صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شاگردان تربیت شده ی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم )

  1. #1

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188

    شاگردان تربیت شده ی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم )




    اصحاب کرام – سلام الله علیهم اجمعین – شخصیت های بسیار محترم و معزّز و محبوبی هستند که به شهادت آیات صریح قرآن ، قبل از بعثت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم ) در تاریکی جهل و گمراهی به سر می بردند « وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُّبِینٍ» ( آل عمران/164 ) اما در سایه ی رحمت و الطاف الهی و به واسطه ی سال ها زحمت و تلاش طاقت فرسای رسول الله (صلوات الله وسلامه علیه و آله) مراحل تزکیه و پرورش اسلامی را با عبور از عقبات و گردنه های سخت و تحمل مصایب و ابتلاها پشت سر گذاشتند و از پله های ترقی و تکامل معنوی بالا رفتند به طوری که از جهت ایمان و اخلاص و تقوا و صداقت و شهامت و روحیه ی ایثار و جانفدایی و سایر ارزش های والای انسانی ، به درجات غیر قابل وصفی رسیدند و بهتـرین امّت و گــل سر سبد عالــم بشریت « كُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ » ( آل عمران /110 ) شدند و از والاترین مرتبه نزد خدا « أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ » ( توبه /20 ) برخوردار گشتند .
    درحقیقت تربیت و پرورش چنان مؤمنان الگو و نمونه ای،از مهمترین وظایف حضرت محمد (ص) بود زیرا ؛ با تدبُّر در آیات قرآن به وضوح درک می کنیم که پیامبر ارجمند اسلام (ص) به طور کلی دو وظیفه ی « ابلاغ پیام خدا به عموم مردم » و « تربیت انسان های صالح و نمونه » را بر عهده داشته است ، یعنی ؛ طبق آیاتی مانند :
    « وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ » ( سباء/28 ) ،« وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِینُ » ( نور /54 ) و« فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ* ‏ لَّسْتَ عَلَیْهِم بِمُصَیْطِرٍ » ( غاشیه / 21و22) پیامبر اکرم (ص) موظف بود در حدّ امکان و توان عموم مردم را از خواب غفلت بیدار نماید و پیام خدا را به آن ها برساند و به سوی دین خدا دعوتشان کند . و به دلیل آیاتی دیگرازجمله آیه ی151 سوره ی بقره که می فرماید: «كَمَا أَرْسَلْنَا فِیكُمْ رَسُولاً مِّنكُمْ یَتْلُو عَلَیْكُمْ آیَاتِنَا وَیُزَكِّیكُمْ وَیُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ » اساسی ترین و مهمترین وظیفه ی رسول الله(ص) این بود که آیات خدا را برای مؤمنان تلاوت کند و آن ها را تزکیه نماید و کتاب و حکمت را به ایشان بیاموزد .
    چون تربیت و پرورش همه ی مومنان امـری غیر ممکن بود لــذا می بایست رسول خدا – ص – از میان مومنان ، یاران و دوستانش را که بطور طبیعی با وی رابطه ی استواری داشتند و تحت نظارت و مراقبت مستقیم و مستمرش بودند ، تربیت کند و دین خدا را به آنان تعلیم دهد تا با آگاهی لازم و شایستگی اخلاقی، همراه و همدوش حضرتش دین حیاتبخش الهی را تبلیغ نمایند .
    پیامبر محبوب (ص) با نهایت دلسوزی و صداقت و حکمت برای پرورش و تزکیه ی اصحابش ، تلاش نمود و سال ها رنج و سختی های غیر قابل وصفی را تحمل کرد . او چه در مکه و چه در مدینه ، هیچ گاه از تربیت یارانش غافل نبود. آن معلّم بی نظیر و مربّی بی بدیل ، وظیفه اش را به نحو احسن و اکمل انجام داد و به یاری خدا توانست مهاجرین و انصار را تزکیه کند و کتاب ( قرآن ) و حکمت ( روش درست استفاده از قرآن در شرایط مختلف ) را به ایشان تعلیم دهد . آن جمع آگاه و مزکّی – سلام الله علیهم – در سایه ی ارشاد و تعلیم و تربیت نبی اکرم (ص) به مراتبی بسیار والا از ایمان و تقوی و اخلاص رسیدند و عاشقانه از رسول خدا (ص) اطاعت کردند و با خلوص نیت و شکوه ایمان در راه خدا به جهاد و مبارزه پرداختند . آن بزرگواران ، چون سالیان متمادی در خدمت رسول الله (ص) به سر بردند و به طورمستقیم از آن سرچشمه ی نور و رحمت ، روشنایی و معرفت کسب نمودند . بدون شک بعد از پیامبر خدا (ص) عالم ترین و آگاه ترین افراد به دین خدا بودند . طبق آیات صریح قرآن مهاجرین و انصار شاگردان تربیت شده و آموزش دیده ی رسول خدا ، مومنان حقیقی ، الگوهای شایسته برای مردم،دعوتگران مخلص الی الله،آگاهترین افراد امت به قرآن و سنت و مجتهدان برجسته و مقتدای مسلمین بعد از رسول خدا و بهترین امت بودند .
    بنابراین ؛ به گواهی قرآن کریم ، پیامبر اکرم(ص) شاگردانی تربیت شده و آموزش دیده ا ی داشته است و در این مورد میان مسلمانان مناقشه ای نیست اما درباره ی این که « صحابی » به چه کسی گفته می شود ، میان علمای اسلامی اختلاف نظر وجود دارد . جمعی معتقدند اصحاب کرام همان مسلمانانی هستند که مدت زمانی طولانی با پیامبر اکرم (ص) رابطه ی دوستی داشته و تحت نظارت مستقیم حضرت، تربیت شده و آموزش دیده اند و با صلاحیت و شایستگی در تبلیغ دین ، رسول خدا (ص) را یاری داده و با اخلاص در غزوات شرکت نموده اند . دسته ای دیگر ازعلما می گویند : علاوه برآن یاران با وفا ، هرمسلمانی را که به دیدارپیغمبر اسلام (ص) اگر چه یک لحظه نائل آمده باشد ، نیز می توان جزو اصحاب کرام محسوب کرد . بر این تعریف اشکالاتی وارد است که به ذکر چند مورد خواهیم پرداخت :
    اما قبلاً لازم است به دو نکته اشاره کنیم نخست این که تعاریف موجود درباره ی « صحابی » سخن علما است ، نه فرموده ی خدا و رسول خدا (ص) بنابراین ؛ هیچ کس حق ندارد ، تعریفی را که قبول دارد به عنوان سخن خدا و سخن رسول خدا (ص) تلقی نماید . دوم این که ، برخی از نویسندگان برای درست جلوه دادن رأی مورد قبولشان از عبارت « اجمــاع امت بر ایــن است ... » یـا « جمـهور علما معتقدند ...» استفاده می نمایند ، در حالی که ؛

    اولاً ؛ آگاهان به علم اصول می دانند ، اساساً درمورد تعریف صحابی اجماعی صورت نگرفته است .

    ثانیاً ؛ در بحث علمی معیار فقط دلیل است نه این که فلان رأی طرفدار کم یا زیادی دارد .« قُلْ هَاتُواْ بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ ». ( بقره /111 )
    وامّا درباره ی این که « صحابی » به چه کسی گفته می شود ، از سوی دانشمندان اسلامی تعاریف مختلفی ارائه شده است مانند :
    1- مومنی که پیامبر اکرم (ص) را ملاقات کرده و مسلمان مرده باشد ،
    2- مومنی که مدت زمان زیادی با پیامبر(ص) دیدار و معاشرت داشته است .
    3- مومنی که مدت زمان کمی با پیامبر (ص) همنشین بوده است .
    4- مومنی که پیامبر (ص) را دیده و از آن حضرت حدیث روایت کرده باشد .
    5- مومنی که همراه رسول الله (ص) در غزوات شرکت نموده باشد .
    6- مومنی که اگر چه یک بار نبی اکرم (ص) را دیده باشد ، صحابی است .

    متن عربی تعاریف فوق درکتاب« الاصابه فی تمییزالصحابه» اثرابن حجرعسقلانی جلد اول صفحه ی 4 چنین آمده است :
    « ... اصح ما وقفت علیه من ذلک ان الصحابی : من لقی النبی – صلّی الله علیه و سلّم – مومناً به و مات علی الاسلام فیدخل فیمن لقیه من طالت مجالسته او قصرت و من روی عنه او لم یرو و من غزامعه أولم یغز و من رآه رؤیه و لم یجالسه و من لم یره لعارض کالعمی ... و هذا التعریف مبنی علی الاصح المختار عند المحققین کالبخاری و شیخه احمد بن حنبل و غیرهما ».
    تاج الدین سبکی در « جمع الجوامع» جلد دوم ص 165 درباره ی صحابی سه تعریف را ذکر نموده است و می نویسد :
    « ... قال ابن حاجب و غیره : من رای النّبیَّ – صلّی الله علیه و سلّم – مومناً ، قیل یشترط الصحابی الروایه و الاجتماع قال بعضهم یشترط الطاله و هذا مشهور لان الصحبه النبی – صلّی الله علیه و سلّم –شرفاٌ عظیماً فلا ینال الا باجتماعٍ طویلٍ یظهر فیه الخلق المطلوبه علیه الشخص »
    یعنی : «... ابن حاجب و دیگران گفته اند : هر مومنی که پیامبر را دیده باشد صحابی است و برخی اظهار داشته اند شرط صحابی بودن این است که ( آن فرد مؤمن ) با پیامبر بوده و از وی حدیث روایت کرده باشد . بعضی نیز گفته اند شرط صحابی بودن این است که فرد مومن مدت زمان طولانی در خدمت پیامبر (ص) بوده باشد و این تعریف مشهور است ، زیرا ؛ صحبت و همنشینی با پیامبر انور(ص) شرافت و منزلت عظیمی است که فضایل اخلاقی را در ( همنشین رسول الله ) نمایان می سازد و این تاثیر عمیق پرورشی جز در اثر همراه بودن طولانی با پیامبر (ص) بدست نمی آید» .
    امام نووی – رَحِمَهُ الله تعالی – تعریف صحابی را در دو مورد خلاصه نموده است و می فرماید : « ... فاما الصحابی : فکلّ مسلم رای رسول الله – صلّی الله علیه و سلّم – و لو لحظه ً هذا الصحیح فی حدّهِ و هو مذهب احمد حنبل و ابی عبدالله البخاری فی صحیحه و المحدثین کافهً و ذهب اکثر اصحاب الفقه و الاصول انه من طالت صحبته له – صلّی الله علیه و سلّم - ... »
    یعنی : « هر مسلمانی که رسول خدا (ص) را اگر چه یک لحظه دیده باشد صحابی است و این تعریف در حد خودش صحیح است و همان رای امام احمد حنبل و امام بخاری در صحیحش و نیز عموم محدثان است ولی اکثر فقها و علمای اصول معتقدند ( صحابی به مسلمانی گفته می شود ) که مدت زمان طولانی هم نشین و هم صحبت پیامبر (ص) بوده باشد » .
    ( شرح مسلم امام نووی جلد اول ص 35 )
    نقد و بررسی تعریف نخست :

    واقعیت این است که خداوند متعال از یاران حضرت رسول (ص) با الفاظ و اوصافی از قبیل « مهاجرین و انصار آیه ی 100 و 117 توبه » ، « الــراشدون آیه ی 8 حجرات » و « الصَّادِقُونَ آیه ی8 حشر » ،« الْمُفْلِحُونَ آیه ی 9حشر » « أُمَّةً وَسَطاًشُهَدَاء عَلَى النَّاسِ آیه ی143 بقره » و ...یاد کرده است و از میان یاران حضرت (ص) در قرآن کریم تنها برای حضرت ابوبکر صدیق ( سلام الله علیه) واژه ی « صاحب » به معنی یار و یاور و دوست صمیمی به کار رفته است.

    «ثان ثَانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُمَا فِی الْغَارِ إِذْ یَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا ».(توبه آیه 40 ) و از قول پیامبر(ص) احادیثی روایت شده است که حضـرت واژه ی « اصحاب جمع صاحب = یاران با وفا و دوستان صمیمی را » برای مهاجرین و انصار به کار
    برده است و بر اساس تأکید پیامبر(ص) بر واژه ی اصحاب این لفظ در میان مسلمانان از ارزش و احترام فوق العاده ای برخوردار گشتـه است . بنابـراین تعریفی که از« صحابی » ارائه می شود ، باید با آن احادیث و روایات منطبق باشد.
    و اما اولین و اساسی ترین اشکالی که بر تعریف نخست صحابی از قول امام نووی : مسلمانی که اگر چه یک لحظه پیامبر (ص) را دیده باشد ، وارد است . این است که با همان احادیث مروی از پیامبر ، تعارض آشکار دارد و به هیچ وجه منطبق نمی باشد . برای نمونه در صحیح بخاری ج 2 ص 423 و صحیح مسلم ج 7 ص 188 و صحیح ترمذی ج 2 ص 318 آمده است :
    «لا تسبّوا اصحابی ، فوالذی نفسی بیده لو أَنفق احدکم مثل احدٍ ذهباً ما بلغ مدّ احدهم و لا نصیفه»

    یعنی : « از یارانم بد گویی نکنید . قسم به کسی که جانم در دست اوست اگر یکی از شما به اندازه ی کوه احد طلا ببخشد به یک یا نیم پیمانه ی (بخشش ) آن ها نمی رسد . »

    همچنین در « صحیح ترمذی » ج 2 ص 315 دو حدیث ذیل روایت شده است :
    « الله الله فی اصحابی لا تتخذوهم غرضاً من بعدی ... الخ »
    یعنی : « درباره ی اصحابم از خدا بترسید بعد از من آنان را مورد هدف (بدگویی ) قرار ندهید.»

    « اذا رایتم الذین یسبّون اصحابی فقولوا لعنه الله علی شرّکم »یعنی: « هرگاه دیدید کسانی یارانم را مورد بدگویی قرار می دهند بگویید نفرین خدا بر شرتان باد».

    در سیره ی ابن هشام ( ج 2 ص 431 ) نیز آمده است ، رسول خدا (ص) به هنگام نزاع خالد بن ولید و یکی از صحابه ، خالد را از شتم آن صحابی (عبدالرحمن بن عوف ) نهی کرد و فرمود : « مهلاً یا خالد دع عنک اصحابی فو الله لو کان لک احد ذهباً ثم انفقته فی سبیل الله ما ادرکت غدوه رجلٍ من اصحابی و لا روحته » یعنی :« درنگ کن ، ای خالد ! ازاصحابم دست برادر ، سوگند به خدا اگر به اندازه ی کوه احد طلا می داشتی و در راه خدا انفاق می کردی ، یک صبح و شام یکی از اصحــابم را در نمی یافتــــی ! ( به ثواب یک روز آن ها نمی رسیدی). »
    ماجرای فوق در« صحیحین بخاری و مسلم » نیز از ابو سعید خدری روایت شده است که گفت : کان بین خالد بن الولید و بین عبدالرحمن بن عوف شیء ، فسبّه خالد فقال رسول الله ( صلّی الله علیه و سلّم ) : « لا تسبّوا احداً من اصحابی ، فلو ان احدکم انفق مثل احدٍ ذهباً ما ادرک مد احدهم و لا نصیفه »

    (به نقل از تهذیب شرح العقیده الطحاویه ص 400 )
    طبق احادیث فوق پیامبر ارجمند اسلام (ص) مسلمانان زمان خود را مورد خطاب قرار داده است و به تمجید از یارانش پرداخته است و به این وسیله به صراحت تمام اصحابش را از سایر مسلمانانی که به دیدار و ملاقات آن حضرت نایل آمده و از وی حدیث شنیده اند جدا نموده است . بنابراین ؛ هر مسلمانی که پیامبر (ص) را دیده باشد ، « صحابی» نیست ، بلکه مقصود از صحابی ملا زمان و خواص یاران آن حضرت است .
    ناگفته نماند شیخ الاسلام ابن تیمیه در« الصارم المسلول » ص567 می گوید اگر پرسیده شود چرا پیامبر خطاب به حضرت خالد وی را از دشنام دادن به اصحابش نهی کرد در حالیکه او هم جزو صحابه بوده است ؟ در جواب می توان گفت : زیرا ؛ حضرت خالد مقام سابقین را نداشت و در واقع پیامبر (ص) با این بیان یادآور شد که او از مقام و مرتبه ی آن ها برخوردار نیست.
    امّا درمردود بودن پاسخ ابن تیمیه (رح) هیچ شکی نیست زیرا هم چنان که می دانیم تعاریف موجود درباره ی«صحابی» اظهارات علمای اسلامی است نه سخن خدا و رسول خدا . و اشتباه ابن تیمیه – غفرالله له – در این است که او به جای آن که سخن برخی از دانشمندان اسلامی را به دلیل تعارض با حدیث مزبور مردود بداند حدیث نبوی را به خاطر سخن علما تأویل نموده است ؟! .
    ایراد دوم،این است که ، اصل مسلم و تردید نا پذیر « الصّحابه کُلّهم عدول » ( همه ی اصحاب عادل هستند = مرتکب گناه کبیره نمی شدند و بر گناه صغیره اصرار نمی ورزیدند ) بر مهاجرین و انصار کاملأ منطبق است و محال است ، آن خوبان سرفراز که در قرآن کریم به کرّات مورد ستایش خـداوند متعال قرار گرفته اند عادل نبوده باشند اما ادعای تعمیم عدالت مهاجرین و انصار بر مسلمانانی که و لو یک لحظه پیامبر را دیده باشند ، آشکارا مغالطه است .
    ایراد سوم ، این است که ، باور به مجتهد بودن مهاجرین و انصار که سال ها در خدمت پیامبر اکرم (ص) به سر برده اند به آسانی و بسیار محکم و قوی قابل اثبات است اما با هیچ دلیلی نمی توان اثبات کرد فردی با گفتن شهادتین و دیدن یک لحظه ی پیامبر ناگهان عالم متبحّر به قرآن و سنت گشته و ناگهان از قوه ی استنباط و اجتهاد برخوردار شده باشد . بنا بر این صحابی دانستن چنان فردی از این جهت نیز به مغالطه می انجامد .
    و اما اشکال چهارم ، که بر تعریف مزبور وارد است و آن را از درجه ی اعتبار ساقط می کند این است که به اصطلاح منطقی « مانع » نیست ، زیرا ؛ غیر مومنان ( منافقان ) را نیز در بر می گیرد . توضیح این که :
    بر اهل تحقیق پوشیده نیست ، در زمان رسول اکرم (ص) منافقان ( همان کسانی که به مسلمانی تظاهر می کردند و در غزوات نیز شرکت می نمودند و در دشمنی با اسلام و مسلمانان از کفّار بدتر و خطرناک تر بودند ) به خاطر گفتن ظاهریِ شهادتین به لحاظ روابط و حقوق اجتماعی ، مسلمان محسوب می شدند بنابراین ؛ تعریف مزبور از صحابی ، آن ها را نیز به دلیل مسلمان شمرده شدن و دیدار و ملاقاتشان با پیامبر (ص) در بر می گیرد و راه را برای کسانی باز و هموار کرده است تا با تمام جسارت و گستاخی اصحاب رسول الله (ص) را – معاذ الله – به خوب و بد و مومن و منافق تقسیم کنند و از این طریق شخصیت یاران جانفدای نبی اکرم (ص) را که در قرآن کریم به صراحت از آن ها تمجدید شده است زیر سؤال برند .
    برای مثال عبدالحسین شرف الدین در« الفصول المهمه» فصل آخر کتابش را به چنان گستاخی اختصاص داده است وهم چنین در صدا و سیما ی رژیم فعلی به کرّات یاوه گویی هایی در این مورد شنیده می شود.
    تعریف مزبورازصحابی،علاوه برهموارنمودن راه برای چنان سوء استفاده هایی دست و پای معتقدان به آن را بسته و آن ها را به تناقض گویی وادار نموده است. مثلا ً؛ طبق برخی روایات ، دسته ای از اصحاب پیامبر ، مرتد می شوند ! چنان که در« صحیحین بخاری و مسلم» بیش از ده حدیث ، مبنی بر ارتداد اصحاب ( ؟!) آمده است ( به صحیح بخاری باب حوض کوثر، باب غزوه حدیبیه و نیز صحیح مسلم کتاب الطهاره و کتاب الصلاه و ... نگاه کنید).
    عده ای از علما تلاش کرده اند ، روایات مزبور را توجیه کنند . امّا ، هیچ کدام نتوانسته اند دلیل معقول و خرد پسندی ارائه دهند و مشکل را حل نمایند حافظ ابن حجر عسقلانی صاحب « فتح الباری بشرح صحیح البخاری » در جلد11 صفحه ی323 به بعد آرای مختلف را آورده و سخن امام نووی را بر سایر اقوال ترجیح داده است و می فرماید :
    « ... هم المنافقون و المرتدون فیجوزان یحشروا الغرّه و التحجیل لکونهم من جمله الامه فیناد یهم من اجل السیماء التی علیهم فقال انهم بدّلوا بعدک ای لم یموتوا علی ظاهر ما فارقتهم علیهم ...».
    یعنی:«... اینان همان منافقان و تازه مسلمانانی هستند که بعد از وفات پیامبر مرتد شدند . آن ها در زمان حیات ، مانند مسلمانان وضو می گرفتند و از امت محسوب می شدند و در قیامت پیشانی و پاهایشان سفید و نورانی خواهد بود . به همین خاطر ، حضرت آن ها را از اصحاب خود دانسته است و ایشان را صدا می زند . اما ؛ به وی گفته می شود ، که ایشان بعد از تو مرتد شدند ، یعنی ؛ هنگامی که از آنان جدا شدی ، بر ظاهر مسلمانی نمردند ... ».
    ولی سخن امام نووی به هیچ وجه قابل قبول نیست . زیرا ؛
    اولاً ؛ منافقی که در دنیا به دروغ و تظاهر وضو گرفته است پیشانی و پایش در قیامت سفید و نورانی نخواهد شد .
    ثانیاً ؛ خداوند متعال، همه ی منافقان را به حضرت رسول (ص) معرفی کرده بود و حضرت نیز اسامی منافقان را به یکی از یارانش به نام « حذیفه ابن الیمان» سپرده بود . بنابراین ؛ پیامبر اکرم همه ی منافقان را می شناخت و در قیامت نیز آن ها را به عنوان صحابه ی خود صدا نمی زد.
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  2.  

  3. #2

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    اگرگفته شود به دلیل آیه ی101 توبه که می فرماید : « وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِینَةِ مَرَدُواْ عَلَى النِّفَاقِ لاَ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ...»
    یعنی:« برخی از بادیه نشینانی که پیرامون شما هستند و بعضی از اهل مدینه ، منافقانی اند که بر نفاق خو گرفته اند ( بقدری در نفاق مهارت پیدا کرده اند ) تو آنـان را نمی شناسی ، ما آن ها را می شناسیم ...» پیامبر همه ی منافقان را نمی شناخت .
    پاسخ این است که ، آیه نمی فرماید هرگز آن ها را نخواهی شناخت به علاوه خداوند متعال همان افراد را نیز به پیامبرش معرّفی نمود . آنگاه حضرت (ص) اسامی منافقین را به حضرت حذیفه به امانت سپرده بود آن صحابی هم به روش خاصّی که پیامبر(ص) به او تعلیم داده بود بتدریج آن ها را به مسلمانان معرفی کرد . یعنی ؛ وقتی که یکی از منافقان ، مـی مرد ، حضرت حذیفه برای نماز بر جنازه اش حاضر نمی شد و مسلمانان از این طریق مطلع می شدند که وی جزو منافقین بوده است.

    (به تفسیر سوره ی منافقون از فی ظلال القرآن اثر امام هدی سید قطب – رَحِمَهُ الله – مراجعه شود .)
    و اما نکته ی بسیار مهمی که امام نووی از آن غفلت کرده است این است که، طبق آن روایات ، اگر قرار باشد ، پیامبر، عدهّ ای از منافقان را نشناسد و در قیامت آن ها را به عنوان صحابه ی خود مورد خطاب قرار دهد در این صورت اعتبار احادیث نزد اهل سنت زیر سؤال خواهد رفت ، چرا که باید پذیرفت منافقان دشمنان سر سخت و خطر ناک اسلام ، به عنوان صحابی ، سخنانی به نام پیامبر روایت کرده باشند . امّا ، لازم است بدانیم که بر حفظ سنت مطهر نبوی در مجموع ، هیچ خدشه ای وارد نیست ، زیرا ؛ رسول الله (ص) با حکمت و خردمندی تمام ، اسامی منافقین را به حضرت حذیفه سپرد و بدین وسیله راه جعل احادیث را بر آن دشمنان کینه توز به کلی قطع نمود .
    خلاصه ، اصحاب رسول الله (ص) مهاجرین و انصار هستند همان کسانی که نه فجأه و ناگهانی ، بلکه طی سال ها تلاش حکیمانه ی پیامبر عظیم الشان اسلام به آن مرحله ی غیر قابل وصف از معرفت و کمال انسانی رسیدند . به طوری که رسول خدا (ص) برای بیان میزان سختی و درد و رنجی که در مسیر پرورش و تربیت یارانش متحمل شد ، بعد از انجام تکلیف الهی (فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ ) ( هود ،112) فرمود : ( شیّبتنی آیه من سوره هود : آیه ای از سوره ی هود مرا پیر کرد ) بنابراین ؛ عقل سلیم نمی پذیرد کسانی به محض اسلام آوردن در یک چشم بر هم زدن و پیامبر را یک لحظه دیدن ، هم مراحل کمال را پیموده و هم به مجتهدانی بر جسته و شایسته مبدل شده باشند و بتوان آن ها را مشمول آیاتی دانست ،که اختصاصاً در وصف مهاجرین و انصار - سلام الله علیهم - نازل شده اند .
    لازم به ذکر است آن دسته از نویسندگان و مبلغاّنی که تعریف مـــورد قبول محدثین را درباره ی صحابی می پذیرند و ضمن تعریف از صحابه به آیاتی که در وصف مهاجرین و انصار نازل شده است ؛ استناد می نمایند ، آشکـارا به مغـالـطه می پردازند.( برای اطلاع بیشتر در باره ی مقام و منزلت مهاجرین و انصار بعنوان شاگردان حضرت محمّد – صلّی الله علیه و سلّم- می توان به کتاب
    « بهترین امّت » نوشته ی آقای عبدالله کرد نژاد مراجعه کرد. )
    ( مقاله ی ششم از کتاب هفت مقاله، اثر : عبدالله احمدی)
    پاورقی:

    1- « وَیُزَكِّیكُمْ وَیُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ » (151 بقره )

    2 - « الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً» (74 انفال )

    3 - « وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ» (143 بقره )

    4 - « وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ»(104 آل عمران)

    « قُلْ هَذِهِ سَبِیلِی أَدْعُو إِلَى اللّهِ عَلَى بَصِیرَةٍ أَنَاْ وَمَنِ اتَّبَعَنِی » (108 یوسف)

    5 - « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنكُمْ » (59 نساء ) « وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ» (83 نساء)

    6- « وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ »(100 توبه)
    7- « كُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ » (110 آل عمرا)
    ویرایش توسط iman2010 : ۱۳۹۰/۰۱/۱۹ در ساعت ۰۹:۴۶
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  4. #3

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 19 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    سلام
    هدفتان چیست؟
    می خواهید بگویید
    که ما به سه خلیفه احترام بگذاریم ؟
    یعنی شما چه قدر به امام علی(ع) احترام گذاشتید؟

    ایا شما به عنوان یک سنی که امام علی(ع) را خلیفه چهارم می دانید
    چرا نمازتان را شبیه به ایشان نمی خوانید؟
    در صورتی که خود نیز می دانید امام علی (ع)
    هم اولین مسلمان بود
    هم مولود کعبه
    هم داماد پیامبر(ص)
    هم بردادر قسم خورده ایشان
    هم اولین کاتب وحی
    هم کسی که به گفته خودتان
    در برکه غدیر پیامبر به او ابراز دوستی کرد
    و گفت هرکس من را دوست دارد بعد من او را نیز دوست بدارد
    چرا و صد چرای دیگر.....
    (منظور شما نوعی نیست در کل)
    شما به پیامبر احترام گذاشتید؟



    ویرایش توسط رستگاران : ۱۳۹۰/۰۱/۱۹ در ساعت ۱۰:۳۳
    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  5. #4

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    با سلام
    منظوری ندارم. فقط نظری را که در مورد تعریف صحابه به عنوان یک مکتب قرآنی، درست ترین نظر میدانستم بیان کردم.
    چند مورد را بیان کنمک
    1. تصمیم گرفته ام با دوستان شیعه بحث نکنم و فقط مطلبی را که درست میدانم بیان کنم و تصمیم گیری را به عهده شخص خواننده بگذارم. زیرا چند بار که بحث کردم آخر بحث همه اش به توهین و اهانت کشیده شد و بحث به جدل تبدیل شد.
    2. اگر در این نوشتار دقت کنید می بینید که به بدور از تعصب نگاشته شده و در پی توجیه مطالب نیست. چرا که حتی ایراداتی بر بزرگانی از اهل سنت چون امام ابن تیمیمه (رح) و امام نووی (رح) نیز گرفته شده است و این چیزی از بزرگی آن بزرگان کم نمیکند چون انسان در نظر ما معصوم نیست
    3. طبق نظر مکتب قرآن، احادیث تا زمانی که توسط جمعی از دانشمندان اسلامی مورد بازبینی قرار نگیرد نمیتواند یک منبع صددرصد معتبر باشد و تاکنون این اتفاق در جهان اسلام رخ نداده است
    4. احترام ما به حضرت علی آنقدر هست که او در کتب احادیث اهل سنت، صدها حدیث در فضل ایشان بیان شده است و اهل سنت مهاجرین و انصار (بویژه مهاجرین و خصوصا چهار خلیفه راشد) را همانند هم تکریم میکنند. تا حالا کمترین بی حرمتی به حضرت علی از سمت اهل سنت نشده است. چرا که کسی چنین کند، اصلا نباید خود را مسلمان بداند. زیرا یکی از بهترین و برجسته ترین یاران پیامبر، بدون شک حضرت علی بوده است

    ویرایش توسط iman2010 : ۱۳۹۰/۰۱/۱۹ در ساعت ۱۰:۵۲
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  6. #5

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 19 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    سلام بر شما ایمان گرامی

    اول این موضوع را مورد بررسی قرار دهید
    بعد نظرتان را بگویید
    http://www.askdin.com/showthread.php?t=4487

    در این موضوع مناظره یکی از شبکه های ماهواره ای است که در مورد قتل حضرت زهرا(س) نیز صحبت شده است

    (من فکر کنم این ایاتی که مثال زده شده از متشابهات باشد و نمی شود به ان اکتفا کرد باید از محکات سند بیاورید)

    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  7. #6

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    من این مناظره رو خیلی وقت پیش خوندم. چند نکته عرض کنم:
    1. در خود این مناظره هست که آقای قزوینی در قسمتهای پایانی میگوید که اگر شما ثابت کنید که حدیث جوینی ضعیف هست، من قبول خواهم کرد که هیچ حدیث صحیحی در مورد قتل حضرت فاطمه وجود ندارد. حتی این قسمت هم در یوتیوب هست و میتونید نگاه کنید. در ضمن آقای قزوینی اکثرا به احادیث ضعیف و یا قیچی شده اشاره میکند که در همانجا جوابش را میدهند.



    2. این بحث شما اصلا به بحث این سرنگار ربط نداشت و بحث این سرنگار در مورد تعریف واقعی صحابه بود.

    3. من در پست قبل هم گفتم:
    تا زمانی که تمام احادیث (حتی صحیح ترین حدیث) منسوب به پیامبر توسط جمعی (یعنی توسط یک شوری) از جامعه مسلمین مورد بازبینی مجدد قرار نگیرد نمیتوان به آنها استناد صددرصد کرد. حال احادیث مرسل و ضعیف و...که دیگر جای خود را دارند و باید به کلی از کتب حدیث پاک شوند

    ویرایش توسط iman2010 : ۱۳۹۰/۰۱/۱۹ در ساعت ۱۱:۱۰
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  8. #7

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    در ضمن آن آیات کجا جزو متشابهات است؟ آیات کاملا محکم است و حتی اسم مهاجرین را آورده است. اصلا چیز غیرقابل درکی در آن آیات نیست که بخواهیم آن آیات را جزو متشابهات قرار دهیم
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  9. #8

    عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۹
    علاقه
    مطالعه بازی و دین و بحث
    نوشته
    6,441
    حضور
    98 روز 19 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    95
    آپلود
    0
    گالری
    33
    صلوات
    27323



    سلام

    اول بگویم اگر ما در مورد اختلافاتمان به قران مراجعه کنیم(و البته احادیثی از رسول الله که با قران تطبیق دارد)
    چرا جنگ و فحش و تهمت؟

    1.در جواب ای نقسمت از سخن شما
    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    چون انسان در نظر ما معصوم نیست
    این ایا تکذیب ایه تطهیر نیست؟
    (این ایه فکر کنم از محکمات باشد درسته؟)

    اسلام درخشانترین راه است
    غررالحکم امدی ترجمه ادیب فقید محمد علی انصاریحدیث505

    موسسه انتشاراتی امام عصر(عج)
    عقل آدمی را به گفتار نیک و نهاد پاکیزه و کردار نیکو دلیل آورند
    (همان ح-10811)



  10. صلوات


  11. #9

    عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    196
    حضور
    2 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0
    صلوات
    188



    بله. این آیه محکم است و دلیل برپاک بودن اهل بیت پیامبر از گناهان را دارد ولی حرف ما هم تکذیب این آیه نیست زیرا
    خیر، در نظر ما فاصله پاک بودن تا معصوم بودن همانند فاصله پیامبر است تا خدا.
    ویرایش توسط iman2010 : ۱۳۹۰/۰۱/۱۹ در ساعت ۱۲:۰۶
    [SIZE=2]
    خدایا !
    رحمتی کن تا ایمان ، نان و نام برایم نیاورد ،
    قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم
    تا از آنها باشم که پول دنیا را میگیرند و برای دین کار میکنند ،
    نه از آنان که پول دین را میگیرند
    [CENTER]و برای دنیا کار می کنند.
    [COLOR=Magenta][B]



  12. #10

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    10,899
    حضور
    84 روز 13 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    18
    صلوات
    40511



    نقل قول نوشته اصلی توسط iman2010 نمایش پست ها
    خلاصه ، اصحاب رسول الله (ص) مهاجرین و انصار هستند همان کسانی که نه فجأه و ناگهانی ، بلکه طی سال ها تلاش حکیمانه ی پیامبر عظیم الشان اسلام به آن مرحله ی غیر قابل وصف از معرفت و کمال انسانی رسیدند . به طوری که رسول خدا (ص) برای بیان میزان سختی و درد و رنجی که در مسیر پرورش و تربیت یارانش متحمل شد ، بعد از انجام تکلیف الهی (فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ ) ( هود ،112) فرمود : ( شیّبتنی آیه من سوره هود : آیه ای از سوره ی هود مرا پیر کرد ) بنابراین ؛ عقل سلیم نمی پذیرد کسانی به محض اسلام آوردن در یک چشم بر هم زدن و پیامبر را یک لحظه دیدن ، هم مراحل کمال را پیموده و هم به مجتهدانی بر جسته و شایسته مبدل شده باشند و بتوان آن ها را مشمول آیاتی دانست ،که اختصاصاً در وصف مهاجرین و انصار - سلام الله علیهم - نازل شده اند .
    با سلام
    جناب ایمان بله درست میفرماید در مورد صحابه و مهاجرین اما بگذارید ببینیم چکسانی از صحابه دارای این ویژگیها بودند؟
    خیلی از صحابه در چارچوب این ویژگیها قرار نمیگیرند که آنها را بزرگ جلوه دهیم

    خداوند، در قرآن كريم مى‌فرمايد كه اصحاب رسول خدا (ص) كسانى هستند كه با يكديگر مهربان هستند:
    مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سيماهُمْ في‏ وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‏ عَلى‏ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظيماً. الفتح / 29.

    از جمله آياتى كه اهل سنت براى اثبات عدالت تمام صحابه و به ويژه خلفاى سه گانه استناد مى‌كنند، آيه پيشين است و مدعى هستند كه خداوند تمام اصحاب رسول خدا را «اشداء علي الكفار»، «رحماء بينهم» و... وصف و به همه آن‌ها وعده آمرزش و پاداش عظيم داده است.

    در پاسخ مى‌گوييم: اين آيه هرگز عدالت تمام صحابه را ثابت نخواهد كرد؛ زيرا منظور از «معيت» در « وَالَّذينَ مَعَهُ» فقط به معناى معيت و همراهى جسمانى نيست؛ بلكه مقصود معيت روحى و ايمانى و منظور كسانى هستند كه از اوصاف ياد شده در آيه برخوردار بوده‌اند.
    خداوند در اين آيه براى همراهان رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلّم صفات و ويژگي‌هاى را مى‌شمارد كه با بررسى زندگى صحابه، درمى‌يابيم كه برخى از صحابه از اين ويژگي‌ها برخوردار نبوده‌اند؛‌
    بنابراين آيه شامل همه آن‌ها نمى‌شود و فقط شامل كسانى مى‌شود كه اين ويژگي‌ها را دارا بوده‌اند:

    همه صحابه «اشداء علي الكفار» نبوده‌اند:


    از جمله ويژگي‌هايى كه خداوند براى همراهان رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم مى‌شمارد، «اشداء علي الكفار؛ در برابر كفّار سرسخت و شديد هستند » است.
    تاريخ زندگى صحابه و گريزهاى آن‌ها در جنگ‌هاى صدر اسلام اين واقعيت را به اثبات مى‌رساند كه برخى از صحابه داراى اين ويژگى نبوده‌اند.
    فرار در جنگ احد، خيبر و حنين و تنها ماندن رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به همراه عده‌اى كمى از صحابه، بهترين شاهد و گواه بر اين مطلب است.

    خداوند در قرآن كريم در باره گريز صحابه در جنگ احد مى‌فرمايد:
    إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الجَْمْعَانِ إِنَّمَا اسْتزََلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنهُْمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيم‏. آل عمران / 155.
    افرادى كه در روز روبرو شدن دو جمعيت با يكديگر (در جنگ احد)، گريختند، شيطان آن‌ها را بر اثر بعضى از گناهانى كه مرتكب شده بودند، به لغزش انداخت و خداوند آن‌ها را بخشيد.
    خداوند، آمرزنده و بردبار است.

    و در آيه 25 سوره توبه مى‌فرمايد:
    لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ في‏ مَواطِنَ كَثيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرين‏. التوبة / 25.
    خداوند شما را در جاهاى زيادى يارى كرد (و بر دشمن پيروز شديد) و در روز حنين (نيز يارى نمود) در آن هنگام كه فزونى جمعيّتتان شما را مغرور ساخت، ولى (اين فزونى جمعيّت) هيچ به دردتان نخورد و زمين با همه وسعتش بر شما تنگ شده سپس پشت (به دشمن) كرده، فرار نموديد!»
    اين دو آيه ثابت مى‌كنند كه صحابه در جنگ احد و حنين فرار كرده‌اند.
    در جنگ حنين بيش از دوازده هزار نفر به همراه رسول خدا در اين جنگ شركت كرده بودند؛ اما در هنگام نبرد ـ جز عده كمى ـ همگى فرار كرده و رسول خدا را در ميان لشكر دشمن تنها گذاشتند.

    حال چگونه مى‌توان ادعا كرد كه تمام صحابه «اشداء علي الكفار» بوده‌اند؟
    بنابراين، آيه شامل تمام صحابه نمى‌شود و بلكه فقط شامل كسانى مى‌شود كه در نبردها حقيقتاً بر كفار سختگير بوده و در برابر آن‌ها ايستادگى كرده‌اند.
    حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
    بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
    حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
    ( صفات الشيعه ص 8 )

  13. صلوات


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 0

هیچ کاربری در لیست وجود ندارد.

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود