الفكر، 1407/ 1986،ج‏8،ص:199)
    شاید صالحی شامی هم، روایت ابن کثیر را تکرار کرده است:« و روى ابن سعد و غيره عن عليّ- رضي الله تعالى عنه- أنّه مرّ بكربلاء، و هو ذاهب إلى صفّين، فسأل عن اسمها، فقيل: كربلاء، فنزل فصلّى عند شجرة هنالك، فقال: يقتل ها هنا شهداء و هم خير الشّهداء، يدخلون الجنّة بغير حساب، و أشار إلى مكان فعلّموه بشي‏ء، فقتل فيه الحسين- رضي الله تعالى عنه-».(سبل الهدى و الرشاد فى سيرة خير العباد، محمد بن يوسف الصالحى الشامى(م 942)، تحقيق عادل احمد عبد الموجود و على محمد معوض، بيروت، دار الكتب العلمية، ط الأولى، 1414/1993،ج‏11،ص:75) شایان یاد کرد است که این متن در طبقات دیده نمی شود.
    ویرایش توسط کاوه : ۱۳۹۰/۱۲/۰۳ در ساعت ۲۳:۲۳
    اگر نور چشم شما بدلیل مطالعه زیاد و یا کار با اینترنت کم شده این آیه را زیاد بخوانید : فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (انسان2)
    اگر می خواهید پس از مطالعه آنچه را می خوانید در ذهنتان نقش ببندد، این آیه را پس از آن بخوانید: لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (انعام127)

  11. صلوات ها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 17
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۶/۰۹, ۰۹:۴۴
  2. تو میایی ای پسر فاطمه
    توسط safareeshghe در انجمن مهدویت و آخرالزمان
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۴/۲۰, ۱۹:۴۷
  3. پاسخ: 5
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۳/۰۸, ۲۱:۴۲
  4. مقایسه ؛ بلایی خانمان سوز یا سکویی برای پرش؟؟؟؟؟
    توسط راهی در انجمن مهارت های زندگی
    پاسخ: 7
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۱۹, ۲۲:۰۲

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود