جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سوالی در رابطه با آیه سوم سوره مائده

  1. #1

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    اهل بیت علیهم السلام
    نوشته
    1,899
    حضور
    3 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    39
    صلوات
    13135

    سوالی در رابطه با آیه سوم سوره مائده




    لطفا ربط قسمت پایانی آیه( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي)با ابتدای آیه را بفرمایید.

    حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
    سوره مائده آیه 3

    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
    زده ام فالی و فریاد رسی می آید . . .

  2. صلوات ها 6


  3.  

  4. #2

    عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۸
    نوشته
    28
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    160



    جنانچه علامه طباطبایی در تفسیر شریف المیزان می فرماید دو فقره الیوم یئس... و الیوم اکملت... دو جمله معترضه هستند که با هم ارتباط معنایی دارند و مکمل معنای همند. اما این دو جمله با قسمت های قبلی آیه (حرمت...) و قسمت پایانی آیه (فمن اضطر...) که احکام مردار و... را می گوید ارتباطی ندارند.

  5. صلوات ها 7


  6. #3

    عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    28
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    51



    نقل قول نوشته اصلی توسط محمد نمایش پست ها
    لطفا ربط قسمت پایانی آیه( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي)با ابتدای آیه را بفرمایید.

    حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ سوره مائده آیه 3
    با سلام خدمت محمد عزیز بهتر است برای فهم بیشتر آیات قرآن به شان النزول آنها دقت کنیم واینکه این آیات در کجا ودر چه جریات تاریخی نازل شده است چرا که ممکن است ودر قرآن هم بسیار اتفاق افتاده است که نصف آیه ای در جایی نازل شده و نصف دیگر آن در جای دیگر ومربوط به قضیه دیگری است.شما نیز بری اطلاع از شان النزول آیات می توانید هم به منابع اهل سنت مراجعه کنید هم به منابع شیعه.در رابطه با این آیه در منابع روایی اهل سنت و شیعه وارد شده که این دو قسمت از آیه در روز غدیر وبعد از جریان اعلام ولایت امیر المومنین توسط پیامبر اکرم (ص)نازل شد وجمله معترضه محسوب می شود وربطی به قبل وبعد خود ندارد.

  7. صلوات ها 5


  8. #4

    عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۸
    علاقه
    رجال و حدیث، فقه و کلام در حوزه اهل سنت
    نوشته
    2,860
    حضور
    47 روز 16 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    10623



    با سلام و تشکر از دوستان بزرگوار

    همچنان که دوستان عزیز بیان نمودند جملۀ«الیوم اکملت....» جمله ای معترضه است که ربطی به ما قبل ندارد.
    آیت الله حسینی تهرانی «رحمه الله»در این رابطه می فرمایند:
    «با ملاحظه و دقت در صدر و ذيل آيه يعني:«حرمت عليکم الميتة، و فمن اضطر في مخمصة»به دست مي‏آيد که: اين سخن، گفتار تمام و کاملي است که در افاده‏ي مراد و معناي خود به هيچ وجه متوقف بر جمله‏ي«اليوم يئس الذين کفروا من دينکم تا و رضيت لکم الاسالم دينا» نيست. و در افاده‏ي معني همانند آياتي است که در سوره‏ي بقره، و انعام، و نحل وارد شده، و محرمات طعام را چه از نظر جمله‏ي مستثني منه و چه از نظر جمله‏ي استثنائيه بيان کرده است.
    در سوره‏ي بقره، آيه اين طور است:«انما حرم عليکم الميتة والدم و لحم الخنزير و ما اهل به لغير الله» و استثناء آن اين طور است: «فمن اضطر غير باغ و لا عاد فلا اثم عليه ان الله غفور رحيم».[1]«خداوند، تنها (گوشت) مردار، خون، گوشت خوك و آنچه را نام غيرِ خدا به هنگام ذبح بر آن گفته شود، حرام كرده است. (ولى) آن كس كه مجبور شود، در صورتى كه ستمگر و متجاوز نباشد، گناهى بر او نيست (و مى‏تواند براى حفظ جان خود، در موقع ضرورت، از آن بخورد) خداوند بخشنده و مهربان است».
    در سوره‏ي انعام، آيه اين طور است:«قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى‏ طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ، و استثناء آن اين طور است: فمن اضطر غير باغ و لا عاد فان ربک غفور رحيم.[2] «بگو:در آنچه بر من وحى شده، هيچ غذاى حرامى نمى‏يابم بجز اينكه مردار باشد، يا خونى كه (از بدن حيوان) بيرون ريخته، يا گوشت خوك- كه اينها همه پليدند- يا حيوانى كه به گناه، هنگام سر بريدن، نام غير خدا [نام بتها] بر آن برده شده است.» اما كسى كه مضطر (به خوردن اين محرمات) شود، بى آنكه خواهان لذت باشد و يا زياده روى كند (گناهى بر او نيست) زيرا پروردگارت، آمرزنده مهربان است».
    در سوره‏ي نحل آيه اين طور است: انما حرم عليکم الميتة و الدم و لحم الخنزير و ما اهل لغير الله به. و استثناء آن اين طور است: فمن اضطر غير باع و لا عاد فان الله غفور رحيم.[3]
    «اين است و غير از اين نيست که خداوند حرام کرد بر شما مردار، و خون، گوشت خوک، و آن حيواني را که به نام غير خدا کشته باشند. پس کسي که در ضرورت افتد و از روي ميل تمايل بدان نخورد و از حد ضرورت تجاوز نکند، پس خداوند آمرزنده و مهربان است».
    در جميع اين چهار آيه (سوره‏ي مائده، و سوره‏ي بقره، و سوره‏ي انعام، و سوره‏ي نحل) مي‏بينيم که به يک شکل و به يک سياق خداوند محرمات طعام را بيان فرموده، و باز به يک شکل و به يک سياق موارد جواز خوردن آنها را در صورت اضطرار بيان کرده است.
    آنچه سبک را به هم زده و بين محرمات اکل و موارد جواز فاصله انداخته است آيات اليوم يئس الذين کفروا من دينکم تا و رضيت لکم الاسلام دينا مي‏باشد که در سوره‏ي مائده آمده، و بين محرمات أکل را که جمله‏ي مستثني منه را تشکيل مي‏دهند، و بين موارد اضطرار که جمله‏ي مستثني را تشکيل مي‏دهند فاصله انداخته است، با اين که اين دو جمله‏ي محرمات و جواز موارد اضطرار که مستثني و مستثني منه هستند به هيچ وجه در تماميت مفاد خود نيازي بدين جمله‏ي معترضه ندارند.
    اين جملات را فاصله آورده‏اند، تا خلط مبحث شود و چنين گمان شود که: مراد از روزي که کفار از دستبرد به دين مسلمين مأيوس شدند و در آن روز بايد مسلمين از ايشان نترسند و از خدا بترسند؛ و آن روزي که دين مسلمين را خداوند کامل نموده، و نعمت را بر آنها تمام کرده است، روزي است که مثلا حکم مترديه و منخنقه و موقوذه و نطيحة (حيوان از بلندي پرتاب شده، و خفه شده، و چوب زده شده، و شاخ زده شده) بيان شده و حرمت اينها روشن شده است، تا آن که آن جملات که داراي مفاد عالي و محتواي راقي است و درباره‏ي ولايت است به طوري که درباره‏ي غير آن نمي‏تواند بوده باشد، از منظر و مورد توجه بيفتد، و مردم از فکرش بيفتند، و به دنبال محتوي و مفادش نروند، و چنين پندارند که آيه‏ي اکمال دين و اتمام نعمت که به واسطه‏ي آن ديگر در اسلام کمبودي نيست و سزاوار است که خداوند به دين اسلام راضي باشد، راجع به مسائل عادي پيش پا افتاده همچون مراوده‏ي با کفار و حليت طعام آنها براي مسلمين و حليت طعام مسلمين براي آنها و امثال ذلک مي‏باشد.
    و محصل گفتار ما اين است که: اليوم يئس الذين کفروا کلام معترض و جمله‏ي معترضه‏اي است که در وسط آيه آمده است، و آيه براي تماميت معناي خود هيچ توقفي بر دلالت اين کلام ندارد، چه اين که بگوئيم: آيه در وسط آيه نازل شده و از أول أمر بين دو جمله‏ي محرمات و جواز عند الضرورة فاصله شده است، و چه اين که بگوئيم: رسول اکرم صلي اللّه عليه و آله و سلّم به کاتبان وحي گفته‏اند که اين آيه را در اينجا قرار دهند، با فرض انفصال دو آيه و اختلاف آنها در نزول، با فرض بعيد بودن اين احتمال در نهايت بعد، و چه اين که بگوئيم: در هنگام تأليف قرآن در اينجا گذارده شده است بدون اين که در نزول با يکديگر همراه بوده است.[4]


    [1].آيه‏ي 173، از سوره‏ي 2: بقره.

    [2].آيه‏ي 145، از سوره‏ي 6: انعام.

    [3].آيه‏ي 115، از سوره‏ي 16: نحل.

    [4].امام شناسی،حسینی تهرانی،ج8،ص61.
    ویرایش توسط صدرا : ۱۳۹۰/۰۴/۰۶ در ساعت ۲۲:۵۱
    سوالی در رابطه با آیه سوم سوره مائده
    مناجات العارفین لمولانا علی بن الحسین (علیهما السلام)

    «إلهى! فَاجْعَلْنا مِنَ الَّذينَ تَوَشَّحَتْ [تَرَسَّخَتْ‏] أشْجارُ الشَوْقِ إلَيْكَ فى حَدآئِقِ صُدُورِهِمْ، وَأخَذَتْ لَوْعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلُوبِهِمْ»؛

    (معبودا! پس ما را از آنانى قرار دِهْ كه نهالهاى شوق به تو در باغ دلشان سبز و خرّم [يا: پايدار] گشته، و سوز محبّتت شراشر قلب آنها را فرا گرفته است).

    بحارالانوار، ج91، ص150.





  9. صلوات ها 5


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 2 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 2 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود