جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: همراه با مستبصرين-مروان خليفات-چهار نمونه از صحابه-2-مغيره

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932

    همراه با مستبصرين-مروان خليفات-چهار نمونه از صحابه-2-مغيره




    مغيره بن شعبه

    ماجراي او با ام جميل مشهور است و داستان از اين قرار است كه چهار نفر زناي او با ام جميل را مشاهده كردند و قرار شد پيش عمر شهادت دهند و هنگامي كه سه نفر آن ها شهادت داد و نوبت نفر چهارم شد و وارد مجلس شد عمر به او گفت:من مردي را ميبينم كه هرگز خدا خوار نكند بر زبان او مردى از مهاجرين را و نفر چهارم كه زياد بود از شهادت بر عليه مغيره طفره رفت و در نتيجه عمر به مغيره گفت برخيز و آن سه نفر را حد قذف بزن... [1]

    در حالي كه به مغيره گفته بود: «واللّه ما اظن ابا بكرة كذب عليك».[2]
    به خدا گمان نمي كنم ابا بكره بر تو دروغ ببندد.
    ابن ابي الحديد مي گويد:خبر زناي مغيره شايع و مشهور و مستفيض بود بين مردم.[3]

    با تمام اين موارد مي بينيم كه اهل سنت او را تعديل مي كنند و در نقل سنت نبوي به او اعتماد مي كنند در حالي كه بين زنا و عدالت سنخيتي نيست!
    با اين اوصاف عمر در قضيه اي مشابه به قول ابن مسعود اعتماد كرد و حد رجمي را كه ابن مسعود به شخصه جاري كرده بود تاييد كرد!

    -[1] داستان را مختصر كرديم،ر.ج تاريخ الطبري: 4/3 .السنن الكبرى للبيهقي : 8/235 . كنزالعمال : 5/423 . فتوح البلدان ، البلاذري : 352 . الكامل في‏التاريخ : 2/540 541 . تاريخ ابن خلكان : 2/455 . تاريخ ابن كثير : 7/81 . عمدة القارى :6/340 . الاغاني ، ابوالفرج الاصبهاني : 14/146 . و ابن تيمية ةفي منهاجش به اين حادثه اعتراف مي كند :3/193

    -[2] الاغاني : 14/147 . شرح النهج : 3/162

    -[3] شرح النهج : 3/163

    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    1,278
    حضور
    1 روز 10 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    13
    آپلود
    0
    گالری
    5
    صلوات
    3932



    مغيره مبلغ از طرف خداست!!

    مغيره به سبب سب علي(عليه السلام) ،خدا و رسولش را نيز سب مي كند زيرا از رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده :«من سب عليافقد سبني، ومن سبني فقد سب اللّه، ومن سب اللّه اكبه اللّه على منخريه في النار».[1]

    مغيره دستور داد صعصعة بن صوحان را از مجلس بيرون كنند تا علي را لعن كندو او هم گفت: لعن اللّه من لعن اللّه ولعن علي بن ابي طالب....[2]

    ودر مسند احمد: «مغيره به علي توهين كرد، زيد بن ارقم گفت:آيا نمي داني رسول خدا از دشنام دادن به اموات نهي كرده پس علي را در حالي كه از دنيا رفته سب نكن ».[3]

    حكم سب رسول و خداوند نيز معروف است و براي اطلاع بيشتر به كتاب الصارم المسلول علي شاتم الرسول ابن تيميه مراجعه كنيد!!!
    چگونه بر كسي كه زنا مي كند و خدا و رسولش را سب مي كند اعتماد كنيم؟شكي هم نيست صحابه و تابعين احاديثي را از مغيره مي شنيدند و به نبي(صلى الله عليه وآله وسلم)نسبت مي دادند.
    همچنين از ابي بكره و نافع كه مغيره را قذف كردند احاديثي در كتب سنن وجود دارد[4] در حالي كه خداوند در مورد قاذف مي گويد: (ولا تقبلوا لهم شهادة اءبدا)[5]


    مضافا در مورد احاديث مرسله نيز اين احتمال وجود دارد كه از اين سه نفري كه مغيره را قذف كردند روايت شده باشد و توبه آن ها نيز ثابت نشده است و جرح در اين جا اولي از تعديل است!


    -[1] خصائص النسائي : ص‏24 ، الحاكم في المستدرك صحيح دانسته : 3/121 ، ور.ج : مسند احمد :6/323 . المناقب ، الخوارزمي الحنفي : 82/91 . ذخائر العقبى : ص‏66 . ترجمةالامام علي من تاريخ‏دمشق ، ابن عساكر الشافعي : 2/184 . مجمع الزوائد : 9/130 . تاريخ‏الخلفاء، السيوط‏ي : ص‏73.اسعاف‏الراغبين بهامش نورالابصار : 141. ينابيع‏المودة ، القندوزي الحنفي : ص‏48 و187و246و282 . نور الابصار ، الشبلنجي الشافعي : ص‏73 . الصواعق المحرقة ، ابن حجر:
    2/360 .الرياض النضرة : ص‏220 .مشكاة المصابيح : 3/245الفتح الكبير ، النبهاني : 3/196 ،منتخب كنز العمال بهامشمسند احمد : 5/30 . فرائد السمطين : 1/302 . مناقب علي بنابي طالب ،ابن المغازلي الشافعي : ص‏394 . كفاية الطالب ، الكنجي الشافعي : ص‏83 . اخبار شعراء الشيعة ،المرزباني : ص‏30 . الفصول المهمة ، ابن الصباغ المالكي : ص‏111 . نظمدرر السمطين : ص‏105 ،راجع ملحق المراجعات : ص‏391

    -[2] الاذكياء : ص‏141

    4/396-[3]، والمستدرك : 1/385 ، و بر شرط مسلم صحيح دانسته و ذهبي با او موافقت كرده

    -[4] از ابوبكره 132 حديث به ما رسيده و از نافع يك حديث، ر.ج : اسماء الصحابة الرواة:59 و429

    -[5] النور : 4

    ترجمه و تلخيص كتاب و ركبت السفينه، مروان خليفات ، ص299-301

    اللهم صل علي محمد و آل محمد

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    ایمان ، اخلاق ، عمل ، امر به معروف و نهی از منکر
    نوشته
    1,947
    حضور
    3 روز 22 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    75
    صلوات
    10621



    بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین

    سلام بر حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و منتظرانش


    مغيره دلال وصلت نامبارک زیاد دستیار عبدالله بن عباس با معاویه لعنه الله علیه و جدایی او از امام علی علیه السلام


    زیاد دستیار عبدالله بن عباس عامل امام على علیه السلام در بصره بود و در استانهاى جنوبى ایران ، بخوبى انجام وظیفه مى کرد. پس از جدا شدن تلخ عبدالله بن عباس از امام ، زیاد جانشین وى در بصره شد. معاویه نامه هایى پى در پى به وى نوشت و با تهدید و تطمیع ، او را به سوى شام فرا خواند.


    زیاد با الهام از رهنمودهاى امام على علیه السلام به درخواست پسر ابوسفیان ، جواب تند و گزنده مى نوشت . ترس معاویه از زیاد از چند جهت بود؛ اول آن که زیاد از طراحان و داهیان عرب به شمار مى رفت و حضور او در کنار معاویه ، مثلث عمر بن العاص ، مغیره و زیاد را به وجود مى آورد. دوم آن که زیاد سالها در بلاد جنوبى امپراتورى اسلامى ، استاندار و کارگزار بود، لذا در میان ایرانیان و موالى ، نفوذى داشت و مى توانست کانون خطرى به حساب آید. سوم ، این که زیاد به کمک زیرکى و کیاستش ، از عهده وظایفش ‍ بخوبى بر مى آمد و حضور او در استانهاى پهناور ایران جنوبى ، مى توانست جبهه اهل بیت در کوفه را از پشتوانه نیرو و امکانات مطمئنى برخوردار کند.



    پس از شهادت امام على علیه السلام معاویه به سختى کوشید تا زیاد را با خود همداستان کند و به سوى شام بکشاند. اما باز هم زیاد مقاومت مى کرد و پسر هند را قابل مقایسه با فرزند زهرا سلام الله علیه که بتازگى در کوفه بر جاى پدر نشسته بود، نمى دانست نامه زیر، جوابیه اى است که زیاد در زمان خلافت امام حسن علیه السلام بر یکى از نامه هاى سراسر فریب و نیرنگ معاویه نگاشته است :
    فرزند زن جگرخواره - اشاره به هند که جگر حمزه سید الشهداء را از سینه بیرون آورد و بدندان گرفت - کانون نفاق و بازمانده احزاب به من نامه مى نویسد و مرا وعده و وعید مى دهد. در حالى که بین من و او، پسران رسول خدایند - اشاره به حسن و حسین علیهم السلام - با نود هزار (و در روایتى هفتاد هزار) شمشیر زن گوش و دل به فرمان ، که تا دم شهادت روى از جنگ بر نمى تابند. بخدا سوگند که اگر معاویه بن من برسد، مرا بسى گزنده تر و سرسخت تر خواهد یافت .


    زیاد در نامه بالا، به سه محور تکیه دارد: اول ، اشاره به نااهلى معاویه به عنوان مرکز منافقان و ریشه بر جاى مانده از مشرکان احزاب و فرزند هند جگرخوار و ابوسفیان ، سردسته مشرکان ، دوم ، اشاره به صلاحیت و قداست امام حسن علیه السلام به عنوان خلیفه بر حق مسلمین و عدم امکان مقایسه بین این دو، سوم ، اشاره به نیروى زمینى سپاه اسلام تحت فرمان امام حسن علیه السلام .


    او بجز بخش سوم نامه اش که یکى از عوامل عدم پیوستن به معاویه را شکست ناپذیرى جبهه امام حسن علیه السلام دانسته است که از شم سیاسى او، با توجه به اوضاع عراق ، بعید بود در باقى موارد بدرستى قضاوت کرده است .
    زیاد بر این اعتقاد پاى فشرد تا میان امام حسن علیه السلام و معاویه صلح افتاد و او از ترس نامه هاى گزنده اش به معاویه ، به سوى ایران شتافت و در یکى از قلعه هاى محکم ماواى گزید.


    اما معاویه در پى حیله و فریب خود، بى توجه به محتواى نامه هاى زیاد بن امیه ، پى در پى او را به سوى خود فرا مى خواند؛ همچون مکارى که در پى به دست آوردن طعمه خود، به هر وسیله اى چنگ مى زند. او بخوبى مى دانست ، پس از صلح امام حسن علیه السلام ، مقاومت زیاد، با فریبى پایان مى یابد و براى این کار، مکار یک چشمى را برگزید که کارش از ابتدا بر حیله و خطا سامان گرفته بود؛ یعنى .


    مغیره نامه اى از معاویه ، دال بر وعده وعید براى زیاد، با خود برداشت و به سوى فارس ، محل تحصن زیاد راه افتاد و قول داد او را به معاویه ملحق کند. او شیطان ، از چپ و راست ، و جلو و عقب بر زیاد وارد شد و از هر طرف او را در محاصره سحر و فریب خود گرفت ؛ تا این که فرزند عبید را فریفته ، با خود به دمشق شام برد و دست او را در دست دشمن دیرینه اسلام ، معاویه بن ابوسفیان گذاشت . دلالى مغیره در ملحق کردن زیاد به معاویه ، در واقع جوابى است بر شهادت دو پهلویى که زیاد هنگام زناى مغیره براى او ادا کرد و جانش را از خطر سنگسار نجات داد. قبل از این ، امام على علیه السلام زیاد را از پیوستن به معاویه بر حذر داشته و ضمن نامه اى ، ماهیت معاویه را چنین برایش وصف کرده بود:

    من اطلاع یافتم که معاویه ، نامه اى برایت نوشته تا عقلت را بدزدد و عزم و تصمیمت را درهم شکند. از او برحذر باش که شیطان است . از هر طرف به سراغ انسان مى آید ... از پیش رو، پشت سر، از راست و چپ مى آید تا در حال غفلت ، انسان را تسلیم خود کند و درک و شعورش را به یغما برد.


    اما ایمان زیاد آن قدر نبود که او را از فریب مغیره و معاویه مصون دارد و پند امام تقوا پیشه گان را براى همیشه آویزه گوش خود کند. او رفت و به قافله قابیلیان پیوست ؛ در حالى که مغیره ، دلال و عامل این وصلت نامبارک گردید.


    برگرفته از کتاب :لحظات تاریخ ساز خواص- انتشارات قدر ولایت


    قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

    قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


    صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
    ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

    بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

  7. صلوات


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    ایمان ، اخلاق ، عمل ، امر به معروف و نهی از منکر
    نوشته
    1,947
    حضور
    3 روز 22 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    20
    آپلود
    0
    گالری
    75
    صلوات
    10621






    بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین

    سلام بر حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و منتظرانش


    مغیره و پیشنهاد ولایتعهدى یزید لعنه الله علیه

    مغیره ، پیوند میان زیاد و معاویه را به خاطر خرسند نمودن معاویه از خود و دوام عمارتش بر کوفه ، انجام داد و چنین است که عشق به بقاى مقام و ریاست ، او را به گناهى بزرگ مجبور کرد؛ چنانکه پیشنهاد ولایتعهدى یزید را هنگامى مطرح کرد که پایه هاى حکومتش در کوفه ، بار دیگر لرزان شده بود.

    مورخان مى نویسند، چون مدت امارت مغیره بر کوفه ، طولانى شد، معاویه قصد داشت او را عزل نماید و به جاى او، سعید بن عاص اموى را منصوب کند. چون این خبر به مغیره رسید، براى آن که وانمود کند خودش از حکومت خسته شده و قصد کناره گیرى دارد، رهسپار شام شد، تا مردم چنین پندارند که مغیره خودش از حکومت استعفا داده است ! اما در راه ، حیله اى به خاطرش رسید و چون به دروازه هاى دمشق رسید، آن را براى همراهانش فاش کرد. او مى دانست معاویه از ایمان برخوردار نیست و در پى پیشنهادى که دنیایش را تامین کند، متاعى خواهد پرداخت و آن متاع ، مى توانست ادامه حکومت مغیره بر کوفه باشد. لذا مغیره ، پس از سبک و سنگین کردنهاى طولانى در راه کوفه تا دمشق ، به همراهانش گفت : اگر من این زمان نتوانم حکومت و امارتى براى شما به دست آورم ، هرگز نخواهم توانست !! این جمله هدف واقعى مغیره از پیشنهاد جدیدش را عیان مى کند؛ لذا خواننده بخوبى در مى یابد که واژه ها و الفاظ رسمى و ظاهر الصلاحى که از این پس از مغیره مى خوانند، در راستاى عملى کردن این نیت ، یعنى به دست آوردن حکومت از دست رفته کوفه است .


    مغیره پیش از ورود بر معاویه ، یکسره به دیدار پسرش یزید شتافت ؛ چرا که امکان داشت در بدو ورود بر معاویه ، با عمل انجام شده اى رو به رو شود و حکم برکنارى اش را دریافت کند. لذا پیش از آن که خلیفه را رویت نماید سراغ جوانى حریص به ریاست و مقام رفت ، که بسرعت مى توانست فکر او را با این پیشنهاد تسخیر نماید. وى بر یزید وارد شد و گفت :
    همانا سران اصحاب پیغمبر صلى الله علیه و آله و بزرگان و پیران قومش ، همه رفته اند و فقط فرزندان ایشان مانده اند و تو در میان آنان از با فضیلت ترین و نیکو راى ترینى ، و به سنت و سیاست ، داناترین کسانى ، نمى دانم چرا امیرالمومنین براى تو بیعت نمى ستاند.

    یزید گفت : به نظر تو این کار شدنى است ؟ مغیره گفت : آرى
    یزید نزد پدرش رفت و قصه مغیره را با او در میان گذاشت . معاویه مغیره را طلبید و گفت : هان ! یزید چه مى گوید مغیره !

    گفت : اى امیرالمومنین ! دیدى که پس از عثمان ، چه خونها ریخته شد و چه تفرقه ها پدید آمد و یزید نیکو جانشینى است . پس بیعت را براى او بگیر. اگر براى تو حادثه اى پیش آید، او پناه مردم و جانشین تو خواهد بود. دیگر نه خونى ریخته شود و نه فتنه اى بر پا گردد.
    معاویه گفت : چه کسى مرا کمک خواهد کرد؟
    مغیره گفت : کوفه به عهده من و بصره به عهده زیاد، پس از این دو شهر نیز کسى با تو مخالفت نخواهد کرد.
    معاویه گفت : بر سر کارت بازگرد و با کسان مورد اعتماد، در این باره مذاکره کن و بیندیش و مى اندیشم !

    بدین وسیله ، مغیره در قبال تجدید و تحکیم حکومت کوفه ، یزید شرابخوار و فاسق را به عنوان ولیعهد و خلیفه بعدى بر جامعه ى مسلمین تحمیل کرد و بالاتر از آن ، پایه گذار سلطنتى موروثى شد که تا آن زمان ، سابقه نداشت . او خود به عمق خطایى که براى حفظ مقام دنیوى انجام داده بود، اطلاع داشت ؛ لذا پس از دیدار خلیفه و توفیق در مکرى که کارگر افتاده بود، خطاب به همراهانش گفت : پاى معاویه را به ماجرایى کشانیدم که براى امت محمد صلى الله علیه و آله بسى دیرپا خواهد بود و گرهى پدید آوردم که بدین زودیها گشوده نخواهد شد.


    برگرفته از کتاب :لحظات تاریخ ساز خواص- انتشارات قدر ولایت


    قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ

    قال الامام الباقر (ع): ان حدیثنا یحیی القلوب


    صبا از نكهت كویت نسیمی سوی ما آورد
    ز سوز شعلة شوقت چو تاب افتاد در دلها

    بار الها: از تو پوزش می خوام که به اصرار می خواستم اراده خودم بر زندگیم حاکم باشه!خدایا اینک سکان زندگی طوفان زده ام را به تو می سپارم!باشد که آرامش نتیجه این اعتماد و توکل باشد.من وثق بالله اراه السرور و من توکل علیه کفاه الامور

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود