جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا پيامبراسلام برده داري را رواج داد و با آن مبارزه نكرد؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    27
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    29

    چرا پيامبراسلام برده داري را رواج داد و با آن مبارزه نكرد؟




    چرا پيامبراسلام برده داري را رواج داد و با آن مبارزه نكرد؟

    در حالي كه اگر از طرف پيامبر به بردگان مبلغي پرداخت ميشد .اونها ميتونستن كسب و كاري براي خودشون راه بندازن و ديگه برده نباشن.و زماني كه برده داري حرام اعلام ميشد كسي برده نميخريد وزماني كه در بازار تقضا نباشه عرضه از بين ميره ؟

  2. صلوات


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,905
    حضور
    84 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40521
    ویرایش توسط رضا : ۱۳۹۰/۰۳/۳۰ در ساعت ۰۱:۲۲
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  5. صلوات ها 6


  6. #3

    عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    علاقه
    تفسیر قرآن
    نوشته
    29
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    113



    نقل قول نوشته اصلی توسط korosh_ra1400 نمایش پست ها
    چرا پيامبراسلام برده داري را رواج داد و با آن مبارزه نكرد؟

    در حالي كه اگر از طرف پيامبر به بردگان مبلغي پرداخت ميشد .اونها ميتونستن كسب و كاري براي خودشون راه بندازن و ديگه برده نباشن.و زماني كه برده داري حرام اعلام ميشد كسي برده نميخريد وزماني كه در بازار تقضا نباشه عرضه از بين ميره ؟
    نظريه اسلام درباره برده ‏ها!
    مى‏دانيم كه اسلام در محيطى ظاهر شد كه برده‏ها در سخت‏ترين شرايط زندگى مى‏كردند، در محيطى كه زنان آزاد حق حيات نداشته باشند و زنده به خاك سپرده شوند، پيداست كه با برده‏ها كه اصولًا جزء بشر محسوب نمى‏شدند چطور معامله مى‏شد.
    اسلام دست به اصلاحات وسيعى در مورد برده‏ها زد، كه در دنياى آن روز طرفدار نداشت، و اين اصلاح دامنه دار، جزئى از اصلاحات عميق و كلى اسلام در عموم شؤون زندگى انسان‏ها بود.
    برنامه اصلاحى اسلام در مورد برده‏ها شامل مواد زيادى بود كه مهم‏ترين آنها در اين‏جا، بطور اجمال بيان مى‏شود:
    ماده اوّل- اوّلين كارى كه اسلام براى سر و صورت دادن به وضع برده‏ها انجام داد اين بود كه آنها را در زمره اجتماع بشرى درآورد به اين ترتيب كه دامنه تكاليف و دستورات دينى راطورى توسعه داد كه آنها را هم به طور مساوى شامل شود و كليّه امتيازاتى را كه در ميان بشر بود، به جز «تقوا» و فضايل انسانى الغا كرد و حقّ طرح دعوا در محاكم را براى آنها، مانند ساير افراد قائل گرديد.
    ماده دوّم- دستورات زيادى براى رفق و مدارا با بردگان صادر كرد، تا آن‏جا كه آنها را در زندگى آقا، شريك و سهيم نمود.
    پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‏فرمود: «كسى كه برادرش! زير دست او باشد از آنچه مى‏خورد به او بخوراند، و از آنچه مى‏پوشد به او بپوشاند، و زيادتر از توانايى به او تكليف نكند».
    على عليه السلام به غلام خود «قنبر» مى‏ فرمود: «من از خداى خود شرم دارم كه لباسى بهتر از تو بپوشم، زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمود: از آنچه خودتان مى‏پوشيد بر آنها بپوشانيد و از آنچه خود مى‏خوريد به آنها بخورانيد».
    امام صادق عليه السلام مى‏ فرمايد: «هنگامى كه پدرم به غلامى دستورى مى‏داد ملاحظه مى‏كرد اگر كار سنگينى بود بسم اللَّه مى‏گفت و خودش وارد عمل مى‏شد و به او كمك مى‏ كرد» نظير اين بيانات فراوان است.
    ماده سوّم- اسلام برنامه وسيعى براى آزاد شدن بندگان تنظيم كرد كه طبق آن در مدّت كوتاهى تدريجاً از نعمت آزادى برخوردار شوند (بدون اين‏كه عكس العمل ناگوارى داشته باشد).
    از طرفى توصيه‏هاى فراوانى براى آزاد كردن بندگان نموده است. به حدّى كه پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‏فرمود:
    «كسى كه بنده مسلمانى را آزاد كند خداوند به هر عضو، عضوى از بدن وى را از آتش دوزخ آزاد مى‏كند».
    اين روايت به عبارات مختلف مكرراً نقل شده است.
    و به طورى كه از مدارك موجود استفاده مى‏ شود نگهدارى بنده خوب و صالح را پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله عمل بدى مى‏شمرد، چنانچه وقتى يكى از غلامان او كار خوبى انجام داد، پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: «برو، آزادى، من خوش نمى‏دارم مردى از اهل بهشت را خدمتگزار خود سازم»!
    در كتاب «وسائل» بابى است كه از اخبار آن استفاده مى‏ شود: برده پس از هفت سال خدمت، خود به خود آزاد مى‏شود، چه صاحبش او را آزاد كند يا نه.
    علاوه بر اين بزرگان دين عملًا مردم را به آزاد كردن غلامان تشويق مى‏كردند، به طورى كه در حالات على عليه السلام نوشته‏اند: «هزار غلام از دسترنج خود آزاد كرده»!
    ***
    و براى تكميل اين منظور مقرّراتى در اسلام وضع شده كه اگر كسى راضى به آزاد كردن بى‏ قيد و شرطبنده خود نشود، بتواند طبق آن با شرايط مناسبى او را آزاد سازد، مثلًا در فقه اسلامى دو نوع آزاد كردن مشروط، به نام «تدبير» و «مكاتبه» ديده مى‏شود كه احكام مفصّلى دارد.
    «تدبير» عبارت از اين است كه آقا؛ بنده خود را مشروط به وفات خود آزاد مى‏كند و پس از مرگ او بلافاصله آزاد مى‏گردد و «مكاتبه» عبارت از اين است كه او را مشروط به پرداختن مبلغى (كه معمولًا از قيمت او كمتر خواهد بود يا مساوى) آزاد مى‏نمايد، قابل توجّه اين‏كه اگر بنده از پرداختن مبلغ مزبور عاجز شود بايد حاكم اسلام او را از بيت المال از سهم زكات آزاد كند.
    اين مقرّرات همه حاكى از علاقه شديد قانون‏گذار و شارع مقدّس اسلام به آزادى برده‏ هاست.
    ***
    از طرف ديگر، در كتب فقه اسلامى موارد بسيار زيادى ديده مى‏شود كه بنده‏ ها، خود به خود يا به الزام و اجبار از طرف آقا، آزاد مى‏گردند:
    اوّل: آزادى خود به خود: در موارد زير بنده خود به خود آزاد مى‏شود.
    1- اگر كسى قسمتى از بنده خود را آزاد كند، به بقيّه سرايت كرده و تمام آن آزاد مى‏شود، اين موضوع مى‏رساند كه آزادى بنده‏ها به بهانه ‏هاى كوچكى در اسلام صورت مى‏گيرد!
    2- اگر مردى مالك پدر، يا مادر، يا اجداد، يا فرزندان، يا عمو و عمه، يا دايى و خاله، يا برادر و خواهر، يا برادرزاده و خواهرزاده خود شد، بلافاصله آزاد مى‏شوند.
    3- هر گاه بنده‏اى، نابينا شود يا زمين گير گردد حق مالكيّت آقا از وى سلب مى‏گردد، و احتياجات او بايد از بيت المال تأمين شود.
    4- هر گاه بنده‏ اى قبل از آقاى خود در دارالحرب، اسلام اختيار كند آزاد مى‏شود.
    5- هر گاه مولى گوش و بينى بنده خود را قطع كند؛ فوراً آزاد مى‏گردد.
    6- هر گاه مولى و آقا از كنيز خود صاحب فرزند شود، حق فروش از او سلب مى‏گردد و بايد او را نگاه دارد تا از سهم ارث فرزند خود آزاد شود. بديهى است اين موضوع وسيله آزادى عدّه زيادى از بردگان را فراهم مى‏سازد.
    7- اگر يكى از پدر و مادر آزاد باشد و ديگرى برده فرزند آنها حتماً آزاد خواهد بود.
    دوّم: آزاد كردن اجبارى: در موارد زيادى مسلمان مكلّف است بنده‏هايى را آزاد كند كه «نذر» و «كفّاره روزه» و «كفّاره قتل» را به عنوان نمونه مى‏توان نام برد.
    با در نظر گرفتن اين برنامه وسيع و توجّه و اهتمام زيادى كه قوانين اسلام به اين موضوع داده، وسيله آزادى تدريجى برده‏هاى موجود و در نتيجه آزادى نسل آينده و فرزندان آنها؛ به خوبى فراهم مى‏گردد.
    ***
    اين‏كه بعضى مى‏گويند: چرا اسلام طبق يك فرمان عمومى و قطعى حكم به آزادى تمام بنده‏ها نكرد، يك‏ فكر خام و ناپخته‏ ايست كه حاكى از عدم تجربه در امور اجتماعى است؛ زيرا با در نظر گرفتن توسعه و رواج كامل بردگى در آن روز و سر و كار غالب مردم با خريد و فروش بنده‏ها، برده‏ها در صورت آزادى ناگهانى به صورت يك جمعيّت بيكار و بى‏پناه در مى‏آمدند، پر واضح است كه چنين حكمى هرگز قابل اجرا نبود.
    برای اطلاع بیشتر رجوع کنید به کتاب «اسلام و آزادى بردگان » نوشته حضرت آیت الله مکارم شیرازی.


  7. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    علاقه
    فلسفه
    نوشته
    1,261
    حضور
    31 روز 4 ساعت 14 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    85
    صلوات
    3149



    نقل قول نوشته اصلی توسط رضا نمایش پست ها
    سلام
    ضمن شکر از یادآوری تاپیکهای قبلی
    تاپیک:
    ازدواج با زنان شوهر دار اسیر شده

    هم از جمله مباحث گذشته است
    بر روی هرکدام کلیک کنید
    ویرایش توسط متحیر : ۱۳۹۱/۰۲/۱۰ در ساعت ۰۵:۵۹
    ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی
    تا راهرو نباشی کی صاحب خبر شوی

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 1

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود