صفحه 1 از 18 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بررسی حدیث،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ

  1. #1

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز
    نوشته
    23
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    164

    بررسی حدیث،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ




    سلام، من نمی دانم که یکی از دوستان با این نوشته چه جیزیو می خواهد ثابت کند ولی خواهشی دارم، از شما نوشه این است:دروغ از زبان داریوش، کوروش و محمد اسلام ، داریوش هخامنشی: اهورامزدا دروغ را از سرزمین و مردم من بدور نگه دارد ،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ ، محمد به علی : ای علی در 3 جا دروغ نیکوست : میدان جنگ ، وعده به زنان و اصلاح بین مردم.{ وسایل الشیعه – جلد 12} حدیث هم من نمی دونم که هست یا نیست وسائل الشیعه رو نگاه نکردم، خواهشم اینکه از کارشناسان و دوستان که می تواند راهنماییم کنند تا من با یک نوشته و یا حدیث و امثال آن که به این فرد جوابی بدهم که شاید دست از این کارها بردارد، البته احادیثی در مورد دروغ گفتن دارم ولی فکر نکنم که جواب دهد، ممنون

    ویرایش توسط مدیر اجرایی : ۱۳۹۰/۰۴/۱۹ در ساعت ۱۶:۵۰ دلیل: اصلاح فونت
    ...مهدیم من که مرا گرمی بازاری نیست
    بهتر از یوسفم و هیچ خریداری نیست
    همه گویند که در حسرت دیدار منند
    لیک در گفته این طایفه کرداری نیست...
    انجمن تخصصی قاریان قرآن کریم http://www.gharian.ir/

  2. صلوات ها 9


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,900
    حضور
    21 روز 10 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    8431



    با سلام

    اولا که یک باب در وسایل الشیعه داریم شامل چندین حدیث که با شدیدترین وجهی دروغ گفتن را ممنوع کرده است :

    ـ باب تحريم الكذب

    ((16204)) 1 ـ محمد بن يعقوب، عن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد بن عيسى، عن علي بن الحكم، عن أبان الأحمر، عن فضيل بن يسار، عن أبي جعفر (عليه السلام) قال إن أول من يكذب الكذاب الله عزّ وجّل، ثم الملكان اللذان معه، ثم هو يعلم أنه كاذب.
    ورواه البرقي في (المحاسن) عن الفضيل بن يسار مثله .

    ((16205)) 2 ـ وبالإسناد عن علي بن الحكم، عن عمر بن يزيد قال: سمعت أبا عبدالله (عليه السلام) يقول: إن الكذاب يهلك بالبينات، ويهلك اتباعه بالشبهات.


    ((16206)) 3 ـ وعن عدة من أصحابنا، عن أحمد بن محمد بن خالد، عن عثمان بن عيسى، عن ابن مسكان، عن محمد بن مسلم، عن أبي جعفر (عليه السلام) قال: ان الله عزّ وجّل جعل للشر أقفالا، وجعل مفاتيح تلك الأقفال الشراب، والكذب شر من الشراب.

    دروغ از شراب بدتر است.

    ورواه الصدوق في (عقاب الأعمال) عن جعفر بن علي، عن أبيه علي بن الحسن، عن (أبيه الحسن بن علي، عن عبدالله بن المغيرة) (1)، عن عثمان بن عيسى مثله (2).

    ((16207)) 4 ـ وعنهم، عن أحمد، عن أبيه، عمن ذكره، عن محمد بن عبد الرحمن بن أبي ليلى، عن أبيه، عمن ذكره (1) أبي جعفر (عليه السلام) قال: إن الكذب هو خراب الإيمان


    دروغ ایمان را خراب میکند .


    ((16208)) 5 ـ وعنهم، عن أحمد، عن الحسن بن طريف، عن أبيه، عمن ذكره (1)، عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال: قال عيسى بن مريم (عليه السلام): من كثر كذبه ذهب بهاؤه.
    ((16209)) 6 ـ وعنه، عن عمرو بن عثمان، عن محمد بن سالم رفعه قال: قال أمير المؤمنين (عليه السلام): ينبغي للرجل المسلم أن يجتنب مواخاة الكذاب، فإنه يكذب حتى يجىء بالصدق فلا يصدق.
    جزء 12 / صفحة (245)

    ((16210)) 7 ـ وعنه، عن ابن فضال، عن إبراهيم بن محمد الأشعري، عن عبيد بن زرارة قال: سمعت أبا عبدالله (عليه السلام) يقول: إن مما أعان الله (1) على الكذابين النسيان.

    ((16211)) 8 ـ وعنهم، عن سهل بن زياد، عن علي بن أسباط، عن أبي إسحاق الخراساني قال: كان أمير المؤمنين (عليه السلام) يقول إياكم والكذب، فإن كل راج طالب، وكل خائف هارب.

    ((16212)) 9 ـ وعن علي بن إبراهيم، عن أبيه، عن ابن أبي عمير، عن عبد الرحمن بن الحجاج قال: قلت لأبي عبدالله (عليه السلام): الكذاب هو الذي يكذب في الشيء؟ قال: لا، ما من أحد إلا يكون ذاك منه، ولكن المطبوع على الكذب.

    أقول: هذا مخصوص بعدم العمد أو المراد منه أن من كذب قليلا يسمى كاذبا لا كذابا.
    ((16213)) 10 ـ أحمد بن أبي عبدالله البرقي في (المحاسن) عن أبي بصير قال: سمعت أبا عبدالله (عليه السلام) يقول: إن العبد ليكذب حتى يكتب من الكذابين، فإذا كذب قال الله عزّ وجّل: كذب وفجر.
    ((16214)) 11 ـ وعن معمر بن خلاد، عن أبي الحسن الرضا (عليه
    جزء 12 / صفحة (246)
    السلام) قال: سئل رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) يكون المؤمن جبانا؟ قال: نعم، قيل: ويكون بخيلا؟ قال: نعم، قيل: ويكون كذابا؟ قال: لا.

    یعنی پیامبر فرمودند که مومن ممکن است که ترسو و بخیل باشد اما دروغگو نیست .



    ((16215)) 12 ـ محمد بن علي بن الحسين قال: من ألفاظ رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) أربى الربا الكذب.

    ((16216)) 13 ـ قال وكان أمير المؤمنين (عليه السلام) يقول: ألا فاصدقوا إن الله مع الصادقين، وجانبوا الكذب فإنه يجانب الإيمان، ألا وإن الصادق على شفا منجاة وكرامة، الا وإن الكاذب على شفا مخزاة وهلكة، ألا وقولوا خيرا تعرفوا به، واعلموا به تكونوا من أهله، وأدوا الأمانة إلى من ائتمنكم، وصلوا أرحام من قطعكم، وعودوا بالفضل على من حرمكم.
    وفى (العلل) عن أبيه، عن سعد، عن إبراهيم بن مهزيار عن أخيه علي، عن حماد بن عيسى رفعه إلى علي (عليه السلام) مثله (1).
    ورواه الحسين بن سعيد في (كتاب الزهد) عن حماد بن عيسى (2) وكذا البرقي في (المحاسن) (3).
    ((16217)) 14 ـ وفي (معاني الأخبار) عن أبيه، عن سعد بن عبدالله، عن أحمد بن محمد، عن ابن فضال رفعه عن أبي جعفر (عليه السلام) قال:
    قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم): إن لإبليس كحلا ولعوقا وسعوطا، فكحله النعاس، ولعوقه الكذب وسعوطه الكبر.
    ((16218)) 15 ـ وفي (ثواب الأعمال) عن محمد بن علي ماجيلويه، عن محمد بن يحيى، عن محمد بن أحمد، عن محمد بن عيسى، عن عثمان بن عيسى، عن عبدالله بن عجلان قال: سمعت أبا عبدالله (عليه السلام) يقول: إن العبد إذا صدق كان أول من يصدقه الله ونفسه تعلم أنه صادق، وإذا كذب كان أول من يكذبه الله ونفسه تعلم أنه كاذب.

    ثانیا در مورد مستثنیات، قاعده خوب وخوبتر و یا بد وبدتر است :

    ـ باب جواز الكذب في الاصلاح دون الصدق في الافساد

    ((24008)) 1 ـ محمد بن يعقوب، عن عدة من أصحابنا، عن أحمد بن محمد بن خالد، عن ابن محبوب، عن معاوية بن وهب أو معاوية بن عمار، عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال: ابلغ عني كذا وكذا ـ في أشياء أمر بها ـ قلت: فأبلغهم عنك، وأقول على ما قلت لي وغير الذي قلت؟ قال: نعم إن المصلح ليس بكذاب .

    یعنی کسیکه قصد اصلاح و بهتر شدن را دارد دروغگو شمرده نشود.


    ((24009)) 2 ـ وعن علي بن إبراهيم، عن أبيه، عن عبدالله بن المغيرة، عن معاوية بن عمار، عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال: المصلح ليس بكذاب.
    أقول: وتقدم ما يدل على ذلك في العشرة .


    باب جواز الكذب في الإصلاح دون الصدق في الفساد

    ((16229)) 1 ـ محمد بن علي بن الحسين بإسناده عن حماد بن عمرو وأنس بن محمد، عن أبيه جميعا، عن جعفر بن محمد، عن آبائه ـ في وصية النبي (صلى الله عليه وآله وسلم) لعلي (عليه السلام) ـ قال: يا علي، إن الله أحب الكذب في الصلاح، وأبغض الصدق في الفساد ـ إلى أن قال: ـ يا علي، ثلاث يحسن فيهن الكذب: المكيدة في الحرب، وعدتك زوجتك، والإصلاح بين الناس.

    البته حقایقی و مصالحی در این سه دروغ بر عقلا نهفته است.

    ((16230)) 2 ـ وفي (الخصال) عن أبيه، عن سعد، عن أحمد بن الحسين بن سعيد، عن أبي الحسين بن الحضرمي، عن موسى بن القاسم، عن جميل بن دراج، عن محمد بن سعيد، عن المحاربي، عن جعفر بن محمد، عن آبائه، عن النبي (صلى الله عليه وآله وسلم) قال: ثلاثة يحسن فيهن الكذب: المكيدة في الحرب، وعدتك زوجتك، والإصلاح بين الناس، وثلاثة يقبح فيهن الصدق: النميمة، وإخبارك الرجل عن أهله بما يكرهه، وتكذيبك الرجل عن الخبر، قال: وثلاثة مجالستهم تميت القلب: مجالسة الأنذال، والحديث مع النساء، ومجالسة الأغنياء.

    اما دلیل قرآنی بر دروغ گفتن :

    ((16232)) 4 ـ وعن علي بن إبراهيم، عن أبيه، عن أحمد بن محمد بن أبي نصر، عن حماد بن عثمان، عن الحسن الصيقل قال: قلت لأبى عبدالله (عليه السلام): إنا قد روينا عن أبي جعفر (عليه السلام) في قول يوسف (عليه السلام) (أيتها العير إنكم لسارقون) فقال: والله ما سرقوا وما كذب، وقال إبراهيم: (بل فعله كبيرهم هذا فاسألوهم إن كانوا ينطقون) (2) فقال: والله ما فعلوا، وما كذب، فقال أبو عبدالله (عليه السلام): ما عندكم فيها يا صيقل؟ قلت: ما عندنا فيها إلا التسليم، قال، فقال: إن الله أحب اثنين، وأبغض اثنين، أحب الخطر فيما بين الصفين، وأحب الكذب في الإصلاح، وأبغض الخطر في الطرقات، وأبغض الكذب في غير الإصلاح إن إبراهيم (عليه السلام) إنما قال: (بل فعله كبيرهم هذا) (3) إرادة الإصلاح، ودلالة على أنهم لا يفعلون، وقال يوسف (عليه السلام): إرادة الإصلاح.
    ((16233)) 5 ـ وعنه، عن أبيه، عن صفوان، عن أبي مخلد السراج، عن عيسى بن حسان قال: سمعت أبا عبدالله (عليه السلام) يقول: كل كذب مسؤول عنه صاحبه يوما إلا كذبا في ثلاثة: رجل كائد في حربه فهو موضوع عنه، أو رجل أصلح بين اثنين يلقى هذا بغير ما يلقى به هذا يريد بذلك الإصلاح ما بينهما، أورجل وعد أهله شيئا وهو لا يريد ان يتم لهم.

    جزء 12 / صفحة (254)
    ((16234)) 6 ـ وعن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد بن عيسى، عن أبي يحيى الواسطي، عن بعض أصحابنا، عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال: الكلام ثلاثة: صدق، وكذب، وإصلاح بين الناس، قال: قيل له: جعلت فداك، ما الإصلاح بين الناس؟ قال: تسمع من الرجل كلاما يبلغه فتخبث نفسه فتقول: سمعت من فلان قال فيك من الخير كذا وكذا خلاف ما سمعت منه.

    ((16235)) 7 ـ وعن أبي علي الأشعري، عن محمد بن عبد الجبار، عن الحجال (1)، عن ثعلبة، عن معمر بن عمرو، عن عطاء، عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال: قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم): لا كذب على مصلح، ثم تلا: (أيتها العير إنكم لسارقون) (2) ثم قال: والله ما سرقوا وما كذب، ثم تلا: (بل فعله كبيرهم هذا فاسألوهم إن كانوا ينطقون) (3) ثم قال: والله ما فعلوه وما كذب.

    ((16236)) 8 ـ محمد بن إدريس في (آخر السرائر) نقلا من كتاب عبدالله بن بكير بن أعين، عن أبي عبدالله (عليه السلام) في الرجل يستأذن عليه فيقول للجارية قولي ليس هو ههنا، قال: لا بأس ليس بكذب.
    ((16237)) 9 ـ محمد بن عمر بن عبد العزيز الكشي في (كتاب الرجال) عن
    جزء 12 / صفحة (255)
    محمد بن مسعود، عن حمدان بن أحمد، عن معاوية بن حكيم وعن محمد بن الحسن وعثمان بن حامد جميعاً، عن محمد بن يزداد عن معاوية بن حكيم، عن أبيه، عن جده، عن أبي عبدالله (عليه السلام) ـ في حديث ـ أنه قال له: أبلغ أصحابي كذا وكذا (1)، وأبلغهم كذا وكذا قال: قلت: فإني لا أحفظ هذا فأقول ما حفظت ولم أحفظ أحسن ما يحضرني؟ قال: نعم المصلح ليس بكذاب.

    ((16238)) 10 ـ محمد بن علي بن الحسين في (كتاب الإخوان) بسنده عن الرضا (عليه السلام) قال: إن الرجل ليصدق على أخيه فيناله عنت من صدقه فيكون كذابا عند الله، وإن الرجل ليكذب على أخيه يريد به نفعه فيكون عند الله صادقا.

    ((16239)) 11 ـ محمد بن الحسين الرضي في (نهج البلاغة) عن أمير المؤمنين (عليه السلام) إنه قال: علامة الإيمان أن تؤثر الصدق حيث يضرك على الكذب حيث ينفعك، وأن لا يكون في حديثك فضل عن علمك ، وأن تتقي الله في حديث غيرك.
    أقول: هذا محمول على الاستحباب لما مر .



  5. صلوات ها 13


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    280
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    20
    صلوات
    674




    بسم الله الرحمن الرحیم

    السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

    با سپاس از دوست گرامی خیر البریة

    و اما بعد

    حدیثی که در 3 جا دروغ را جایز میداند صحیح است و شکی در آن نیست.


    حضرت علی اکبر (ع) در روز عاشورا دروغ گفتند در جنگ که به ان حیلت جنگی گفته میشود نه دروغ

    اصلاح بین مردم هم که از واضحات است


    و اما دروغ به زن

    وعده به زنان غلط معنا شده است


    مرد میتواند برای بدست آوردن قلب همسرش به او دروغ بگوید

    و این دروغ تنها باید به سبب آرام کردن قلب همسرش نسیت به خود است

    و لا غیر

    اما این حدیث صحیح السند و ثقه است

    پیرامون انچه از کوروش و داریوش و ... نقل نمودید

    بله صحیح است که داریوش گفت خداوند دروغ را از سرزمین پارس بدور دارد


    البته دقیقا معادل امروزیش این نیست

    اما میتوان چنین برداشت مفهومی از ان کرد

    اما کجا کوروش گفته مرد پارسی دروغ نگوید حتی به جنگ؟!!!


    آن کسی که این کلام را گفته حتی ماجرای اساطیری نبرد رستم و سهراب را فراموش کرده است.

    به کشتی گرفتن برآویختند/ز تن خون و خوی را فرو ریختند

    یکی خنجر آبگون همی برکشید/همی خواست از تن سرش را برید

    بدو گفت کی ...

    شما بهتر است به او بگویید حدیث صحیح است و در آن شکی نیست

    آنچه شما از قول کوروش نقل کردید دروغ بود.

    اما کلام داریوش دخلی به این حدیث ندارد

    دروغ بخودی خود مضموم است جز در آن سه شرط

    و احادیث رد دروغ را نیز برادر گرامی جناب خیر البریة مرحمت فرمودند


    پاینده باشید

    والسلام علی الذین یستمعون القول و یتبعون احسنه و علینا و علی عباد الله الصالحین


    کوچه ها پر زحرامی و عوام الناس بود
    چشم حیدر(ع)پرزاشک و دل پر از احساس بود

    ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه (س)
    گردنت را میشکست آنجا اگر عباس(ع)بود

  7. صلوات ها 10


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 19 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    سلام

    فکر کنم دروغ بزن در مثل این باشه که

    دوستش نداشته باشبد اما به او بگویید دوستت دارم

    و...
    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  9. صلوات ها 5


  10. #5

    عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    علاقه
    همه چیز
    نوشته
    23
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    164



    ممنون از همه عزیزان یه کمی دیر دیدم، ولی بازم اجرکم عنداا... انشاا... بتونم ایشون رو قانع کنم
    ...مهدیم من که مرا گرمی بازاری نیست
    بهتر از یوسفم و هیچ خریداری نیست
    همه گویند که در حسرت دیدار منند
    لیک در گفته این طایفه کرداری نیست...
    انجمن تخصصی قاریان قرآن کریم http://www.gharian.ir/

  11. صلوات ها 6


  12. #6

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    164
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    3
    صلوات
    505



    نقل قول نوشته اصلی توسط daryanian نمایش پست ها
    سلام، من نمی دانم که یکی از دوستان با این نوشته چه جیزیو می خواهد ثابت کند ولی خواهشی دارم، از شما نوشه این است:دروغ از زبان داریوش، کوروش و محمد اسلام ، داریوش هخامنشی: اهورامزدا دروغ را از سرزمین و مردم من بدور نگه دارد ،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ ، محمد به علی : ای علی در 3 جا دروغ نیکوست : میدان جنگ ، وعده به زنان و اصلاح بین مردم.{ وسایل الشیعه – جلد 12} حدیث هم من نمی دونم که هست یا نیست وسائل الشیعه رو نگاه نکردم، خواهشم اینکه از کارشناسان و دوستان که می تواند راهنماییم کنند تا من با یک نوشته و یا حدیث و امثال آن که به این فرد جوابی بدهم که شاید دست از این کارها بردارد، البته احادیثی در مورد دروغ گفتن دارم ولی فکر نکنم که جواب دهد، ممنون
    با سلام و احترام به دوستان عزیز

    1- اینکه دروغ و فریبکاری نزد معصومین تا چه اندازه
    زشت تلقی می شده را می توان از رفتار آنها و مقایسه
    با دیگر حاکمان فهمید ...

    2- داریوش در کتیبه بیستون عده زیادی را (هزاران سردار مخالف خودش)
    بطرز فجیعی به قتل می رساند و جرم اغلبشان هم "دروغ " گویی است
    حال معیار ایشان برای تشخیص چه بوده را نمی دانیم
    ولی هردودوت که در زمینه رویدادهای عهد داریوش بسیار دقیق
    نوشته است و نوشته هایش کاملا با کتیبه بیستون شباهت دارد
    از قول داریوش می گوید :
    آن جا که دروغ لازم است باید دروغ گفت ، چه ، مقصود از دروغ و راست یکی است » !!! (به نقل از هرودوت ، پیرنیا ، ایران باستان ، ص 522)
    در مورد کوروش هم این "دروغ " ها و جعلها را زیاد به او
    چسبانده اند تا بزرگش کنند ، شما ابتدا باید سند بخواهید
    در کجا کوروش چنین سخنی را گفته ؟!
    در کدام برگ یا لوح کهن ؟!
    ضمن اینکه شاهان آنزمان الواحی تبلیغاتی می نوشتند
    مثل داریوش و کوروش و الزاما حقایق تاریخی نبوده ...
    و ما در الواح این شاهان تناقض هایی می بینیم که ناشی از
    جعل و دروغ و تبارسازی در عهد خودشان است ...

    قطعا آنکه این دو شاه ظالم را با معصومین قیاس کرده خودش
    مرتکب دروغ هایی شده و سواد تاریخی چندانی ندارد ...


    3-در مورد این حدیث و "وعده به زنان" و " میدان جنگ" من
    شک دارم چنین باشد ...
    چون بسیار پیش آمده که معصومین در میدان جنگ هم دروغ نگفته اند و
    فریب نداده اند ...
    ماکس پلانک: دين و علم مشترکا بر ضد شرک و الحاد مي‌جنگند وبرانگيزنده‌ي آنها همواره خدا بوده و خواهد بود.www.shahaab.blogfa.com


  13. صلوات ها 10


  14. #7

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    3



    نقل قول نوشته اصلی توسط شهـاب نمایش پست ها
    با سلام و احترام به دوستان عزیز

    1- اینکه دروغ و فریبکاری نزد معصومین تا چه اندازه
    زشت تلقی می شده را می توان از رفتار آنها و مقایسه
    با دیگر حاکمان فهمید ...

    2- داریوش در کتیبه بیستون عده زیادی را (هزاران سردار مخالف خودش)
    بطرز فجیعی به قتل می رساند و جرم اغلبشان هم "دروغ " گویی است
    حال معیار ایشان برای تشخیص چه بوده را نمی دانیم
    ولی هردودوت که در زمینه رویدادهای عهد داریوش بسیار دقیق
    نوشته است و نوشته هایش کاملا با کتیبه بیستون شباهت دارد
    از قول داریوش می گوید :
    آن جا که دروغ لازم است باید دروغ گفت ، چه ، مقصود از دروغ و راست یکی است » !!! (به نقل از هرودوت ، پیرنیا ، ایران باستان ، ص 522)
    در مورد کوروش هم این "دروغ " ها و جعلها را زیاد به او
    چسبانده اند تا بزرگش کنند ، شما ابتدا باید سند بخواهید
    در کجا کوروش چنین سخنی را گفته ؟!
    در کدام برگ یا لوح کهن ؟!
    ضمن اینکه شاهان آنزمان الواحی تبلیغاتی می نوشتند
    مثل داریوش و کوروش و الزاما حقایق تاریخی نبوده ...
    و ما در الواح این شاهان تناقض هایی می بینیم که ناشی از
    جعل و دروغ و تبارسازی در عهد خودشان است ...

    قطعا آنکه این دو شاه ظالم را با معصومین قیاس کرده خودش
    مرتکب دروغ هایی شده و سواد تاریخی چندانی ندارد ...


    3-در مورد این حدیث و "وعده به زنان" و " میدان جنگ" من
    شک دارم چنین باشد ...
    چون بسیار پیش آمده که معصومین در میدان جنگ هم دروغ نگفته اند و
    فریب نداده اند ...
    سلام، میشه در مورد اون قسمت های رنگی نمونه بیاری؟
    ویرایش توسط NYC : ۱۳۹۰/۰۵/۲۲ در ساعت ۲۱:۴۷

  15. صلوات ها 3


  16. #8

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    علاقه
    برنامه نویسی , هک , طراحی وب
    نوشته
    120
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    439



    نقل قول نوشته اصلی توسط daryanian نمایش پست ها
    سلام، من نمی دانم که یکی از دوستان با این نوشته چه جیزیو می خواهد ثابت کند ولی خواهشی دارم، از شما نوشه این است:دروغ از زبان داریوش، کوروش و محمد اسلام ، داریوش هخامنشی: اهورامزدا دروغ را از سرزمین و مردم من بدور نگه دارد ،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ ، محمد به علی : ای علی در 3 جا دروغ نیکوست : میدان جنگ ، وعده به زنان و اصلاح بین مردم.{ وسایل الشیعه – جلد 12} حدیث هم من نمی دونم که هست یا نیست وسائل الشیعه رو نگاه نکردم، خواهشم اینکه از کارشناسان و دوستان که می تواند راهنماییم کنند تا من با یک نوشته و یا حدیث و امثال آن که به این فرد جوابی بدهم که شاید دست از این کارها بردارد، البته احادیثی در مورد دروغ گفتن دارم ولی فکر نکنم که جواب دهد، ممنون


    سوا شما قبلا پرسید شده و دوستان جواب دادن :

    احادیث به این مضمون متعدد است و در کتب معتبر حدیث آمده ، فقیهان بدان استناد کرده و فتوا داده اند که نشانه معتبر بودن این احادیث می باشد.
    مضمون این احادیث دستورهای معقول و پسندیده ای است که هیچ عاقلی آن ها را محکوم نمی کند. در این احادیث دروغ در سه جا جایز بلکه پسندیده شمرده شده است :
    1. در جنگ که دشمن برای ضربه زدن به مسلمانان و جامعه اسلامی هجوم آورده و مسلمانان برای مقابله قیام کرده اند، در این جا اطلاعات غلط دادن به دشمن و با دروغ و مکر و حیله دشمن را منحرف کردن و به زمین زدن، جایز است . این در عرف عموم مردم دنیا جا افتاده و ضرب المثل شده که: جنگ میدان خدعه و نیرنگ است.
    دو نفر که برای کشتن هم رو در رو ایستاده اند، به هر طریق سعی در پیروزی دارند . اسلام جنگ ابتدایی و هجومی را علیه کسی اجازه نمی دهد . در میدان فردی و جمعی فقط دفاع را جایز می شمارد . بنا بر این اجازه نمی دهد بدون دلیل قانع و جایز بر فرد یا جمعی هجوم برند، ولی اگر جایی مورد هجوم دشمن واقع شد، اجازه داده برای غلبه بر دشمن مکر و کید و حیله کنند . دادن اطلاعات غلط یکی از موارد است.
    2.سخن چینی از کارهایی است که باعث ایجاد و شعله ور شدن کینه ها می گردد. افراد و گروه ها را به هم بدبین و باعث تفرقه می شود. طبیعی است که افراد در اثر غفلت و بی توجهی یا لغزش، پشت سر برادر و خواهر مؤمن خود گاهی سخن ناروایی می گویند . به خصوص اگر بین آن ها دلخوری باشد.
    اگر کسی سخن ناخوشایند که فرد در غیاب برادر یا خواهر مؤمنش زده ،به فرد غایب برساند، دشمنی را بین آنان ایجاد یا شعله ور می سازد اما اگر نقل نکند یا به دروغ سخنان خوبی از این فرد در مورد فرد غایب به فرد غایب و از او به این منتقل کند، گر چه دروغ گفته ، ولی باعث شده که بین دو برادر دینی رفع کدورت شده یا دوستی آن ها عمیق تر
    گردد . افشا شدن این دروغ ها در بعد هم، نه تنها باعث ناراحتی آن ها نمی شود بلکه دروغگو را به خاطر این دروغ های فایده بخشش تمجید می کنند و از او متشکر هم خواهند بود.
    3.وعده دروغ، كار خوب و پسنديده‏اى نيست و در هيچ جا نمى‏توان بدان توصيه كرد. كسى كه قصد انجام كارى را ندارد و انجام آن را صحيح يا مشروع يا در توان خود نمى‏بيند، نبايد ابتدائا و به دروغ وعده انجام آن را بدهد، در حالى كه همان لحظه انجام آن را صحيح يا ممكن ندانسته و اصلاً در ذهنش در صدد انجام آن نمى‏باشد؛ ولى يك نوع وعده دادن است که گرچه راست نیست ، ولی براى تداوم زندگى، رفع كدورت و پيدايش علاقه به زندگى مؤثر است.
    معمولاً افراد خانواده و به خصوص همسر تقاضاهاى فراوانى دارد كه بيش تر آن ها مشروع و به جا مى‏باشند. گاه هم خواسته‏اى به ذهنش خطور مى‏كند و برآورده شدن آن را مى‏طلبد و از اينكه همسرش بدان بى‏توجه است، ناراحت مى‏گردد. هنگام اظهار این درخواست ها، چند نوع برخورد از طرف شوهر ممكن است صورت پذيرد:
    الف. وعده قطعى انجام آن را بدهد، در حالى كه اصلاً تصميمى بر انجام آن ندارد.
    ب. وعده انجام آن را بدهد، مثلاً بگويد به خواست خدا اين كار را خواهم كرد، در حالى كه واقعاً و صد در صد مصمم بر انجام آن نيست، بلكه حتى انجام آن را به مصلحت نمى‏داند.
    ج. اصلاً به تقاضاى همسرش توجه نكند و با سكوت از آن بگذرد.
    د. با قاطعيت انجام خواسته همسرش را نفى كند.
    برخورد نوع چهارم قطعاً سبب ناراحتى و آزرده‏ خاطرى همسر مى‏گردد مگر اينكه خواسته وى خلاف شرع روشن يا خواسته غير ممكنى باشد و شوهر بتواند او را به صحيح نبودن خواسته‏اش قانع كند.
    برخورد نوع سوم شايد به ناپسندى نوع چهارم نباشد، ولى قطعاً ناپسند است، زيرا به معناى بى‏توجهى به همسر و تقاضاهاى اوست كه آزردگى خاطر وى را در پى خواهد داشت.
    برخورد نوع اوّل، تعهد قطعى در پى مى‏آورد و با عمل نكردن به آن، مرد گرفتار خُلف وعده مى‏شود كه هم اخلاقاً ناپسند است و هم اثرات بدى بر روح و روان اعضاى خانواده و زن مى‏گذارد.
    اما
    برخورد نوع دوم راه صحيح و عاقلانه‏اى است. مرد در آن لحظه پس از شنيدن تقاضاى همسر، وقتى آن را ناهمگون با عقل و شرع نديد، وعده انجام آن را مى‏دهد و مثلاً مى‏گويد: «به خواست خداوند آن را انجام خواهم داد.» با اين وعده همسرش را شاد مى‏گرداند . پس از گذشت مدتى هر چند كم و آرامش يافتن و فروكش كردن هيجانات روحى همسر، چه بسا خود او از تقاضايش برگردد و آن را بى‏جا بشمرد و يا با كمى توضيح قانع گردد كه تقاضايش حداقل اكنون صحيح نيست يا اينكه با وجود صحيح و به جا بودن تقاضا، همسرش توان انجام آن را ندارد.
    بنابراين در روایت به مردها توصيه مى‏شود به درد دل خانم‏هايشان به خوبى توجه كنند . از مخالفت فورى با تقاضاهاى همسرشان خوددارى ورزند، بلكه سربسته و با وعده دادن با آن ها موافقت نمايند، تا هيجان‏هاى روحى همسر فروكش كند، آن گاه با توضيح او را از پى‏گيرى خواسته‏اش منصرف سازند. چنين موافقتى در لحظات ابتدايى، مصداق وعده دادن به همسر است، كه بسيار پسنديده و كارساز مى‏باشد.
    هر کس در جهان سخن حق گفته و منشا اثر خیر بوده، یا با آسمان ارتباط داشته و پیامبر بوده یا در مکتب انبیا که یک مکتب هم بیش نیست، تربیت شده است.
    کوروش هخامنشی که شما و ما به او می نازید و می نازیم، چنان که تاریخ و به خصوص قرآن ظاهرا از او تحت نام "ذو القرنین" سخن گفته ، پیامبر یا تربیت یافته مکتب پیامبران بوده ، همان کوروش هم دروغ در این سه مورد را با توضیحی که دادیم، نفی نمی کند ، بلکه دستور می دهد . اگر امروز زنده بود ،با صدای بلند اعلام می کرد : تربیت شده توحید و شاگرد مکتب رسول آخرین توحید هستم و به این شاگردی افتخار می کرد.
    مردان حق همه از یک سلسله اند و با هم همراهند . پس نیاییم برای جدا ساختن آن ها از هم تلاش بیهوده کنیم.
    اگر کسی دروغ گفتن و خدعه در جنگ را ممنوع بداند، همه عاقلان او را محکوم می کنند . بر عقل او می خندند . محال است فردی مانند کوروش به راستگویی در میدان جنگ با دشمن (كه منجر به شسكت وكشته شدن و.. مي شود ) دستور دهد.( مثلا تصور كنيد اگر انسان در جنگ حقيقت را به دشمن بگويد، مثلا او را از نقشه ها و ابزار و آلات جنگي خود و تعداد نيروها و ...خبردار كند، چه نتيجه اي خواهد داشت ؟! )
    کوروش هم مانند همه مردان خدایی تاریخ، دروغ را سرچشمه همه بدی ها می شمارد . در رابطه انسانی این عمل فاسد فسادآور را اجازه نمی دهد . تعالیم اسلام در مورد دروغ هم مؤید همین دعوت می باشد.

    ویرایش توسط صدر : ۱۳۹۰/۰۹/۰۶ در ساعت ۲۱:۱۹

  17. صلوات ها 2


  18. #9

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    علاقه
    برنامه نویسی , هک , طراحی وب
    نوشته
    120
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    439



    نقل قول نوشته اصلی توسط شهـاب نمایش پست ها
    با سلام و احترام به دوستان عزیز

    1- اینکه دروغ و فریبکاری نزد معصومین تا چه اندازه
    زشت تلقی می شده را می توان از رفتار آنها و مقایسه
    با دیگر حاکمان فهمید ...

    2- داریوش در کتیبه بیستون عده زیادی را (هزاران سردار مخالف خودش)
    بطرز فجیعی به قتل می رساند و جرم اغلبشان هم "دروغ " گویی است
    حال معیار ایشان برای تشخیص چه بوده را نمی دانیم
    ولی هردودوت که در زمینه رویدادهای عهد داریوش بسیار دقیق
    نوشته است و نوشته هایش کاملا با کتیبه بیستون شباهت دارد
    از قول داریوش می گوید :
    آن جا که دروغ لازم است باید دروغ گفت ، چه ، مقصود از دروغ و راست یکی است » !!! (به نقل از هرودوت ، پیرنیا ، ایران باستان ، ص 522)
    در مورد کوروش هم این "دروغ " ها و جعلها را زیاد به او
    چسبانده اند تا بزرگش کنند ، شما ابتدا باید سند بخواهید
    در کجا کوروش چنین سخنی را گفته ؟!
    در کدام برگ یا لوح کهن ؟!
    ضمن اینکه شاهان آنزمان الواحی تبلیغاتی می نوشتند
    مثل داریوش و کوروش و الزاما حقایق تاریخی نبوده ...
    و ما در الواح این شاهان تناقض هایی می بینیم که ناشی از
    جعل و دروغ و تبارسازی در عهد خودشان است ...

    قطعا آنکه این دو شاه ظالم را با معصومین قیاس کرده خودش
    مرتکب دروغ هایی شده و سواد تاریخی چندانی ندارد ...


    3-در مورد این حدیث و "وعده به زنان" و " میدان جنگ" من
    شک دارم چنین باشد ...
    چون بسیار پیش آمده که معصومین در میدان جنگ هم دروغ نگفته اند و
    فریب نداده اند ...


    درود بر شما دوست عزیز

    توی قران تا جایی که من میدونم اطلاعات اشتباه دادن دروغ و توهین به اقوام مختلف و ارائه اشتباهات کذب به کاربران در همچین فرومی فکر کنم یه کار بسیار ناپسند باشه و همینجور صحت بار علمی این موضوع رو زیر سوال میبرید.

    و من شما رو به همین خدا میسپارم تا در این دنیا یا ان دنیا جواب شما رو بدهد.
    شما با برپایی یک وبلاگ شروع کردید به اهانت به کوروش و ...
    علامه طباطبائی میشناسید ؟ ایشون کوروش رو تایید کردن که در قران از ان نام برده شده است..
    یعنی شما حرف ایشون رو هم نقض میکنید ؟
    و در جواب شما (مثل داریوش و کوروش و الزاما حقایق تاریخی نبوده ...)
    تخت جمشید دروغ بوده ؟
    پاسارگاد دروغ بوده ؟
    منشور کوروش بزرگ دروغ بوده ؟

    البته اگر شما باشید که همه رو رد میکنید.
    کوروش بزرگ کسی بود که برده نداشت کشورها رو فتح نکرد بلکه قلب ها رو فتح کرد باعث افتخاره که همچین مردی توی تاریخ ما بوده و هیچ وقت من اهانت شما رو نمیبخشم.
    توی دیوار چین وقتی برده ها بلایی سرشون میومد یا توانایی کار نداشتن سرشون رو با شمشیر میزدن و ان ها رو بین دیوار چین میزاشتن
    اما در زمان هخامنشی کوروش کسی رو به عنوان برده نداشت اگر کسی برای اتفاقی در حین کار کردن براش میفتاد تا اخر عمر بیمش میکرد و بهش حقوق ماهیانه میداد.
    من ناراحتم کوروش توی قران امد شما حتی ذوالقرنین و نوشته قران هم دارید رد میکند.
    به وبلاگ شما سر زد میشد فهمید که دنبال چی هستید از این اطلاعات اشتباه دادن به مردم ..
    و در اخر کوروش بزرگ خدا رو پرستید و یاور عدالت بود ما دوستش داریم.
    و نیازی هم به ارائه مدرک ندارم چون برای اثبات کوروش برای تمام جهان اثبات شده است و هزاران تاریخ دان و دانشمند هم مقالاتی دادن
    و یک سر افرادی هم مثل شما پیدا میشن با دادن اطلاعات غلط مردم رو به بیراهی میکشونید.
    به امید موفقیت همه دوستان

    ویرایش توسط صدر : ۱۳۹۰/۰۹/۰۶ در ساعت ۲۱:۲۸

  19. صلوات


  20. #10

    عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۰
    علاقه
    برنامه نویسی , هک , طراحی وب
    نوشته
    120
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    439



    نقل قول نوشته اصلی توسط daryanian نمایش پست ها
    سلام، من نمی دانم که یکی از دوستان با این نوشته چه جیزیو می خواهد ثابت کند ولی خواهشی دارم، از شما نوشه این است:دروغ از زبان داریوش، کوروش و محمد اسلام ، داریوش هخامنشی: اهورامزدا دروغ را از سرزمین و مردم من بدور نگه دارد ،کوروش بزرگ : مرد پارسی دروغ نگوید حتی بهنگام مرگ در جنگ ، محمد به علی : ای علی در 3 جا دروغ نیکوست : میدان جنگ ، وعده به زنان و اصلاح بین مردم.{ وسایل الشیعه – جلد 12} حدیث هم من نمی دونم که هست یا نیست وسائل الشیعه رو نگاه نکردم، خواهشم اینکه از کارشناسان و دوستان که می تواند راهنماییم کنند تا من با یک نوشته و یا حدیث و امثال آن که به این فرد جوابی بدهم که شاید دست از این کارها بردارد، البته احادیثی در مورد دروغ گفتن دارم ولی فکر نکنم که جواب دهد، ممنون

    اهورامزدا (کردار نیک پندار نیک گفتار نیک)
    ۱-یکی از این نکات دروغ است که همه پادشاهان خواستار جلوگیری از ان بوده اند به طوری که داریوش در یکی از دعا های خود نوشته است “خداوند این کشور را از دشمن،از خشکسالی،از دروغ محفوظ بدارد” چرا که دروغ را بدترین گناه دانسته اند.

    اسلام :"

    4- دروغ

    یکی از مبتلابه ترین گناهان، دروغ است که به کبیره بودنش تصریح شده، شیخ انصاری علیه الرحمة در کاسب محرمه می فرماید، دروغ گفتن حرام است بحکم قطعی بشری و جمیع ادیان آسمانی و در شرع مقدس اسلام حرمت آن به ادله اربعه: کتاب، اجماع، سنت و عقل ثابت است و کبیره بودنش از قرآن و احادیث استفاده می گردد.


    دروغ از بزرگترین کبائر:


    رسول خدا(ص) فرمود: بزرگترین گناهان کبیره، شرک و عقوق والدین و قول باطل یعنی دروغ می باشد. [6]


    لعن ملک و بودی گند:


    رسول خدا(ص) فرمود: مؤمن هر گاه بدون عذر دروغی بگوید هفتاد هزار ملک او را لعنت می کنند و بوی گندی از قلبش بیرون می آید که تا بعرش می رسد و خداوند بسبب این دروغ گناه هفتاد زنا که کمترین آن زنای با مادر است برای او می نویسد. [7]


    قرآن مجید و دروغ:


    در سوره نحل می فرماید: جز این نیست که می بافند دروغ را کسانی که ایمان نیاورده اند و تصدیق نکرده اند نشانه های خداوند را. [8] یعنی دروغگو ایمان به آیات خداوند ندارد.


    و از چند آیه قرآن استفاده می شود که دروغگو مستحق لعنت و سزاوار خشم پروردگار است. (سوره 24 آیه 7)




    آیات و اخبار وارده در بزرگی گناه دروغ و شدت عقوبت و مفاسد و زیانهای مترتبه بر آن زیاد که مرحوم حاجی نوری علیه الرحمه برای اختصار و آسانی حفظ آن چهل مورد را شماره کرده بدین قرار: (در کتاب به همه موارد پرداخته شده است. موارد اشاره شده در این مقاله 25)




    1- دروغگو قابل رفاقت، اتحاد و برادری نیست. 2- دروغگو مروتش از همه خلق کمتر است. 3- دروغگو ایمان ندارد. 4- دروغ اثم و گناه است. 5- دروغگو ملعون است. 6- دروغگو تخم دشمنی و کینه را در دلها می کارد. 7- دروغ از شراب بدتر است. 8- بوی گند دروغ 9- خداوند دروغگو را لعنت می فرماید. 10- فرار ملک. 11- بوی گند دروغ تا به عرش می رسد. 12- ملائکه مقربین دروغگو را لعنت می کنند. 13- دروغ خراب کننده ایمان است. 14- دروغ قول زور است. 15- دروغگو رو سیاه است. 16- دروغ نشانه یک نفاق است. 17- دروغ زشت ترین مرضهای نفسانیه است. 18- دروغ انگشت پیچ شیطان است. 19- دروغ بدترین رباهاست. 20- دروغ دری از درهای نفاق است. 21- دروغگو از نماز شب محروم است. 22- دروغ بزرگترین خبائث است. 23- دروغ صاحبش را هلاک می کند. 24- خداوند دروغگو را هدایت نمی کند. 25- دروغ فسق است.

    ویرایش توسط صدر : ۱۳۹۰/۰۹/۰۶ در ساعت ۲۱:۳۲

  21. صلوات ها 3


صفحه 1 از 18 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 2

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود