جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونه آثار سوء اختلافات خانوادگي بر تربيت كودكان را از بین ببریم؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    347
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1991

    چگونه آثار سوء اختلافات خانوادگي بر تربيت كودكان را از بین ببریم؟




    کانوان خانواده آشیانه ی کودک است. خودش را وابسته می داند و بدان دلگرم است. اگر پدر و مادر رفیق و صمیمی باشند آشیانه اش را استوار و گرم و باصفا می یابد و احساس آسایش و امنیت می کند و در چنین آشیانه ای بهتر می تواند پرورش یابد و قوا و استعدادهای درونی خویش را به ثمر رساند. نزاع و کشمکش و اختلافات پدر و مادر امنیت و آسایش را از کودکان خانواده می گیرد و آن جوجه های بی پر و بال را مضطرب و پریشان می سازد.

    پدر و مادر عصبانی هستند و دعوا می کنند اما نمی دانند که کودکان بیچاره در چه حالی بسر می برند.
    بیچاره ها از ترس و دلهره در گوشه ای می خزند یا از لانه فرار می کنند و به کوچه و خیابان پناه می برند.
    یکی از خاطرات تلخ زندگی کودکان تماشای صحنه های دعوای پدر و مادر است که غالبا تا آخر عمر آن را فراموش نمی کنند و در روح حساسشان آثار سوئی خواهد گذاشت.
    با وجود اینکه در هر خانواده ای اختلاف و ناراحتی و چه بسا بحث و تنش وجود دارد، چگونه آثار سوء این اختلافات را از بین ببریم یا به حداقل برسانیم؟
    با تشکر

    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۷/۰۶/۰۸ در ساعت ۰۶:۲۶

  2. صلوات ها 2


  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    26,181
    حضور
    228 روز 9 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    48
    صلوات
    63467



    با نام و یاد دوست



    چگونه آثار سوء اختلافات خانوادگي بر تربيت كودكان را از بین ببریم؟


    کارشناس بحث: استاد همدل



  4. صلوات ها 2


  5. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    73
    حضور
    18 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    183

    جمع بندی





    موضوع:
    «چگونگی رفع آثار سوء اختلافات خانوادگی بر تربیت كودكان»

    پرسش:
    با وجود اینکه در هر خانواده ای اختلاف و ناراحتی و چه بسا بحث و تنش وجود دارد، چگونه آثار سوء این اختلافات را در تربیت کودکان از بین ببریم یا به حداقل برسانیم؟

    پاسخ:
    نزاع و دعوای والدین در حضور کودک ممنوع!
    اصولاً کودک از زمانی که پا به این جهان خاکی می‌گذارد، باتوجه به رشد ابزار ادراکی او و به موازات آن، ادراکاتی از امر پیرامونی خویش کسب می کند؛ بنابراین همان طور که کودک به خنده و صدای پدر و مادر واکنش مثبت نشان می دهد و با زمزمۀ لالایی مادر به خواب می رود و آغوش گرم مادر را درک می کند، طبیعتاً از همان بدو تولد نزاع ها و کشمکش های والدین را نیز متوجه می شود و با صدای پرخاشگرانه آنها دچار تنش و اضطراب می شود و گریه می کند؛ حتی بعد از چند ماهگی که قدرت بینایی کودک تقویت می شود، کودک به راحتی تفاوت بین نگاه محبت‌آمیز و غضب‌آلود را نیز می فهمد و واکنش نشان می دهد؛ از این روی به والدین اکیداً توصیه می شود که در حضور کودک هرگز به نزاع و دعوا با یکدیگر نپردازند.

    «آب را از سرچشمه باید بست»
    برای اینکه آسیبی متوجه کودک نشود باید والدین سعی نمایند هرگز در برابر کودک نزاع و دعوایی نداشته باشند؛ البته اگر بتوانند از هر گونه تنش و دعوا در زندگی خودداری کنند و به جای آن راه حل مسالمت آمیز و گفتگوی دو طرفه را برای حل اختلافات خویش بیابند، کار بسیار منطقی و خداپسندانه تری انجام داده اند.
    نزاع و دعوای والدین در حضور کودک نوعی بهت و شوک روانی به وی وارد می کند و به شدت دنیا را در ذهن کودک ناامن و پرمخاطره جلوه می دهد و آسیب های بیشماری را در روح و روان وی پدید می آورد؛ به همین خاطر پرهیز از نزاع و دعوای والدین در حضور کودک در اولویت نخست قرار دارد.

    راهکارهای کاربردی
    1. والدین به اشتباه خود اعتراف کنند؛ اگر والدین در حضور کودک خطا و اشتباهی مرتکب شده اند، صدایشان بلند شده و به یکدیگر بی احترامی کرده اند لاقل شهامت این را داشته باشند که کودک خود را دلداری بدهند و به اشتباه خود اعتراف کنند و از وی پوزش بطلبند.
    2. والدین به کودک این اطمینان را بدهند که دعوا و اختلافشان به پایان رسیده است؛ تنش روانی کودک با دانستن این مطلب مقداری کاهش می یابد. گاهی والدین در حضور کودک به دعوا می پردازند، اما در خفا باهم آشتی و سازش می کنند؛ در حالی که کودک از آن اطلاعی ندارد و بی خبر است؛ بنابراین این حق کودک می باشد که در جریان صلح و آشتی والدین قرار بگیرد.

    معرفی منابع برای مطالعۀ بیشتر:

    1. فوروارد، سوزان، والدین ناسالم‌: بحثی پیرامون روابط والدین و فرزندان‌، ترجمۀ مینو کسائیان‌، اصفهان‌: مانی‌، 1378.
    2. ملک‌محمودی الیگودرزی، امیر، هنر رفتار با والدین: چگونه با پدر و مادر خود رفتار کنیم؟، قم: مشعل هدایت، 1392.
    3. گوردون، تامس، فرهنگ تفاهم در ارتباط والدین فرزندان، ترجمۀ پریچهر فرجادی، آیین تفاهم، 1384.
    4. شرفی، محمّدرضا، با فرزندان خود چگونه رفتار کنیم، تهران: نشر جهاد دانشگاهی، 1373.
    5. مظاهری، علی اکبر، بایدها و نبایدهای زندگی خانوادگی، قم: نور الزهرا، 1393.

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۷/۰۷/۲۰ در ساعت ۱۴:۲۸

  6. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 13

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود