صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: *مختار ثقفی* و پیشگوئیهای او در نظر علمای اهل سنت ..!

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511

    اشاره *مختار ثقفی* و پیشگوئیهای او در نظر علمای اهل سنت ..!




    با سلام

    مختار قبل از قيام، پيش بينى‌هاى كرده بود و از حوادثى كه در آينده اتفاق خواهد افتاد مردم را آگاه مى‌كرد.

    طبري: پيش‌گويي از قتل عبيد الله بن زياد:


    طبرى از مورخان به نام اهل سنت آگاهى و اخبار مختار از حوادث آينده (همانند كشتن عبيد الله بن زياد و كشتن قاتلان امام حسين عليه السلام و...) را به نقل از ابو مخنف گزارش كرده‌ و راوى مى‌گويد: قبل از اين كه بميرم تمام آن چه را مختار گفته بود به وقوع پيوست:
    قال فحدثني الصقعب بن زهير عن ابن العرق مولى لثقيف قال: أقبلت من الحجاز حتى إذا كنت بالبسيطة من وراء واقصة استقبلت المختار بن أبي عبيد خارجا يريد الحجاز حين خلى سبيله ابن زياد فلما استقبلته رحبت به وعطفت إليه فلما رأيت شتر عينه استرجعت له وقلت له: بعدما توجعت له ما بال عينك صرف الله عنك السوء فقال: خبط عيني ابن الزانية بالقضيب خبطة صارت إلى ما ترى فقلت له: ما له شلت أنامله فقال المختار: قتلني الله إن لم أقطع أنامله وأباجله وأعضاءه إربا إربا قال: فعجبت لمقالته. فقلت له: ما علمك بذلك رحمك الله؟ فقال لي: ما أقول لك فاحفظه عني حتى ترى مصداقه....
    يابن العرق إن الفتنة قد أرعدت وأبرقت وكأن قد انبعثت فوطئت في خطامها فإذا رأيت ذلك وسمعت به بمكان قد ظهرت فيه فقل إن المختار في عصائبه من المسلمين يطلب بدم المظلوم الشهيد المقتول بالطف سيد المسلمين وابن سيدها الحسين بن علي فوربك لأقتلن بقتله عدة القتلى التي قتلت على دم يحيى بن زكرياء عليه السلام قال: فقلت له: سبحان الله وهذه أعجوبة مع الأحدوثة الأولى فقال: هو ما أقول لك فاحفظه عني حتى ترى مصداقه.
    ...قال فوالله ما مت حتى رأيت كل ما قاله قال: فوالله لئن كان ذلك من علم ألقى إليه لقد أثبت له ولئن كان ذلك رأيا رآه وشيئا تمناه لقد كان.
    به نقل طبرى از قصعب بن زهير، ابن عرق از غلامان ثقيف مى‌گويد: از حجاز مى‏آمدم، وقتى به بسيطه رسيدم، آن سوى واقصه، مختار بن ابى عبيد را ديدم كه قصد حجاز داشت و اين زمانى بود كه ابن زياد او را رها كرده بود.
    ديدم چشمش زخمى شده بود با گفتن كلمه استرجاع و پس از اظهار همدردى به او گفتم: «خدايت بد ندهد چشمت چه شده؟»
    او گفت: « زنا زاده با چوب به چشم من زد و چنين شد كه مى‏بينى.» گفتم: «انگشتانش عاجز شود.»
    مختار گفت: «خدا مرا بكشد اگر انگشتان و رگها و اعضايش را قطعه قطعه نكنم.» ابن عرق مى‌گويد: از گفتار وى در شگفت شدم و گفتم: «از كجا چنين دانسته‏اى؟»
    گفت: «همين است كه مى‏گويم به ياد داشته باش تا درستى آن را ببينى.»

    ... اى ابن عرق فتنه رخ نموده و چهره آشكار كرده زمانى كه اين را در جايى ببينى و بشنوى كه در جايى ظهور كرده ام، بگو مختار با گروهى از مسلمانان به خونخواهى مظلوم شهيد، مقتول دشت طف، سرور مسلمانان و پسر سرورشان حسين بن على، برخاسته است.
    قسم به پروردگارت كه به قصاص كشتن او، به تعداد كسانى كه به عوض خون يحيى بن زكريا كشته شدند، خواهم كشت.»
    ابن عرق مى‌گويد: گفتم: «سبحان الله، اين اعجوبه‏ايست با قصه قديم.» مختار گفت: «همين است كه مى‏گويم، به خاطر داشته باش تا درستى آن را ببينى.» آنگاه مركب خويش را به حركت آورد و روان شد و من لختى با وى رفتم و براى وى از خدا سلامت و مصاحبت نكو خواستم.

    ابن عرق مى‌گويد: به خدا زنده بودم و همه آنچه را گفته بود ديدم. به خدا اگر اين دانشى بود كه به او القا شده بود واقع شد و اگر نظرش بود آن را ديد و آرزويى كه كرده بود، رخ داد.
    الطبري، أبو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن كثير بن غالب (متوفاى310)، تاريخ الطبري، ج3، ص401، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت.
    همانگونه كه در متن روايت آمده، اين نوع پيش‌گويى‌ها و اخبار از حوادث آينده دقيقاً‌ در تاريخ به وقوع پيوست و خود راوى نيز به ‌آن اعتراف كرده است.
    تنها مطلبى را كه بايد دانست اين است كه اين خبرها توسط مختار، مصداق دروغگويى نيست؛
    زيرا تمام آن چه را او گفته بود در آينده واقع و اجرا شد.

    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  2. صلوات ها 5


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    بلاذري: ماجرايي ديگر از پيش‌گويي مختار:

    وقتى كه مختار در زندان عبيد الله بن زياد بود، از مختار خواست كه در مقابل عبيد الله كارى نكند، اما مختار از مغيبات به او خبر داد:
    وقال ابن الكلبي وغيره: حلف ابن زياد ليقتلن المختار بن أبي عبيد، فسمع ذلك أسماء بن خارجة، وعروة بن المغيرة، فدخلا عليه فأخبراه بذلك، وقالا: أوصنا في مالك واحفظ لسانك، فقال: كذب والله ابن مرجانة الزانية، والله لأقتلنه ولأضعن رجلي على خده، فقال أسماء: يا ابا اسحاق قد كانت تبلغنا عنك أشياء فأما إذ سمعنا منك هذا القول فما فيك مستمتع، ثم نهضا متعجبين من قوله مستحمقين له...
    ابن زياد قسم خورد كه مختار را مى‌كشد، اين خبر به اسماء بن خارجة و عروة بن مغيره رسيد، به نزد او رفتند و گفتند: ما را متولى اموال خود گردان، و زبان خود را حفظ كن (تا تو را نجات دهيم).
    مختار گفت: قسم به خدا ابن مرجانه دروغ گفته است؛ قسم به خدا او را خواهم كشت و پاى خود را بر گونه او خواهم نهاد !

    اسماء گفت: اى مختار، به ما خبر رسيده بود كه پيشگويى‌هايى مى كنى ! اما بعد از اين سخن تو ديگر هيچ حرفى را از تو باور نخواهيم كرد ! و در حالى كه تعجب كرده بودند و مختار را احمق مى‌شمردند، بيرون رفتند !
    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج2، ص214، طبق برنامه الجامع الكبير.
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    پيش‌گويي مختار از كشتن قاتلين امام حسين عليه السلام تا نهايت عمر خويش:

    بلاذرى در أنساب الأشراف، طبرى در تاريخ، ابن اثير در الكامل فى التاريخ و ابن كثير در البدايه والنهاية سخن مختار را كه بيانگر اهداف و برنامه هاى قيام او است ذكر كرده اند:
    فكان يقول في السجن: أما ورب البحار. والنخل والأشجار. والمهامة والقفار. والملائكة الأبرار. والمصطفين الأخيار. لأقتلن كل جبار. بكل لدن خطار. ومهند بتار. في جموع من الأنصار. ليسوا بميل أغمار. ولا عزلٍ أشرار. حتى إذا أقمت عمود الدين. ورأيت صدع المسلمين. وشفيت غليل صدور المؤمنين. وأدركت ثأر أبناء النبيين. لم يكبر عليّ فراق الدنيا ولم أحفل بالموت إذا أتى.
    مختار هنگامى كه در زندان عاملان ابن زبير در كوفه گرفتار شد، مى‌گفت: سوگند به پرودگار درياها، نخل و درختان، فرشتگان راستگو،‌ برگزيدگان برتر همانا تمام جباران را خواهم كشت.
    با يارى اهل علم جنگجو، و شمشير كشيده، در ميان گروهى از ياران، كه منحرف و تاريك و فرارى و اشرار نيستند؛ تا زمانى كه عمود دين رابرپا داشتم، و قوت مسلمانان را ديدم، و اندوه سينه مومنين را شفا دادم، و خونخواهى فرزندان پيامبران را كردم، ديگر براى من دورى از دنيا بزرگ نيست، و نگران مرگ نيستم هر زمان كه به سراغ من آيد.

    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج2، ص350،‌ طبق برنامه الجامع الكبير.
    الطبري، أبو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن كثير بن غالب (متوفاى310)، تاريخ الطبري، ج3،‌ ص406، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت.
    ابن الجوزي الحنبلي، جمال الدين ابوالفرج عبد الرحمن بن علي بن محمد (متوفاى 597 هـ)، المنتظم في تاريخ الملوك والأمم، ج6،‌ ص30، ناشر: دار صادر - بيروت، الطبعة: الأولى، 1358.
    ابن أثير الجزري، عز الدين بن الأثير أبي الحسن علي بن محمد (متوفاى630هـ) الكامل في التاريخ، ج3، ص495، تحقيق عبد الله القاضي، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت، الطبعة الثانية، 1415هـ.
    ابن كثير الدمشقي، ابوالفداء إسماعيل بن عمر القرشي (متوفاى774هـ)، البداية والنهاية، ج8، ص250،‌ ناشر: مكتبة المعارف – بيروت.
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  7. صلوات ها 3


  8. #4

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    اما سوال اساسی اینجاست که منشاء این پیشگوئیها از کجاست ؟

    سرچشمه پيش بينى‌هاى مختار، خبرهاى اميرمؤمنان عليه السلام است كه آن حضرت از سر انجام مختار و كارهايش به ميثم تمار گفته بود.

    ابن حجر عسقلانى، در مورد ميثم تمار به نقل از مويد بن نعمان شيعى ميگويد:
    وقال كان ميثم التمار عبدا لامرأة من بني أسد فاشتراه علي منها وأعتقه وقال له ما اسمك قال سالم قال أخبرني رسول الله صلى الله عليه وسلم أن اسمك الذي سماك به أبواك في العجم ميثم قال صدق الله ورسوله وأمير المؤمنين والله إنه لاسمي قال فارجع إلى اسمك الذي سماك به رسول الله صلى الله عليه وسلم ودع سالما فرجع ميثم واكتنى بأبي سالم فقال علي ذات يوم إنك تؤخذ بعدي فتصلب وتطعن بحربة فإذا جاء اليوم الثالث ابتدر منخراك وفوك دما فتخضب لحيتك وتصلب على باب عمرو بن حريث عاشر عشرة وأنت أقصرهم خشبة وأقربهم من المطهرة وامض حتى أريك النخلة التي تصلب على جذعها فأراه إياها وكان ميثم يأتيها فيصلي عندها ويقول بوركت من نخلة لك خلقت ولي غذيت فلم يزل يتعاهدها حتى قطعت ثم كان يلقى عمرو بن حريث فيقول له إني مجاورك فأحسن جواري فيقول له عمرو أتريد أن تشتري دار بن مسعود أو دار بن حكيم وهو لا يعلم ما يريد ثم حج في السنة التي قتل فيها فدخل غلام أم سلمة أم المؤمنين فقالت له من أنت قال أنا ميثم فقالت والله لربما سمعت من رسول الله صلى الله عليه وسلم يذكرك ويوصي بك عليا فسألها عن الحسين فقالت هو في حائط له فقال أخبريه أني قد أحببت السلام عليه فلم أجده ونحن ملتقون عند رب العرش إن شاء الله تعالى فدعت أم سلمة بطيب فطيبت به لحيته فقالت له أما إنها ستخضب بدم فقدم الكوفة فأخذه عبيد الله بن زياد فأدخل عليه فقال له هذا كان آثر الناس عند علي قال ويحكم هذا الأعجمي فقيل له نعم فقال له أين ربك قال بالمرصاد للظلمة وأنت منهم قال إنك على أعجميتك لتبلغ الذي تريد أخبرني ما الذي أخبرك صاحبك أني فاعل بك قال أخبرني أنك تصلبني عاشر عشرة وأنا أقصرهم خشبة وأقربهم من المطهرة قال لنخالفنه قال كيف تخالفه والله ما أخبرني إلا عن النبي صلى الله عليه وسلم عن جبرائيل عن الله ولقد عرفت الموضع الذي أصلب فيه وأني أول خلق الله ألجم في الإسلام فحبسه وحبس معه المختار بن عبيد فقال ميثم للمختار إنك ستفلت وتخرج ثائرا بدم الحسين فتقتل هذا الذي يريد أن يقتلك فلما أراد عبيد الله أن يقتل المختار وصل بريد من يزيد يأمره بتخلية سبيله فخلاه.
    ميثم غلام زنى از بنى اسد بود كه على او را خريد و آزاد كرد و به او گفت: اسم تو چيست؟
    گفت:‌ سالم؛ حضرت فرمودند: رسول خدا (ص) به من خبر داده است كه نام عجمى تو كه پدرت انتخاب كرده بود ميثم است؛ او گفت: خدا و رسولش و اميرمومنان راست گفته‌اند قسم به خدا اين اسم من است؛
    حضرت فرمودند: به نامى كه رسول خدا (ص) آن را نام‌برده‌اند باز گرد؛ و نام سالم را رها كن؛ ميثم بازگشت و كنيه خود را ابوسالم انتخاب كرد.
    روزى على (ع) به او فرمود: تو بعد از من بر سر دار كشيده مى‌شوى و با شمشير به تو ضربه مى‌زنند؛ وقتى روز سوم بشود، از بينى و دهان تو خون بيرون مى‌زند و ريش تو خونين خواهد شد؛ تو را بر در خانه عمرور بن حريث بر دار مى‌كنند؛ تو دهمين نفر هستى و نخل تو از همه كوتاه‌تر است؛ و از همه به محل وضو گرفتن نزديك‌ترى؛ با من بيا تا آن نخل را به تو نشان دهم؛ و آن نخل را به او نشان دادند.

    بعد از اين ماجرا ميثم به كنار آن نخل مى‌آمد و نماز مى‌خواند و مى‌گفت: چه درخت مباركى، كه براى من خلق شده‌اى و به خاطر من به تو غذا داده شده است؛ و آنقدر مراقب اين نخل بود، تا اينكه (بزرگ شده و آماده كندن شد)‌ و بريده شد؛ بعد از آن عمرو بن حريث را مى‌ديد و به او مى‌گفت: من همسايه تو هستم،‌ با من خوب همسايه‌اى باش؛ عمرو به او مى‌گفت: آيا مى‌خواهى خانه ابن مسعود يا ابن حكيم را بخري؟ و نمى‌دانست ماجرا چيست.


    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  9. صلوات ها 3


  10. #5

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    در سالى كه به شهادت رسيد، به حج رفت؛ و به نزد غلام ام سلمه، ام المومنين رفت؛ ام سلمه گفت: تو كيستى؟
    گفت: ‌ميثم؛ ام سلمه گفت: قسم به خدا گاهى اوقات از رسول خدا (ص) مى‌شنيدم كه نام تو را مى‌برد و على (عليه السلام) را در مورد تو سفارش مى‌نمود؛ ميثم از ام سلمه در مورد حسين سوال كرد، و ام سلمه به او خبر داد كه آن حضرت در باغ خويش هستند؛ ميثم به ام سلمه گفت: به آن حضرت خبر بده كه من دوست‌داشتم به آن حضرت سلام كنم، اما ايشان را نيافتم؛ و ما در نزد پروردگار همديگر را خواهيم ديد.

    در اين هنگام ام سلمه، عطرى خواست و با آن ريش ميثم را عطرآگين كرد و گفت: آگاه باش كه اين ريش با خون رنگين مى‌شود.
    وقتى كه ميثم به كوفه بازگشت عبيد الله او را دستگير كرد، و او را به نزد عبيد الله بردند؛ و گفتند: اين شخص، نزديك‌ترين مردم به على (ع) بود. گفت: واى بر شما، اين عجم؟ گفتند: آرى.
    عبيد الله به او گفت: پروردگار تو در كجاست؟ ميثم پاسخ داد: در كمين‌گاهى براى ظالمين. و تو نيز از آنها هستى.
    عبيد الله گفت: تو هنوز بر نادانى عجمى خود هستى؛ به چيزى كه مى‌خواهى (شهادت) خواهى رسيد؛ به من بگو همراه تو (اميرمومنان) در مورد من و كارى كه با تو مى‌كنم چه گفته است؟
    ميثم گفت: ايشان به من خبر داد كه من بر دهمين دار آويخته مى‌شوم و چوب من از همه كوتاه‌تر است و من از همه به محل وضو نزديك‌ترم. عبيد الله گفت: قطعا با على مخالفت خواهم كرد ! ميثم گفت: چگونه؟ قسم به خدا او جز از رسول خدا (ص) از طريق جبرئيل از خداوند به من خبر نداده است؛ و من مى‌دانم جايى را كه در آن به دار كشيده مى‌شوم و مى‌دانم اولين كسى هستم كه در اسلام بر دهن من پوزه بند زده مى‌شود.

    عبيد الله او را زندانى كرد و در زندان با مختار هم‌بند بود، ميثم به مختار گفت: تو آزاد مى‌شوى، و به خونخواهى حسين (ع) قيام مى‌كنى، و اين كسى كه مى‌خواهد تو را بكشد، خواهى كشت. وقتى كه عبيد الله خواست مختار را بكشد، نامه‌اى از يزيد به او رسيد كه او را رها كن، و او نيز مختار را رها كرد...
    العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاى852هـ)، الإصابة في تمييز الصحابة، ج6، ص317، تحقيق: علي محمد البجاوي، ناشر: دار الجيل - بيروت، الطبعة: الأولى، 1412هـ - 1992م.

    ابن ابى الحديد نيز در شرح نهج البلاغه در باره ميثم تمار نقل كرده است:
    وقد كان قد أطلعه علي عليه السلام على علم كثير، وأسرار خفية من أسرار الوصية، فكان ميثم يحدث ببعض ذلك...
    على عليه السلام ميثم را بر علم فراوان و اسرار پنهانى (اسرار جانشيني) آگاه كرده بود،‌ ميثم از برخى اين علوم و آگاهى سخن گفت و پرده برداشت...
    إبن أبي‌الحديد المدائني المعتزلي، ابوحامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد (متوفاى655 هـ)، شرح نهج البلاغة، ج2، ص170، تحقيق محمد عبد الكريم النمري، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان، الطبعة: الأولى، 1418هـ - 1998م.
    به نقل ابن ابى الحديد، يكى از اسرارى را كه ميثم به مختار گفت‌، سرانجام مختار و قيام او و قتل ابن زياد به دست مختار بود.
    وى بعد از اين‌كه ميثم تمار را معرفى كرده و اين‌كه على عليه السلام ميثم را از گرفتار شدن و كشته شدن او به دست ابن زياد خبر داده، مى‌نويسد:

    فحبسه وحبس معه المختار بن أبي عبيد الثففي، فقال ميثم للمختار - وهما في حبس ابن زياد: إنك تُفْلِتُ وتَخْرُجُ ثائراً بدم الحسين عليه السلام، فتقتل هذا الجبار الذي نحن في سجنه، وتطؤ بقدمك هذه على جبهته وخديه. فلما دعا عبيد الله بن زياد المختار ليقتله طلع البريد بكتاب يزيد بن معاوية إلى عبيد الله بن زياد، يأمره بتخلية سبيله، وذاك أن أخته كانت تحت عبد الله بن عمر بن الخطاب، فسألت بعلها أن يشفع فيه إلى يزيد فشفع، فأمضى شفاعته، وكتب بتخلية سبيل المختار على البريد، فوافى البريد وقد أخرج ليضرب عنقه، فأطلق. وأما ميثم فأخرج بعده ليصلب... وكان قتل ميثم قبل قدوم الحسين عليه السلام العراق بعشرة أيام.
    ابن زياد ميثم را با مختار بن ابى عبيد ثقفى زندانى كرد. ميثم در زندان ابن زياد به مختار گفت:تو به زودى از زندان آزاد مى‌شوى و به خون خواهى حسين بن على بر مى‌خيزى و اين مرد ظالمى را كه اكنون ما در زندانش هستيم، مى‏كشى و قدمت را بر پيشانى و گونه‌هاى او مى‌گذارى.
    هنگامى كه عبيد اللَّه بن زياد مختار را طلبيد تا وى را بكشد، قاصدى از طرف يزيد رسيد و براى عبيد اللَّه نامه‏اى آورد، يزيد در نامه خود دستور داده بود تا مختار را از زندان آزاد كنند علت آزادى او اين است كه خواهر مختار، خانم عبد الله پسر عمر بن خطاب بود. او از شوهرش در خواست نمود كه در مورد مختار نزد يزيد شفاعت كند و يزيد شفاعت او را پذيرفت و به دست قاصد نامه آزادى مختار را نوشت و قاصد نيز هنگامى مختار را براى گردن زدنش بيرون آورده بودند نامه را آورد، عبيد اللَّه پس از قرائت نامه يزيد، مختار را از زندان آزاد كرد.
    و اما ميثم براى مصلوب شدن بيرون آوره شد... و كشته شدن ميثم ده روز پيش آمدن حسين عليه السلام به عراق بود
    إبن أبي‌الحديد المدائني المعتزلي، ابوحامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد (متوفاى655 هـ)، شرح نهج البلاغة، ج2، ص171، تحقيق محمد عبد الكريم النمري، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان، الطبعة: الأولى، 1418هـ - 1998م.

    ادامه دارد....!!
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۰/۰۴/۲۲ در ساعت ۱۹:۲۴
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  11. صلوات ها 3


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    مختار و پيش‌گويي آتش زدن خانه اسماء بن خارجه

    يكى ديگر از پيش‌گويى‌هاى مختار، پيش‌گويى او در آتش زدن خانه اسماء بن خارجه است كه در بحث قبل، سخن در مورد او گذشت (او به عنوان وساطت براى آزادى مختار، به او گفت من را سرپرست تمام اموالت كن، تا تو را شفاعت كنم، اما مختار به او گفت: من از زندان آزاد شده و عبيد الله را مى‌كشم)
    او از نزديكان عبيد الله بن زياد بود:

    و تزوجت هند بنت اسماء بن خارجة الفزارى (عبيد الله) ابن زياد بن ابيه.
    البغدادي، ابوجعفر محمد بن حبيب بن أمية (متوفاى245هـ)، المحبر، ج1، ص443، طبق برنامه الجامع الكبير.
    همچنين او با عبد الله بن زبير نيز ارتباطى صميمى داشت و عبد الله در مورد او مى‌گويد:
    وقال عبد الله بن الزبير يمدح أسماء بن خارجة: ألم تر أن المجد أرسل يبتغي حليف صفاء قابلاً لا يزايله.
    عبد الله بن زبير در مدح اسماء گفته است: آيا نديدى كه بزرگى به سراغ اسماء فرستاده است و او را به عنوان هم‌پيمان خالصى مى‌خواهد كه هيچ‌گاه از او جدا نمى شود !
    الجاحظ، أبو عثمان عمرو بن بحر الجاحظ (متوفاي255هـ)، البخلاء، ج2، ص199، تحقيق: أحمد العوامري بك - علي الجارم بك، دار النشر: دار الكتب العلمية - لبنان/ بيروت - 1422هـ - 2001م
    اين شخص در زمان مختار فرارى بود و مختار در مورد او پيش‌گويى صورت داده گفت:
    وكان أسماء بن خارجة مستخفياً فقال المختار ذات يوم وعنده أصحابه: أما ورب الأرض والسماء. والضياء والظلماء. لنزلن من السماء. نار دهماء. أو أحمر أو سحماء. فلتحرقن دار أسماء؛ فأتى الخبر أسماء فقال: سجع أبو إسحاق بنا، ليس على هذا مقام، فخرج هارباً حتى أتى البادية فلم يزل بها ينزل مرة في بني عبس، ومرة في غيرهم حتى قتل المختار وهدم المختار له ثلاثة آدر؛ فقال عبد الله بن الزبير الأسدي في قصيدة له:
    تركتم أبا حسان تهدم داره... منبذةً أبوابها وحديدها
    فلو كان من قحطان أسماء شمرت... كتائب من قحطان صعر خدودها
    فأجابه أيوب بن سعنة النخعي وقال:
    رمى الله عين ابن الزبير بلقوةٍ... فخلخلها حتى يطول شهودها
    بكيت على دار لأسماء هدمت... مساكنها كانت غلولاً وشيدها
    ولم تبك بيت الله إذ دلفت له... أمية حتى هدمته جنودها
    اسماء بن خارجه فرارى بود؛ مختار روزى به اصحاب خودگفت: قسم به پروردگار زمين و آسمان؛ و نور و تاريكى، از آسمان آتشى سوزان يا سرخ يا تيره خواهيم ريخت، و خانه اسماء ‌آتش خواهد گرفت ! خبر به اسماء ‌رسيد،؛ وگفت: ابواسحاق براى ما شعر سروده است؟!
    او نمى‌تواند چنين كارى كند ! و فرارى شد تا اينكه به باديه رفت و در آنجا در ميان بنى عبس و غير آنها ماند تا اينكه مختار كشته شد؛ مختار نيز سه خانه از خانه‌هاى او را خراب كرد !

    عبد الله بن زبير اسدى گفته است:
    گذاشتيد كه خانه اباحسان خراب شود، و درها و آهن آن بر روى زمين افتد؟
    اگر او از قبيله قطحان بود، مردان قحطان شعله‌هاى آتش را خاموش مى كردند.
    ايوب بن سعنه نخعى در پاسخ به او سرود:
    خدا چشم ابن زبير را در لقوه كند و آن را تار گرداند تا نتواند به درستى ببنيد
    آيا براى خانه اسماء گريه مى‌كنى كه آن را با رشوه درست كرده بود؟
    چرا وقتى بنى اميه خانه خدا را خراب كردند گريه نكردى؟!
    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج2، ص360، طبق برنامه الجامع الكبير.
    اما همين روايت، با تحريف در كتبى ديگر به صورت ديگر ذكر شده است؛ نشوان بن سعيد حميرى، مولف كتاب حور العين مى‌نويسد مختار براى خود قرآنى جديد داشت !
    وبلغ أسماء بن خارجة أن المختار يقول لأصحابه: إنه نزل عليه في قرآنه: (لتنزلن من السماء نار بالدهماء، فلتخوفن دار أسماء) فقال أسماء: ويلي على ابن الخبيثة، قد عمل في داري قرآناً لا أقف بعد هذا؛ فهرب أسماء من المختار، فهدم داره وأحرقها، وحالت همدان دون دار صاحبهم؛ فقال عبد الله بن الزبير الأسدي، يؤنب مضر في هدم دار أسماء:
    فلو كان من همدان أسماء أصحرت... كتائب من همدان صعر خدودها
    لهم كان ملك الناس من قبل تبع... تقود وما في الناس حي يقودها
    به اسماء فرزند خارجه خبر رسيد كه مختار به اصحاب خود مى‌گويد: در قرآنى كه بر من نازل شده است چنين آياتى است كه «آتشى از آسمان كه با خود ترس به همراه دارد نازل خواهد شد، (اهل) خانه اسماء را بر حذر داريد»!
    اسماء‌گفت:‌ واى بر فرزند زن بدكار ! حتى براى خانه من نيز قرآن جعل كرده است؟‌! و از مختار فرارى شد؛ مختار نيز خانه او را خراب كرده و آتش زد؛ و همدان نگذاشت كه آتش به خانه اهل همدان (در كنار خانه اسماء) برسد؛ عبد الله بن زبير اسدى در اين زمينه شعرى سروده و مضر را به خاطر تخريب خانه اسماء توبيخ كرد:
    اگر اسماء‌ از قبيله همدان بود، گروهى از قبيله همدان، آتش برافروخته خانه‌اش را خاموش مى‌ساخت
    قبيله همدان قبل از تبع حاكم بودند در حالى كه غير از آنان كسى بر مردم حاكم نبود.
    الحميرى اليمني، نشوان بن سعيد (المتوفى: 573هـ) الحور العين، ج1، ص53، طبق برنامه الجامع الكبير.

    نقد روايت:


    1. اين روايت نيز بدون مدرك ارائه شده است و نفيا و اثباتا ارزشى ندارد.
    2. اين روايت بر فرض صحت اشاره به قصد مختار دارد، و نمى‌توان آن را دروغگويى نمايد
    همچنين در متن اين روايت، ادعاى قرآن بودن نيست، و به گفته خود اسماء بن خارجة تنها براى تهديد او شعر سروده است !


    ادامه دارد....!!
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  13. صلوات ها 3


  14. #7

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    نامه مختار به مالك بن مسمع (تضمين بهشت توسط مختار)

    بلاذرى متن نامه‌اى را از مختار نقل مى‌كند كه در آن وعده بهشت را براى طرفداران خود تضمين مى‌كند و اين مطلب جز از معصوم ممكن نيست؛ و اگر مختار چنين وعده‌اى بدهد، دروغگو است.
    وكتب المختار أيضاً إلى مالك بن مسمع وزياد بن عمرو: أما بعد فاسمعا وأطيعا وداوما. على أحسن ما أوتيتما أوتيكما من الدنيا وما شئتما.وأضمن لكما الجنة إذا توفيتما؛ فلما قرأ مالك الكتاب ضحك وقال لزياد: لقد أكثر لنا أخو ثقيف، وأوسع أعطانا الدنيا والآخرة، فضحك زياد وقال: نحن لا نقاتل بالنسيئة من عجل لنا النقد قاتلنا معه
    مختار به مالك بن مسع و زياد بن عمرو نامه نوشت كه: بشنويد و اطاعت كنيد و دائم همينطور باشيد، و من نيز تعهد مى‌كنم كه بهترين زندگى كه تا به حال داشته باشيد به شما بدهم و هر آنچه خواستيد، و بهشت را براى بعد از مرگ شما ضمانت مى‌كنم.
    وقتى مالك نامه را خواند، خنديد و به زياد گفت: برادر ثقفى بذل و بخشش كرده است و هم دنيا و هم آخرت را به ما داده است ! زياد خنديد و گفت: ما براى نسيه نمى جنگيم، هر كس كه به ما نقد بدهد با كمك او مى‌جنگيم.
    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج2، ص362، طبق برنامه الجامع الكبير.

    نقد روايت:


    اين روايت بدون سند نقل شده است و اعتبارى ندارد.
    .
    ادامه دارد....!!
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۰/۰۴/۲۳ در ساعت ۱۴:۴۰
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  15. صلوات ها 2


  16. #8

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    پيش‌گويي اشتباه مختار از آينده خويش

    قال المدائني (علي بن محمد بن عبد الله بن أبي سيف) وسأل الحجاج حوشب بن يزيد عن المختار فقال:... وقال: سأتزوج امرأة من آل رسول الله، وأهدم قصر الملك وأبني بعضه قصراً، فقال الحجاج: كذب ابن دومة وإن كانت لكريمة، لقد رأيته بالطائف نذل الأصحاب، أخطأت استه الحفرة، أنا ذاك. فتزوج ابنة عبد الله بن جعفر، وهدم قصر النعمان بالحيرة، وبنى قصره بجبانة الكوفة، وبنى مدينة واسط.
    مدائنى گفته است حجاج از حوشب بن يزيد در مورد مختار سوال كرد، او نيز گفت:... مختار مى‌گفت: من با زنى از خاندان پيامبر (ص) ازدواج مى‌كنم، و قصر پادشاه را خراب كرده و در جاى آن قصرى ديگر مى‌سازم؛ حجاج گفت: فرزند دومة (نام مادر مختار) دروغ گفت، اگر چه مادر او زنى بخشنده بود؛ قسم به خدا او را در طائف ديدم، كه ياران كمى داشت؛ او در هدف‌گيرى اشتباه كرده است، اين پيش‌گويى‌ها براى من است؛ زيرا حجاج با دختر عبد الله بن جعفر ازدواج كرد و قصر نعمان را در حيره خراب كرده و قصر خود را در جبانه كوفه ساخت و شهر واسط را نيز بنا كرد.
    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج4، ص310، طبق برنامه الجامع الكبير.

    نقد اين روايت:


    اين روايت مرسل است، و نفيا و اثباتا حجت نيست. زيرا مدائنى شيخ بلاذرى، در سال131 به دنيا آمد و حجاج در سال 95 از دنيا رفت.
    همچنين طبق متن اين روايت، مختار پيش‌گويى درستى كرده بود، اما در تطبيق آن بر خود يا ديگرى اشتباه كرده بود.


    ادامه دارد....!!


    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  17. صلوات ها 2


  18. #9

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    مختار و صندلي منسوب به اميرمؤمنان (ع)

    يكى از كارهايى كه به مختار منسوب شده است و بهانه‌اى براى مخالفان او پديد آورده است، تبرك‌جويى طرفداران مختار به صندلى منسوب به اميرمومنان على عليه السلام است، و ادعا كرده‌اند كه مختار اين صندلى را به عنوان نمادى مانند تابوت بنى‌اسرائيل انتخاب كرده بود.
    براى اين مطلب چند مدرك ذكر شده است:

    مدرك اول: روايت طفيل بن جعدة بن هبيرة‌


    ذكر الخبر عن سبب كرسي المختار الذي يستنصر به هو وأصحابه.
    قال أبو جعفر وكان بدء سببه ما حدثني به عبدالله بن أحمد بن شبويه قال حدثني أبي قال حدثني سليمان (بن صالح الليثي) قال حدثني عبدالله بن المبارك عن إسحاق بن يحيى بن طلحة قال حدثني معبد بن خالد قال حدثني طفيل بن جعدة بن هبيرة قال أعدمت مرة من الورق فإني لكذلك إذ خرجت يوما فإذا زيات جار لي له كرسي قد ركبه وسخ شديد فخطر على بالي أن لو قلب للمختار في هذا فرجعت فأرسلت إلى الزيات أرسل إلي بالكرسي فأرسل إلي به فأتيت المختار فقلت إني كنت أكتمك شيئا لم أستحل ذلك فقد بدا لي أن أذكره لك قال وما هو قلت كرسي كان جعدة بن هبيرة يجلس عليه كأنه يرى أن فيه أثرة من علم قال سبحان الله فأخرت هذا إلى اليوم أبعث إليه ابعث إليه قال وقد غسل وخرج عود نصار وقد تشرب الزيت فخرج يبص فجيء به وقد غشي فأمر لي باثني عشر ألفا ثم دعا الصلاة جامعة
    فحدثني معبد بن خالد الجدلي قال أنطلق بي وبإسماعيل بن طلحة بن عبيد الله وشبث بن ربعي والناس يجرون إلى المسجد فقال المختار إنه لم يكن في الأمم الخالية أمر إلا وهو كائن في هذه الأمة مثله وإنه كان في بني إسرائيل التابوت فيه بقية مما ترك آل موسى وآل هارون وإن هذا فينا مثل التابوت اكشفوا عنه فكشفوا عنه أثوابه وقامت السبئية فرفعوا أيديهم وكبروا ثلاثا فقام شبث بن ربعي وقال يا معشر مضر لا تكفرن فنحوه فذبوه وصدوه وأخرجوه قال إسحاق فوالله إني لأرجو أنها لشبث ثم لم يلبث أن قيل هذا عبيد الله بن زياد قد نزل بأهل باجميرا فخرج بالكرسي على بغل وقد غشي يمسكه عن يمينه سبعة وعن يساره سبعة فقتل أهل الشام مقتلة لم يقتلوا مثلها فزادهم ذلك فتنة فارتفعوا فيه حتى تعاطوا الكفر فقلت إنا لله وندمت على ما صنعت فتكلم الناس في ذلك فغيب فلم أره بعد.
    ماجراى صندلى مختار كه او و يارانش با آن طلب پيروزى مى‌كردند:
    طبرى گفته است: شروع ماجرا روايتى است كه... معبد بن خالد براى من نقل كرد كه طفيل بن جعدة بن هبيرة‌ گفت: زمانى هيچ پولى نداشتم، تا اينكه روزى به ديدار همسايه‌ روغن فروشمان رفته بودم، كه ديدم يك صندلى كثيف دارد، به ذهن من خطور كرد كه با اين صندلى، به مختار نيرنگ بزنم؛ به خانه بازگشتم و شخصى را نزد روغن فروش فرستادم كه صندلى را به نزد من بفرست، و او نيز چنين كرد؛ به نزد مختار رفتم، و گفتم: من امرى را از تو پنهان مى‌كردم كه نقل آن را حلال نمى‌دانستم، اما اكنون نظر من تغيير يافته است؛ گفت چى است؟
    گفتم: جعدة بن هبيرة صندلى داشت كه بر روى آن مى نشست، ظاهراً او در اين صندلى يادگارى از علم (اميرمومنان) ديده بود؛ گفت: سبحان الله، چرا اين مطلب را تا به امروز پنهان كردى؟ آن را بفرست، آن را بفرست؛
    طفيل مى‌گويد: صندلى را كه شسته شده بود و چوب تميز شده آن بيرون آمده بود و روغن به خورد آن رفته بود و برق مى‌زد را به نزد او آوردند؛ در حاليكه روى آن را پوشانده بودند.
    سپس دستور داد كه به من12000 سكه بدهند و بعد دستور داد همه مردم را جمع كنند؛

    معبد بن خالد مى‌گويد: من و اسماعيل بن طلحه بن عبيد الله و شبث بن ربعى به مردم رفتيم و مردم گروه گروه به مسجد مى‌رفتند؛ مختار گفت: در ميان امت‌هاى گذشته هيچ‌ چيزى نبود مگر اينكه نمونه‌اى در اين امت دارد؛ و در ميان بنى‌اسرائيل تابوت بود كه در آن باقيمانده‌هايى از خاندان موسى و هارون بود؛ و اين صندلى در ميان ما مانند تابوت است، پرده از آن برداريد؛ پارچه‌ها را برداشتند؛ سبئيه برخواسته و دست‌هاى خود را بالا بردند و سه بار تكبير گفتند؛ شبث بن ربعى ايستاده و گفت: اى گروه مضر، كافر نشويد، اما او را دور كرده و مانع او شدند و او را از مسجد بيرون كردند، اسحاق مى‌گويد: قسم به خدا آرزو داشتم، كه اين صندلى نابود مى شد !
    مدتى نگذشت كه خبر رسيد كه عبيد الله بن زياد در منطقه باجميرا اردو زده است؛ مختار در حاليكه صندلى را بر روى يك قاطر گذاشته بودند بيرون رفته در حالى كه صندلى را نيز پوشانده بودند واز جانب راست آن هفت نفر و از جانب چپ آن هفت نفر بودند؛ در اين جنگ از اهل شام آنقدر كشته شد كه مانند آن تا به حال كشته نشده بود، و اين پيروزى سبب گمراهى بيشتر مردم شد و آنقدر اعتقادشان در مورد آن بالا گرفت كه منجر به كفر شد ! گفتم: انا لله، و از كار خويش پيشمان شدم؛ اما بعد از اين مردم سخنانى گفتند كه موجب شد اين صندلى پنهان شود و ديگر بعد از آن، آن را نديدم !
    الطبري، أبو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن كثير بن غالب (متوفاى310)، تاريخ الطبري، ج3، ص476، ناشر: دار الكتب العلمية - بيروت.

    نقد اين روايت:


    1- در سند اين روايت، إسحاق بن يحيى بن طلحة بن عبيد الله القرشى التيمى است، ذهبى در مورد او مى‌گويد:
    إسحاق بن يحيى بن طلحة بن عبيد الله شيخ ابن المبارك قال أحمد وغيره متروك.
    احمد بن حنبل و غير او گفته‌اند كه اين شخص متروك است
    الذهبي الشافعي، شمس الدين ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، المغني في الضعفاء، ج1، ص75، ش 596، تحقيق: الدكتور نور الدين عتر.

    2- در متن روايت مى‌گويد او از همراهان شبث بن ربعى است، و شبث را به عنوان مدافع توحيد و مخالف شرك معرفى مى‌كند ! با اينكه شبث، خود از فرماندهان لشكر عمر سعد در كربلا و از قاتلين اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام است !
    عجلى در مورد او مى‌گويد:

    شبث بن ربعي من تميم هو كان أول من أعان على قتل عثمان رضي الله عن عثمان وهو أول من حرر الحرورية واعان على قتل الحسين بن علي.
    شبث بن ربعى، او از اولين كسانى بود كه بر كشتن عثمان يارى كرد ! او از اولين كسانى بود كه خوارج را به راه انداخت، و همچنين در كشتن حسين بن على يارى كرد !
    العجلي، أبي الحسن أحمد بن عبد الله بن صالح (متوفاى261هـ)، معرفة الثقات من رجال أهل العلم والحديث ومن الضعفاء وذكر مذاهبهم وأخبارهم، ج1، ص 448، ش 714،‌ تحقيق: عبد العليم عبد العظيم البستوي، ناشر: مكتبة الدار - المدينة المنورة - السعودية، الطبعة: الأولى، 1405 – 1985م.
    حال در متن اين روايت،‌ شبث را به عنوان مدافع توحيد معرفى كرده است !

    3- متن اين روايت با روايت بعدى در تعارض است؛ زيرا در متن روايت بعدى مى‌گويد مختار به آل جعده دستور داد، و آنها بعد از مجبور شدن چنين كردند، اما در روايت اول مى‌گويد خود آنها چنين پيشنهادى دادند !




    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  19. صلوات


  20. #10

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,902
    حضور
    84 روز 14 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    مدرك دوم: در خواست صندلي علي (ع) از آل جعده توسط مختار

    بلاذرى در انساب الاشراف آورده است:
    قالوا (حدثني عباس - بن هشام الكلبي- عن أبيه -هشام بن محمد الكلبي- عن -لوط بن يحيى- أبي محنف وغيره قالوا) وقال المختار لآل جعدة بن هبيرة، وأم جعدة أم هانئ بنت أبي طالب: ائتوني بكرسي عليّ بن أبي طالب فقالوا: لا والله ما له عندنا كرسي، قال: لا تكونوا حمقى وائتوني به، فظن القوم عند ذلك أنهم لا يأتونه بكرسي فيقولون هذا كرسي عليّ إلا قبله منهم، فجاؤوه بكرسي فقالوا: هذا هو، فخرجت شبام وشاكر ورؤوس أصحاب المختار وقد عصبوه بخرق الحرير والديباج، فكان أول من سدن الكرسي حين جيء به موسى بن أبي موسى الأشعري، وأمه ابنة الفضل بن العباس بن عبد المطلب، ثم إنه دفع إلى حوشب اليرسمي، يرسم بن حمير وهم في همدان، فكان خازنه وصاحبه حتى هلك المختار، وكان أصحاب المختار يعكفون عليه ويقولون: هو بمنزلة تابوت موسى فيه السكينة، ويستسقون به ويستنصرون، ويقدمونه أمامهم إذا أرادوا أمراً فقال الشاعر: أبلغ شباماً وأبا هانيءٍ... أني بكرسيهم كافر
    مختار به خاندان جعدة بن هبيرة كه مادر آنها ام هانى دختر ابوطالب (خواهر اميرمومنان)بود گفت: صندلى حضرت على عليه السلام را براى من بياوريد، گفتند: قسم به خدا هيچ صندلى از على نزد ما نيست ! گفت: نادان نباشيد و صندلى را براى من بياوريد؛ آنها نيز گمان كردند كه هر صندلى كه بياورند، و بگويند اين صندلى على است، مختار از آنها قبول مى‌كند، به همين سبب يك صندلى آورده و گفتند: اين همان است !
    شبام و شاكر و روساى اصحاب مختار اين صندلى را در حالى كه با حرير و پارچه زربفت تزيين كرده بودند، با خود بردند، اولين كسى كه مسئول اين صندلى شد موسى بن ابى موسى اشعرى و مادرش دختر فضل بن عباس بن عبد المطلب بودند، سپس اين صندلى به حوشب يرسمى از همدان داده شد، او نگهبان اين صندلى بود تا زمانى كه مختار هلاك شد؛ و اصحاب مختار دور اين صندلى جمع مى‌شده و مى‌گفتند: اين صندلى شبيه تابوت موسى است كه آرامش ما است، و به بركت آن طلب باران و پيروزى مى‌كردند؛ و آن را در مقابل خود مى بردند؛ به همين دليل شاعر گفته است كه: به شبام و ابو هانى خبر برسان... كه من به صندلى آنها كافر هستم.

    البلاذري، أحمد بن يحيي بن جابر (متوفاى279هـ)، أنساب الأشراف، ج2، ص361، طبق برنامه الجامع الكبير.

    نقد اين روايت:


    1- سند اين روايت نيز ضعيف است. در آن يك نفر مجهول و دو نفر متهم به وضع وجود دارد.
    2- اين روايت از جهت مضمونى با روايت قبل در تعارض است و به همين دليل هيچ يك از آن دو حجت نيستند.




    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  21. صلوات


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود