PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی سختی و راحتی زندگی در دنیا و آخرت



star111
۱۳۹۳/۰۵/۲۸, ۱۲:۵۳
سوالم اینه که میخواستم بدونم کسایی که تو این دنیا زندگی راحتی دارن با اون دسته از ادمایی که زندگی سختی دارن از همه نظر ایا اون دنیا وقتی سوال و جواب میکنن به داشته ها نداشته های ادما تو این دنیا توجه دارن ؟
اون کسایی که تو این دنیا خیلی راحت زندگی کردن و ادمای خوبیم بودن اون دنیای راحتیم دارن اما اون کسایی که نتونستن سختی رو تحمل کنن تو این دنیا و اون دنیاشونم خراب شد ایا این عدالته؟؟

مدیر ارجاع سوالات
۱۳۹۳/۰۵/۲۸, ۱۴:۰۷
با نام و یاد دوست






http://askdin.com/gallery/images/80/1_11.png









کارشناس بحث: استاد شعیب

شعیب
۱۳۹۳/۰۵/۳۰, ۱۰:۰۹
با سلام خدمت شما دوست گرامی
شما را به چند نکته توجه می دهم
1.انسان در این دنیا ناگزیر باید امتحان شود خدا او را به حالات گوناگونی امتحان می کند برخی با فقر و برخی با مال دنیا. و امتحان های افراد مختلف است.
2. این گونه نیست که هر کس فقیر بود احتمال گمراهی و گناهش بیشتر باشد بلکه بر عکس آنها که در مال دنیا غرق هستند و گرفتار دنیا شده اند احتمال لغزششان بیشتر است چنان که قرآن می فرماید:إِنَّ الإنْسَانَ لَيَطْغَى (6) أَنْ رَآَهُ اسْتَغْنَى انسان وقتی که خود را بی نیاز دید طغیان می کند و از راه خارج می شود
3. همانگونه که کسانی که فقیر هستند می توانند ادعا کند که اگر ما فقیر نبودیم به انحراف کشیده نمی شدیم اغنیا نیز می توانند ادعا کنند که اگر ما غنی نبودیم به انحراف کشیده نمی شدیم
پس برای هر دو آنها امتحان هست و ابزار امتحان متفاوت است و عدل خدا در جای خود محفوظ است

اما در باره این که آیا سوال خدا از افراد فقیر و غنی متفاوت است باید بگوییم که :
در برخی از روایات داریم که خدا در روز قیامت از بنده مومن فقیر معذرت خواهی می کند:
امام صادق علیه السلام در این باره می‌فرمایند:
(در روز قیامت) خداوند، جلّ ثناؤه، همچنان که برادری از برادرش پوزش می‏‌خواهد، از بنده مؤمن نیازمند خود در دنیا، عذر می‏‌خواهد و می‏‌فرماید: به عزّت و جلالم سوگند که من تو را در دنیا از سر خواریت نزد من، محتاج نکردم. اکنون این سرپوش را بردار و ببین به جای دنیا به تو چه داده‏‌ام. او سرپوش را بردارد و گوید: با این عوضی که به من دادی مرا چه زیان اگر آنچه را در دنیا از من گرفتی.(الکافی: 2 / 264 / 18 منتخب میزان‌الحکمة: 452)
از آنطرف هم هست که خدا در در روز قیامت از نعمت هایی که داده سوال می کند از این که مالی که به او داده در چه راهی خرج کرده سلامتی اش را در چه راهی مصروف داشته عمرش را را در چعه راهی گذرانده و....
در هر صورت کسی که در این دنیا از نعمات بیشتری برخوردار بوده جدای از این که این نعمت ها برای او یک آزمایش به حساب می آید در روز قیامت از آنها سوال هم می شود و فرد می تواند از آن برای خود امتیاز ورود به بهشت یا دوزخ را فراهم آورد . به تعبیر دیگر مال دنیا کارد دو لبه است هم می تواند موجب سعادت انسان را فراهم آورد و هم موجب شقاوت و بد بختی او را فراهم کند.
داستان قارون در قرآن واقعا که در این زمینه راهگشا است او آنقدر ثروت داشت که شترانی کلید اموال او را به دوش می کشیدند همه مردم آرزوی اموال او را داشتند تا وقتی که خدا و اموالش را به زمین فرو برد آنگاه مردم می گفتند که خدا را شکر که ما با او نبودیم.
مال دنیا مثل عدد بدون علامت است که می تواند فرد کنار آن مثت یا منفی بگذارد. باآن بهشتی یا جهنمی شود می تواند مثل حضرت خدیجه شود یا مثل قارون.
از جهت دیگر اگر فقیری واقعا نیت قلبی اش این باشد که اگر دارا بود در راه خدا انفاق می کرد خدا ثواب آن را برایش لحاظ می کند.
در حدیث داریم سلیمان به خاطر این که اموال زیادی در دنیا نصیب او شده بود آخرین پیامبری است که وارد بهشت می شود. چون باید حساب و کتاب کند و بعد وارد بهشت شود.
امام صادق(علیه‎السلام) می‏‌فرمایند: «آخِرُ نَبِيٍّ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَ ذَلِكَ لِمَا أُعْطِيَ فِي الدُّنْيَا».

سفیر عدالت
۱۳۹۳/۰۵/۳۰, ۱۱:۲۱
خداوند هرکسی را طوری امتحان میکند یکی را باثروت زیاد یکی را هم با فقر ان کسی که بتواند باثروت خود درعین استفاده از راه به در نشود به نظر شما کاری بزرگی انجام داده یا ان کسی که چیزی نداشت ، اینجا باید بگویم هیچ انسانی نمیتواند میان اینها فرق بگذارد چون هردو کار بسیار بزرگی است آیا اشتباه میگویم

star111
۱۳۹۳/۰۵/۳۰, ۱۸:۵۰
حالا اگر از فقر بگذریم خوشگلی و زشتی چی ؟؟ ایا کسی که تو این دنیا به هر دلیلی زشته از نظر ظاهری و همیشه حسرت افراد دیگه رو میخوره ایا جواب اینهمه حسرت خوردنشو تو این دنیا چی میدن؟؟ اگه هم ادمه خوبی باشه
شما میگید اونی که ثروت زیادی داره اخرین نفر وارد بهشت میشه چون باید حساب پس بده
ولی بلاخره که وارد بهشت میشه اینجا یه چیزی تناقض داره اینکه اون فرد هم این دنیایی داشته هم اون دنیایی
ولی فرد فقیر این دنیا نداشته پسس جواب این چی میشه من درک نمیکنم این مسئله رو خواهشا واضح تر توضیح بدید

شعیب
۱۳۹۳/۰۶/۰۲, ۱۲:۰۰
حالا اگر از فقر بگذریم خوشگلی و زشتی چی ؟؟ ایا کسی که تو این دنیا به هر دلیلی زشته از نظر ظاهری و همیشه حسرت افراد دیگه رو میخوره ایا جواب اینهمه حسرت خوردنشو تو این دنیا چی میدن؟؟ اگه هم ادمه خوبی باشه
با سلام
اول این که این دنیا ، دنیای علت و معلول است دنیای سبب و مسبب است اگر اسباب زیبایی حاصل شود فرد زیبا و الا نا زیبا خواهد بود کسی که در نوزادی مراعات بهداشت برای او شده یا در حالت رحمی مادر مراعات غذاها و میوه و .. را کرده آن فرزند زیبا خواهد بود ژن پدر و مادر هم تاثیر خواهد داشت عدل الهی در این بحث ها این است که علت و معلول ها درست بیاید و الا بی عدالتی است .
حضرت علّامه حسن زاده آملی ـ ایّده الله ـ می فرمودند: روزی زن و شوهری با کودکشان پیش من آمده از مرض غش و صرع فرزندشان شکوه کردند. و از من دعایی طلب نمودند تا فرزندشان ان شاءالله شفا یابد. علّامه ی بزرگوار فرمودند: من به آنها گفتم مریضی این بچّه ناشی از بی دینی شماست. پدر بچّه گفت: آقاجان ما افراد متدیّنی هستیم. علاّمه فرموده بودند: مگر دینداری فقط به نماز خواندن و روزه گرفتن است؟! مگر ائمه(ع) نفرمودند که زن و شوهر زیر نور ماه نزدیکی نکنند که بیم مبتلا شدن بچّه به جنون و مرض صرع وجود دارد؟ آیا این گونه دستورات بهداشتی جزء دین نیستند؟!

خدا و فرستادگان او آنچه باید می گفتند گفته اند ؛ گناه از بشر است که عمل به دین نمی کند. کتب روایی شیعه پر از روایاتی است که می گوید اگر زن و شوهر به هنگام نزدیکی فلان کار را بکنند فرزند آنها بدقیافه یا خوش قیافه می شود. اگر فلان کار را بکنند فرزند آنها ممکن است کور یا کر یا لال یا ... به دنیا بیاید. این گونه روایات که از منبع غیب سرچشمه گرفته اند از قواعد حاکم بر عالم خلقت به ما خبر می دهند تا ما انسانها ندانسته موجب تباهی و خرابی نشویم.
و اگر باعث نقصان در رفتار های اجتماعی و دینی و کوچک شدن اجتماعی او شود که باعث نقصان او شود این نقص را خدا یا در این دنیا و یا در آخرت جبران خواهد کرد و عوض این کمبود را به او خواهد داد که در روایت داریم که کسی که در این دنیا مریض بوده در قیامت آنقدر به او خدا عنایت می کند که فرد آرزو می کند ای کاش در دنیا مرا با قیچی قطعه قطعه می کردند:
يَوَدُّ أَهْلُ الْعَافِيَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَّ لُحُومَهُمْ قُرِضَتْ بِالْمَقَارِيضِ لِمَا يَرَوْنَ مِنْ ثَوَابِ أَهْلِ الْبَلَا
ترجمه:
حضرت فرمود: در روز قيامت كسانى كه در دنيا با صحّت و عافيت به سر بردند دوست دارند كه گوشت بدن آنها را با مقراض در دنيا چيده بودند براى آنچه كه مى‏بينند از ثوابها كه به اهل بلا مى‏ دهند.»(إرشاد القلوب إلى الصواب ‏،حسن بن ابى الحسن ديلمى ‏ج ۱ ص ۴۲ ؛ )
نکته پایانی این که: حسرت خوردن بر زیبایی ها و دارایی ظاهری دیگران اصلا کار عاقلانه ای نیست چرا که این غبطه خوردن چیزی را تغییر نمی دهد ثانیا این زیبایی ها و زشتی های ظاهری ملاک خوبی و بدی نیستند چه بسا کسانی کهچهره زشتی داشته افراد والایی بودند و انسان های زیبا رویی که به فساد و تباهی کشیده شده اند.
از این گذشته چهره های زیبا در معرض فساد بیشتری هستند و امتحانشان بسیار سخت تر است و چه بسا که افراد زیبا رو اگر این زیبایی ظاهری را نداشتند به شقاوت ابدی گرفتار نمی شدند.
چقدر کم هستند افراد زیبا رویی که که با دعوت های شهوانی افراد مواجه شوند و جواب منفی به آنها بدهند و یوسف ها در دنیا کم اند اما افراد زشت دیگر این امتحان ها را ندارند.



شما میگید اونی که ثروت زیادی داره اخرین نفر وارد بهشت میشه چون باید حساب پس بده


ولی بلاخره که وارد بهشت میشه
نخیر ما نگفتیم که همه ثروتمندان وارد بهشت می شوند آن ثروتمندی که از ثروتش در راه رضای خدا استفاده کند مانند حضرت سلیمان وارد بهشت می شود اما باید جواب این ثروتش را بدهد بعد وارد بهشت شود.



اینجا یه چیزی تناقض داره اینکه اون فرد هم این دنیایی داشته هم اون دنیایی
ولی فرد فقیر این دنیا نداشته پسس جواب این چی میشه من درک نمیکنم این مسئله رو خواهشا واضح تر توضیح بدید
هم فرد فقیر و هم فرد غنی می توانند وارد بهشت یا جهنم شوند و این فقر و ثروتشان می تواند ابزاری برای ورود به بهشت یا دخول به جهنم شود .
فرد غنی اگر از مالش درست استفاده کند وارد بهشت می شود و اگر نا صحیح استفاده کنند وارد جهنم می شود و فرد فقیر اگر بر فقرش صبر کند وارد بهشت می شود و اگر دست به کار خلاف بزند وارد جهنم می شود .
ابى رحمه الله قال حدثنى احمد بن ادريس عن محمد بن احمد بن يحيى عن يعقوب بن يزيد عن عبدالله البصرى يرفعه الى ابى عبدالله عليه السلام قال قال رسول الله صلى الله عليه و آله يا على ان الله جعل الفقر امانه عند خلقه فمن ستره كان كالصائم القائم و من افشاه الى من يقدر على قضائ حاجته فلم يفعل فقد قتله اما انه ما قتله بسيف و لا رمح و لكن بما انكى من قلبه .
ترجمه :
1. امام صادق عليه السلام نقل مى نمايند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: اى على ! خداوند فقر را امانتى نزد خلقش قرار داده است . كسى كه آن را پنهان نمايد، مانند روزه دار شب زنده دار خواهد بود. كسى كه آن را به كسى بگويد كه مى تواند نيازش را بر آورد، ولى نيازش را بر آورده نكند، محققا كه او را كشته است بدان كه همانا و را با شمشير يا نيزه نكشته بلكه با زخمى كه بر دلش وارد كرده او را كشته است .
گذشته از این مطالب سعادت اخروی فقط در گرو بذل ثروت نیست که. اگر فقیری در دنیا انفاق نکرد این مانعی برای بهشت رفتن او نیست خدا می فرماید " لا یکلف الله نفسا الا وسعها" و خدا بر نداده تکلیف نمی کند .
از طرفی ورود فقرا به بهشت خیلی راحت تر از ثروتمندان است:رسول الله(ص) می فرمایند: "أبواب الجنة مفتحة علی الفقراء"(میزان الحکمة، ج7، ص520)

reza
۱۳۹۳/۰۶/۱۴, ۰۱:۵۲
با سلام :Gol:

از این گذشته چهره های زیبا در معرض فساد بیشتری هستند و امتحانشان بسیار سخت تر است و چه بسا که افراد زیبا رو اگر این زیبایی ظاهری را نداشتند به شقاوت ابدی گرفتار نمی شدند.
اگر کسانی که زیبا هستند به گفته شما کارشناس محترم امتحانشان سختر است، اینجا کاملا بی عدالتی خداوند اثبات میشود و به نوعی شانس جای عدالت را میگیرد، اگر یکی امتحانش آسان باشد یکی سخت اون موقع که عدالت رعایت نشده است.

شعیب
۱۳۹۳/۰۶/۱۸, ۲۳:۲۰
اگر کسانی که زیبا هستند به گفته شما کارشناس محترم امتحانشان سختر است، اینجا کاملا بی عدالتی خداوند اثبات میشود و به نوعی شانس جای عدالت را میگیرد، اگر یکی امتحانش آسان باشد یکی سخت اون موقع که عدالت رعایت نشده است.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
امتحان های افراد بنا بر داشته هایشان متفاوت است آن که زیبایی دارد با زیبایی اش امتحان می شود و آنکه زیبایی ندارد با حسرت بر نداشتن زیبایی.
آنکه ثروتمن است با ثروتش و آنکه فقیر است با فقرش .
بلاخره همه امتحان می شوند و هرچه دارایی بیشتر امتحان سخت تر . و از طرفی هر چه امتحان سخت تر پاداش و درجه بالاتر.
کسی که اول ابتدایی امتحان می دهد با کسی که دکتری امتحان می دهد متفاوت اند و نتیجه شان هم مختلف است درجه شان هم فرق می کند.

star111
۱۳۹۳/۰۶/۲۱, ۲۲:۵۲
ولی بازم عدالته عدالت نیست من نمیتونم قبول کنم کاش همه یکسان بودند از همه نظر اونوقت همه یکسان امتحان میشدند اونوقت عدالت بود

star111
۱۳۹۳/۰۶/۲۱, ۲۲:۵۶
نمیتونم قبول کنم این که شما میگید یکی با زیبایی امتحان میشه یکی با ثروتش
من دورواطرافم دیدم ادمایی که هیچ امتحانیم نشدن شایدم شدن من ندیدم
شایدم قراره بشن ولی تا الان که زندگی راحت و بی دغ دغه ای داشتن

star111
۱۳۹۳/۰۶/۲۱, ۲۲:۵۸
اینو قبول دارم که هرکس تو این دنیا سختی بیشتر کشیده اون دنیا درجه و مقام بالاتری داره ولی یه ادماییم هستن که نمیتونن تو این دنیا با اینهمه مشکا و سختی کنار بیان یعنی امتحانشون خیلی سخته نمیتونن

star111
۱۳۹۳/۰۶/۲۱, ۲۳:۰۰
ایشالله خدا عاقبت همه رو ختم به خیر کنه کسی تو این امتحانا شکست نخوره :Ghamgin:

شعیب
۱۳۹۳/۰۶/۳۱, ۱۷:۰۸
ولی بازم عدالته عدالت نیست من نمیتونم قبول کنم کاش همه یکسان بودند از همه نظر اونوقت همه یکسان امتحان میشدند اونوقت عدالت بود
با سلام
درباره عدل الهی اول باید دید منظور کدام عدل است عدل تکوینی یا تشریعی.
عدل تکوینی به این معنا که خدا به هر کس به اندازه ای که قابلیت داشت عطا و عنایت فرمود علت و معلول ها درست و دقیقا سر جای خود آمدند اگر اسباب زیبایی ایجاد شد فرزند زیبا و اگر مشکلی در علل بود و ژن نازیبایی منتقل شد فرد نازیبا می شود همه چیز سر جای خودش قرار گرفت و هیچ چیز گتره نبوده و نیست . دنیا دنیای علل و اسباب است و هر معلولی از علت خاصی نشئت می گیرد.
اختلاف در این عالم ماده ناگزیر و ناچار است چون ماده سرای اختلاف و تفاوت است و اگر بخواهیم که اختلاف نباشد باید اصلا عالم ماده به وجود نیاید علل مادی به خاطر تکثر و تنوعشان معلول های مادی مثکثر و متنوعی را پدید می آورد و در این تنوع و تکثر و اختلاف امتحان معنا پیدا می کند اگر همه غنی باشند دیگر صدقه معنا پیدا نمی کند کمک به زیر دست معنا نمی یابد استعفاف معنا پیدا نمی کند حسادت و بخل و سخاوت و بخشش معنایی نخواهد داشت.
عالم ماده با اختلافش معنا پیدا می کند انسان در این اختلاف ها آزمایش می شود.

اما اگر منظور از عدل الهی عدل جزایی باشد که بگوییم که اگر اختلاف باشد چون جزا ها متفاوت است نا عدالتی است : باید گوییم که خدا به اندازه داده ها از افراد تکلیف می خواهد و به اندازه داده ها آنها را امتحان می کند لا یکلف الله نفسا الا وسعها
خدا با علم واسعه ای که دارد می داند که هر فردی چقدر دارایی و چقدر توانایی دارد و به اندازه همان او را امتحان می کند اوست که ذره ای و کمتر از ذره ای از نظرش غایب نیست و و او علیم به همه اشیاء و ما تخفی الصدور است.
پس در جزا دادن به این تلاش ها و امتحان ها هیچ فروگذار نمی کند چر که او هم عالم به انسانها و افعال و نیات آنهاست و هم قادر به جزا دادن به آنهاست و هم غنی علی الاطلاق است و خزاینش بی نهایت است و هم بخیل نیست این چنین کسی ظلم نمی کند چرا که ریشه ظلم یا جهل است که خدا عالم است یا عجز است که خدا قادر است یا بخل است که خدا جواد است.

شعیب
۱۳۹۳/۰۶/۳۱, ۱۷:۲۱
نمیتونم قبول کنم این که شما میگید یکی با زیبایی امتحان میشه یکی با ثروتش
من دورواطرافم دیدم ادمایی که هیچ امتحانیم نشدن شایدم شدن من ندیدم
شایدم قراره بشن ولی تا الان که زندگی راحت و بی دغ دغه ای داشتن
حتما این گونه است آنها امتحان می شوند و امتحان انسان ها از سنت های لایتغیر الهی است.
در زمان موسی فردی بود به نام قارون که که در ثروت نظیر نداشت و مال دنیا او را فریفته بود و به خود نمایی و تبختر مشغول بود و همه را از خود می دانست.
عده ای که این وضع مالی فرعون را دیده بودند آرزو می کردند که ای کاش آنها هم مانند قارون بودند
إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ (قصص- 76)
76- قارون از قوم موسى بود اما بر آنها ستم كرد، ما آن قدر از گنجها به او داده بوديم كه حمل صندوقهاى آن براى يك گروه زورمند مشكل بود، به خاطر بياور هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه شادى مغرورانه مكن كه خداوند شادى كنندگان مغرور را دوست نمى‏دارد.

در ادامه می فرماید:

79. قارون غرق در زينتش به سوى قومش بيرون شد. آنهايى كه هدفشان زندگى دنيا بود، گفتند: اى كاش ما نيز مى داشتيم مثل آنچه را كه قارون دارد، كه او بهره عظيمى دارد.
80. و كسانى كه داراى علم بودند، به ايشان گفتند: واى بر شما! پاداش خدا بهتر است براى آن كس كه ايمان آورد و عمل صالح كند. و اين سخن را فرانگيرند مگر خويشتن داران .
81. پس ما او و خانه اش را در زمين فرو برديم . هيچ كس را نداشت كه او را يارى كند، چون غير از خدا ياورى نيست و خودش هم از ممتنعين نبود.
82. كسانى كه ديروز آرزو مى كردند كه به جاى او باشند، امروز مى گفتند: واه ، گويى خداست كه رزق را براى هر كس از بندگانش بخواهد، وسعت مى دهد و براى هر كه بخواهد، تنگ مى گيرد. اگر خدا بر ما منت ننهاده بود، ما را هم در زمين فرو مى برد. واى گويى كه كافران رستگار نمى شوند

این که عده ای در نعمت مادی غرق اند و ما مصیبت و امتحانی برای آنها نمی بینیم بدین معنا نیست که آنها امتحان نمی شوند بلکه همین مال آنها امتحان آنهاست اگر به فقرا رسیدگی نکنند و از مالشان در راه دین خدا مصرف نکنند حتما از امتحان سربلند بیرون نیامده و در این دنیا و آخرت مواخذه خواهند شد(بدون شک)

شعیب
۱۳۹۳/۰۶/۳۱, ۱۷:۲۲
اینو قبول دارم که هرکس تو این دنیا سختی بیشتر کشیده اون دنیا درجه و مقام بالاتری داره ولی یه ادماییم هستن که نمیتونن تو این دنیا با اینهمه مشکا و سختی کنار بیان یعنی امتحانشون خیلی سخته نمیتونن
لا یکلف الله نفسا الا وسعها


ایشالله خدا عاقبت همه رو ختم به خیر کنه کسی تو این امتحانا شکست نخوره
انشا الله

حاضر
۱۳۹۳/۰۷/۰۶, ۱۱:۰۴
حاضر
:Gol:
ملاک و معیار در محاسبه اعمال در آن دنیا، تقوا و اخلاص است و اگر کسی یک عمل کوچک انجام دهد و برای خدا انجام دهد، از او پذیرفته می شود و اگر کسی، بزرگتری کار را انجام دهد؛ ولی برای خدا انجام ندهد، از او پذیرفته نمی شود.
در این دنیا، بنابر مصالحی، کیفیت زندگی اشخاص با هم فرق می کند و در آن دنیا، به اندازه توانایی هر شخصی از او درخواست می شود و مورد محاسبه قرار می شود. بنابراین، راحت بودن و مال و ثروت داشتن یا سختی کشیدن و فقیر بودن، معیار برای ارزیابی اشخاص نیست. بلکه معیار این است که هر شخصی در همان موقعیتی که بوده، آیا به وظیفه خودش عمل کرده است و در حد توان خود، تقوای الهی را رعایت کرده است یا خیر.
هیچ دلیلی معتبری وجود ندارد که هر کسی که در این دنیا، راحت بوده است، در آن دنیا راحت باشد، اتفاقاً قضیه برعکس است و بیشتر کسانی که در این دنیا راحت بودند، در آن دنیا محاسبه و معاقبه سختی خواهند شد و بر عکس آن، کسانی که در سختی بوده اند، به طور معمول، بیشتر اهل بهشت خواهند بود.
در ارزیابی و سنجش انسان و اعماش در آن دنیا، همه جوانب زندگی و شرائط او سنجیده می شود و حکم قطعی صادر می شود و خداوند به هیچ کسی ظلم نمی کند. وقتی در دادگاه های بشری، در دادن حکم، به بسیاری از ریزکاری ها و شرائط و موقعیت اشخاص توجه می شود، آیا می شود از قاضی و حاکم مطلق و کل که در اوج عدالت است، انتظار داشت که به مسائل ریز و شرائط و موقعیت اشخاص توجه نکند. او از هر عیب و نقصی پاک و منزه است و هر کسی را طبق شرائط و موقعیت خاص خودش، محورد ارزیابی و سنجش قرار می دهد.
از طرف دیگر، در بسیاری از احادیث وارد شده است که وقتی چیزی را انسان از خدا درخواست می کند و خدا به او در این دنیا نمی دهد، چند برابر آن را در آن دنیا به او می دهد.
:Sham:

شعیب
۱۳۹۳/۱۲/۱۳, ۰۵:۴۹
سوال1:
میخواستم بدونم کسانی که تو این دنیا زندگی راحتی دارن با اون دسته از ادمایی که زندگی سختی دارن از همه نظر ایا اون دنیا وقتی سوال و جواب میکنن به داشته ها نداشته های ادما تو این دنیا توجه دارن ؟
اون کسایی که تو این دنیا خیلی راحت زندگی کردن و ادمای خوبیم بودن اون دنیای راحتیم دارن اما اون کسایی که نتونستن سختی رو تحمل کنن تو این دنیا و اون دنیاشونم خراب شد ایا این عدالته؟؟

جواب:
شما را به چند نکته توجه می دهم
1.انسان در این دنیا ناگزیر باید امتحان شود خدا او را به حالات گوناگونی امتحان می کند برخی با فقر و برخی با مال دنیا. و امتحان های افراد مختلف است.
2. این گونه نیست که هر کس فقیر بود احتمال گمراهی و گناهش بیشتر باشد بلکه بر عکس آنها که در مال دنیا غرق هستند و گرفتار دنیا شده اند احتمال لغزششان بیشتر است چنان که قرآن می فرماید:إِنَّ الإنْسَانَ لَيَطْغَى (6) أَنْ رَآَهُ اسْتَغْنَى انسان وقتی که خود را بی نیاز دید طغیان می کند و از راه خارج می شود
3. همانگونه که کسانی که فقیر هستند می توانند ادعا کند که اگر ما فقیر نبودیم به انحراف کشیده نمی شدیم اغنیا نیز می توانند ادعا کنند که اگر ما غنی نبودیم به انحراف کشیده نمی شدیم
پس برای هر دو آنها امتحان هست و ابزار امتحان متفاوت است و عدل خدا در جای خود محفوظ است

اما در باره این که آیا سوال خدا از افراد فقیر و غنی متفاوت است باید بگوییم که :
در برخی از روایات داریم که خدا در روز قیامت از بنده مومن فقیر معذرت خواهی می کند:
امام صادق علیه السلام در این باره می‌فرمایند:
(در روز قیامت) خداوند، جلّ ثناؤه، همچنان که برادری از برادرش پوزش می‏‌خواهد، از بنده مؤمن نیازمند خود در دنیا، عذر می‏‌خواهد و می‏‌فرماید: به عزّت و جلالم سوگند که من تو را در دنیا از سر خواریت نزد من، محتاج نکردم. اکنون این سرپوش را بردار و ببین به جای دنیا به تو چه داده‏‌ام. او سرپوش را بردارد و گوید: با این عوضی که به من دادی مرا چه زیان اگر آنچه را در دنیا از من گرفتی.(الکافی: 2 / 264 / 18 منتخب میزان‌الحکمة: 452)
از آنطرف هم هست که خدا در در روز قیامت از نعمت هایی که داده سوال می کند از این که مالی که به او داده در چه راهی خرج کرده سلامتی اش را در چه راهی مصروف داشته عمرش را را در چعه راهی گذرانده و....
در هر صورت کسی که در این دنیا از نعمات بیشتری برخوردار بوده جدای از این که این نعمت ها برای او یک آزمایش به حساب می آید در روز قیامت از آنها سوال هم می شود و فرد می تواند از آن برای خود امتیاز ورود به بهشت یا دوزخ را فراهم آورد . به تعبیر دیگر مال دنیا کارد دو لبه است هم می تواند موجب سعادت انسان را فراهم آورد و هم موجب شقاوت و بد بختی او را فراهم کند.
داستان قارون در قرآن واقعا که در این زمینه راهگشا است او آنقدر ثروت داشت که شترانی کلید اموال او را به دوش می کشیدند همه مردم آرزوی اموال او را داشتند تا وقتی که خدا و اموالش را به زمین فرو برد آنگاه مردم می گفتند که خدا را شکر که ما با او نبودیم.
مال دنیا مثل عدد بدون علامت است که می تواند فرد کنار آن مثت یا منفی بگذارد. باآن بهشتی یا جهنمی شود می تواند مثل حضرت خدیجه شود یا مثل قارون.
از جهت دیگر اگر فقیری واقعا نیت قلبی اش این باشد که اگر دارا بود در راه خدا انفاق می کرد خدا ثواب آن را برایش لحاظ می کند.
در حدیث داریم سلیمان به خاطر این که اموال زیادی در دنیا نصیب او شده بود آخرین پیامبری است که وارد بهشت می شود. چون باید حساب و کتاب کند و بعد وارد بهشت شود.
امام صادق(علیه‎السلام) می‏‌فرمایند: «آخِرُ نَبِيٍّ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَ ذَلِكَ لِمَا أُعْطِيَ فِي الدُّنْيَا».

سوال2:
حالا اگر از فقر بگذریم خوشگلی و زشتی چی ؟؟ ایا کسی که تو این دنیا به هر دلیلی زشته از نظر ظاهری و همیشه حسرت افراد دیگه رو میخوره ایا جواب اینهمه حسرت خوردنشو تو این دنیا چی میدن؟؟ اگه هم ادمه خوبی باشه
جواب:
اول این که این دنیا ، دنیای علت و معلول است دنیای سبب و مسبب است اگر اسباب زیبایی حاصل شود فرد زیبا و الا نا زیبا خواهد بود کسی که در نوزادی مراعات بهداشت برای او شده یا در حالت رحمی مادر مراعات غذاها و میوه و .. را کرده آن فرزند زیبا خواهد بود ژن پدر و مادر هم تاثیر خواهد داشت عدل الهی در این بحث ها این است که علت و معلول ها درست بیاید و الا بی عدالتی است .
حضرت علّامه حسن زاده آملی ـ ایّده الله ـ می فرمودند: روزی زن و شوهری با کودکشان پیش من آمده از مرض غش و صرع فرزندشان شکوه کردند. و از من دعایی طلب نمودند تا فرزندشان ان شاءالله شفا یابد. علّامه ی بزرگوار فرمودند: من به آنها گفتم مریضی این بچّه ناشی از بی دینی شماست. پدر بچّه گفت: آقاجان ما افراد متدیّنی هستیم. علاّمه فرموده بودند: مگر دینداری فقط به نماز خواندن و روزه گرفتن است؟! مگر ائمه(ع) نفرمودند که زن و شوهر زیر نور ماه نزدیکی نکنند که بیم مبتلا شدن بچّه به جنون و مرض صرع وجود دارد؟ آیا این گونه دستورات بهداشتی جزء دین نیستند؟!
خدا و فرستادگان او آنچه باید می گفتند گفته اند ؛ گناه از بشر است که عمل به دین نمی کند. کتب روایی شیعه پر از روایاتی است که می گوید اگر زن و شوهر به هنگام نزدیکی فلان کار را بکنند فرزند آنها بدقیافه یا خوش قیافه می شود. اگر فلان کار را بکنند فرزند آنها ممکن است کور یا کر یا لال یا ... به دنیا بیاید. این گونه روایات که از منبع غیب سرچشمه گرفته اند از قواعد حاکم بر عالم خلقت به ما خبر می دهند تا ما انسانها ندانسته موجب تباهی و خرابی نشویم.
و اگر باعث نقصان در رفتار های اجتماعی و دینی و کوچک شدن اجتماعی او شود که باعث نقصان او شود این نقص را خدا یا در این دنیا و یا در آخرت جبران خواهد کرد و عوض این کمبود را به او خواهد داد که در روایت داریم که کسی که در این دنیا مریض بوده در قیامت آنقدر به او خدا عنایت می کند که فرد آرزو می کند ای کاش در دنیا مرا با قیچی قطعه قطعه می کردند:
يَوَدُّ أَهْلُ الْعَافِيَةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَّ لُحُومَهُمْ قُرِضَتْ بِالْمَقَارِيضِ لِمَا يَرَوْنَ مِنْ ثَوَابِ أَهْلِ الْبَلَا
ترجمه:
حضرت فرمود: در روز قيامت كسانى كه در دنيا با صحّت و عافيت به سر بردند دوست دارند كه گوشت بدن آنها را با مقراض در دنيا چيده بودند براى آنچه كه مى‏بينند از ثوابها كه به اهل بلا مى‏ دهند.»(إرشاد القلوب إلى الصواب ‏،حسن بن ابى الحسن ديلمى ‏ج ۱ ص ۴۲ ؛ )
نکته پایانی این که: حسرت خوردن بر زیبایی ها و دارایی ظاهری دیگران اصلا کار عاقلانه ای نیست چرا که این غبطه خوردن چیزی را تغییر نمی دهد ثانیا این زیبایی ها و زشتی های ظاهری ملاک خوبی و بدی نیستند چه بسا کسانی که چهره زشتی داشته افراد والایی بودند و انسان های زیبا رویی که به فساد و تباهی کشیده شده اند.
از این گذشته چهره های زیبا در معرض فساد بیشتری هستند و امتحانشان بسیار سخت تر است و چه بسا که افراد زیبا رو اگر این زیبایی ظاهری را نداشتند به شقاوت ابدی گرفتار نمی شدند.
چقدر کم هستند افراد زیبا رویی که که با دعوت های شهوانی افراد مواجه شوند و جواب منفی به آنها بدهند و یوسف ها در دنیا کم اند اما افراد زشت دیگر این امتحان ها را ندارند.

سوال3:
اینجا یه چیزی تناقض داره اینکه اون فرد هم این دنیایی داشته هم اون دنیایی
ولی فرد فقیر این دنیا نداشته پس جواب این چی میشه من درک نمیکنم این مسئله رو خواهشا واضح تر توضیح بدید
جواب:
هم فرد فقیر و هم فرد غنی می توانند وارد بهشت یا جهنم شوند و این فقر و ثروتشان می تواند ابزاری برای ورود به بهشت یا دخول به جهنم شود .
فرد غنی اگر از مالش درست استفاده کند وارد بهشت می شود و اگر نا صحیح استفاده کنند وارد جهنم می شود و فرد فقیر اگر بر فقرش صبر کند وارد بهشت می شود و اگر دست به کار خلاف بزند وارد جهنم می شود .
ابى رحمه الله قال حدثنى احمد بن ادريس عن محمد بن احمد بن يحيى عن يعقوب بن يزيد عن عبدالله البصرى يرفعه الى ابى عبدالله عليه السلام قال قال رسول الله صلى الله عليه و آله يا على ان الله جعل الفقر امانه عند خلقه فمن ستره كان كالصائم القائم و من افشاه الى من يقدر على قضائ حاجته فلم يفعل فقد قتله اما انه ما قتله بسيف و لا رمح و لكن بما انكى من قلبه .
ترجمه :
1. امام صادق عليه السلام نقل مى نمايند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: اى على ! خداوند فقر را امانتى نزد خلقش قرار داده است . كسى كه آن را پنهان نمايد، مانند روزه دار شب زنده دار خواهد بود. كسى كه آن را به كسى بگويد كه مى تواند نيازش را بر آورد، ولى نيازش را بر آورده نكند، محققا كه او را كشته است بدان كه همانا و را با شمشير يا نيزه نكشته بلكه با زخمى كه بر دلش وارد كرده او را كشته است .
گذشته از این مطالب سعادت اخروی فقط در گرو بذل ثروت نیست که. اگر فقیری در دنیا انفاق نکرد این مانعی برای بهشت رفتن او نیست خدا می فرماید " لا یکلف الله نفسا الا وسعها" و خدا بر نداده تکلیف نمی کند .
از طرفی ورود فقرا به بهشت خیلی راحت تر از ثروتمندان است:رسول الله(ص) می فرمایند: "أبواب الجنة مفتحة علی الفقراء"(میزان الحکمة، ج7، ص520)

سوال4:
اگر کسانی که زیبا هستند به گفته شما کارشناس محترم امتحانشان سختر است، اینجا کاملا بی عدالتی خداوند اثبات میشود و به نوعی شانس جای عدالت را میگیرد، اگر یکی امتحانش آسان باشد یکی سخت اون موقع که عدالت رعایت نشده است.
جواب:
امتحان های افراد بنا بر داشته هایشان متفاوت است آن که زیبایی دارد با زیبایی اش امتحان می شود و آنکه زیبایی ندارد با حسرت بر نداشتن زیبایی.
آنکه ثروتمن است با ثروتش و آنکه فقیر است با فقرش .
بلاخره همه امتحان می شوند و هرچه دارایی بیشتر امتحان سخت تر . و از طرفی هر چه امتحان سخت تر پاداش و درجه بالاتر.
کسی که اول ابتدایی امتحان می دهد با کسی که دکتری امتحان می دهد متفاوت اند و نتیجه شان هم مختلف است درجه شان هم فرق می کند.

سوال5:
من نمیتونم قبول کنم که در این همه اختلافی که بین افراد هست عدالت جاری شده باشد کاش همه یکسان بودند از همه نظر اونوقت همه یکسان امتحان میشدند اونوقت عدالت بود
جواب:
درباره عدل الهی اول باید دید منظور کدام عدل است عدل تکوینی یا تشریعی.
عدل تکوینی به این معنا که خدا به هر کس به اندازه ای که قابلیت داشت عطا و عنایت فرمود علت و معلول ها درست و دقیقا سر جای خود آمدند اگر اسباب زیبایی ایجاد شد فرزند زیبا و اگر مشکلی در علل بود و ژن نازیبایی منتقل شد فرد نازیبا می شود همه چیز سر جای خودش قرار گرفت و هیچ چیز گتره نبوده و نیست . دنیا دنیای علل و اسباب است و هر معلولی از علت خاصی نشئت می گیرد.
اختلاف در این عالم ماده ناگزیر و ناچار است چون ماده سرای اختلاف و تفاوت است و اگر بخواهیم که اختلاف نباشد باید اصلا عالم ماده به وجود نیاید علل مادی به خاطر تکثر و تنوعشان معلول های مادی مثکثر و متنوعی را پدید می آورد و در این تنوع و تکثر و اختلاف امتحان معنا پیدا می کند اگر همه غنی باشند دیگر صدقه معنا پیدا نمی کند کمک به زیر دست معنا نمی یابد استعفاف معنا پیدا نمی کند حسادت و بخل و سخاوت و بخشش معنایی نخواهد داشت.
عالم ماده با اختلافش معنا پیدا می کند انسان در این اختلاف ها آزمایش می شود.

اما اگر منظور از عدل الهی عدل جزایی باشد که بگوییم که اگر اختلاف باشد چون جزا ها متفاوت است نا عدالتی است : باید گوییم که خدا به اندازه داده ها از افراد تکلیف می خواهد و به اندازه داده ها آنها را امتحان می کند لا یکلف الله نفسا الا وسعها
خدا با علم واسعه ای که دارد می داند که هر فردی چقدر دارایی و چقدر توانایی دارد و به اندازه همان او را امتحان می کند اوست که ذره ای و کمتر از ذره ای از نظرش غایب نیست و و او علیم به همه اشیاء و ما تخفی الصدور است.
پس در جزا دادن به این تلاش ها و امتحان ها هیچ فروگذار نمی کند چر که او هم عالم به انسانها و افعال و نیات آنهاست و هم قادر به جزا دادن به آنهاست و هم غنی علی الاطلاق است و خزاینش بی نهایت است و هم بخیل نیست این چنین کسی ظلم نمی کند چرا که ریشه ظلم یا جهل است که خدا عالم است یا عجز است که خدا قادر است یا بخل است که خدا جواد است.
سوال6:
نمیتونم قبول کنم یکی با زیبایی امتحان میشه یکی با ثروتش
من دورواطرافم دیدم ادمایی که هیچ امتحانیم نشدن شایدم شدن من ندیدم
شایدم قراره بشن ولی تا الان که زندگی راحت و بی دغدغه ای داشتن
جواب:
حتما این گونه است آنها امتحان می شوند و امتحان انسان ها از سنت های لایتغیر الهی است.
در زمان موسی فردی بود به نام قارون که که در ثروت نظیر نداشت و مال دنیا او را فریفته بود و به خود نمایی و تبختر مشغول بود و همه را از خود می دانست.
عده ای که این وضع مالی فرعون را دیده بودند آرزو می کردند که ای کاش آنها هم مانند قارون بودند
إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ (قصص- 76)
76- قارون از قوم موسى بود اما بر آنها ستم كرد، ما آن قدر از گنجها به او داده بوديم كه حمل صندوقهاى آن براى يك گروه زورمند مشكل بود، به خاطر بياور هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه شادى مغرورانه مكن كه خداوند شادى كنندگان مغرور را دوست نمى‏دارد.

در ادامه می فرماید:

79. قارون غرق در زينتش به سوى قومش بيرون شد. آنهايى كه هدفشان زندگى دنيا بود، گفتند: اى كاش ما نيز مى داشتيم مثل آنچه را كه قارون دارد، كه او بهره عظيمى دارد.
80. و كسانى كه داراى علم بودند، به ايشان گفتند: واى بر شما! پاداش خدا بهتر است براى آن كس كه ايمان آورد و عمل صالح كند. و اين سخن را فرانگيرند مگر خويشتن داران .
81. پس ما او و خانه اش را در زمين فرو برديم . هيچ كس را نداشت كه او را يارى كند، چون غير از خدا ياورى نيست و خودش هم از ممتنعين نبود.
82. كسانى كه ديروز آرزو مى كردند كه به جاى او باشند، امروز مى گفتند: واه ، گويى خداست كه رزق را براى هر كس از بندگانش بخواهد، وسعت مى دهد و براى هر كه بخواهد، تنگ مى گيرد. اگر خدا بر ما منت ننهاده بود، ما را هم در زمين فرو مى برد. واى گويى كه كافران رستگار نمى شوند

این که عده ای در نعمت مادی غرق اند و ما مصیبت و امتحانی برای آنها نمی بینیم بدین معنا نیست که آنها امتحان نمی شوند بلکه همین مال آنها امتحان آنهاست اگر به فقرا رسیدگی نکنند و از مالشان در راه دین خدا مصرف نکنند حتما از امتحان سربلند بیرون نیامده و در این دنیا و آخرت مواخذه خواهند شد(بدون شک)