جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نظر اهل سنت درباره روایت من کنت مولاه چیست؟

  1. #1
    شروع کننده موضوع

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۸
    نوشته
    183
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    1133

    نظر اهل سنت درباره روایت من کنت مولاه چیست؟




    باتوجه به نزدیک شدن به عید بزرگ غدیر، دوست عزیزی درباره حدیث من کنت مولاه ازنگاه اهل سنت سوال کرده بودند که به صورت خلاصه مطالبی را عرض می کنم:


    اکثر اندیشمندان اهل سنت قبول دارند که حدیث «مَن کنتُ مولاه فهذاعلی مولاه»(1) مربوط به امام علی(ع) است. علامه امینی اسامی سی تن از محدثان اهلسنت را آورده است که این حدیث را ذکر کرده و آن را مربوط به امام علی(ع) دانستهاند.(2) برخی از مفسران اهل سنت در هنگام تفسیر آیه 67 مائده «یا ایّها الرّسولبَلِّغ ما أنزل إلیک...» یادآورد شده اند که شأن نزول آن امام علی(ع) بوده و حدیث «من کنت مولاه...» در جریان غدیر بیان شده است.
    برخی از بزرگانی که اینگونه گفته اند: سیوطی در الدرالمنثور،(3) ابوالحسنواحدی نیشابوری،(4) حافظ حکانی،(5) شهاب الدین آلوسی،(6) ابن صباغ مالکی(7)، قاضیشوکانی(8) و ... تصریح کرده اند که این آیه و حدیث مذکور مربوط به حضرت علی(ع) است. از این جهت برخی از دانشمندان اهل سنت با شیعیان اختلاف ندارند. ولی اختلاف آنان درمعنای ولایت و پیام حدیث «من کنت مولاه...» ظهور می کند. اهل سنت باور دارند کهحادثه عظیم و تاریخی غدیر و سخنان پیامبر اکرم(ص) صرفاً به معنای لزوم «محبت ودوستی» حضرت علی(ع) است و هیچ دلالتی بر امامت و زمامداری و لزوم پیروی از ایشانندارد و یا اگر روایت به امامت امام علی(ع) دلالت دارد، دلالت صحیح و روشننیست.
    دلیل آن است که ولایت چند معنا دارد و یکی از معانی روشن آن دوستی است. بنابراین تا زمانی که به این معنا قابل حمل است، نمی توان به معنای دیگر آن تمسکجست. بر این اساس حدیث غدیر در صدد بیان لزوم محبت به علی(ع) است، نه زمامداریحضرت.
    در برابر اهل سنت شیعیان باور دارند که ماهیت حادثه غدیر و سخنانپیامبر(ص) نصی صریح و قاطع بر امامت و پیشوایی حضرت علی(ع) است. قراین و شواهد بهگونه ای است که هرگز نمی توان آن را تنها به دوستی و محبت تفسیر کرد. شیعیان دلائلمتعددی بر امامت علی(ع) بیان کرده اند که به برخی از آن ها اشاره می شود:
    1.لغت شناسان لفظ «ولی» را به معنای سرپرستی، عهده داری امور، چیرگی و رهبری معناکرده اند. راغب اصفهانی می نویسد: ولایت یعنی یاری کردن، زمامداری و حقیقت آنسرپرستی است.(9)
    ابن اثیر می نویسد: «ولیّ یعنی یاور، و هر کس امری را بر عهدهگیرد» سپس می افزاید: «از همین قبیل است حدیث «من کنت مولاه فعلیٌ مولاه» و سخن عمرکه به علی(ع) گفت: «تو مولای هر مؤمن شدی» یعنی ولیّ مؤمنان گشتی.(10)
    صاحب صحاحاللغه(11) و مقایس اللغه نیز «ولیّ» را به معنای سرپرستی دانسته اند.(12) بر ایناساس نگرش اندیشمندان اهل سنت (که ولایت را تنها به معنای دوستی معنا کرده اندقابل قبول نیست.
    2ـ اگر معنای «ولیّ» به معنای دوست و دوستی باشد، عاقلانه نیستکه پیامبر اسلام(ص) بیش از یکصد هزار نفر را در هوای گرم و در وسط بیابان های خشک وسوزان متوقف سازد تا به مردم بگوید: «هر که من دوست او هستم، علی هم دوست او است واو را دوست بدارد»، زیرا دوستی مسلمانان با یکدیگر یکی از بدیهی ترین مسایل اسلامیاست که از آغاز اسلام وجود داشته و بارها پیامبر(ص) مردم را به دوستی امام علی(ع) فرا خوانده بود.(13)
    3ـ خطاب تند و قاطع خداوند بیانگر آن است که حادثه غدیرصرفاً اعلام دوستی علی(ع) نبوده است. مسئله آن قدر اهمیت داشت که خداوند خطاب بهپیامبرش وحی می کند که اگر آن را ابلاغ نکنی، رسالت الهی را انجام نداده ای! خداوندفرمود: «... و إنْ لم تفعل فما بلغت رسالته»
    4ـ خداوند در آیه 67 مائده بهپیامبرش دلداری می دهد: «والله یعصمک من النّاس؛ خداوند تو را از خطرات احتمالیمردم نگاه می دارد».(14) آیا این مسئله نشان نمی دهد که مأموریت، مسئلة مهمی بودهاست که پیامبر(ص) بیم آن داشته برخی بر اثر هواهای نفسانیبه مقابله برخاسته وتوطئه کنند؟ آنچه که موجب خطر برای پیامبر(ص) به حساب می آمد، طرح ولایت و رهبریامام علی(ع) بود، نه دوستی حضرت ، مضافاً بر این که بارها پیامبر از محبت امامعلی(ع) سخن گفته بود و بیان آن، چالش های جدی را در پی نداشت.
    5ـ بعد از آن کهپیامبر(ص) علی(ع) را به عنوان رهبر تعیین کرد، مردم با علی(ع) بیعت کردند. ابوبکر وعمر نیز به علی(ع) تبریک گفته، با حضرت بیعت کردند و گفتند: تو مولا و رهبر من وتمام مردان و زنان با ایمان شدی.(15)
    نکته قابل دقت آن است که همة حاضران، ازخطابة پیامبر مسئلة «امامت» علی(ع) را فهمیدند، از این رو با او بیعت کرده و برخیاز آنان در ستایش علی(ع) شعر سرودند. حسان بن ثابت انصاری از پیامبر(ص) اجازه گرفتو اشعار زیبا سرود:
    قــم یــا علـــی فــإنّنـــــی رضیتُک من بعدی اماماً وهادیاً
    ؛ای علی، برخیز، خرسندم که تو امام و هادی بعد از من باشی.(16)
    6.بعد از آن که پیامبر(ص) علی (ع) را به عنوان زمامدار معرفی کرد، این آیه نازل شد: «الیوم أکملت لکم دینکم و أتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دیناً»؛(17) امروزآیین شما را کامل و نعمت خود را بر شما تمام کردم». بعد از نزول آیه پیامبر فرمود: «خداوند بزرگ است؛ همان خدایی که آیین خود را کامل و نعمت خود را بر ما تمام کرد واز نبوّت و رسالت من و ولایت علی پس از من راضی و خشنود گشت».(18) به رغم آن کهمحبت علی(ع) جایگاه بلند دارد و یکی از نشانه های ایمان است؛ لیکن آیه دلالت نداردکه مسئله بالاتر از محبت است. آیا فقط با دوستی حضرت علی(ع) (نه رهبری او) دین کاملشد و خداوند اسلام را پسندید؟
    و نکته پایانی اینکه: اگر مسئله فقط محبّت بود، در اینباره قبلاً آیه نازلشده و از این جهت نقصی در دین نبود، زیرا آیه «قل لا أسئلکم علیه اجراً إلاّ المودةفی القربی»(19) قبلاً نازل گشته بود. بر این اساس آیه اکمال دین پیام دیگری دارد.
    1تفسیر نمونه، ج 5، ص11به بعد.
    2علامه امینی، ج 1، ص 196 ـ 209.
    3الدرالمنثور، ج 2،ص 636.
    4اسباب النزول، ص 150.
    5شواهد التنزیل، ج 1، ص 188.
    6روحالمعانی، ج 6، ص 172.
    7فصول المهمه، ص27.
    8فتح الغدیر، ج 3، ص 57.
    9المفردات، ص 570.
    10النهایه، ج 5، ص 227.
    11. الصحاح فی لغه العرب، ج 6، ص2528 .
    12. معجم مقایس اللغه، ج 6، ص 141.
    13. تفسیر نمونه، ج 5، ص16.
    14. فروغ ولایت، ص 135.
    15. تفسیر نمونه، ج 5، ص 12.
    16. همان.
    17. مائده (5) آیة 70.
    18. تفسیر نمونه، ج 5، ص 12.





  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود