جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: فرق تهمت و افترا چیست؟

  1. #1

    عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۰
    نوشته
    82
    حضور
    12 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1
    صلوات
    220

    فرق تهمت و افترا چیست؟




    با سلام و خدا قوت به کارشناسان محترم

    فرق تهمت و افترا چیست؟

    پیشاپیش سپاسگزارم
    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۷/۱۲/۲۶ در ساعت ۱۰:۴۷

  2. صلوات ها 2


  3. #2

    عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    علاقه
    تحصیل ، تحقیق و پژوهش
    نوشته
    28,792
    حضور
    257 روز 11 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    51
    صلوات
    66467



    با نام و یاد دوست



    فرق تهمت و افترا چیست؟


    کارشناس بحث: استاد حنیف



  4. صلوات


  5. #3

    عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,012
    حضور
    53 روز 21 ساعت 47 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    2
    صلوات
    3771

    جمع بندی




    پرسش: فرق تهمت و افترا چیست؟

    پاسخ: تهمت در لغت به معنای؛ گمان بد کردن و گمان بد بردن است. این لفظ در فارسی به سکون دوم (هاء) استعمال می شود و به لفظ کردن و انداختن و نهادن و زدن و بستن و برداشتن استعمال می شود. (۱)

    در تهمت، انسان از رفتار یا صحبت کردن کسی برداشت بد و منفی کرده و نسبت به او بدگمان می شود. حالا یا نسبت به اصل رفتارش و یا نسبت به صفات درونی که موجب شده چنین رفتاری از او سر بزند؛ و «افترا» از ماده «فری» در لغت، به معنای دروغ بزرگی که موجب تعجب شود. همچنین به معنای قذف به زنا نیز آمده است. (۲)

    کاربرد کلمه افترا در روایات و همچنین کتاب های فقهی، اکثرا در معنای دوم یعنی دادن نسبت ناروای عمل جنسی نامشروع به می باشد. (۳) امام صادق (علیه السلام) فرمود: «امام علی (علیه السلام) حکم داد که افترا بستن سه گونه است: ۱. مردى را متهم به زنا سازد، ۲. بگوید مادرش زناکار است، ۳. او را به غیر پدرش منتسب سازد، در این افترا، هشتاد تازیانه حدّ است» (۴)

    هرچند لفظ افتراء فقط به این معنا به کار نرفته و خیلی اوقات هم صرفا به معنای نسبت ناروا و دروغ است؛ همچنانکه در قرآن نسبت ناروای انسان به پروردگار نیز با همین لفظ بیان شده.

    فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ؛ پس كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه دروغى بر خداى بندد يا آيات او را تكذيب كند به راستى مجرمان رستگار نمى ‏شوند (۵)

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ ؛ و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد يا چون حق به سوى او آيد آن را تكذيب كند آيا جاى كافران [در] جهنم نيست (۶)

    «… فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ؛ پس كيست ‏ستمكارتر از آنكس كه بر خدا دروغ بندد تا از روى نادانى مردم را گمراه كند آرى خدا گروه ستمكاران را راهنمايى نمى ‏كند (۷)


    پی نوشت:
    ۱. دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، واژه تهمت
    ۲.
    طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، محقق، حسینی، سید احمد، ج ۱، ص ۳۲۹، تهران، کتابفروشى مرتضوى، چاپ سوم، ۱۳۷۵ش
    ۳. اشعرى قمى، احمد بن محمد بن عیسى، النوادر، ص ۱۴۳، قم، مدرسة الإمام المهدی(عج)، چاپ اول، ۱۴۰۸ق؛ خمینى موسوی، سید روح الله، تحریر الوسیلة، مترجم، اسلامى، على‌، ج ۴، ص ۱۸۵، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ بیست و یکم، ۱۴۲۵ق
    ۴. بروجرى، آقا حسین طباطبایى، منابع فقه شیعه‌، مترجمان: حسینیان قمى، مهدى، صبورى، محمد حسین‌، تهیه کننده: اسماعیل‌تبار، احمد، حسینى، سید احمدرضا‌، ج ۳۰، ص ۷۸۷، تهران، فرهنگ سبز‌، چاپ اول، ۱۴۲۹ق
    ۵. سوره یونس، ۱۷
    ۶.
    سوره عنکبوت، ۶۸
    ۷. سوره انعام، ۱۴۴



    ویرایش توسط حنیف : ۱۳۹۸/۰۱/۰۷ در ساعت ۲۲:۳۹

    قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم "اٍنّی بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الأَخلاق"


  6. صلوات ها 4


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این موضوع را مشاهده کرده اند: 15

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود