جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شبهه نسبی بودن حقیقت

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    اهل بیت علیهم السلام
    نوشته
    1,899
    حضور
    3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    39
    صلوات
    13135

    شبهه نسبی بودن حقیقت




    در مورد شبهه نسبي بودن حققيت و تأثير پذيرفتن آن بر روي عقايد اسلامي فرد و همچنين جواب اين شبهه توضيح فرماييد.

    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
    زده ام فالی و فریاد رسی می آید . . .

  2. صلوات ها 2


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    2,644
    حضور
    1 روز 12 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    11247



    این بحث یکی از بحث های جنجالی است که آیا حقّ یک واقعیت أصیل هست یا اعتباری ونسبی ؟
    بطور کلی مادر برابر یک سلسله اموری قرار داریم حرکت قلب , گردش خورشید, قانون شکنی و... این اموری اعتباری اند یا حقیقی و اعتباری ها نیز دو قسم اند یا اعتباری محض یا اعتباری انتزاعی که به منشأ انتزاع خودبستگی دارد, مانند زوجیت عدد4.
    اعتباری محض منشأ انتزاع ندارد و فقط اعتبار محض است که فقط به اعتبار اعتبار کننده بستگی دارد امور حقیقی تحقق عینی دارند و اصالت دارند وهمی و خیالی نیستند, مانند این کتاب یا این انسان . و همین طور همهء اشیای خارجی که در پیش روی ما هستند اموری حقیقی اند و وجود آن ها اصالت و واقعیت دارد و از این قبیل احکام ووضعیات و اعتباریاتی در خارج تحقق پیدا کرده , مانند احکام شریعت چه وضعی و چه تکلیفی گر چه از اموراعتباری محض یا انتزاعی محسوب می شوند, ولی زیر بنای همهء آن ها امور واقعی تأصلی است که ازواقعیت های اصیل حکایت دارند و همین طور معارف اسلامی همه از واقعیات اصیل می باشند. بدین سال به کار بردن حقّ یا حقیقت دربارهء دین ناظر به واقعیات اصیلی است که بر حسب اختلاف فهم ها قابل تغییر وتبدیل نیست , لذا با این همه اختلاف نظرها در اصول و فروع دین , اصول و فروع تغییرناپذیر است , مثلاً عدل وحکمت الهی که مورد بحث و جدال بین مکتب معتزله و اشعری است , بالاخره یا خدا عادل و حکیم هست یانیست و یا ما مجبوریم یا مختار, بر هر فرض هر کدام که در عالم واقع درست باشد واقعیت خواهد داشت ودیگری باطل خواهد بود چون نمی شود هم خدا عادل و حکیم باشد و هم نباشد این اجتماع نقیضین است ونیز نمی شود که (نه خدا عادل و حکیم باشد تو نه نباشد) چون ارتفاع نقیضین است و اجتماع نقیضین و ارتفاع نقیضین هر دو محال است . ناچار یکی حق است و دیگری باطل و هر کدام که حق است , نمی شود مقداری حق باشد و مقداری حق نباشد.
    اگر چیزی حق است , دیگر باطل نیست حتی مقداری از آن هم باطل نیست ما نمی گوییم تمام برداشت ها وفهم های دانشمندان دینی یا غیر دینی حق است , لذا فقهای عظام وقتی که فتوا می دهند در پایان می نویسند(والله اعلم ) هیچ فقیه و عالم دینی نمی گوید که من هر چه می فهمم , حق است ,(1) اما این ربطی به نسبیت حق ندارد. از این که نظریات دانشمندان احیاناً باطل و خلاف حق و واقع در می آید با نظرشان عوض می شود یااشتباه می کنند ما نمی توانیم کشف کنیم و نتیجه بگیریم (پس حق نسبی است ). نسبیت حقّ نتیجهء آن مقدمات نیست , فهم و نظر عالمان یک چیز است و مطابقت یا عدم مطابقت آن ها با واقع چیز دیگری است ممکن است پزشک , بیماری را درست تشخیص بدهد در این صورت حق است و مطابق با واقع است و ممکن است غلطتشخیص دهد در این صورت باطل و خلاف حق است . با تشخیص غلط واقعیت عوض نمی شود. درباب اجتهاد در مسائل دینی و فقه وقتی که فقها و دانشمندان دینی تمام سعی و کوشش خود را به کار بستند و به نظرو نتیجه یا فتوایی رسیدند, اگر نظرشان بر خلاف واقع در آمد مورد مؤاخذه قرار نمی گیرند. در این گونه مواردنسبیت معنا ندارد, البته ممکن است بخشی از آیه را درست بفهمیم و قسمت دیگر آن آیه را غلط بفهمیم باز هم نسبیت معنا ندارد; زیرا فهم ما یا درست است یا درست نیست , اگر ما عقیده به حرکت زمین داشته باشیم یک نوع حقیقت است اعتقاد به سکون زمین باطل است .
    پاورقی:
    1) محمد هادی معرفت , جامعهء مدنی , ص 139

  5. صلوات ها 3


  6. #3

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۰
    نوشته
    13
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    25



    عده ای ازاندیشمندان جدید مطلق بودن حقایق را منکر می باشند و طرفدار نسبی بودن حقیقت هستند.
    نسبی بودن حقیقت، به این معنا است که ادراک هر فرد نسبت به هر چیز حقیقت می باشد چه ادراک متفاوت افراد متعدد نسبت به یک موضوع وچه ادراک متفاوت یک فرد نسبت به یک موضوع.مثلااگر فردی یک خودکار را سیاه رنگ ودیگری سفیدببیند،ادراک هر دو حقیقت و مطابق با واقع است.

    پاسخ به این اشکال این است که نسبیت وصف وجود خارجی قرارنمی گیرد چون لازمه اش اجتماع نقیضین یا اجتماع ضدین است
    که هر دو باطل و مردود است.به عبارت دیگر،خودکار خارجی یا سیاه است یا سفید،موجود خارجی در آن واحد متصف به دو صفت متضاد نمی شود چون لازمه اش اجتماع ضدین است.پس نسبیت وجود خارجی مردود است.
    بعضی متفکران حقیقت حاصل از تجربه را از آن جهت که جنبه احتمالی دارد و موجب یقین نیست(حقیقت نسبی) اصطلاح کرده اند که این معنا مورد قبول می باشد اما این معنا ربطی به نسبیت حقیقت به معنای مردودش که مستلزم شکاکیت است ندارد.
    ویرایش توسط تکوین : ۱۳۹۰/۰۷/۲۹ در ساعت ۲۰:۱۱

  7. صلوات ها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود