جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: صالحين در دنيا و آخرت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۰
    علاقه
    قرآن و حديث
    نوشته
    7
    حضور
    5 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    16

    پرسش صالحين در دنيا و آخرت




    صالحين در دنيا و آخرت
    چرا در قرآن كريم خداوند بعضي انبياء را در اين دنيا و بعضي در آخرت جزء صالحين معرفي مي نمايد ؟

  2. صلوات ها 3


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    درباره حضرت ابراهیم آمده است:

    وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ (130)

    با اينكه ابراهيم از سر سلسله صالحان بود در عين حال مى‏گويد او از صالحان خواهد بود، و اين نشانه عظمت مقام صالحان است كه ابراهيم با اينهمه مقام در زمره آنها محسوب مى‏شود.

    علامه طباطبائی ذیل این آیه شریفه می نویسد:«ابراهیم پيغمبرى بود مرسل، يكى از پيغمبران اولوا العزم، و نيز داراى مقام امامت، و مقتداى عده‏اى از انبياء و مرسلين، و به نص (وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ). كه ظهورش در صلاح دنيايى است،از صالحان بود، و با اينكه انبيايى پائين‏تر از وى به حكم همين آيه از صالحان بودند، مع ذلك او از خدا ميخواهد كه به صالحان قبل از خود ملحق شود، معلوم مى‏شود كه قبل از او صالحانى بوده‏اند كه او پيوستن به ايشان را درخواست مى‏كند، و خدا درخواستش را اجابت ميكند و در چند جا از كلامش او را در آخرت ملحق بايشان مى‏كند، يك جا مى‏فرمايد: (وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ، او در آخرت از صالحان خواهد بود).
    جاى ديگر مى‏فرمايد: (وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا، وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ، ما پاداش او را در دنيا داديم، و در آخرت از صالحان خواهد بود).
    و در جاى سوم مى‏فرمايد: (وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً، وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ، ما در دنيا حسنه‏اى به او داديم، و او در آخرت از صالحان خواهد بود) .

    صلاح داراى مراتبى است، كه بعضى ما فوق بعض ديگر است، و آن وقت اگر از روايتى بشنود كه ابراهيم ع از خدا مى‏خواسته به محمد و آل او ع ملحقش كند، ديگر هيچ استبعاد نمى‏كند، مخصوصا وقتى مى‏بيند كه آيات در مقام بيان اجابت دعاى او، مى‏فرمايد: كه او در آخرت ملحق به صالحان مى‏شود، و رسول خدا (ص) هم اين مقام را براى خود ادعا مى‏كند، و قرآن كريم هم مى‏فرمايد: (إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ، وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ، همانا سرپرست من خدايى است كه كتاب را بحق نازل كرد، و هم سرپرستى صالحان را دارد).

    چون ظاهر اين آيه اين است كه رسول خدا (ص) ادعاى ولايت براى خود مى‏كند، پس از ظاهرش بر مى‏آيد كه رسول خدا (ص) همان كسى است كه دارنده صلاح مورد آيه است، و ابراهيم ع از خدا درخواست مى‏كند به درجه صالحانى برسد كه صلاحشان در مرتبه‏اى بالاتر از صلاح خود او است، پس منظورش همان جناب است».(ترجمه الميزان، ج‏1، ص: 461)

    در تفسیر برهان نیز ذیل همین آیه شریفه می خوانیم:
    الصالحون هم النبي و الأئمة (صلوات الله عليهم)( البرهان في تفسير القرآن، ج‏1، ص: 335)

    «اينكه تنها رستگارى اخروى را براى ابراهيم ذكر كرده و فرمود «وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ» با اينكه او در دنيا هم داراى همين امتياز و صفت نيز هست ، بخاطر اين است كه ابراهيم بجهت شايستگى مخصوصى كه دارد استحقاق كرامت و پاداش نيكو و كامل را داراست و البته پاداش كامل و خالص تنها در آخرت وجود دارد.»( ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏2، ص: 64)

    شیخ طوسی نیز در کلامی مشابه می نویسد:«قوله: «وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ» انما خص الآخرة بالذكر و ان كان في الدنيا كذلك لان المعنى من الذين يستوجبون على اللَّه الكرامة و حسن الثواب، فلما كان خلوص الثواب في الآخرة دون الدنيا، وصفه بما ينبئ عن ذلك‏»( التبيان في تفسير القرآن، ج‏1، ص: 471)

    ویرایش توسط رسا : ۱۳۹۰/۱۱/۰۱ در ساعت ۰۰:۱۸

  5. صلوات ها 2


  6. #3

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۹
    علاقه
    قرآن و عترت علیهم السلام
    نوشته
    845
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3654



    بزرگترين افتخار

    داخل بودن در صالحان به طورى كه از آيات زيادى از قرآن بر مى‏آيد اوج افتخارى است كه ممكن است نصيب يك انسان بشود، و لذا بسيارى از پيامبران از خدا تقاضا مى‏كردند كه آنها را در زمره صالحان قرار دهد.

    " يوسف" بعد از رسيدن به برترين پيروزيهاى ظاهرى به پيشگاه خدا عرض مى‏كند: تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ:" مرا مسلمان بميران و به صالحان ملحق كن" (يوسف- 101).

    " سليمان" نيز با تمام حشمت و جاه و جلالش عرض مى‏كند: أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ:" خداوندا مرا به رحمتت در بندگان صالحت داخل كن" (نمل- 19).

    " شعيب آن پيامبر بزرگ هنگامى كه قراردادش با موسى تمام مى‏شود مى‏گويد: سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ:" به خواست خدا مرا از صالحان خواهى يافت" (قصص- 27).

    " ابراهيم" نيز هم براى خودش تقاضا مى‏كند كه در زمره صالحان باشد:
    رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ (شعراء- 83).
    و هم تقاضا مى‏كند كه فرزندان صالحى داشته باشد: رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ (صافات- 100).

    در آيات بسيارى نيز هنگامى كه خداوند مى‏خواهد پيامبران بزرگى را مدح كند آنها را به قرار گرفتن در زمره صالحان توصيف مى‏نمايد.
    از مجموع اين آيات به خوبى استفاده مى‏شود كه صالح بودن، عاليترين مرحله تكامل يك انسان است.

    صالح بودن يعنى چه؟ يعنى: شايستگى از نظر اعتقاد و ايمان، شايستگى از نظر عمل، و شايستگى از نظر گفتار و اخلاق.

    نقطه مقابل صالح، فاسد است و مى‏دانيم" فساد در ارض" تعبيرى است كه شامل تمام ظلمها و ستمها و زشتكارى‏ها مى‏شود.
    در قرآن مجيد گاهى" صلاح" در برابر" فساد" به كار رفته، و گاه در مقابل" سيئه" كه به معنى گناه و بديها است.(تفسير نمونه، ج‏16، ص: 251)


  7. صلوات


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود